ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਂਕਾਵੀ ਕਰਤਬ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮ। ਤੇਰੀ ਅਥਾਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚਿਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ। ਹੇ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆ ਬੈਠ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਮਘਵਾਨ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭਜਨ ਗਾ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਮਨੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ; ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੰਗ ਕਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ; ਭਾਵੇਂ ਭੋਗ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਉਹ, ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਹਦ ਦੀ ਬੂੰਦ ਫੜੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬਣਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ—ਸੱਪ—ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ; ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਨਮ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੀ ਜੰਗ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚਿਰ ਕੇ ਪਾਣੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੀਠੀ ਕਰ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਗੂਈ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਵਜਰ ਫੜਿਆ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਭਗਤ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਮਹਾਂਕਾਵੀ ਕਰਤਬ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਜਦ ਭਿਆਨਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕੰਮ, ਜੋ ਹੋਏ, ਜਦ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ—ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਸੱਦਾ ਹੋਇਆ ਇੰਦਰ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਹਨੇਰਾ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਮਰਦਾਨਾ ਕਰਤਬ ਵਧਾਏ, ਸੋਮਾ-ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ; ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਸਿਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਉਪਜਾਇਆ। ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਸ਼ਬਦਾਂ, ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ, ਆਓ ਇਹ ਦੋਸਤੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ੋਰ ਅਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ। ਸੌਖੀ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਨ ਦੇ। ਤਾਪ ਭੋਗ, ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ; ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੁਰ ਪਈਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਜ—ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ—ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ। ਤਿੰਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾ ਦੇਵੀਆਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ; ਲੰਬੇ-ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਅਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਚਾਰ ਚੁੱਟੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਘੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਰਮ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ 'ਤੇ, ਦੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਵੇਖਿਆ; ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਗਿਆਨੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੰਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬਾਰਹ ਪਾਤਰ ਤੋਲਦੇ ਹਨ। ਛੱਤੀਸ ਅਤੇ ਚਾਰ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਛੰਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਬਾਰਹਵਾਂ। ਗਿਆਨੀ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਸੱਤ-ਗੁਣਾ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਤੱਕ ਰਾਹ ਦੱਸੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹਨ? ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ, ਪੰਦਰਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਵਾਂ ਹਨ; ਜਿੰਨਾ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ; ਜਿੰਨਾ ਬ੍ਰਹਮਣ ਫੈਲਿਆ, ਉਤਨੀ ਬੋਲੀ ਹੈ। ਕੌਣ, ਗਿਆਨੀ, ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ? ਕੌਣ ਅੱਠਵਾਂ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਈਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਰਥ ਦੇ ਠੰਕਾਂ 'ਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਯਮ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਪੰਛੀ ਦਾ ਸੀਨਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਂਵਾਂ ਕੋਲ ਪਾਲਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਨੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਉਹ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਿਰਧਾਰਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦੁ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਉੱਗਦਾ ਅਤੇ ਵਗਦਾ—ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ, ਮਹਾਨ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਵਧਦਾ। ਜਿਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਥਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਵਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ—ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜੂਝਦੇ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਭੋਗ ਲਈ ਉੱਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਕਨਵਾ-ਸਮਾਨ, ਕਨਵਾ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਜ਼ਬੂਤ; ਅਗਨੀ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਗਨੀ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਗਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਬਹੁਤਰਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੈਦਾਨੇ ਵਿੱਚ ਅਜੱਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਨੀ, ਮਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਸ਼ੀਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ; ਚੰਗੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਲਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਤ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟਿਹਵਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, 'ਵਸ਼ਟ, ਵਸ਼ਟ,' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਚੀ ਕੀਤੀ, 'ਨਮਨ, ਨਮਨ,' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਉਚੀ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਪੀ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ; ਪੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਪੀ, ਧਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਜਦ ਸੱਦਾ ਹੋਵੇ; ਮਿੱਠਾ, ਪੀਸਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ। ਇਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ, ਨੇੜੇ ਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੁਭ ਲੈ ਆ। ਅਸਮਾਨੀ ਸੋਮਾ ਤੈਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰੇ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰੇ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰੇ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਬਲਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੋ-ਬਾਰ ਕੀਤੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਈ ਪੀਣ 'ਤੇ ਆਵੇ; ਗਾਵਾਂ ਲਈ, ਪੀਸਿਆ, ਵਗਦਾ ਸ਼ਹਦ ਲਈ, ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਲਦ, ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਵੇ। ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰ ਸਾੜ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆ ਕੱਟ ਦੇ; ਤੈਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਜੱਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ। ਇਹ ਭੋਗ, ਹੇ ਦਾਨਸ਼ੀਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ—ਖਾ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਵਗਦੇ ਹੋਏ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰ। ਖਾ, ਇੰਦਰ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪੀਸਿਆ ਸੋਮਾ ਸਵੀਕਾਰ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਆਂਗੇ—ਯਜਕ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।