ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਿਨ ਵੇਖਿਆ। ਸ਼ਿਆਵਾ ਵਲੋਂ ਦਸ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਨਵ-ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਪਿੱਛੋਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪਸ਼ੂ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵੰਤ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ। ਦਸ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਾਲੀ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਦੌੜਦੇ, ਤੇ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵੰਤ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਵਾਂਗ ਮਸਤ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਇਸ ਉਪਹਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਮਿਲੇ, ਅੱਠ ਵਾਰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਦੋਸਤ, ਜਿਹੜੇ ਰਥੀ ਸਨ ਪਰ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਮਾਣ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਯਾਦੁਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਅਨੇਕ ਸੁਖਦਾਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਨਾਰੀ ਦੀ ਜੰਗੀਏ ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖੋ, ਮੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਖੋ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਗੰਧਾਰੀ ਭੇੜ ਵਾਂਗ।" ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਧਨਵਾਨ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੁ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਲੌਂ ਲੈ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੋਤਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਪਰ ਆਪ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥੱਲੇ ਪਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਜਬੂਤ ਕਿਲੇ ਵੀ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੇ ਯੋਗ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੌਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਜਬੂਤ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਜਲਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤ ਤੇ ਅਭਗਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਾਨੋ ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ, ਖੇਤਾਂ ਤੇ ਰੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਫਿਰ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਹਣੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ। ਭਰਿਗੂ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ, churn (ਮਥਨ) ਕਰਦੇ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਧਾਰ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖਣ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਪੰਛੀ (ਹਵਾਵਾਂ) ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦੇਵੀ ਕਾਰਜ ਲਈ ਜੰਮਿਆ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਇੱਛਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅਮਰ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਅਗਨਿ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ, ਸੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ, ਹੋਤਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬਲ ਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾ। ਇਹ ਅਗਨਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋਤਾਰ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੋਸਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਵਾਲਾ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਤਾਰ, ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਆਦਰ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਈ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ, ਸਹਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਵੱਧਦਾ ਨਹੀਂ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਨੁ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵ-ਚਾਨਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜਦਾ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਛੱਡਦਾ। ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਰੱਖਦਾ। ਉਹ, ਅਕਲਮੰਦ, ਘਰ ਦਾ ਹੋਤਾਰ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ। ਜਿਸ ਤੋਂ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਿਮਾਨ ਅੱਗ ਜੰਮੀ। ਜਦੋਂ ਉਹਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੱਭਦੇ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ, ਸੁਖ ਲਈ, ਉਹ ਵੰਡ ਕਰਦਾ, ਧਨ ਆਪਣੀ ਮਾਪ ਤੇ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ, ਸ਼ਾਪ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ। ਸਭ ਸੁਖ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਉਹਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਲਈ, ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ, ਉਸ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੁਲਿਆ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ। ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ। ਲੋਕ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਗਰਮ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਤਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਧਨ ਦਿੰਦਾ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਰਥ ਵਾਂਗ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ। ਤੂੰ ਮਨ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲੱਖਿਆ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁੱਧ ਵਾਣੀ ਮਿਲੇ।" "ਸਾਡੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ। ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ।" "ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰਦਾ, ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਣ ਪਾਉਂਦਾ, ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਬਲਵਾਨ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਯਜਮਾਨਤਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਧਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵੱਲ ਮੋੜੀਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲੱਭੀਏ।" "ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇਵੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵੰਡ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਣ, ਉਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ। ਵੈਰੀ ਥੱਲੇ ਪਿਆ ਰਹੇ, ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਧਨ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ, ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਚਾਹੇ ਰਸਤਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜਾ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰਾਖੀ ਕਰ।" "ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਆਪ ਹਾਨੀ ਦੇਖਣ।" "ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨਾਸਕ ਬਣਾਇਆ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਅਸਤ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ।" "ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਬਛੜਾ ਥਣ ਪੀਂਦਾ। ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ।" "ਉਸਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭਿਆ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਅਸੰਖ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ। ਝੁੰਡ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹੇ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ, ਵਜਰ ਹਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਸੱਪ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਬਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਭੇਜਿਆ। ਤੇਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਦਿਵਸ ਤੇ, ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਧਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਮਿਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਮਹਿਮਾ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇ।