ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਮਾ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਊਠ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੰਘਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾ ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਬਣਾ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਥ ਦੇ। ਅਜਾਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਚੰਗੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਪੂਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਪੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਨਕਾਰਦਾ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੈਵੀ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਮਨ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੁੜਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਗਤ ਸਤੁਤੀਆਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਸ ਨਾਲ ਭਿਗੋਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ-ਜੁਤੇ ਘੋੜੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰੀ ਵਾਂਗ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਦਦਗਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦਿਆਲੂ ਰਹੋ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਕਦੇ ਨਾ ਛਿਨੇ। ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ, ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਹਨ। ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਅੱਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਜਨਯ ਰਾਜਿਆਂ ਤੱਕ ਸਾਡਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੁਾਡੇ ਸ਼ੂਰੀ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਤਨ ਮਹਿਮਾ ਸਾਡੀ ਰਹੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਨਵਾਂ, ਅਮਰ ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤੋ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ। ਦਧਿਆਂਗ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਸਨ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ, ਕਣਵਾ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਨੁ—ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਾਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਮਿਲਣ। ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੇਨਾ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਗੀਤ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਬਹੁਤ ਘਰ ਬਣਾਏ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਬੇਦੀਆਂ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਲਈ ਆਸਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕੋ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਦਾ ਰਥ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਦੁਹਾਂ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ-ਦਰ-ਸਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਨਿਕਲਦੀ ਜੀਭ, ਚਮਕਦੀ, ਵਹਿੰਦੀ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਓ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਨੁ ਲਈ, ਮਨੁ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਉਹ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰੰਤਰ, ਤੇਜ਼, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਵਾਧਾ ਲੱਭਣ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਖੇਤਰ ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗੱਜਦਾ, ਦਹਾੜਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੂਰੇਆਂ ਵਿਚ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਨਿਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਦਹਾੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਖਾ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ। ਜੋ ਸੁਯੋਜਿਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੇਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੈਵੀ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚੁਸਤ, ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ, ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣਾ ਬੁੱਢਾਪਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ, ਨਵੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ, ਅਥਾਹ ਉਰਜਾ ਵਾਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬੁੱਢਾਪਾ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੌਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉੱਕਾਬ ਰਸਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਅੱਗੇ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ; ਵੱਡੇ ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਹ ਲੈ। ਜੋ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਵਚ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਅੱਗੇ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਮਾੜੀ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਜਿੱਤ। ਰਥ ਲਈ, ਨੌਕਾ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਸਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਿਓ। ਸਾਡੇ ਨਾਇਕਾਂ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਆ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਲੰਮੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਲਾਲੀਆਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਣ। ਉਹ ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚਮਕ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਜੰਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੇਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ; ਇਸ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧਣ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦੱਸ-ਭਾਗੀ, ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੱਝ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ, ਮਧੁ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ-ਲਾਈਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਅੱਖੁੰਝ, ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ, ਹੇਠਲੇ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਹਵਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤੁਤ, ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸਾਰਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਯਜਨ ਅੱਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਿੰਡਕਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਨਾਂ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ, ਨਾਂ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਕਾਲੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਨਾਇਕ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਵਰੁਣ, ਵਚਨ ਪੱਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ, ਤਾ ਪਹੀਆ ਧੁਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਨਚਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੱਬੀ, ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਘਰ-ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤਾਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ; ਅੱਗੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗ ਤੇ ਧਨ ਤੇ ਭਾਗ ਲੈ ਚਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਜੋਤਿ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।