ਪੂਰਬ ਦੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ, ਉਸ਼ਾ — ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਦਿਵੀਆਂ — ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਕਿਰਣਾਂ, ਆਪਣੀ ਅਣਰੋਕੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਭਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਰੂਸ਼ਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤੇ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਦਿਵੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਦਾਤਾ ਦੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਚੋਲੇ ਬੁਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ-ਵਾਚਾ ਵਾਂਗ ਢੱਕਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਾਪਸ ਢੇਰੀ 'ਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਸਜਾਵਟ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਆਪਣਾ ਉਜਲਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਉਭਰਦੀ ਸਵੇਰ ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਤੇ ਖੂਬ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਖਸ਼; ਆਪਣੀ ਦਾਤੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ繁ਤਾ ਲਿਆਉਂ। ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ, ਪਰ ਪੁਰਾਤਨ, ਉਹ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕੋ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਦੀ ਹੈ; ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਤਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਨੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ — ਰਾਤ — ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਨਾਪਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਵਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਦਿਵਿਆ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ। ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚਮਕੋ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਭਰੋ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਾਣੀ ਲਿਆਉਂ। ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜੋ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ; ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਦੇੋ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਆਗੂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਇੱਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ। ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗੀਤ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਓ। ਇੱਥੇ, ਦਿਵੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਦਿਵੀਆਂ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇੋ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤਾਕਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਦੇੋ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਸ਼, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਪਾਏ। ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ — ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਣੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ; ਵੱਡੇ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਿਹਾਈ, ਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚਾਨਣ ਲੱਭਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ; ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆ, ਦੂਜਾ ਬਾਜ ਨੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲਿਆ; ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵਸੀਅਤ ਬਣਾਈ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇੋ। ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਚਨ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦੇੋ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਇਕ-ਸੁਝੀ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੋ ਆਹਵਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦਿਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਘੀ ਦੇ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਡੀ ਚਮਕੋ। ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਧਾਓ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇੋ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸਫਲ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਤਕਾਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਚਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਭਾਗੀ ਹੈ — ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ繁ਦਾ ਹੈ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ — ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੀਏ; ਤੁਸੀਂ, ਦਿਵਿਆਂ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ, ਅਗਨੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ — ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਇੰਧਨ ਲਿਆਈਏ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਹਰ ਰਸਮ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੀਏ; ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਣ — ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੀਆਂ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਦਿਵੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਰਹਿਤ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਧਵਰਯੂ ਹੋ, ਹੋਤ੍ਰ ਵੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ; ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਾ, ਪੋਤਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਘਰ-ਪ੍ਰੀਤ। ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਬੁਧ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ繁ਦੇ ਹੋ; ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਅਗਨੀ; ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ 'ਚ ਵੀ, ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਥ ਸੋਮਾ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਣੇ ਤੇ ਬੋਲੀ繁ਵੇ; ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਨਾਸਕ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਦੁਰਭਾਵੀ। ਫਿਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਕਰੋ; ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਗਰਜਣਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਧੂੰਏ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ — ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ繁ਤਾ, ਤਾਕਤ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ — ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ।