ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਦੋ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਵੀ ਹਨ। ਤੇਜ਼, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਾਵਨ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਨ ਵਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦਿਸਦੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੱਸਯੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਸਿੱਧਾ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ। ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਕੰਜੂਸ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੂਰ ਨਾ ਰੱਖ।" ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇੰਦਰ! ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ। ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ। ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ।" ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, "ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੈਨੂੰ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਪੁਕਾਰਿਆ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਾ ਨਾ ਛੱਡੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹੀਏ।" "ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਇੰਦਰ। ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ਸਾਡੀਆਂ ਅੰਡੀਆਂ ਨਾ ਤੋੜ, ਹੇ ਦਾਨੀ। ਸਾਡੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਨਾ ਫੋੜ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਨਮੇ।" ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਆ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।" ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਕਾਬ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਵਰਨ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਪਰ ਬਿਜਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ। ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ। ਗਾਇ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੀ, ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਦਿੰਦੀ। ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿਗਣ। ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸੁੰਨਪਣ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਈਏ। ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਖਰੀ ਯਜਨਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਦੂਤ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ। ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਹੁਣ ਕੌਣ ਇਸਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ? ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਕਦੋਂ ਧਰਮ, ਕਦੋਂ ਅਧਰਮ ਹੈ? ਪੁਰਾਣਾ ਹਵਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਕਦੋਂ ਸੱਚ ਦੀ ਆਸਰਾ ਫੜਾਂਗੇ? ਕਦੋਂ ਵਰੁਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇਗੀ? ਹੇ ਦੂਢਿਆ, ਅਸੀਂ ਕਦੋਂ ਅਰ੍ਯਮਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ? ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ। ਧਨਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਹਰਣ ਦੀ ਪਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਵਿਰੋਧੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਚੂਹਾ ਜਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਨੁੰ ਚੀਰਦਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਟਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਭੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਇਸ ਉਪਲਬਧੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਪੰਜ ਬਲਦ ਮਹਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਸਤੇ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਨਵਾਂ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਸਤੁਤਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਿਆ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਸਤੁਤਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਆਗੂ ਕਰ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਜਾਣਦਾ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਆਗੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ। ਅਗਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨੀ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਪੁਜਾਰੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਰਸਤੇ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਨਵਾਂ ਸੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਉਹ ਰਸਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੇਵਤਾ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦੇ; ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਤ੍ਰਿਤਾ, ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਭੇਡੀਆ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੱਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਕਾਰਿਗਰ। ਮੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਹ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।" "ਇਸ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ, ਸਾਰੇ ਵੀਰ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" "ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਮਾਰੁਤ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਅਦਿਤਿਆ ਆਉਣ, ਸਾਰਵਭੌਮ ਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਦੇਵਤਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣ। ਹੇ ਵਸੂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਬੋਲਦੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਸੂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਅਸੀਂ ਨਰਸ਼ੰਸਾ, ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਸਮੇਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਆਸਾਨ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਜੋ ਮਨੁ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਕੁਤਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਾਠਾ ਵਿਖੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਿਆ; ਹੇ ਦਾਨੀ ਵਸੂ, ਸਾਨੂੰ ਰਥ ਵਾਂਗ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉ।" "ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਸਾਡੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" "ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਅਦਿਤਿਆ, ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲੇ।" "ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਅਦਿਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" "ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਅਰ੍ਯਮਨ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੋ, ਤੇ ਪੀੜਿਆ ਸੋਮ ਪੀਓ।" "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ।" "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ ਹੋ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਹੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਓ।" "ਜਦੋਂ ਅੱਗਾਂ ਜਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸੋਮ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਓ।" "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ, ਰੂਪ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਮਾਰੁਤ, ਵਸੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੁਖਮਈ, ਸੰਪੰਨ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋਵੇ।