ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਬੜੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਠਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਭੀ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਸਾਰੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਲਈ ਗਊਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਸਯੂਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਇਹੀਣਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਲਈ। ਬਹਾਦਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਡਰਪੋਕ ਵੀ। ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਜੀਵ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਸਤੀ ਵਾਸਤੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਵੀ ਹੈਂ, ਉਥੋਂ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੋਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹੋਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਗੱਲਾਂ ਫੁਲਾਵੇਂ, ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲੀ ਸਭਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚਿੰਤਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ। ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਚੱਲ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ—ਉਹ ਰਥ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਹ ਸੁਖੀ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ। ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਾਡੇ ਰਥ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਅਡੋਲ ਮਨ ਜਿੱਤੂ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗਊਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਣੰਤ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਾਲਾ, ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਮਦਦਗਾਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਬਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਣਮਾਪ ਬਣਾਇਆ। ਤੂੰ, ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਜੋਤੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅਜੇਤ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਰਥ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ। ਤੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਧਨ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਆਗਿਆ ਦੇ। ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਵਕੀਲ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਹਾਰੇ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਨਦੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੂਰ ਤੋਂ ਮੰਨਦੇ ਆਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੋਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਿਵੇਂ ਸਮਤਲ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ ਤੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਚੀਰਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਦੱਸਯੂਆਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਆਰਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਹੈ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵੇਖੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ। ਉਸਨੇ ਗਊਆਂ ਲੱਭੀਆਂ, ਘੋੜੇ ਲੱਭੇ, ਪੌਦੇ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਲੱਭੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਸ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜੀਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੌਕਸ ਯੋਧਾ, ਧਰਮਹੀਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਜਦ ਤੂੰ ਸੁਸ਼ਣ, ਪਿਪਰੂ, ਕੁਯਵ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰਾ ਦੇ ਨਿੰਨਵੇਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ—ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਅਸਥਾਨ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਬੈਠ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਬਲਦ ਵਾਂਗ। ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਣਜੋੜ ਦੇ, ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਨ। ਰਥ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦੇ। ਇਹ ਲੋਕ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਤੁਰੇ ਆਏ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਸਾ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਫੇਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ, ਕੁਯਵ ਦੇ ਵਿਆਹਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚੁੱਚੀ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇਂ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਉਪਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਵੀਰ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸਿੱਧਾ ਦੱਸਯੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੰਜੂਸ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਦਾਤ ਨਾ ਰੋਕ। ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਆਯੁ ਦੇ। ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਾ। ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ: ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਨਾ ਛੱਡ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਹਾਰ ਘੱਟ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਹਟਾ। ਸਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ਸਾਡੇ ਅੰਡੇ ਨਾ ਤੋੜ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਨਾ ਸਾਡੇ ਭਾਂਡੇ ਤੋੜ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹੋਏ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆ, ਇਹ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਭਰ ਲੈ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਬਾਜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀਆਂ—ਬਿਜਲੀਆਂ ਤੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਊ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਸੂਰਜ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸੁਨਨਾਪਣ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੀਏ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਖਰੀ ਯਜਨਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਦੂਤ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ। ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਹੁਣ ਕੌਣ ਉਸਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਡੀ ਆਸ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।