ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਲ ਅਨੰਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਹਨੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਵੱਲ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਇਲਾਹੀ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਧੇ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ। ਤੁਗ੍ਰਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੁਜਯੁ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਚ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਸਤੇ, ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਲੰਘਾ ਲੈ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਉਡਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਉਹ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ, ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਲੈ ਗਏ, ਤਿੰਨ ਰਥਾਂ, ਸੌ ਪਹੀਏ, ਛੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਖਾਈ। ਜਦ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ ਗਏ, ਉਹ ਸੌ ਚਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਨਾਅ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਸਦਾ ਰਹੇ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਦਾਤ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਜਰੀਆ ਅਤੇ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਸੌ ਮਟਕੇ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਠੰਢ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਾਸ਼ ਆਤ੍ਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਸਮੂਹ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੇ ਦੂਰਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਤਿੜਕ ਵਾਲੇ ਕੂੰਏ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਗੋਤਮਾਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਗਾਇਆ। ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਜੀਊਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਚ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਇੱਛਿਤ ਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜਾਨਾ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਧੀਚ ਅਥਰਵਣ ਨੇ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਰਾਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ। ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਨੇ ਮਦਦ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਧਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਹਥੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੈਠੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਭੇਡੀਆ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਕਵੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਦੀ ਲੱਤ, ਰਾਤ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਪੰਖ ਵਾਂਗ ਕੱਟੀ, ਪਰ ਤੁਰੰਤ ਲੋਹਾ ਦੀ ਲੱਤ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੀ ਦੌੜ ਜਿੱਤ ਸਕੇ। ਅੰਨੇ ਰਿਜਰਾਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਨਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਕਾਰੀਗਰ ਦੀ ਕਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ਾ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਸਾਂਡ ਅਤੇ ਡਾਲਫਿਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਇਆ। ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਰਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਦਿੱਤਿਆਂ ਆਏ। ਉਹ ਜਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ 'ਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ। ਇਕ ਵਾਸਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਦੌਲਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਲਿਆਏ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਤੀਰ ਵਾਸਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ, ਤੇ ਇਕ ਲੀਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਬੁਲਾਂਦਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸਤਿਆਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਾਹਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਨੌ ਦਿਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰੇਭਾ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਚੀਕਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਇਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਅਚੰਭਿਤ ਕੰਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਊਆਂ, ਚੰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਸਤ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਪਾਵਾਂ। ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਆਓ ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚੇ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਪੰਜਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਬੁਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਲੁਕਿਆ ਘੋੜਾ, ਰੇਭਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਛੁਡਾਇਆ। ਜੋ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤੂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਪਾਜਰੀਆ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਸੌ ਮਟਕੇ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣਾਪਵਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਘੋਸ਼ਾ ਲਈ, ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਆਵਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾਤ, ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਨਾਰਸ਼ਦਾ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਕੇ, ਪੇਦੁ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਿੱਤ, ਸੱਪ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਗੀਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਬਣੇ ਹਨ। ਜਦ ਪਾਜਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤਲੀ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ, ਦਸਵੇਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਚ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨਾਸਤਿਆਂ ਦਾ ਰਥ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਕੰਮ, ਦਇਆ, ਉਪਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤੇ।