ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਉੱਨਤੀ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਅਸਵਿਨ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਰਾਖੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ਼ਿਜਾ ਵਪਾਰੀ ਲਈ ਮਿੱਠਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਡੀਰਘਸ਼ਰਾਵਸ ਲਈ ਉਤਸ਼ਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਕਕਸ਼ਿਵੰਤ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਅਸਵਿਨੋ! ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਜ ਇਹੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਰਸਾ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਨਸ਼ਵਾ ਦੀ ਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਰਾਖਿਆ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਓ ਅਸਵਿਨੋ, ਉਹੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੂਰਲੇ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਮੰਧਾਤਾ ਦੀ ਰਾਜਤਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਖਿਆ ਕੀਤੀ—ਇਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਲੈ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਮਤਿਥਿਗਵਾ, ਕਸ਼ੋਜੁਵਾ, ਅਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਦੀ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਪੁਰਭਿਦ ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਦੀ ਰਾਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰ, ਗਾਇਕ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ—ਅਜ ਇਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਲੈ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਯਵਾ, ਅਤ੍ਰਯ, ਅਤੇ ਮਨੁ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਸ਼ਰੀਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸਿਉਮਰਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਹੀ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਰਯਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ—ਇਹੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਇਆ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਅਗੇਤ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਮਨੁ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਅਸਵਿਨੋ! ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪਤਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਰੁਣੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਾਂਤਤੀ, ਭੁਜਯੁ, ਅਧ੍ਰਿਗੁ, ਓਮਿਆ, ਸੁਭਰਾ, ਅਤੇ ਰਿਤਸਤੁਭਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਰਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਮਧੁ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਕੁਤਸਾ, ਅਰਜੁਨੇਯ, ਤੁਰਵਿਤੀ, ਦਭਿਤੀ, ਧਵਸੰਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ। ਅਸਵਿਨੋ! ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਜੈਯੁਕਤ ਹੋਵੋ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜੋਤਿ, ਹੋਰ ਜੋਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ ਜਨਮੀ। ਜਿਵੇਂ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਕਰਮ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਤ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਬਛੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਫੈਦ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਅਮਰ ਭੈਣਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਇਕੋ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਤ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀਆਂ, ਪਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ਼ਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਭ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੜਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਘੱਟ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਾਨਤਾ, ਲਾਭ, ਧਨ, ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਰ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੋਸ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੀ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਇਥੇ ਚਮਕੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ! ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਅਮਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ਼ਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਅੱਗ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈਂ, ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭਾਗਿਆ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਕਿੰਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਲੰਘ ਗਏ, ਕਿੰਨੇ ਹੋਰ ਹੋਣੇ ਹਨ? ਉਹ ਪਹਿਲਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ, ਚਮਕਣ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਦੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਵੇਖਣਗੇ। ਉਸ਼ਾ ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਪਦੀ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ, ਇਹ ਦੇਵੀ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਆਈ ਹੈ, ਅੱਜ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਅਜਰ, ਅਮਰ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਜੁਤੀ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ, ਉਸ਼ਾ ਹੀ ਹੈ। ਉਠੋ, ਜੀਵਨ ਆ ਗਿਆ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹਨੇਰਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਾਇਕ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ, ਹੇ ਦਾਤਰੀ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕੋ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੀਵਨ ਦਿਓ। ਉਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਧੂ ਹਨ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕੋ। ਪੁਜਾਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ। ਜੋ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾ ਰੋਕਣ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮਹਾਨ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਰੱਬ ਤੋਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੌਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੀ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਸਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਰਪਣ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੱਖਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਯਾਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਕ੍ਰੋਧਤਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। "ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸੂਅਰ, ਲਾਲ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਤਿੱਖੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਦੈਵੀ ਰਾਖਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਉਠਦੇ ਹਨ।