ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਘਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।" ਉਹ ਭਗਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, "ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾਈ, ਓਹੋ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ-ਵਾਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਾਂਗੀ।" ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤਾ ਦੀ ਰੋਕਟੋਕ ਨਾ ਹੋਵੇ। "ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸੋਮ-ਰਸ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੱਕ ਹੈ, ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਲੋਂ ਤੇ ਮਨੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਮਘਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ! ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦਿਓ, ਜੇ ਰੋਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਓ। ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕ ਗਈ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ।" ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕੇ ਹਰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। "ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਨੈਣ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਪਿਸ ਆਉਣ।" ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਵਨ ਅੰਦਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉਡਦਾ, ਬੈਠਦਾ ਜਾਂ ਰੇਂਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਰਾ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣ ਕੇ ਹਾਨੀ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਠੱਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਰੋਗ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ—ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਠੋਡੀ, ਮੱਥੇ, ਜੀਭ, ਗਲ, ਮਾਸ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੇਟ, ਦਿਲ, ਜਿਗਰ, ਹੱਡੀਆਂ, ਪੈਰ, ਅੰਗ, ਵਾਲ, ਨਖ, ਹਰ ਜੋੜ—ਚੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭਜਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਚ ਵਧੇ। ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਨੈਣ ਮੰਗਲਮਯ ਹੋਵੇ।" ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇੱਛਾ, ਸਾਹ, ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਸੁੱਤ ਜਾਂ ਜਾਗਦੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਅੱਗ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵੀ ਅਸੀਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਭੁੱਲ ਕਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। "ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਬੈਠ ਗਏ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਜੋ ਵੀ ਅਸੀਂ ਘਟੀਆ ਸੋਚੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਬੂਤਰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਖ਼ੈਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। "ਕਬੂਤਰ ਸਾਡੀ ਘਰ ਵਾਸਤੇ ਮੰਗਲਮਯ ਹੋਵੇ, ਅੱਗੀ ਸਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਪੰਖੀ ਸਾਡੀ ਘਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।" ਜੇ ਉੱਲੂ ਜਾਂ ਕਬੂਤਰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਯਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਭ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਾਰਾ ਚਰਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਬਣਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਾਂ-ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਹਾਨੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਹੇ ਬੋਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਣ।" ਆਖਿਰ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਿਰਣੇ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।