ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਾਵ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਖਜਾਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਲਣ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਨਾ ਭੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਮੌਤ; ਜੋ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਪਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਟਿਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੰਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੋ ਭੁੱਖੇ, ਪਿਆਸੇ ਜਾਂ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਰੀਬਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ, ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਦਾਨੀ ਮਿਲੇ। ਮੁਹਤਾਜ਼, ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖੇ। ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਘੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਵੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸਮਝ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵਿਅਰਥ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਨਾਸ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਲਦਾ, ਨਾ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ; ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਲਵਾਹੀ ਹਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੇਤ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲੇ, ਪਰ ਦਾਨੀ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਦਿੰਦੇ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਪਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੋ ਦੋ ਹੱਥ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੁੜਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ। ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਚਮਚੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਚਮਚੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਘੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਹੋਣ ਤੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਭੜਕਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਅਮਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘਰ ਦਾ ਅਟੱਲ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਅਜੈਯ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾੜ। ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਚਮਕ। ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ; ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਗਨ ਲਈ ਹੈਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ: “ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ”; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਡ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਬਛੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਪੰਜ ਜਾਤਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹਾਂ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਇਹ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ: ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ ਤੀਖਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੀਰ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਵਿਚ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿੱਠਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ; ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੀ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨਿਰਭੈ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ ਰਹੋ; ਮੰਦੇ ਆਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਣ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਰਤਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਜੈਯ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਦੀ ਸਤਕਰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਈ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਵਾਂ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਕਈ ਤੇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਭਜਨ, ਬ੍ਰਿਹੱਦਿਵਾ ਦੇ ਜਨਮੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਕ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੂਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।