ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਧੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਅਸੀਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬੀਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਦੁਰਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵੱਲ ਮੋੜੀਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮਾਣ ਦਿਵਾ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕੰਡ ਦੀ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀ ਮੁੜ ਨਾ ਉੱਠ ਸਕਣ।” ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ, “ਤੂੰ ਅਖੁਟ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ, ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ। ਚਾਹੇ ਰਸਤਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਤੂੰ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਸਾਡਾ ਰਥ ਤੂੰ ਹੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡ। ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਦੂਰੋਂ ਸਿੱਧਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਸਤ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਉਹ ਆਖਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਬਛੜਾ ਮਾਂ ਦੇ ਥਣ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ। ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੇ।” ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖਦੇ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ, “ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜੋ ਅਸਲ ਸੱਚ ਦਾ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।” ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਤੀਖੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਕੱਟਦਾ, ਸੱਪ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਰਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੇਸਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁਰੂਆਂ ਲਈ ਨੱਬੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਸੰਬਰਾ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮਨੂ ਲਈ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਮਦਦ ਲਈ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ। ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਹ ਦਿਵੋਦਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਗਵਾਨੀ ਤੇ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਦਾਸ ਹੋਈ ਕਿ ਸਭ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਸਭ ਦਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਹੋਣ। ਹਰ ਯੱਗ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਫ਼ਟ ਜਾਂ ਨਾਅ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਜੋੜ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਦ ਲੋਕ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਿਖਾਈ। ਪੁਰੂਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਵੇਖੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਡਾਢੇ, ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਆਈ, ਜਦ ਉਹ ਯੁਧ ਵਿੱਚ ਉਸੀਜਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਦੋੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਈ। ਉਹ ਦੁਆ ਕਰਦੇ, “ਸਵੇਰ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਸੁਣ।” ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, “ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵੱਧ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਨਾ ਆਵੇ।” ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮੰਗਦੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਦਾਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵਿਖਾਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਖੋਹ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਤੇ ਨਾਮ ਲੱਭਦੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਦਾ।” ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ। ਇਕ ਹੋਰ ਅਰਦਾਸ ਆਉਂਦੀ, “ਸੱਚ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਝੂਠੀਆਂ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਥੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ।” ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਕੁੱਟ।” ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਦਾਤਾਰ! ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ। ਜਿਥੇ ਵੈਰੀ ਵੱਸਦੇ, ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜ।” ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਤ੍ਰੇਪਨ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੱਖੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ, ਜਾਦੂਗਰਨਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਬਚਾਅ ਦੇ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਅਜੇਹਾ ਅਜੇਤਯੋਧਾ ਹੈਂ।” ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਮਿਲਦਾ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ। ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, “ਆ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਾਨ ਲਈ। ਤੇਰੇ ਉੱਤਮ ਵਿਚਾਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਹੇ ਵਾਯੂ! ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਯੁਵਕ ਮਰੁਤ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।” ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਕਣਕਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਪੜੀਆਂ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਸਭ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਾਗਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।