ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰੇਭਾ ਨਾਂਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਘੋੜਾ ਦੂਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਉਘਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਪਜਰੀਆ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੌ ਮੱਝਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਸ਼ਹਦ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਣਾਪਵਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਘੋਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਮਿਲਾਇਆ। ਸ਼ਿਆਵਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਨਾਰਸ਼ਦਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪੇਡੂ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੈ, ਸੱਪ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਘੋੜਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਕਰਮ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦ ਪਜਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਬਲ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕੇ ਆਉਂਦੇ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੈਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ ਲੁਕਦੇ ਤੇ ਫਿਰ ਦਸਵੇਂ ਨੂੰ ਉਘਾ ਦਿੰਦੇ? ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਚਯਵਾਨਾ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਥ ਚੁਣੀ, ਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਗਰਾ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ। ਅਜਾ, ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਾਹਰ ਲੈ ਆਏ। ਅਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਦ ਤਿਤਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੇੜੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਤੀ। ਜੰਗੀ-ਜਿੱਤੂ ਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵ੍ਰਕਿਆ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਆਲੂ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਭੇੜੀ-ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ: "ਏ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖੋ!" ਪ੍ਰੇਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੌ-ਇਕ ਭੇੜਾਂ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਘਰਵਾਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਣਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਵਿਮਦਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲਾਈ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ। ਭੇੜੀ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਜੌ ਪੀਸਿਆ; ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਾਇਆ। ਦਾਸਯੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਬਕੁਰਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ; ਆਰੀਆ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ। ਅਥਰਵਨ ਦਧਿਚ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਜੋੜਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਭੇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ। ਵਿਦਵਾਨ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਭ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਨਾਸਤਿਆ, ਸਾਡੀ ਔਲਾਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਯਸ਼ਵਾਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਵਿਅੰਗੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਵਿਰ ਅਮਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਭਜਨ-ਵਾਣੀ ਨੇ ਉਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਚਨ ਕਰੀਏ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਰਥ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ, ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਜੋੜੀ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਰਥ, ਆ ਕੇ ਗਾਂ ਦੁਹਾਓ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਤੇ ਹੀਰੋ ਵਧਾਓ। ਚੰਗੀ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਰਥ, ਏ ਅਦਭੁਤ ਪੁਰਖੋ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਭਜਨ ਸੁਣੋ। ਕਵੀ ਕਿਹੜੀ ਰਾਹ ਤੇਜ਼ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ? ਬਾਜ, ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼-ਉੱਡਦੇ, ਪੰਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦੇ, ਨਾਸਤਿਆ, ਯਜਨਾ 'ਤੇ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰਥ ਖੜੀ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਕੁਵਾਰੀ, ਚੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਖੀ ਘੋੜੇ, ਲਾਲ-ਰੰਗੀ ਪੰਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ। ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਤੌਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਚਯਵਾਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਨ ਕੀਤਾ। ਅਤ੍ਰਾਈ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਗਰਮ, ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਦਾਰਥ ਦਿੱਤਾ; ਅੰਨ੍ਹੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਪਸੰਦ ਕਰਕੇ। ਸ਼ਯੂ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਣਯੋਗ ਬਣਾਇਆ; ਵਰਤਿਕਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਲਈ ਪੈਰ ਮੁੜ ਜੋੜਿਆ। ਪੇਡੂ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ, ਇੰਦਰ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ; ਜੋਹੁਤਰਾ, ਜੋ ਜੰਗੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤੂ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ, ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਨਾਸਤਿਆ, ਬਾਜ ਦੀ ਨਵੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਦਾ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਬੁਲਾਹਟ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਰਥ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਅਦਭੁਤ, ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ, ਜੀਵਨ ਲਈ; ਹਜ਼ਾਰ ਲਗਾਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੰਗਲ ਲੈ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਾ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚੀ; ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਗਰਮ ਹਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਥ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ। ਜਦ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੰਗ ਲਈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ, ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ; ਤੁਹਾਡੀ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਉਤਰਨ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ। ਭੁਜਯੂ, ਜੋ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਆਏ; ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸਾਫ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਈ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਥ, ਗਾਇਕ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜੋੜੀ; ਕੁਵਾਰੀ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਚੁਣੀ, ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਰੇਭਾ ਨੂੰ ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਦਿੱਤੀ; ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਭਗਤ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ। ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮistri ਰਥ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦੇ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਬਣੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮ, ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਰਹੇ, ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ, ਜਵਾਨੀ ਮੁੜ ਲੈ ਆਉਣ, ਤੇ ਹਰ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਆਨੰਦ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।