ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਮਾਣ, ਮਹਾਨਤਾ, ਲਾਭ, ਧਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੱਦਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਵੇਰ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਨ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਆ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ’ਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਣਕੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ। ਓ ਸਵੇਰ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕ, ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਬਣ। ਉਹ ਸਵੇਰ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਉਠਾ ਦੇਵੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਅੱਗ ਬਾਲਦੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਖੋਲਦੀ, ਸੋਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਭਾਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲੰਘ ਗਏ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਚੜ੍ਹਣਗੀਆਂ? ਪਿਛਲੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇਹ ਸਵੇਰ ਚਮਕਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਆਉ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੈ ਲੈਣਗੇ। ਉਸ਼ਾ ਵੈਰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਮਿੱਠੜੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਸੁਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਰਹੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਮਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੀ, ਕਾਲੀਅਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਰਥ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਦੀ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਸਾਰੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਉਹ ਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਠੋ, ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਆ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਇਕ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਤਰੀ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚਮਕ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ। ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇਣ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਵੱਡੀ, ਚਮਕ। ਪੁਜਾਰੀ ਲਈ ਸਿਫ਼ਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵੇਰ ਲਿਆ, ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਵੇਰਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਹ ਦਾਤ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਰੋਕਣ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮਨ-ਚੈਨ ਦੇਵੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰੇ ਤੇ ਬਚਾਏ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਲੈਈਏ। ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ। ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਘਰ-ਵਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਹ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਰੱਖ-ਵਾਲੀ ਲਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੱਖਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਆਂ। ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦਇਆ ਚੁਣੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸੂਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਤਿੱਖੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਆਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਛਾਂ, ਬਚਾਅ ਤੇ ਰੱਖ-ਵਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਬਾਤ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿੱਠੀ, ਵਧਣ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਅਮਰ, ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੌਤੀਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੇ, ਦਇਆ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਛੋਟੇ, ਵਧ ਰਹੇ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਹੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ; ਸਾਡੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੁਖੀ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼, ਬੱਚਿਆਂ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਾ ਦੁਖੀ ਕਰ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ; ਅਸੀਂ ਜੋ ਸਦਾ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਚਰਵਾਹੇ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦੇ। ਤੇਰਾ ਮਿਹਰਵਾਨ ਸੋਚਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਗਾਂ-ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ-ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਹੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਅ ਦੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਬੋਲ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ; ਰੁਦ੍ਰਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਰਜ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਪਿੱਛੋਂ ਔਰਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਭਲੇ ਲਈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸ਼ੁਭ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ। ਝੁਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਰਥ ਤੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਚੋਲਾ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਅੰਤਹੀਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਹਨੇਰੀ; ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਰਨ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਾਦਲਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣਕੇ, ਬੱਚੇ ਲਈ ਪਤਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀ ਗਧੀ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ। ਤੁਗ੍ਰਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਉੱਡਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲਿਜਾਇਆ, ਤਿੰਨ ਰਥਾਂ, ਸੌ ਪਹੀਏ, ਛੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਸੌ ਚਪੂਆਂ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਯਮ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ ਦਾਤ ਸੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰਾਂ, ਪਾਜ਼ਰੀਆ ਤੇ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਲਈ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਦੀ ਖੁਰ ਤੋਂ ਸੌ ਮਟਕਿਆਂ ਚੰਗੀ ਮਦਿਰਾ ਵਗਾਈ। ਠੰਢ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ; ਲਾਚਾਰ ਅਤ੍ਰੀ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਦੇ ਹਨ।