ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਬੀਜ ਰੋਪਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਭੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸਦਾ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਢਲਣ ਸਮੇਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਸ਼ਰਧਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਲੈ ਆਵੇਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਜਨਤਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੁਰਾ ਦੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜਬੜੇ ਤੋੜ ਦੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਮੰਦਾ ਸੋਚ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂ, ਵਧੀਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਟਾਲ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ; ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਮੱਧ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਘੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਮਧੂ ਵਗਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਲੋਕ, ਜੋ ਵੀ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਅਜੇਅਏ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਣ। ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜੇ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗੇ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਰਹੇ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰਵਜ ਯਮ ਕੋਲ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਕਵੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਯਮ ਕੋਲ ਗਏ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਕਦੇ ਕਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਇਕ-ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਰਿੰਬਿਠਾ ਦੇ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਡੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਆਪਣੇ ਨੁੱਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਇਕ ਲੱਕੜ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ। ਜਦ ਪੂਰਬੀ ਲੋਕ, ਮੰਡੂਰਾ ਤੇ ਧਾਣਿਕਾ ਹਿਲੇ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ, ਸਾਰੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਊ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਰੀਕਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਦਾ ਰਥ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਅੱਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਕ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਹੰਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ ਬਣੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਘਣੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਗਊਆਂ ਵਾਲੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਨਿਭਾ, ਲੋਭੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅੱਗੀ, ਅਮਰ ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੂੰਜ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਜਾਗ, ਭਜਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆ। ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗੇ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ? ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਤਾ-ਸਭਾ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਜਨ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਗਏ; ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਾਯੂ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਤੇ ਅੱਗੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਬਣੇ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋਣ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਮਿਲੇ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ; ਅਸੀਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮੋੜ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।