ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਦਇਆ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕਿਰਪਾਲੂ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਬਹੁਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਅਜਾ, ਜੋ ਤੂਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਤੀਬਰ ਰਥ 'ਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਗਏ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਰ, ਅਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਜਦ ਇੱਕ ਬਟੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬਟੇਰ ਨੂੰ ਭੈੜੇ ਭੇੜੀਏ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਬਤਾਂ 'ਤੇ ਜੰਮੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਕਿਆ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਅੰਨਾਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਇੱਕ ਭੇੜੀਏ-ਰੂਪ ਔਰਤ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬਲਵਾਨੋ!" ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਸੌ ਇੱਕ ਭੇੜਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿੱਖੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵਿਛੜ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵਿਮਦਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੇ ਭੇੜੀਏ ਨਾਲ ਜੌ ਪੀਸੇ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਬਕੁਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੱਸਿਊ ਉੱਤੇ ਗਰਜੇ ਅਤੇ ਆਰਯਾ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਈ। ਅਥਰਵਨ ਦਧੀਚ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਧੁਰ ਰਾਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਨਾਸਤਯਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਵਿਕਲਾਂਗ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਗਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕਥਾਵਾਂ ਆਖੀਏ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਕਿਰਪਾਲੂ, ਆਪ-ਚਲਿਤ, ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ-ਜੋੜੇ, ਤਿੰਨ-ਰੂਪ, ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧੀ ਬਣਾਓ, ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਉਪਲਬਧੀ ਵਧਾਓ। ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ। ਕਵੀ ਪੁਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਜ, ਜੋ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਕਾਲ-ਥੱਕਦੇ, ਪਰਾਂਤੂ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਸਤਯਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਖੜਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਕੁਆਰੀ, ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਰੰਗੀਲੇ, ਪਰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤ੍ਰਯੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਗਰਮ ਰਸ ਪਿਲਾਇਆ। ਅੰਨੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ। ਸ਼ਯੂ ਲਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧੀ ਬਣਾਇਆ, ਵਰਤਿਕਾ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਦਾ ਲੱਤ ਫਿਰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਪੇਦੂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ-ਚਲਿਤ, ਚਿੱਟਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣਾ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਓ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧੇ। ਨਾਸਤਯਾ, ਆਪਣੇ ਬਾਜ-ਰੂਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਤੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਗਦੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਸੰਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਸੌ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਭੋਗ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਆਹਰ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੁਕਾਬਲੇਦਾਰ, ਜੰਗ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਆਰੀ, ਦੋਸਤੀ ਲੋੜਦੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਰੇਭਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਹੜਾ ਠੰਢ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ। ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਸਤਰੀ ਰਥ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ, ਭਗਤ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਤੀਖੀ ਧਾਰ ਬਣ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੂਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਬਚਾਇਆ। ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤਲਬ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਧੁਰ ਮਧੂ-ਮੱਖੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੀ, ਉਸ਼ਿਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦਧੀਚੀ ਦਾ ਮਨ ਕੱਢਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਅਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕੌਣ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੇ? ਜਾਣੂ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਗਿਆਨੀ ਵੱਖਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਜਾਣ ਕੇ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਬਲਵਾਨੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਉਹ ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਤ, ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਟਕਵਾਨਾ ਦੀ ਗੀਤ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਭੇੜੀਏ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।