ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੀ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵੰਸ਼, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਣੀ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਗਾਊਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕੋ ਚਾਨਣ ਲੱਭਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਬਣਾਏ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਜ਼ ਨੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਵਧੇ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੌੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ। ਤੁਸੀਂ ਅਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦੀ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ, ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਰੱਖੋ। ਜੋ ਭੀ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਉਸਨੂੰ ਅਣਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਓਟ ਦਿਓ। ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੋ ਆਹਵਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕਤਾ ਬਣ ਗਏ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਗਾਊਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸਫਲ ਕਰੋ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰੀ ਸਤੁਤੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਦੀ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਜੇਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰੀਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਗਨਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀਨ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੀਏ। ਅਸੀਂ ਲੱਕੜ ਲਿਆਈਏ, ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਹਰ ਯਜਨ ਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ; ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਤੇਰੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਅਧਵਰਯੁ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਾ, ਪੋਤਾ ਅਤੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਘਰ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਭਲਾ ਹੈਂ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਥ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਯੋਗਯ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣੇ ਅਤੇ ਬਚਨ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਦੁਰਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ। ਫਿਰ ਜੋ ਯਜਨ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਗੂੰਜ ਵੱਝੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਚਰਾਗਾਹ ਤੋਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਉਹ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਹੈ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਰਾਖੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵਲ ਆਵੇ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਅਦਭੁਤ ਮਿੱਤਰ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਖਜਾਨਾ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਓਟ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਮ ਦੇ ਬੁਲਾਏ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਚੰਗਾ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਨਹਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਆਦਿਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਇਆਲੂ ਬਲ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਦੋ ਰੂਪ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਛੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਚ ਪੀਲਾ, ਆਪੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਦਸ ਅਥਾਹ ਜੁਆਨੀਆਂ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਮੱਥੇ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਹਨ: ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਜਲਾਂ ਵਿਚ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਫੋਲੋ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਵਾਛਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਜਲਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਟਿੜ੍ਹਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ। ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕੰਬ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਨੋ ਚੰਗੀਆਂ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਗਾਊਆਂ ਤੇ ਵਾਛੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਵੀਤਰ ਵਾਂਗ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੀਬਰ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੰਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਊਆਂ ਤੇ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇਵ ਸਭਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਖੇਤਰ, ਅਗਨਿ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਆਧਾਰ, ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਟੱਲ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਉਹ ਰੇਤ ਵਿਚ ਦਰਿਆ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਚਮਕ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਉਹ, ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ; ਜਲਾਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਆਹਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ। ਉਹਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨ ਵਿਚ ਅਗੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਹਕ, ਦਾਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਹਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।