ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਅਨੁਭੂਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉੱਠ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਸਤ਼ੀ ਹੈ—ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰਥ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਹੀ ਕਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਸੋਮਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਕਲਾ-ਕਾਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਹੀ ਲੀਲਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਦੋ ਜਹਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੱਖੀ; ਇਹ ਵੀ ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਸੋਮਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪੱਖ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਡੇ ਅਸਥਿਤਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਵੀਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮੇ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਿੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਆਣੇ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਦਾਤ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨਿਰਭਿਕ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਬਹੁ-ਰੂਪੀ, ਮਹਾਨ, ਅਜੇਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਸਥਾਨ ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਾਵਾਂ, ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੀਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹੱਦਿਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਰ ਦਰਾਜ਼ ਸਥਾਨ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਿਹੱਦਿਵਾ, ਅਥਰਵਣ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਦਿ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਸੁਵਰਨ ਅੰਡਾ ਉੱਭਰਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਸਥਿਤਵ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਈਏ? ਉਹ ਜੋ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਅਮਰਤਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਮੌਤ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਈਏ? ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰੇਂਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹਿਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਈਏ? ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਮੱਧ-ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਈਏ? ਜਦੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜਲਧਾਰਾਂ, ਸਰਬ-ਜਣਕ ਅੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਕੋ ਪ੍ਰਭੂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਲਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਲਧਾਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਈਏ? ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ! ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਜੋ ਇਛਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਦਭੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਮੀਠਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਗੀਤ ਲੈ ਚਲੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰ ਅੱਗੀ ਸੱਤ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਉਸ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸੱਤ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਸੱਦਿਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਭਰਗੂਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵਾਸਤੇ ਯਜਨਾ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੇਰਾਂ ਤੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੁਧ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤੇਰੇ ਜੱਸ ਗਾਏ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੈਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਿਆਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ।