ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਇਨਾਂਤ ਦੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਵਰੁਣ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਸੋਚ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਨਵੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ—ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ—ਮੇਰੀ ਧਰੋਹ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਸਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਬੜੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਪਰ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੀਆਂ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਧਰੋਹ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤ੍ਰਿਤਾ, ਜੋ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਕਾਰ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਜੋ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਉਹਨੂੰ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਧਰੋਹ ਹਨ। ਇੱਕ ਰੋਹੜੀਏ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਭੇਡੀਏ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਥੱਲੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕਰੀਗਰ ਉੱਠਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਧਰੋਹ ਹਨ। ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਮਰੁਤ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦਿਤਿਆ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੇਵੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸਤਿ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਅਸੀਂ ਨਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਬਲ ਦੇ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਖੀਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਸਮੇਤ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖਮਈ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਜੋ ਮਨੂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਕੁਤਸਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਟਾ ਵਿੱਚ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਵਸੁ, ਹੇ ਦਾਤਾਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਹਰ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਰਾਖੀਏ ਦੇਵਤਾ ਤੁਰੰਤ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਬਲਿਦਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਦਿਤਿਆ, ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆਵੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਿਰਸਾ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਅਦਿਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਮਕਦਾ ਰਥ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਡਿੱਗੋ ਨਾ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਪਾਨ ਕਰੋ। ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਸੋਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਤਗੜਾ ਰਸ ਪੀਓ। ਜਦੋਂ ਅੱਗਾਂ ਜਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਨ ਕਟੋਰੀ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਬਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਓ। ਜੋ ਵੀਰਤਾ, ਰੂਪ ਤੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੁਸੀਂ ਨਿਭਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਇੰਦ੍ਰਾਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।" ਉਸ ਸੱਚ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਆਓ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਜੋ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਮਹਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਤੁਸੀਂ ਯਦੁ, ਤੁਰਵਸ਼, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਜਾਂ ਪੁਰੂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਨਜਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਲੇ, ਮੱਧਮ ਜਾਂ ਉੱਚਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ, ਪੌਦੇ ਜਾਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਜਿੱਤੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ, ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਰਚੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਤੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਪੀਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਸੇ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀਏ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਕਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਹਵਨ ਪੱਥਰ ਚੌਕ ਥਾਂ ਤੇ ਪਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਹਵਨ ਚੌਕ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਮਿਲਾਉ। ਤੁਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਵੰਡ ਵਿਚ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਧ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਫੈਲਦੇ ਹੋ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਆਓ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਓ ਤੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਕਿਰਣ ਹਨ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਓ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਸਾਰੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਸੋਚ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਹੇ ਰਿਭੁ, "ਸ੍ਵਾਹਾ" ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਆਹੂਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਜਦ ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀਆਂ ਕੁਝ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੁਧਨਵਾਂ ਦੇ ਰਿਭੁ, ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਓ। ਸਾਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸੀ। ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਸੁਧਨਵਾਂ ਦੇ ਰਿਭੁ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਪੁਜਾਰੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦੇ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਸਮੇਤ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ।