ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਥਾਮਿਆ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕਠੀ ਹੋ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੋਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ clarified ਮੱਖਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਧੂ ਵਗਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਲੋਕ, ਚਾਹੇ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਜਿਹੜੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਜਿਹੜੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੀਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਉਹ ਸਭ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ—ਉਹ ਸਭ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਕਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਯਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਵੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੁਸ਼ਟ, ਏਕ-ਅੱਖੀ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ, ਸਦਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਓ; ਸਿਰਿੰਬਿਠਾ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਥੋਂ ਵੀ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਭ੍ਰੂਣ ਚਲੇ ਜਾਣ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਆਪਣੀ ਨੁਕੀਲੀ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਟ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਲੱਕੜ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਨਾਸਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ। ਜਦੋਂ ਪੂਰਬ ਵਲਿਆਂ ਨੇ ਚਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਮੰਡੂਰਾ ਅਤੇ ਧਾਣਿਕਾ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਉਬਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਅਗਨਿ ਵੱਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਦੀ ਰਥ; ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਣੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਹੰਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜਾ, ਵਧੀਆ, ਤੇ ਗਾਂ-ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਲੋਭੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ। ਅਗਨਿ, ਅਮਰ ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ; ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈਂ; ਜਾਗ, ਸਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ? ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਤਾ-ਸਭਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਜਨ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰਸਤੇ ਲੈ ਗਏ; ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਵਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ, ਅਗਨਿ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਜੋਤੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਲਾਹਯੋਗ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੂਟਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ। ਸਾਵਿਤਾ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋਵੇ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਵੇਖੀਏ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ; ਅਸੀਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਵੇਖੀਏ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਚੜ੍ਹੀ; ਮੈਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਾਂ, ਮਸਤਕ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਬੋਲਦੀ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਰੀ-ਘਾਤੀ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਮੈਂ ਜਿੱਤੂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਛਾਈ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜੋਤੀ ਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਡਿੱਠਿਆਂ ਦੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੈਰੀ ਨਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਪੁਰਖ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਸਕਾਂ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਭਾਰੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ; ਹੋਰ ਪੂਜਕ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਣ, ਇਹ ਪੀੜੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀੜੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਨੀ; ਭਜਨ ਤੇਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਇਸ ਪੀੜਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀ। ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਉਸਦੇ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਸਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਹੁਤਾ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਘਵਾਨ ਦਾਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੋਭਿਤ ਹੋਈਏ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਆਸੀਸ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਅਤੇ ਰਾਜਰੋਗ ਤੋਂ; ਜੇ ਪਕੜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੂਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਯੁੱਧ ਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹੱਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।