ଏଵା ମହୋ ଅସୁର ଵକ୍ଷଥାଯ ଵମ୍ରକଃ ପଡ୍ଭିରୁପ ସର୍ପଦିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ସ ଇଯାନଃ କରତି ସ୍ଵସ୍ତିମସ୍ମା ଇଷମୂର୍ଜଂ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଵିଶ୍ଵମାଭାଃ
ଏଭଳି, ହେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ କମ୍ଜନ୍ମା ପଦେ ପଦେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଏ। ସେ ଆଗେଇ ଆସି, ଆମକୁ ଶୁଭ, ଶକ୍ତି, ପୋଷଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃହ୍ଯ ମଘଵନ୍ତ୍ଵାଵଦିଦ୍ଭୁଜ ଇହ ସ୍ତୁତଃ ସୁତପା ବୋଧି ନୋ ଵୃଧେ । ଦେଵେଭିର୍ନଃ ସଵିତା ପ୍ରାଵତୁ ଶ୍ରୁତମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କର। ଏଠାରେ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସୋମ ପାନ କର, ଆମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ସବିତା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଆମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭଲକୁ ଦେଇଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁଛୁ।
ଭରାଯ ସୁ ଭରତ ଭାଗମୃତ୍ଵିଯଂ ପ୍ର ଵାଯଵେ ଶୁଚିପେ କ୍ରନ୍ଦଦିଷ୍ଟଯେ । ଗୌରସ୍ଯ ଯଃ ପଯସଃ ପୀତିମାନଶ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଅର୍ପଣକାରୀ ପାଇଁ ଭାଗ ନେଇଆ, ପୂଜାରି ପାଇଁ ଦେଅ। ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ବାୟୁଙ୍କୁ ଯାଉ, ପୂଜାର ହାକ ପାଇଁ। ଯିଏ ଗାଈର ଦୁଧ ଚାଖିଛନ୍ତି, ଆମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭଲକୁ ଦେଇଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁଛୁ।
ଆ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ସାଵିଷଦ୍ଵଯ ଋଜୂଯତେ ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ । ଯଥା ଦେଵାନ୍ପ୍ରତିଭୂଷେମ ପାକଵଦା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଦେବତା ସବିତା ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ, ସିଧା ପଥରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ଯେପରି ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପକ୍କା ଫଳ ଭଳି ଶୋଭା ଦେଉଛୁ, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମେ ସୁମନା ଅସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵହା ରାଜା ସୋମଃ ସୁଵିତସ୍ଯାଧ୍ଯେତୁ ନଃ । ଯଥାଯଥା ମିତ୍ରଧିତାନି ସଂଦଧୁରା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ସଦା ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, ସୋମ ରାଜା ଆମକୁ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରଦାନ କରୁନ୍ତୁ। ଯେପରି ମିତ୍ର ଓ ଧୃତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଥେନ ଶଵସା ପରୁର୍ଦଧେ ବୃହସ୍ପତେ ପ୍ରତରୀତାସ୍ଯାଯୁଷଃ । ଯଜ୍ଞୋ ମନୁଃ ପ୍ରମତିର୍ନଃ ପିତା ହି କମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ରକ୍ଷା ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ବୃହସ୍ପତି ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ, ମନୁ ଓ ଜ୍ଞାନ—ଆମ ପିତୃଗଣ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନୁ ସୁକୃତଂ ଦୈଵ୍ଯଂ ସହୋଽଗ୍ନିର୍ଗୃହେ ଜରିତା ମେଧିରଃ କଵିଃ । ଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଭୂଦ୍ଵିଦଥେ ଚାରୁରନ୍ତମ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କର୍ମର ଶକ୍ତି, ଘରେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ କବି ଓ ସଭାରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଯଜ୍ଞ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ନ ଵୋ ଗୁହା ଚକୃମ ଭୂରି ଦୁଷ୍କୃତଂ ନାଵିଷ୍ଟ୍ଯଂ ଵସଵୋ ଦେଵହେଳନମ୍ । ମାକିର୍ନୋ ଦେଵା ଅନୃତସ୍ଯ ଵର୍ପସ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଓ ବସୁଗଣ, ଆମେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବହୁତ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିନାହିଁ, ନାହିଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛୁ। ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ମିଥ୍ୟା ପାଇଁ ବର୍ଜନ କରିନାହାନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଅପାମୀଵାଂ ସଵିତା ସାଵିଷନ୍ନ୍ଯଗ୍ଵରୀଯ ଇଦପ ସେଧନ୍ତ୍ଵଦ୍ରଯଃ । ଗ୍ରାଵା ଯତ୍ର ମଧୁଷୁଦୁଚ୍ଯତେ ବୃହଦା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ସବିତା ଦେବତା ଆମର ରୋଗ ଓ ଅପଶକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଜଳ ଖରାପ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଦୂର କରୁ। ଯେଉଁଠି ପାଥର ମଧୁର ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେଠି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଗ୍ରାଵା ଵସଵୋଽସ୍ତୁ ସୋତରି ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ସନୁତର୍ଯୁଯୋତ । ସ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ପାଯୁରୀଡ୍ଯ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ପାଥର ଉପରକୁ ଉଠି ଯାଉ, ଓ ବସୁଗଣ, ଚାପିବା ବେଳେ; ସେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରୁ। ସବିତା ଦେବତା ଆମର ପ୍ରଶଂସିତ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଊର୍ଜଂ ଗାଵୋ ଯଵସେ ପୀଵୋ ଅତ୍ତନ ଋତସ୍ଯ ଯାଃ ସଦନେ କୋଶେ ଅଙ୍ଗ୍ଧ୍ଵେ । ତନୂରେଵ ତନ୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ ଭେଷଜମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଗାଈମାନେ ତରଳ ଘାସ ଓ ପୋଷଣ ଖାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟର ଗୃହ ଓ ପାତ୍ରରେ ବସନ୍ତି। ଆମର ଶରୀର ପାଇଁ ତଥା ଶରୀର ଭଳି ଔଷଧ ହେଉ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
କ୍ରତୁପ୍ରାଵା ଜରିତା ଶଶ୍ଵତାମଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଭଦ୍ରା ପ୍ରମତିଃ ସୁତାଵତାମ୍ । ପୂର୍ଣମୂଧର୍ଦିଵ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ ସିକ୍ତଯ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଗାୟକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଓ ଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ, ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପନ୍ତି। ଯାହାର ଦିବ୍ୟ ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଚିତ୍ରସ୍ତେ ଭାନୁଃ କ୍ରତୁପ୍ରା ଅଭିଷ୍ଟିଃ ସନ୍ତି ସ୍ପୃଧୋ ଜରଣିପ୍ରା ଅଧୃଷ୍ଟାଃ । ରଜିଷ୍ଠଯା ରଜ୍ଯା ପଶ୍ଵ ଆ ଗୋସ୍ତୂତୂର୍ଷତି ପର୍ଯଗ୍ରଂ ଦୁଵସ୍ଯୁଃ
ତୁମର ତେଜ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଏଠାରେ ସହାୟୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଓ ଗାଈଙ୍କର ଗୀତ ସହିତ, ଗାୟକ ନିବେଦନକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରି, କୃପା ଆଶା କରନ୍ତି।
ଉଦ୍ବୁଧ୍ଯଧ୍ଵଂ ସମନସଃ ସଖାଯଃ ସମଗ୍ନିମିନ୍ଧ୍ଵଂ ବହଵଃ ସନୀଳାଃ । ଦଧିକ୍ରାମଗ୍ନିମୁଷସଂ ଚ ଦେଵୀମିନ୍ଦ୍ରାଵତୋଽଵସେ ନି ହ୍ଵଯେ ଵଃ
ସମସ୍ତେ ଏକ ମନେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ, ବନ୍ଧୁମାନେ। ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାନ୍ତୁ, ବହୁମାନେ ଏକଠି ହେଉ। ଦଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି, ଉଷା ଦେବୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ମନ୍ଦ୍ରା କୃଣୁଧ୍ଵଂ ଧିଯ ଆ ତନୁଧ୍ଵଂ ନାଵମରିତ୍ରପରଣୀଂ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଇଷ୍କୃଣୁଧ୍ଵମାଯୁଧାରଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ଣଯତା ସଖାଯଃ
ତୁମେ ମନକୁ ମଧୁର କର, ଏହାକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ାଅ। ଯେଉଁ ନାଉ ଅପଦ୍ରବ ଚାଲିଯାଏ, ତାହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଆଳ ତିଆରି କର, ଉପକରଣ ସଜାଅ; ବନ୍ଧୁମାନେ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ନେଉ।
ଯୁନକ୍ତ ସୀରା ଵି ଯୁଗା ତନୁଧ୍ଵଂ କୃତେ ଯୋନୌ ଵପତେହ ବୀଜମ୍ । ଗିରା ଚ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିଃ ସଭରା ଅସନ୍ନୋ ନେଦୀଯ ଇତ୍ସୃଣ୍ଯଃ ପକ୍ଵମେଯାତ୍
ହାଳ ଯୋଡ଼, ଜୁଆ ଦୀର୍ଘ କର; ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଟିରେ ବିଆଁ ପକା। କଥା ଓ ପ୍ରୟାସ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନ୍ତୁ; ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ମାଟି ପକ୍କା ଫଳ ଦିଅ।
ସୀରା ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି କଵଯୋ ଯୁଗା ଵି ତନ୍ଵତେ ପୃଥକ୍ । ଧୀରା ଦେଵେଷୁ ସୁମ୍ନଯା
କବିମାନେ ହାଳ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ଜୁଆ ଅଲଗା କରି ଦୀର୍ଘ କରନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁମନ ଦେଇ ନିବେଦନ କରନ୍ତି।
ନିରାହାଵାନ୍କୃଣୋତନ ସଂ ଵରତ୍ରା ଦଧାତନ । ସିଞ୍ଚାମହା ଅଵତମୁଦ୍ରିଣଂ ଵଯଂ ସୁଷେକମନୁପକ୍ଷିତମ୍
ମାଟି ତିଆରି କର, ଜୁଆ ଏକଠି ଲଗାଅ। ଆମେ ଚାନେଲକୁ ପାଣି ଢାଳିବା, ଭଲ ଭାବେ ଜଳିତ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଧାରା ରଖିବା।
ଇଷ୍କୃତାହାଵମଵତଂ ସୁଵରତ୍ରଂ ସୁଷେଚନମ୍ । ଉଦ୍ରିଣଂ ସିଞ୍ଚେ ଅକ୍ଷିତମ୍
ଆଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଭଲ ଭାବେ ଜଳ ଦିଅ, ଉପଯୁକ୍ତ କର। ମାଟିରେ ଅଖଣ୍ଡ ଧାରା ଢାଳ।
ପ୍ରୀଣୀତାଶ୍ଵାନ୍ହିତଂ ଜଯାଥ ସ୍ଵସ୍ତିଵାହଂ ରଥମିତ୍କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଦ୍ରୋଣାହାଵମଵତମଶ୍ମଚକ୍ରମଂସତ୍ରକୋଶଂ ସିଞ୍ଚତା ନୃପାଣମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଖୁସି ହେଉ, ପୁରସ୍କାର ଜିତ; ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଥିବା ରଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମାଟି, ପାଥର ଚକ୍ର, ପାତ୍ର ପୂରଣ କର, ନେତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଢାଳ।
ଵ୍ରଜଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ସ ହି ଵୋ ନୃପାଣୋ ଵର୍ମ ସୀଵ୍ଯଧ୍ଵଂ ବହୁଲା ପୃଥୂନି । ପୁରଃ କୃଣୁଧ୍ଵମାଯସୀରଧୃଷ୍ଟା ମା ଵଃ ସୁସ୍ରୋଚ୍ଚମସୋ ଦୃଂହତା ତମ୍
ବାଡ଼ ତିଆରି କର, କାରଣ ଏହା ତୁମର ନେତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଅସ୍ତ୍ର ଚଉଡ଼ା ଓ ମୋଟା ହେଉଅ, ଲୋହାର ଦୁର୍ଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଯାହାକୁ କେହି ଭାଙ୍ଗିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମର ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାତ୍ର ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଯିବ ନାହିଁ।
ଆ ଵୋ ଧିଯଂ ଯଜ୍ଞିଯାଂ ଵର୍ତ ଊତଯେ ଦେଵା ଦେଵୀଂ ଯଜତାଂ ଯଜ୍ଞିଯାମିହ । ସା ନୋ ଦୁହୀଯଦ୍ଯଵସେଵ ଗତ୍ଵୀ ସହସ୍ରଧାରା ପଯସା ମହୀ ଗୌଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ପବିତ୍ର ଚିନ୍ତା ନେଇ ଆସୁଛୁ, ଆମକୁ ସହାୟତା କରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଉ। ସେ, ହଜାର ଧାର ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଉପଜ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ତୂ ଷିଞ୍ଚ ହରିମୀଂ ଦ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ ଵାଶୀଭିସ୍ତକ୍ଷତାଶ୍ମନ୍ମଯୀଭିଃ । ପରି ଷ୍ଵଜଧ୍ଵଂ ଦଶ କକ୍ଷ୍ଯାଭିରୁଭେ ଧୁରୌ ପ୍ରତି ଵହ୍ନିଂ ଯୁନକ୍ତ
ସୁନା ରଙ୍ଗର ଉତ୍ସର୍ଗକୁ ପାତ୍ରରେ ଢାଲନ୍ତୁ; କାଠି, ପାଥର ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ଦଶଟି ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତୁ; ଦୁଇଟି ଯୋକ୍ତିକୁ ଯୋଡନ୍ତୁ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଉଭେ ଧୁରୌ ଵହ୍ନିରାପିବ୍ଦମାନୋଽନ୍ତର୍ଯୋନେଵ ଚରତି ଦ୍ଵିଜାନିଃ । ଵନସ୍ପତିଂ ଵନ ଆସ୍ଥାପଯଧ୍ଵଂ ନି ଷୂ ଦଧିଧ୍ଵମଖନନ୍ତ ଉତ୍ସମ୍
ଅଗ୍ନି ଦୁଇଟି ଯୋକ୍ତିରୁ ପିଇଁ, ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ପରି ଭିତରେ ଚଳିଛି। କାଠରେ କାଠର ଖୁଟି ରଖନ୍ତୁ; ତଳେ ରଖନ୍ତୁ, ଏବଂ ତାଳ ଖୋଦିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
କପୃନ୍ନରଃ କପୃଥମୁଦ୍ଦଧାତନ ଚୋଦଯତ ଖୁଦତ ଵାଜସାତଯେ । ନିଷ୍ଟିଗ୍ର୍ଯଃ ପୁତ୍ରମା ଚ୍ଯାଵଯୋତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସବାଧ ଇହ ସୋମପୀତଯେ
ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମହାନ୍ତିକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିର ଲାଗି ଖୋଦନ୍ତୁ। ଲଠି ଧରିଥିବା ଜଣେ ଶିଶୁକୁ ଚଳାନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମିତି ସହିତ ସୋମ ପିବାକୁ ଡାକନ୍ତୁ।
ପ୍ର ତେ ରଥଂ ମିଥୂକୃତମିନ୍ଦ୍ରୋଽଵତୁ ଧୃଷ୍ଣୁଯା । ଅସ୍ମିନ୍ନାଜୌ ପୁରୁହୂତ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯେ ଧନଭକ୍ଷେଷୁ ନୋଽଵ
ତୁମର ସମନ୍ୱିତ ରଥକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଧନ ଲାଗି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ଉତ୍ସ୍ମ ଵାତୋ ଵହତି ଵାସୋଽସ୍ଯା ଅଧିରଥଂ ଯଦଜଯତ୍ସହସ୍ରମ୍ । ରଥୀରଭୂନ୍ମୁଦ୍ଗଲାନୀ ଗଵିଷ୍ଟୌ ଭରେ କୃତଂ ଵ୍ଯଚେଦିନ୍ଦ୍ରସେନା
ବାତାସ ବହୁଛି, ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ରଥ ଉପରେ ଅଛି, ସେ ହଜାର ଜିତିଥିଲେ। ମୁଦ୍ଗଳାନୀ ଗୋ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥୀ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଚିଥରିଦେଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଯଚ୍ଛ ଜିଘାଂସତୋ ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ରାଭିଦାସତଃ । ଦାସସ୍ଯ ଵା ମଘଵନ୍ନାର୍ଯସ୍ଯ ଵା ସନୁତର୍ଯଵଯା ଵଧମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ରୋକ। ଦାସ କିମ୍ବା ଆର୍ୟ ଯେହେଉଁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଶତ୍ରୁର ଅସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଉଦ୍ନୋ ହ୍ରଦମପିବଜ୍ଜର୍ହୃଷାଣଃ କୂଟଂ ସ୍ମ ତୃଂହଦଭିମାତିମେତି । ପ୍ର ମୁଷ୍କଭାରଃ ଶ୍ରଵ ଇଚ୍ଛମାନୋଽଜିରଂ ବାହୂ ଅଭରତ୍ସିଷାସନ୍
ସେ ଗଭୀର ଝିଲିକର ପାଣି ପିଇଲେ, ଗର୍ଜନ କରି; ସେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗି, ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିଲେ। କୀର୍ତ୍ତି ଲାଗି, ସେ ତୀବ୍ର ହାତରେ ଭାର ଉଠାଇ ଜୟ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ନ୍ଯକ୍ରନ୍ଦଯନ୍ନୁପଯନ୍ତ ଏନମମେହଯନ୍ଵୃଷଭଂ ମଧ୍ଯ ଆଜେଃ । ତେନ ସୂଭର୍ଵଂ ଶତଵତ୍ସହସ୍ରଂ ଗଵାଂ ମୁଦ୍ଗଲଃ ପ୍ରଧନେ ଜିଗାଯ
ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଆସି, ଗଜ୍ଜନ କରି, ଝୁଣି ମଧ୍ୟରେ ବଳଦ ପରି ପିଶାବ କଲେ। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମୁଦ୍ଗଳା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ, ହଜାର ଗୋ ଜିତିଲେ।