ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਣਕ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਨਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਜਾਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੌਲਿਆਂ-ਹੌਲਿਆਂ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਮਾਪਦੀ, ਇਹ ਕੁਆਰੀ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪਸਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲਾ ਝੁੰਡ ਜਾਂ ਚੌੜੀ ਨਦੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ, ਸਦਾ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਸਾਰੇ ਭਲੇ ਭਾਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਲਿਆ, ਹੇ ਸਵੇਰ! ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਅੱਜ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਧਨ-ਧੌਲਤ, ਗਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਸਵੇਰ ਚਮਕ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉੱਤਰੇ, ਧਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਾਣੀ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜ, ਹੇ ਸਵੇਰ! ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਲਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਆਗੂ, ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ। ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗੀਤ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ। ਹੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਅਦਭੁਤ ਦਿਵਤਾ, ਇੱਥੇ ਸਵੇਰਾਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਲਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਮੇਰੀ ਭਜਨਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿਓ। ਜੋ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਗਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਦਿਓ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਣੀ ਦੈਤ ਤੋਂ ਗਾਂ ਛੁਡਾਈਆਂ, ਬਾਕੀ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੱਭੀ। ਤੁਸੀਂ, ਅੱਗੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਦੂਜੀ ਬਾਜ ਨੇ ਚੱਟਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਈ; ਤੁਸੀਂ, ਅੱਗੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧੇ ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੌੜਾ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਹੇ ਅੱਗੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿਓ। ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਯਤ ਰਾਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਉਸ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦਿਓ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕੋ ਬੇਨਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਵਨ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜੇ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕੋ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਗਾਂ ਵਧਾਓ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਰਸਮ ਕਾਮਯਾਬ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ (ਅੱਗੀ), ਅਸੀਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਬਣਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਨਾ ਪਾਵੀਏ। ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਜੇਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੀਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਜਵਾਲਾ ਜਗਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ, ਤੇਰੀ ਰਾਹੀਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਈਏ, ਤੂੰ ਉਤਸੁਕ ਹੈਂ—ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਨਾ ਪਾਵੀਏ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੱਕੜ ਲਿਆਈਏ, ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਹਰ ਰਸਮ ਵਿਚ ਸਜਾਵੀਏ; ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ। ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿਓਈ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਧਵਰਯੂ, ਹੋਤ੍ਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਮੂਲ; ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਾ, ਪੋਤਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਘਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ। ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ, ਵਿਦਵਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਿੰਦਾ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਚਮਕਦਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਥ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣੇ, ਤੇ ਬੋਲ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਨੇੜੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਵੀ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਤਦ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਕਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਲਾਲ ਤੇ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਤੇਰਾ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਬਲਦ ਦੀ ਗੱਜ ਹੈ। ਤੂੰ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਵੜਦਾ। ਤੇਰੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਚਰਾਗਾਹ ਤੋਂ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਹੈ; ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਰੱਖਿਆ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੜੇ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਅਦਭੁਤ ਮਿਤ੍ਰ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸੋਮਾ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ, ਤੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਆਦਿਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ, ਹੇ ਦੇਵ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਲੋਂ ਬਛੜਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਿਚ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਆਪੇ ਹੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ। ਦਸ ਔਰਤਾਂ, ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਸ ਅੰਕ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਆਪਕ, ਤੇਜ਼ ਮੱਥੇ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚਮਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲੀਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ। ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਤੇਰਾ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ? ਬਛੜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।