ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਸਮੇਂ ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਪਤੀ ਆਹੁਤੀ ਤੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਖ-ਸਾਲਾਮਤੀ ਹੋਵੇ। ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਲਦੀ ਜਲਦਾ ਸਿਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾੜ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਹਟਾਏ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਇੱਥੇ ਵੰਸ ਵਧਾ, ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ।” ਉਹ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ, ਜੋ ਰੁੱਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਇਸ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬੀਜ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਣੂ ਨੇ ਗਰਭ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਬੀਜ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਧਾਤ੍ਰ ਨੇ ਗਰਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੇ ਗਰਭ ਰੱਖਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਗਰਭ ਰੱਖਿਆ; ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਰੱਖਣ। ਸੋਨਿਆਂ ਅਰਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਮਥਿਆ, ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰਾਂ—ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਿਆਮਨ, ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਵਰੁਣ—ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਨਾ ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ; ਮੰਦੇ ਚਾਹਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਚਾਨਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰਤਭੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਵਨ ਚੰਗਾ, ਸੁਖਦਾਇਕ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਹਵਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏ। “ਪਵਨ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਓ।” “ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਵਨ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦੇ।” ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵाणी ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਚਮਕਦਾ, ਮਾਰੂਥਲ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ, ਸਿਰਮੌਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਿਹਾਰਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਨਮਿਆ, ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਹੁਣ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰੀ ਵਾਣੀ ਭੇਜੀ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀਆਂ ਚਾਨਣੀਆਂ, ਜੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ। ਇੱਕ ਚਿਤਕਬਰੀ ਗਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਵਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ, ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਛੱਡਦੀ; ਵੱਡਾ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੀਹ ਥਾਂਵਾਂ ‘ਤੇ ਚਮਕਦੀ; ਵਾਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ; ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਆਮਦ ਤੇ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਤ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਰਾਤ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰਾ। ਧਾਰਾ ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵੰਡਦਾ, ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਲਿਆ ਦੇ। ਇਕਠੇ ਚਲੋ, ਇਕਠੇ ਬੋਲੋ, ਮਨ ਇਕਠੇ ਸਮਝੋ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਿਆ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਅਤ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਸਭਾ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਚਾਰ ਇਕ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਸਾਂਝੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਇਕ ਹੋਣ; ਮਨ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ, ਸਾਂਝੀ ਹਮ ਆਹੰਗੀ ਵਿਚ ਜੀ ਸਕੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਆਰਧਿਕ, ਸੰਤਾਨ, ਵੈਰ-ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਸੁਖ-ਸਾਂਤੀ ਦੀ ਆਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ, ਚਾਨਣ, ਸਚਾਈ, ਤੇ ਹਮ ਆਹੰਗੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।