ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਤੁਤੀ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੋ ਦਯਾਲੂ ਰਾਜਿਆਂ—ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ—ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਡੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੱਜ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਅਜੇਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰਸਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਲ੍ਹਾ ਰਸਤਾ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਆਪਣੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਹੈ—ਭਾਗਾ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ। ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਠਕ ਉੱਪਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਤੁਤੀ, ਮਹਾਨ ਬਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਦਿਨ-ਦਿਨ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਯਾ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਰਯਮਨ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਆਹੂਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਭੇੜ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ। ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਮ ਕਰੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਉਪਾਸਕ, ਮਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਆਰਯਮਨ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਉਹ ਭਜਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼, ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ—ਦਯਾਲੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਯਾਲੂ—ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਰਯਮਨ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਜੀਵਨ ਜੀਵਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਉਣ; ਹੇ ਦਾਨੀ, ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼, ਇਹ ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ; ਇਹ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਹੋਏ। ਸਵੇਰੇ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਪੀਣਯੋਗ, ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਪੀਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਪਾਨੀ, ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਕੱਢਦੇ ਹਨ। ਆਓ, ਪੀਣ ਲਈ ਆਓ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ। ਪੂਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉੱਚੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ, ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਸੋਚ ਬਦਲੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ। ਪੂਸ਼ਨ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉੱਧਾ, ਉਠੀ ਹੋਈ ਉਟ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਕਰ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਰਤ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਬਣਾ। ਪੂਸ਼ਨ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਸਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਤਾਜਾ ਸੰਗਤ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ। ਅਜਾਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ; ਵਧੀਆ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੂਸ਼ਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਸੁਣੋ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਨਵੇਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਯੋਗ ਦੋਵੇਂ, ਉਪਾਸਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਧਨ, ਹੇ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਿੜਕਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ-ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਬੈਠਦੇ ਹੋ; ਯਾਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ, ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ, ਇਨਾਮ ਲਈ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਆ। ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਪਾਸਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਂ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਆਰਯਮਨ ਨੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਉਪਕਰਨ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੁਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅਸੀਂ ਤੋਂ ਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਜੋ ਵੀ ਅਜੀਬ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ, ਅਮਰ ਧੁਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਵੀ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ। ਦਧਿਆੰਗ, ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਸੀ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ, ਕਣਵਾ, ਅਤ੍ਰੀ, ਮਨੂ—ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਮਨੂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਇੱਛਤ ਦਾਤ ਮਿਲਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੇਨਾ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਧੁਨ, ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਨਿਵਾਸ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਅਗਨੀ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਈ, ਅਗਨੀ ਦਾ ਆਸਨ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਵਾਸ ਲਿਆਉਦੇ ਹੋ; ਵਸਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਮਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ, ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕੋ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ। ਹੋਰ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਜੀਭ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਹਿੰਦੀ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਨੂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਉਹ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਅਰਾਮ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਧੇਰੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਾਲੀ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗਰਜਦਾ, ਧੁੰਮਦਾ। ਭੂਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਗਰਜਦਾ। ਤਾਕਤਵਾਨ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ; ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਦੌੜਦਾ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ। ਜੋ ਵਿਵਸਥਿਤ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਣਦਾ ਜਿਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੇਟੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ, ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਲਾਕ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ, ਖੜੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਮੁੜਦੇ ਹਨ; ਪੁਰਾਣੀ ਉਮਰ ਛੱਡਦੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਜੀਵਨ, ਅਣਥੱਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਦਿਨ-ਦਿਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ, ਸਦਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਬਾਜ ਰਸਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਦਾਨਸ਼ੀਲਾਂ ਵਿੱਚ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਘਰ-ਪਤੀ, ਸਾਹ ਲੈ; ਜੋ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਵਚ ਵਾਂਗ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦ ਹਵਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਰਥ, ਨਾਵ, ਘਰ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਦਾ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਉ; ਸਾਡੇ ਨਾਇਕਾਂ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ, ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਉ। ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਹੁੰਚੇ; ਗਾਂ ਅਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਮੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਵਧੀਆ ਚੁਣਨ। ਉਹ ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ; ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਜਦ ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ, ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੇਟਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ, ਸੱਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ; ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹੈ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਹਰ ਰਸਤੇ, ਹਰ ਦਾਤ, ਹਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।