ਆਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਮਿਲਕੇ ਆਏ, ਉਸਨੂੰ ਧਨ, ਉੱਚਾ ਰਾਜ, ਸੰਤਾਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ। ਜਹੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੀਆਂ। ਇਕ ਘਰ ਵਾਸਤੇ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਤੀਰ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਕੇ ਰੱਖਿਆ। ਇਕ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ। ਦੱਸ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਨੌ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਰੇਭਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ ਹਾਵਣ ਵਿੱਚ ਢੱਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਦਭੁੱਤ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਚੰਗੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਂ। ਦੇਖਦਿਆਂ ਤੇ ਖਾਂਦਿਆਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵਾਂ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ। ਹਵਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਹੂਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਆਓ, ਨਾਸਤਯੋ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਰਸਤਾ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਤ੍ਰੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੰਜਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ਰੇਭਾ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਕਦੇ ਫਲਤੂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰਕੇ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਤਾ ਕਿ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਸਕਣ। ਤੁਸੀਂ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਪਾਜਰੀਆ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ—ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੌ ਮੱਠੇ ਭਰੇ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਘੜੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਣਾਪਵਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਘੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਆਵਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤੂ ਦਿੱਤੀ, ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਤੇ ਨਾਰਸ਼ਦਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ, ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ, ਅਜੇਤੂ, ਸੱਪ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਾਜਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਪ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕਠਾ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ? ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤ੍ਰਾ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਦਸਵੇਂ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਚਯਵਨ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੋਏ। ਤੁਸੀਂ ਤੂਗਰਾ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ। ਅਜਾ, ਤੂਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਅਜਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਦਾ, ਜਦੋਂ ਬਟੇਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਭੇੜੀਏ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਕੇ, ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਕਿਆ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਦਇਆਲੂ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਰਿਜਰਾਸ਼ਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਤੇ ਵੁਲਫ-ਉਮਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬਲਵਾਨੋ!" ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਰਿਜਰਾਸ਼ਵਾ ਨੇ ਸੌ ਇੱਕ ਭੇੜਾਂ ਦੇਖੀਆਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਘਰਵਾਲੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆਏ। ਤੁਸੀਂ ਖੋਈ ਹੋਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਵਿਮਦਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਭੇੜੀਏ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜੌ ਥਰੋੜਿਆ, ਤੇ ਆਦਮੀ ਲਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਸਯੂ ਵਿਰੁੱਧ ਤੁਸੀਂ ਬਕੁਰਾ ਨਾਲ ਗੱਜੇ, ਤੇ ਆਰਯਾ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ। ਅਥਰਵਨ ਦਧੀਚ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜਿਆ। ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮੱਠਾ ਭੇਤ ਦਿੱਤਾ। ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਨਾਸਤਯੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲੇ, ਵਿਅੰਗੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵੀਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੁਰਾਤਨ ਭਜਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਜੋਗੇ ਹੋਈਏ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ—ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ-ਜੋੜੇ, ਬਲਵਾਨ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ। ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ-ਜੋੜੇ, ਤਿੰਨ-ਰੂਪ, ਚੰਗੀ ਚੱਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ। ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣਾਓ, ਸਾਡੇ ਘੋੜੇ ਵਧਾਓ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਵੀਰ ਵਧਾਓ। ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਚਰਜ ਕਰਣ ਵਾਲੇਓ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ। ਕਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਕਿਹੜਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ? ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਜ, ਜੋ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਜ਼-ਉੱਡਦੇ, ਪੰਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਅਕਾਲ, ਆਕਾਸ਼ੀ, ਗਿੱਧਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਸਤਯੋ, ਹਵਨ ਤੇ ਲਿਆਉਣ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਕੂੰਵਾਰੀ, ਨੇ ਇਸ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਖੀ ਘੋੜੇ, ਭੂਰੇ ਪੰਛੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਚਾਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਗੁਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਅਤ੍ਰਾਈ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪੀਣਯੋਗ ਪਦਾਰਥ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਨ੍ਹੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਦਿੱਤੀ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਯੂ ਲਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ, ਵਰਤਿਕਾ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਦੀ ਲੱਤ ਮੁੜ ਜੋੜੀ। ਇਹ ਹਨ ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁੱਤ, ਦਇਆਲੂ, ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਲੀਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੋਵੇ।