ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਯ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ-ਸਭਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਦਿਵਯ ਸੁਭਾਵ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪਵਨ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡਿਗਦੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਸਾਵਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਮੋੜ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਾਕ-ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਥਿਰ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਧੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਹੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕ ਸਕੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦਿਵੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀ ਰੋਕਟੋਕ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਹੀ ਹਨ। ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਪਾਨ-ਪਾਵਨ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਹਨ; ਭਜਨ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਸੋਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਪਸ਼ੂ ਇੰਦ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਾਫਰ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਘਵਾਨ ਉਹਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੋੜੇ, ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਸਜਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਤੇ ਰਾਜ-ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦਿਵੇ; ਜੇ ਹਮਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦਿਵਣ। ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਜਾਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੇ ਚੌਂਕ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ, ਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਤੇ ਸੌ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਜਾਵੇ, ਸੌ ਪਤਝੜ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ, ਸੌ ਬਸੰਤ ਜੀਵੇ; ਇੰਦ੍ਰ, ਅੱਗ, ਸਾਵਿਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਜੀਵਨ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਰੋਗ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜਣਨ ਵਿਚ ਆਏ ਰੋਗ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਰੋਗ ਗਰਭ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਾਸ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਉਡਦਾ, ਬੈਠਦਾ, ਰੇਂਗਦਾ, ਜਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੱਟਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਰਭ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਰਾ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਨੀਂਦ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਠੱਗ ਕੇ, ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰੋਗ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨਾਂ, ਚਿਨ, ਮੱਥੇ, ਦਿਮਾਗ, ਜੀਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਲ, ਪੱਟੇ, ਖੰਘ, ਗਲੇ, ਮੋਢਿਆਂ, ਮਾਸ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤਰ, ਪਿਛਵਾੜ, ਮਲਦਵਾਰ, ਦਿਲ, ਚਰਬੀ, ਜਿਗਰ, ਤਿਲਲੀ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੱਟਿਆਂ, ਹੱਡੀਆਂ, ਐੜੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ, ਕਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗ, ਪਿਛਵਾੜ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਨਨ-ਅੰਗ, ਅੰਗ, ਵਾਲ, ਨਖਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਅੰਗ, ਹਰ ਵਾਲ, ਜੋੜ-ਜੋੜ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਾ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਚਲਾ ਜਾ; ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਤ ਮਨ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਪਕ ਕਰ। ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਰਮ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ; ਵੈਵਸਵਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਤ ਮਨ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ, ਸਾਹ, ਸ਼ਾਪ, ਜਾਗਣ ਜਾਂ ਸੋਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਹੋਵੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੱਖਿਆ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।