ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ—ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਹੇਠੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਡਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਉੱਠ ਜਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਪਾਤ੍ਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਘਵਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਅੱਜ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਮਘਵਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਪਾਤ੍ਰ ਪੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਹਿਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਹੁਣ ਹਵਾ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੋ: ਉਹ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ, ਚੀਕਦਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਦੀ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਰਿਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮਿਆ, ਕਿੱਥੋਂ ਉਭਰਿਆ? ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਮਨਮੁੱਤਾਬਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਕਾਮਨਾ ਹੈ ਕਿ ਹਵਾ ਸਦਾ ਮਿੱਠੀ ਚਲੇ, ਪੌਦੇ ਵਧਣ, ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਪੀਣ—ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਰਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਇਕੋ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅੱਗ ਨੇ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾਇਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਰਜਨਯ, ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਰੂਪ ਸੋਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚੌਪਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੰਸ ਨਾਲ ਵੱਸੀਏ। ਉਜਲਾ, ਮਹਾਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਜਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਭ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਥ ਨੂੰ ਸਭਾ ਤੋਂ ਚਲਾਇਆ, ਉਹ ਯਾਜਕ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਚਮੜਾ ਭੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਮਰਦ, ਵੇਨਾ, ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਆ ਜਾ, ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਗਾਈਆਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆ ਜਾਣ। ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆ, ਦਾਤਾ, ਦਾਨੀ ਯਜਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਉਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਧਾਗਾ ਤਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ਼ਾ, ਸਭ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆ, ਅੰਦਰ ਆ; ਥਿਰ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਨ ਹਿਲ, ਨ ਡੋਲ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ; ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਕਦੇ ਨ ਡਿੱਗੇ। ਇਥੇ ਰਹਿ, ਨ ਜਾ; ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਥਿਰ ਰਹਿ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇਥੇ ਥਿਰ ਰਹਿ; ਇਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਥਿਰ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ; ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ। ਅਸਮਾਨ ਥਿਰ, ਧਰਤੀ ਥਿਰ, ਪਹਾੜ ਥਿਰ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਥਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਥਿਰ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਥਿਰ, ਦੇਵ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਥਿਰ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗੀ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰਣ। ਅਸੀਂ ਥਿਰ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਾਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦਾਣਾ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਜਿੱਤੂ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪਾਸੇ ਰਾਜ ਲਈ ਮੁੜ। ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥਿਰ ਰਹਿ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਰ, ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਘੇਰ ਲੈਣ। ਜਿਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੋਇਆ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਪਰਤਿਮ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਿਨਾ ਵੈਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਜ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰੋ, ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ; ਜੋਤ ਲਾ ਕੇ ਪੀਸੋ। ਹੇ ਪੱਥਰੋ, ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਾੜੇ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਓ। ਪੱਥਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਹੁਣ, ਹੇ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਹਵਾ ਦੀ ਚਲਾਕੀ, ਰਾਜ ਦੀ ਥਿਰਤਾ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ। ਹਰ ਆਹੁਤੀ, ਹਰ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਧਾਈ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚਿਰਸਥਾਈਤਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।