ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਨਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਦੂਰ ਵੱਸਦੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਦਦਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਧੁਰ ਮਧੁ ਚੁੰਕਣ ਵਾਲੀ ਮਧੁਮੱਖੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ਼ਿਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਮੱਤ ਖਿੱਚ ਲਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੁ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਘੋੜੇ ਚਿੱਟੇ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਔਖਾ ਵੀ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਕੌਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ 'ਚ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਗਿਆਨੀ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਸੁਣੋ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਦੋਵਾਂ, ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਭਰਿਗੁ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ, ਨਾ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਕਵਾਨਾ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੇਪਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਰਾਖੇ ਬਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਭੇਡੀਆ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਘਰੋਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਣ; ਉਹ ਪੂਰੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵੀ ਦਿਓ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਭਾ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਕਰੋ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਚਮਕਦਾਰੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋ ਭਗਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਗਰਵਾਨੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਕੌਣ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਇਨਾਮ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਮਹਿਸ਼, ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਪਿੱਛੇ, ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ; ਤੇਜ਼ ਤੁਰਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਉਸ ਨੇ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਫੌਜ ਬਣਾਈ; ਚੌਪਾਏਆਂ ਅਤੇ ਦੋਪਾਏਆਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਦੇ, ਧਰਮੀ; ਜਦ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵੱਲੋਂ ਹਟ ਗਈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ। ਉਹ ਦੁੱਧ, ਜੋ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਕੱਢਿਆ, ਤੇਰਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਦਾਰ; ਜੋ ਲਕੀਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁੱਧ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ। ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਤੁਰਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੜਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਘਰ ਲਈ ਲੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪਾ। ਜਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਲਦਾ ਸੂਰਜ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਨੁੱਖਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ। ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਅੱਠ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਇਥੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਸ਼ਮੇ ਉੱਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। ਭੂਰਾ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਪਾਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਂ, ਬੱਚੜੇ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਤੂੰ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਉਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ। ਉਥੇ, ਕੂਤਸਾ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਮਾਰਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਫੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਲੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਜੋ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਛੁਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਤੇਰੇ ਮਗਰੋਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਚੱਲੀਆਂ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਗੂ, ਸਹਾਇਕ, ਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈਂ। ਗਿਆਨੀ ਕਵੀ, ਉਸ਼ਨਸ, ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਹੀਆ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਨੱਬੇ ਜਹਾਜ਼ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆਂ, ਤੂੰ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਨਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਤਕਲੀਫ ਤੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਰਥ-ਯਸ਼, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਜਾਗਣ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ; ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਹਟੇ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਦਾਅਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈਏ। ਹੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਹੀਲੂ ਹੈ, ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਤੇਜ਼-ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਹਵਨ ਲਿਆਓ। ਮਰੁਤਾਂ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੋ। ਸਵੇਰ ਤੇ ਰਾਤ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਧੀਕ ਸੱਦਾ ਵਧਾਉਣ; ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਹਵਾ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ। ਤੇ ਜੋ ਮਹਾਨ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਦੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ; ਤੇਜ਼-ਬਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਉਹਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੋ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਮੇਰੀ ਸੱਦਾ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸੁਣਣ। ਦਾਨੀ, ਧਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੇ; ਉਪਜਾਉ ਨਦੀ, ਸਿੰਧੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਨ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸੌ ਗਾਂ, ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ। ਪਿਆਰੇ ਰਥ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਏ, ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ, ਨਾਹੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਰ ਰਹੀਏ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਦਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਰੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਨੁਚਿੱਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾਹੁਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਗੂ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਉਸ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀ; ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਜਗਿਆਸੂ, ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰਿਆ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।