ବୃହସ୍ପତେ ପରି ଦୀଯା ରଥେନ ରକ୍ଷୋହାମିତ୍ରାଁ ଅପବାଧମାନଃ । ପ୍ରଭଞ୍ଜନ୍ତ୍ସେନାଃ ପ୍ରମୃଣୋ ଯୁଧା ଜଯନ୍ନସ୍ମାକମେଧ୍ଯଵିତା ରଥାନାମ୍
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତୁମର ରଥ ନେଇ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିବା, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ। ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ଆମ ସେନାର ରଥମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଆଗୁଆ ହେଅ।
ବଲଵିଜ୍ଞାଯ ସ୍ଥଵିରଃ ପ୍ରଵୀରଃ ସହସ୍ଵାନ୍ଵାଜୀ ସହମାନ ଉଗ୍ରଃ । ଅଭିଵୀରୋ ଅଭିସତ୍ଵା ସହୋଜା ଜୈତ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ରଥମା ତିଷ୍ଠ ଗୋଵିତ୍
ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣି, ଦୃଢ଼, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର, ପ୍ରବଳ, ବିଜୟୀ, ସହନଶୀଳ ଓ ଭୟଙ୍କର, ଏଇପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଗଉଦାତା, ବିଜୟୀ ରଥରେ ଦଢ଼ିଆ ରହ।
ଗୋତ୍ରଭିଦଂ ଗୋଵିଦଂ ଵଜ୍ରବାହୁଂ ଜଯନ୍ତମଜ୍ମ ପ୍ରମୃଣନ୍ତମୋଜସା । ଇମଂ ସଜାତା ଅନୁ ଵୀରଯଧ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରଂ ସଖାଯୋ ଅନୁ ସଂ ରଭଧ୍ଵମ୍
ଘେରା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଗଉ ଜଣା ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରବାହୁ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଚୁର୍ମାର କରୁଥିବା—ହେ ସହଯୋଗୀମାନେ, ଏହି ନିଜ ଭାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶକ୍ତି ଦେଖା।
ଅଭି ଗୋତ୍ରାଣି ସହସା ଗାହମାନୋଽଦଯୋ ଵୀରଃ ଶତମନ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରଃ । ଦୁଶ୍ଚ୍ଯଵନଃ ପୃତନାଷାଳଯୁଧ୍ଯୋଽସ୍ମାକଂ ସେନା ଅଵତୁ ପ୍ର ଯୁତ୍ସୁ
ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିରେ ଘେରାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ଆମ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଆସାଂ ନେତା ବୃହସ୍ପତିର୍ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞଃ ପୁର ଏତୁ ସୋମଃ । ଦେଵସେନାନାମଭିଭଞ୍ଜତୀନାଂ ଜଯନ୍ତୀନାଂ ମରୁତୋ ଯନ୍ତ୍ଵଗ୍ରମ୍
ଏହି ସେନାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଆଗରେ ଯାଉନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞ ଓ ସୋମ ଆଗରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ବିଜୟୀ ମାରୁତମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯାଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞ ଆଦିତ୍ଯାନାଂ ମରୁତାଂ ଶର୍ଧ ଉଗ୍ରମ୍ । ମହାମନସାଂ ଭୁଵନଚ୍ଯଵାନାଂ ଘୋଷୋ ଦେଵାନାଂ ଜଯତାମୁଦସ୍ଥାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷଭ, ରାଜା ବରୁଣ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଭୟଙ୍କର ମାରୁତ ଦଳ, ମହାମନା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁନିଆକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱର ବିଜୟରେ ଉଠିଛି।
ଉଦ୍ଧର୍ଷଯ ମଘଵନ୍ନାଯୁଧାନ୍ଯୁତ୍ସତ୍ଵନାଂ ମାମକାନାଂ ମନାଂସି । ଉଦ୍ଵୃତ୍ରହନ୍ଵାଜିନାଂ ଵାଜିନାନ୍ଯୁଦ୍ରଥାନାଂ ଜଯତାଂ ଯନ୍ତୁ ଘୋଷାଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଅସ୍ତ୍ରମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ମୋର ଉତ୍ସାହୀ ସେନାଙ୍କର ମନକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର; ବିଜୟୀ ରଥଯୋଦ୍ଧା, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଓ ବୃତ୍ର ହନନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ଜୟଧ୍ୱନି ଉପରକୁ ଉଠୁ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରଃ ସମୃତେଷୁ ଧ୍ଵଜେଷ୍ଵସ୍ମାକଂ ଯା ଇଷଵସ୍ତା ଜଯନ୍ତୁ । ଅସ୍ମାକଂ ଵୀରା ଉତ୍ତରେ ଭଵନ୍ତ୍ଵସ୍ମାଁ ଉ ଦେଵା ଅଵତା ହଵେଷୁ
ଆମ ଧ୍ୱଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସହିତ ରହନ୍ତୁ; ଆମ ତୀରମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମ ବୀରମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଉନ୍ତୁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ଡାକରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅମୀଷାଂ ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରତିଲୋଭଯନ୍ତୀ ଗୃହାଣାଙ୍ଗାନ୍ଯପ୍ଵେ ପରେହି । ଅଭି ପ୍ରେହି ନିର୍ଦହ ହୃତ୍ସୁ ଶୋକୈରନ୍ଧେନାମିତ୍ରାସ୍ତମସା ସଚନ୍ତାମ୍
ତାଙ୍କ ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କର, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ ଧରି ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ; ଆଗକୁ ବଢ଼, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳାଇଦିଅ, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନରେ ବିଲିନ ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରେତା ଜଯତା ନର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ଉଗ୍ରା ଵଃ ସନ୍ତୁ ବାହଵୋଽନାଧୃଷ୍ଯା ଯଥାସଥ
ଯାଆ ଓ ବିଜୟୀ ହେଉ, ହେ ପୁରୁଷମାନେ; ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମର ବାହୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅପରାଜିତ ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ ଚାହଁ।
ଅସାଵି ସୋମଃ ପୁରୁହୂତ ତୁଭ୍ଯଂ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞମୁପ ଯାହି ତୂଯମ୍ । ତୁଭ୍ଯଂ ଗିରୋ ଵିପ୍ରଵୀରା ଇଯାନା ଦଧନ୍ଵିର ଇନ୍ଦ୍ର ପିବା ସୁତସ୍ଯ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି; ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ; ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଉ।
ଅପ୍ସୁ ଧୂତସ୍ଯ ହରିଵଃ ପିବେହ ନୃଭିଃ ସୁତସ୍ଯ ଜଠରଂ ପୃଣସ୍ଵ । ମିମିକ୍ଷୁର୍ଯମଦ୍ରଯ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ତେଭିର୍ଵର୍ଧସ୍ଵ ମଦମୁକ୍ଥଵାହଃ
ପାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ଏଠାରେ ମଣିଷମାନେ ସହିତ ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଚାପାଯାଇଥିବା ରସରେ ତୁମର ପେଟ ଭରିଦିଅ; ପାଥରମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହା ଚାପିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ, ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଥିବା।
ପ୍ରୋଗ୍ରାଂ ପୀତିଂ ଵୃଷ୍ଣ ଇଯର୍ମି ସତ୍ଯାଂ ପ୍ରଯୈ ସୁତସ୍ଯ ହର୍ଯଶ୍ଵ ତୁଭ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଧେନାଭିରିହ ମାଦଯସ୍ଵ ଧୀଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଭିଃ ଶଚ୍ଯା ଗୃଣାନଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ ପ୍ରଭଳ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସତ୍ୟ ସୋମ ଚାପା ରସ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ହେ ହରିଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ର; ଏଠାରେ ଗଈମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ସମସ୍ତ ଗୀତ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଊତୀ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଵୀର୍ଯେଣ ଵଯୋ ଦଧାନା ଉଶିଜ ଋତଜ୍ଞାଃ । ପ୍ରଜାଵଦିନ୍ଦ୍ର ମନୁଷୋ ଦୁରୋଣେ ତସ୍ଥୁର୍ଗୃଣନ୍ତଃ ସଧମାଦ୍ଯାସଃ
ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିରେ, ତଥା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଣୀତିଭିଷ୍ଟେ ହର୍ଯଶ୍ଵ ସୁଷ୍ଟୋଃ ସୁଷୁମ୍ନସ୍ଯ ପୁରୁରୁଚୋ ଜନାସଃ । ମଂହିଷ୍ଠାମୂତିଂ ଵିତିରେ ଦଧାନା ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ତଵ ସୂନୃତାଭିଃ
ତୁମର ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ହରିଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ର, ମିଷ୍ଟି ଭାଷା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଉଦାର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵୋ ହରିଭ୍ଯାଂ ସୋମସ୍ଯ ଯାହି ପୀତଯେ ସୁତସ୍ଯ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞଃ କ୍ଷମମାଣମାନଡ୍ ଦାଶ୍ଵାଁ ଅସ୍ଯଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରକେତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଗୀତକୁ ଆସ, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପିବା ପାଇଁ; ଯଜ୍ଞ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଯୋଗ୍ୟ, ଦାତା ଓ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ।
ସହସ୍ରଵାଜମଭିମାତିଷାହଂ ସୁତେରଣଂ ମଘଵାନଂ ସୁଵୃକ୍ତିମ୍ । ଉପ ଭୂଷନ୍ତି ଗିରୋ ଅପ୍ରତୀତମିନ୍ଦ୍ରଂ ନମସ୍ଯା ଜରିତୁଃ ପନନ୍ତ
ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ସୋମପାନ କରୁଥିବା, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଭଜନକାରଙ୍କର ଗୀତରେ ଶୋଭିତ, ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପ୍ରଶଂସା କର।
ସପ୍ତାପୋ ଦେଵୀଃ ସୁରଣା ଅମୃକ୍ତା ଯାଭିଃ ସିନ୍ଧୁମତର ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଭିତ୍ । ନଵତିଂ ସ୍ରୋତ୍ଯା ନଵ ଚ ସ୍ରଵନ୍ତୀର୍ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଗାତୁଂ ମନୁଷେ ଚ ଵିନ୍ଦଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସାତି ଦେବୀ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ଅମଳ ଜଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ସିନ୍ଧୁକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲ, ସେମାନେ ଏକଠି ଭାବରେ ବହୁଛନ୍ତି, ନବେ ଓ ତାହା ସହିତ ଅଉ ନଉଟି ନଦୀ, ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଦେଖିବାକୁ ଦେଉଛ।
ଅପୋ ମହୀରଭିଶସ୍ତେରମୁଞ୍ଚୋଽଜାଗରାସ୍ଵଧି ଦେଵ ଏକଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯାସ୍ତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଚକର୍ଥ ତାଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁସ୍ତନ୍ଵଂ ପୁପୁଷ୍ଯାଃ
ହେ ମହାନ ଜଳମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଅପଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଏକାକି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲ, ସେହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ପୋଷଣ କର।
ଵୀରେଣ୍ଯଃ କ୍ରତୁରିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁଶସ୍ତିରୁତାପି ଧେନା ପୁରୁହୂତମୀଟ୍ଟେ । ଆର୍ଦଯଦ୍ଵୃତ୍ରମକୃଣୋଦୁ ଲୋକଂ ସସାହେ ଶକ୍ରଃ ପୃତନା ଅଭିଷ୍ଟିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ସୁଖ୍ୟାତି; ଏହି ମହାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି। ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ, ଜଗତରେ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ, ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଜିତିଲେ।
ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଂଜିତଂ ଧନାନାମ୍
ଆମେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଶକ୍ତି ଜିତିବାରେ ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରନ୍ତି ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଜିତନ୍ତି।
କଦା ଵସୋ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ହର୍ଯତ ଆଵ ଶ୍ମଶା ରୁଧଦ୍ଵାଃ । ଦୀର୍ଘଂ ସୁତଂ ଵାତାପ୍ଯାଯ
ହେ ଦୟାଳୁ, କେବେ ଆମର ଗୀତ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ? ତୁମେ ଯେ ଦ୍ୱାରକୁ ଅଟକାଇଥାଅ, କେବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଦାୟକ ହେଉ।
ହରୀ ଯସ୍ଯ ସୁଯୁଜା ଵିଵ୍ରତା ଵେରର୍ଵନ୍ତାନୁ ଶେପା । ଉଭା ରଜୀ ନ କେଶିନା ପତିର୍ଦନ୍
ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ଭଲଭାବେ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଛି, ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ି ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଦୁଇଟି ରଶି ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହିଛି।
ଅପ ଯୋରିନ୍ଦ୍ରଃ ପାପଜ ଆ ମର୍ତୋ ନ ଶଶ୍ରମାଣୋ ବିଭୀଵାନ୍ । ଶୁଭେ ଯଦ୍ଯୁଯୁଜେ ତଵିଷୀଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ମଣିଷ ଥକି ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯାଏ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଳକୁ ଯୋଗାଇଥାଅ।
ସଚାଯୋରିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍କୃଷ ଆଁ ଉପାନସଃ ସପର୍ଯନ୍ । ନଦଯୋର୍ଵିଵ୍ରତଯୋଃ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ; ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇଟି ନଦୀକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଗଞ୍ଜନ କରନ୍ତି।
ଅଧି ଯସ୍ତସ୍ଥୌ କେଶଵନ୍ତା ଵ୍ଯଚସ୍ଵନ୍ତା ନ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ । ଵନୋତି ଶିପ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଶିପ୍ରିଣୀଵାନ୍
ଯିଏ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ଚୁଲି ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆକାର ନେଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ିଛି, ସେ ନିଜ ଦୁଇଟି ଶୋଭାମୟ ମୁଁହ ଦ୍ୱାରା ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ।
ପ୍ରାସ୍ତୌଦୃଷ୍ଵୌଜା ଋଷ୍ଵେଭିସ୍ତତକ୍ଷ ଶୂରଃ ଶଵସା । ଋଭୁର୍ନ କ୍ରତୁଭିର୍ମାତରିଶ୍ଵା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିଲେ, ନାୟକ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଲେ; ଯେପରି ଏକ କୁଶଳ କାରିଗର, ଯେପରି ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ ଜ୍ଞାନରେ।
ଵଜ୍ରଂ ଯଶ୍ଚକ୍ରେ ସୁହନାଯ ଦସ୍ଯଵେ ହିରୀମଶୋ ହିରୀମାନ୍ । ଅରୁତହନୁରଦ୍ଭୁତଂ ନ ରଜଃ
ଯିଏ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ; ତାଙ୍କର ମୁଁହ ଅଟୁଟ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆକାଶ ପରି।
ଅଵ ନୋ ଵୃଜିନା ଶିଶୀହ୍ଯୃଚା ଵନେମାନୃଚଃ । ନାବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ ଋଧଗ୍ଜୋଷତି ତ୍ଵେ
ହେ ଯେଉଁଠାରେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମ ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ଆମେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଜିତିପାରିବା। ଅନୁଷ୍ଠିତ ପୂଜା ବା ଯଜ୍ଞ କେବେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ଊର୍ଧ୍ଵା ଯତ୍ତେ ତ୍ରେତିନୀ ଭୂଦ୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଧୂର୍ଷୁ ସଦ୍ମନ୍ । ସଜୂର୍ନାଵଂ ସ୍ଵଯଶସଂ ସଚାଯୋଃ
ତୁମର ତିନିଟି ଆଧାର ଯଜ୍ଞର ଯୋକରେ, ତୁମ ନିଜ ଗୃହରେ, ସିଧା ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ରହୁ। ତୁମେ ଏକତାରେ ନିଜ ମହିମାର ନୌକାକୁ ସହଯାତ୍ରୀ ହୁଅ।