ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਸ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈਣ ਲਈ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਸਨ—ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਆਪਣੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੀਆਂ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਉਸਦੇ ਲਈ ਹੀ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਗਨੀ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੂਹ ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਮਨ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਉਹ ਉੱਤਮ ਬੋਲੀ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਕੇ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਬਾਤ ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਸਹਾਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਥੱਲੇ ਕਰੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਫਤ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਬੁਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਪਿਘਲ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਦੁਰਾਸ਼ਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵੱਲ ਮੋੜੀਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਈਏ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਵੈਰੀ ਥੱਲੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਂ ਉੱਠੇ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਮੋਲ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ, ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਹਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਬਚਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ। ਤੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਨੂੰ ਈਰਖਾਲੂਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾਂ ਛੱਡ। ਤੈਨੂੰ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਸਿੱਧਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸੱਚੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਢਲਦੇ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਬਲ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਵੱਛਾ ਥਣ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਸੀ। ਗੋਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਲੱਕੜ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਸੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਮੰਜਿਲ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੋਲੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ। ਤੈਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਾਂ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੁਰੂਆਂ ਲਈ ਨੱਬੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਜੋ ਇਨਾਮ ਚਾਨਣ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ। ਤੂੰ ਕਾਲੇ ਦੀ ਖਾਲ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਦੇ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਸੂਰਜ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਪਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਮਦਦ ਲਈ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੁਰਵਣ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ, ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਰਾਖੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵੋਦਾਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਦੀ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਅਸਮਾਨ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਵਧਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰਖਿਆ। ਜਦ ਵੀ ਹੋਮੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਜਾਂ ਨਾਅ ਦੇ ਵਾਂਗ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾਰੀ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਜੋੜ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਗੋਆਂ ਨੂੰ ਛੁੱਡਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਦ ਦੋ ਜਨਸੰਖਿਆਵਾਂ ਗੋਆਂ ਤੇ ਚਾਨਣ ਲਈ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੂਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਜਾਣ ਲਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਤਝੜ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਡਿੱਗਾਏ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੀਤਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸਿਜਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਵਗਾਈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲੈਣ ਲਈ ਇਕ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਵੇ। ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਂ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਸਿਫਤ ਸੁਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਰੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਉਸਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਸੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ। ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਈਏ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਈਏ। ਇੱਥੇ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਨਾਮ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਦਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਇੰਦਰ, ਗੋਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਬਿਆਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਬੰਦ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਗੋਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤਿਆ ਤੇ ਲੜਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਧਰਮ-ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਹ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਸਤੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਪర్వਤ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਸ ਉੱਠੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ। ਜੇ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜ ਦੇ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਧੋਖੇਬਾਜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਢਹਿ ਗਏ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਦਿਲਾਸਾ ਤੇ ਰਾਖੀ ਸਦੀਵੀ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਰਹੇ।