ਸੁਣੋ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ ਕਹਾਣੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਜਾਗਦੇ, ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਇਰਾਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਜਾਂ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਅਸੁਭ ਚੀਜ਼ ਭੇਜੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ। ਕਬੂਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪੰਛੀ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਅੱਗ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਅੱਗਨੀ ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੰਖੀ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਾ ਬਣਾਵੇ। ਉਹ ਪੰਖੀ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਕਬੂਤਰ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਝਟਕਾ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਉੱਲੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਕਬੂਤਰ ਜੋ ਅੱਗ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ, ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭਜਨ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਲਾ ਲੈ ਜਾਂ। ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈਆਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਥਿਰਤਾ ਵੱਲ ਉੱਡ ਜਾ। ਅੱਗੇ, ਕੋਈ ਯਚਕ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਬਣਾਓ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ। ਮੈਂ ਅਜੈ, ਅਕਤ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਅਣਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦਬੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤੰਤੂ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਵਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਬੋਲਣ। ਮੈਂ ਸਰਬ-ਸਰਜਨਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੰਕਲਪ, ਤੁਹਾਡਾ ਵ੍ਰਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਭਾ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਰਵੋਚ ਬਣ ਜਾਵਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਉੱਠੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਡਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਲਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ, ਮਘਵਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ-ਵਿਜੇਤਾ ਵਜੋਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ, ਮਘਵਨ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਪਿਆਲੀਆਂ ਪੀ ਲਈਆਂ, ਹੇ ਸਰਜਨਹਾਰ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫਿਰਿਆ; ਪਹਿਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ, ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਤੋੜ ਕੇ, ਗੱਜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਸਵੇਰੇ ਲਾਲ ਕਰਦਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਮਧਿਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਦਿਆਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਦਾ; ਉਹ ਜਲਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਰਿਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਾ—ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਕਿੱਥੋਂ ਉੱਠਿਆ? ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈ; ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਉਸ ਹਵਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਗੇ, ਪੌਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੀਵਨਦਾਇਨੀਆਂ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੀਣ; ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਨਰਮ ਰਹੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਕ ਰੂਪ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਜਾਂ ਇੱਕੋ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅੱਗਨੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਲਈ ਬਣਾਇਆ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਰਜਨਯ, ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਣਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਰੇਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਦੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ; ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਆਉਣ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਰਹੀਏ। ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ, ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਿਤ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਅਡੋਲ; ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਸੁਰਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ—ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਸਰਬੋਤਮ ਚਮਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਮਹਾਨ, ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਚਮਕਦਿਆਂ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਸਰਬ-ਕਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਰਥ ਸਭਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੀ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਚਮੜੀ ਵੀ, ਲੈ ਲਈ; ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਸ ਮਰਦ—ਵੇਨਾ—ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹੋਵੇ, ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆ, ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਉੱਚੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਦਾਨੀ ਯਜਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦਾਨੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਧਾਗਾ ਤਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ਼ਾ, ਭੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਸਤਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਜਨਮ ਨਾਲ। ਆ, ਇੱਥੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ; ਡਿੱਗ ਨਾ, ਅਡੋਲ ਰਹਿ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਣ; ਤੇਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਰਹਿ, ਕਦੇ ਨਾ ਜਾ; ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਰਹਿ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿ; ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਟਿਕਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਅਡੋਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਪੱਕੀ ਭੇਟ ਨਾਲ; ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ। ਅਸਮਾਨ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਰੱਖਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।