ସ ହି ଦ୍ଯୁତା ଵିଦ୍ଯୁତା ଵେତି ସାମ ପୃଥୁଂ ଯୋନିମସୁରତ୍ଵା ସସାଦ । ସ ସନୀଳେଭିଃ ପ୍ରସହାନୋ ଅସ୍ଯ ଭ୍ରାତୁର୍ନ ଋତେ ସପ୍ତଥସ୍ଯ ମାଯାଃ
ସେ ତାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହିତ ସାମଗୀତିକୁ ଜାଣେ, ସେ ବିଶାଳ ଦେବତ୍ୱର ଆସନରେ ବସିଛି। ସେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କ ଭାଇ ସପ୍ତମଙ୍କ ମାୟାକୁ ଜୟ କରେ।
ସ ଵାଜଂ ଯାତାପଦୁଷ୍ପଦା ଯନ୍ସ୍ଵର୍ଷାତା ପରି ଷଦତ୍ସନିଷ୍ଯନ୍ । ଅନର୍ଵା ଯଚ୍ଛତଦୁରସ୍ଯ ଵେଦୋ ଘ୍ନଞ୍ଛିଶ୍ନଦେଵାଁ ଅଭି ଵର୍ପସା ଭୂତ୍
ସେ ବାଧାକୁ ଜୟ କରି ବିଜୟ ଆଣେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରିବାବେଳେ ଦୂର ଓ ନିକଟ ଦୁହିଁକୁ ଦେଇଥାଏ, ଗୁପ୍ତ ଜାଣେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ଶିଶ୍ନଦେବମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ।
ସ ଯହ୍ଵ୍ଯୋଽଵନୀର୍ଗୋଷ୍ଵର୍ଵା ଜୁହୋତି ପ୍ରଧନ୍ଯାସୁ ସସ୍ରିଃ । ଅପାଦୋ ଯତ୍ର ଯୁଜ୍ଯାସୋଽରଥା ଦ୍ରୋଣ୍ଯଶ୍ଵାସ ଈରତେ ଘୃତଂ ଵାଃ
ସେ ଯୁବକ, ପୃଥିବୀ ଓ ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରଥମ ଥାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଗାଯୁଗି ଚକ୍ର ଓ ଘୋଡ଼ା ନାହିଁ, ତାହାଁରେ ଘୃତ ଟାଣିବା ତଳାରୁ ଉପଜାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ଚାଲେ।
ସ ରୁଦ୍ରେଭିରଶସ୍ତଵାର ଋଭ୍ଵା ହିତ୍ଵୀ ଗଯମାରେଅଵଦ୍ଯ ଆଗାତ୍ । ଵମ୍ରସ୍ଯ ମନ୍ଯେ ମିଥୁନା ଵିଵଵ୍ରୀ ଅନ୍ନମଭୀତ୍ଯାରୋଦଯନ୍ମୁଷାଯନ୍
ସେ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଅପଶକୁ ଦୂର କଲେ, ଋଭୁମାନେ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁର ଗୃହ ଛାଡ଼ି ଆସିଲେ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ସେ କମ୍ଜନ୍ମା ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଲେ ଏବଂ ଲୁଚିଥିବାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲେ।
ସ ଇଦ୍ଦାସଂ ତୁଵୀରଵଂ ପତିର୍ଦନ୍ଷଳକ୍ଷଂ ତ୍ରିଶୀର୍ଷାଣଂ ଦମନ୍ଯତ୍ । ଅସ୍ଯ ତ୍ରିତୋ ନ୍ଵୋଜସା ଵୃଧାନୋ ଵିପା ଵରାହମଯୋଅଗ୍ରଯା ହନ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାସକୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ତିନି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ପ୍ରଭୁକୁ ଦମନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବଳିୟା ତୃତିୟ, ଜଳରେ ବରାହକୁ ପ୍ରମୁଖ ଅସ୍ତ୍ରରେ ମାରିଲେ।
ସ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣେ ମନୁଷ ଊର୍ଧ୍ଵସାନ ଆ ସାଵିଷଦର୍ଶସାନାଯ ଶରୁମ୍ । ସ ନୃତମୋ ନହୁଷୋଽସ୍ମତ୍ସୁଜାତଃ ପୁରୋଽଭିନଦର୍ହନ୍ଦସ୍ଯୁହତ୍ଯେ
ସେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସିଧା ଥିଲେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିପାରୁଥିବା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। ସେ ସବୁଠାରୁ ବୀର, ନହୁଷ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଲେ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ସୋ ଅଭ୍ରିଯୋ ନ ଯଵସ ଉଦନ୍ଯନ୍କ୍ଷଯାଯ ଗାତୁଂ ଵିଦନ୍ନୋ ଅସ୍ମେ । ଉପ ଯତ୍ସୀଦଦିନ୍ଦୁଂ ଶରୀରୈଃ ଶ୍ଯେନୋଽଯୋପାଷ୍ଟିର୍ହନ୍ତି ଦସ୍ଯୂନ୍
ସେ ମେଘ ପରି ଆମ ଘର ପାଇଁ ଚାରା ଆଣେ, ରାସ୍ତା ଜାଣିଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରନିକଟେ ଶରୀର ସହ ବସନ୍ତି, ଶ୍ୟେନ ପରି ତୀବ୍ର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରେ।
ସ ଵ୍ରାଧତଃ ଶଵସାନେଭିରସ୍ଯ କୁତ୍ସାଯ ଶୁଷ୍ଣଂ କୃପଣେ ପରାଦାତ୍ । ଅଯଂ କଵିମନଯଚ୍ଛସ୍ଯମାନମତ୍କଂ ଯୋ ଅସ୍ଯ ସନିତୋତ ନୃଣାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କୁତ୍ସ ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣକୁ ଦୂର କଲେ, କଞ୍ଜୁଷ ମାନେକୁ ହରାଇଲେ। ଏହିଁ ଜଣେ କବି, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣିଥିବା ଏବଂ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କଲେ।
ଅଯଂ ଦଶସ୍ଯନ୍ନର୍ଯେଭିରସ୍ଯ ଦସ୍ମୋ ଦେଵେଭିର୍ଵରୁଣୋ ନ ମାଯୀ । ଅଯଂ କନୀନ ଋତୁପା ଅଵେଦ୍ଯମିମୀତାରରୁଂ ଯଶ୍ଚତୁଷ୍ପାତ୍
ଏହିଁ ଜଣେ ଉତ୍ତମମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବରୁଣ ପରି ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ। ଏହିଁ ଯୁବକ, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଅଜଣାକୁ ମାପନ୍ତି, ଚାରିପାଏ ଚଳିଥିବାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଅସ୍ଯ ସ୍ତୋମେଭିରୌଶିଜ ଋଜିଶ୍ଵା ଵ୍ରଜଂ ଦରଯଦ୍ଵୃଷଭେଣ ପିପ୍ରୋଃ । ସୁତ୍ଵା ଯଦ୍ଯଜତୋ ଦୀଦଯଦ୍ଗୀଃ ପୁର ଇଯାନୋ ଅଭି ଵର୍ପସା ଭୂତ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଉଶିଜଙ୍କ ପୁଅ ଋଜିଶ୍ୱ, ବଳିଶାଳୀ ବୃଷଭ ଦ୍ୱାରା ପିପ୍ରୁଙ୍କ ଘେରାକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ସୋମ ପିଲେ, ଗୀତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ରୂପରେ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଗେଇଲେ।
ଏଵା ମହୋ ଅସୁର ଵକ୍ଷଥାଯ ଵମ୍ରକଃ ପଡ୍ଭିରୁପ ସର୍ପଦିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ସ ଇଯାନଃ କରତି ସ୍ଵସ୍ତିମସ୍ମା ଇଷମୂର୍ଜଂ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଵିଶ୍ଵମାଭାଃ
ଏଭଳି, ହେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ କମ୍ଜନ୍ମା ପଦେ ପଦେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଏ। ସେ ଆଗେଇ ଆସି, ଆମକୁ ଶୁଭ, ଶକ୍ତି, ପୋଷଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃହ୍ଯ ମଘଵନ୍ତ୍ଵାଵଦିଦ୍ଭୁଜ ଇହ ସ୍ତୁତଃ ସୁତପା ବୋଧି ନୋ ଵୃଧେ । ଦେଵେଭିର୍ନଃ ସଵିତା ପ୍ରାଵତୁ ଶ୍ରୁତମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କର। ଏଠାରେ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସୋମ ପାନ କର, ଆମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ସବିତା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଆମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭଲକୁ ଦେଇଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁଛୁ।
ଭରାଯ ସୁ ଭରତ ଭାଗମୃତ୍ଵିଯଂ ପ୍ର ଵାଯଵେ ଶୁଚିପେ କ୍ରନ୍ଦଦିଷ୍ଟଯେ । ଗୌରସ୍ଯ ଯଃ ପଯସଃ ପୀତିମାନଶ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଅର୍ପଣକାରୀ ପାଇଁ ଭାଗ ନେଇଆ, ପୂଜାରି ପାଇଁ ଦେଅ। ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ବାୟୁଙ୍କୁ ଯାଉ, ପୂଜାର ହାକ ପାଇଁ। ଯିଏ ଗାଈର ଦୁଧ ଚାଖିଛନ୍ତି, ଆମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭଲକୁ ଦେଇଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁଛୁ।
ଆ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ସାଵିଷଦ୍ଵଯ ଋଜୂଯତେ ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ । ଯଥା ଦେଵାନ୍ପ୍ରତିଭୂଷେମ ପାକଵଦା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଦେବତା ସବିତା ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ, ସିଧା ପଥରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ଯେପରି ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପକ୍କା ଫଳ ଭଳି ଶୋଭା ଦେଉଛୁ, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମେ ସୁମନା ଅସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵହା ରାଜା ସୋମଃ ସୁଵିତସ୍ଯାଧ୍ଯେତୁ ନଃ । ଯଥାଯଥା ମିତ୍ରଧିତାନି ସଂଦଧୁରା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ସଦା ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, ସୋମ ରାଜା ଆମକୁ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରଦାନ କରୁନ୍ତୁ। ଯେପରି ମିତ୍ର ଓ ଧୃତି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଥେନ ଶଵସା ପରୁର୍ଦଧେ ବୃହସ୍ପତେ ପ୍ରତରୀତାସ୍ଯାଯୁଷଃ । ଯଜ୍ଞୋ ମନୁଃ ପ୍ରମତିର୍ନଃ ପିତା ହି କମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ରକ୍ଷା ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ବୃହସ୍ପତି ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ, ମନୁ ଓ ଜ୍ଞାନ—ଆମ ପିତୃଗଣ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନୁ ସୁକୃତଂ ଦୈଵ୍ଯଂ ସହୋଽଗ୍ନିର୍ଗୃହେ ଜରିତା ମେଧିରଃ କଵିଃ । ଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଭୂଦ୍ଵିଦଥେ ଚାରୁରନ୍ତମ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କର୍ମର ଶକ୍ତି, ଘରେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ କବି ଓ ସଭାରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଯଜ୍ଞ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ନ ଵୋ ଗୁହା ଚକୃମ ଭୂରି ଦୁଷ୍କୃତଂ ନାଵିଷ୍ଟ୍ଯଂ ଵସଵୋ ଦେଵହେଳନମ୍ । ମାକିର୍ନୋ ଦେଵା ଅନୃତସ୍ଯ ଵର୍ପସ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଓ ବସୁଗଣ, ଆମେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବହୁତ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିନାହିଁ, ନାହିଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛୁ। ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ମିଥ୍ୟା ପାଇଁ ବର୍ଜନ କରିନାହାନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଅପାମୀଵାଂ ସଵିତା ସାଵିଷନ୍ନ୍ଯଗ୍ଵରୀଯ ଇଦପ ସେଧନ୍ତ୍ଵଦ୍ରଯଃ । ଗ୍ରାଵା ଯତ୍ର ମଧୁଷୁଦୁଚ୍ଯତେ ବୃହଦା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ସବିତା ଦେବତା ଆମର ରୋଗ ଓ ଅପଶକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଜଳ ଖରାପ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଦୂର କରୁ। ଯେଉଁଠି ପାଥର ମଧୁର ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେଠି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଗ୍ରାଵା ଵସଵୋଽସ୍ତୁ ସୋତରି ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ସନୁତର୍ଯୁଯୋତ । ସ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ପାଯୁରୀଡ୍ଯ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ପାଥର ଉପରକୁ ଉଠି ଯାଉ, ଓ ବସୁଗଣ, ଚାପିବା ବେଳେ; ସେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରୁ। ସବିତା ଦେବତା ଆମର ପ୍ରଶଂସିତ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଊର୍ଜଂ ଗାଵୋ ଯଵସେ ପୀଵୋ ଅତ୍ତନ ଋତସ୍ଯ ଯାଃ ସଦନେ କୋଶେ ଅଙ୍ଗ୍ଧ୍ଵେ । ତନୂରେଵ ତନ୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ ଭେଷଜମା ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଗାଈମାନେ ତରଳ ଘାସ ଓ ପୋଷଣ ଖାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟର ଗୃହ ଓ ପାତ୍ରରେ ବସନ୍ତି। ଆମର ଶରୀର ପାଇଁ ତଥା ଶରୀର ଭଳି ଔଷଧ ହେଉ; ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
କ୍ରତୁପ୍ରାଵା ଜରିତା ଶଶ୍ଵତାମଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଭଦ୍ରା ପ୍ରମତିଃ ସୁତାଵତାମ୍ । ପୂର୍ଣମୂଧର୍ଦିଵ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ ସିକ୍ତଯ ଆ ସର୍ଵତାତିମଦିତିଂ ଵୃଣୀମହେ
ଗାୟକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଓ ଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ, ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପନ୍ତି। ଯାହାର ଦିବ୍ୟ ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଏହିପରି ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାଛୁ।
ଚିତ୍ରସ୍ତେ ଭାନୁଃ କ୍ରତୁପ୍ରା ଅଭିଷ୍ଟିଃ ସନ୍ତି ସ୍ପୃଧୋ ଜରଣିପ୍ରା ଅଧୃଷ୍ଟାଃ । ରଜିଷ୍ଠଯା ରଜ୍ଯା ପଶ୍ଵ ଆ ଗୋସ୍ତୂତୂର୍ଷତି ପର୍ଯଗ୍ରଂ ଦୁଵସ୍ଯୁଃ
ତୁମର ତେଜ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଏଠାରେ ସହାୟୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଓ ଗାଈଙ୍କର ଗୀତ ସହିତ, ଗାୟକ ନିବେଦନକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରି, କୃପା ଆଶା କରନ୍ତି।
ଉଦ୍ବୁଧ୍ଯଧ୍ଵଂ ସମନସଃ ସଖାଯଃ ସମଗ୍ନିମିନ୍ଧ୍ଵଂ ବହଵଃ ସନୀଳାଃ । ଦଧିକ୍ରାମଗ୍ନିମୁଷସଂ ଚ ଦେଵୀମିନ୍ଦ୍ରାଵତୋଽଵସେ ନି ହ୍ଵଯେ ଵଃ
ସମସ୍ତେ ଏକ ମନେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ, ବନ୍ଧୁମାନେ। ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାନ୍ତୁ, ବହୁମାନେ ଏକଠି ହେଉ। ଦଧିକ୍ରା, ଅଗ୍ନି, ଉଷା ଦେବୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ମନ୍ଦ୍ରା କୃଣୁଧ୍ଵଂ ଧିଯ ଆ ତନୁଧ୍ଵଂ ନାଵମରିତ୍ରପରଣୀଂ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଇଷ୍କୃଣୁଧ୍ଵମାଯୁଧାରଂ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ଣଯତା ସଖାଯଃ
ତୁମେ ମନକୁ ମଧୁର କର, ଏହାକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ାଅ। ଯେଉଁ ନାଉ ଅପଦ୍ରବ ଚାଲିଯାଏ, ତାହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଆଳ ତିଆରି କର, ଉପକରଣ ସଜାଅ; ବନ୍ଧୁମାନେ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ନେଉ।
ଯୁନକ୍ତ ସୀରା ଵି ଯୁଗା ତନୁଧ୍ଵଂ କୃତେ ଯୋନୌ ଵପତେହ ବୀଜମ୍ । ଗିରା ଚ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିଃ ସଭରା ଅସନ୍ନୋ ନେଦୀଯ ଇତ୍ସୃଣ୍ଯଃ ପକ୍ଵମେଯାତ୍
ହାଳ ଯୋଡ଼, ଜୁଆ ଦୀର୍ଘ କର; ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଟିରେ ବିଆଁ ପକା। କଥା ଓ ପ୍ରୟାସ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନ୍ତୁ; ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ମାଟି ପକ୍କା ଫଳ ଦିଅ।
ସୀରା ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି କଵଯୋ ଯୁଗା ଵି ତନ୍ଵତେ ପୃଥକ୍ । ଧୀରା ଦେଵେଷୁ ସୁମ୍ନଯା
କବିମାନେ ହାଳ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ଜୁଆ ଅଲଗା କରି ଦୀର୍ଘ କରନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁମନ ଦେଇ ନିବେଦନ କରନ୍ତି।
ନିରାହାଵାନ୍କୃଣୋତନ ସଂ ଵରତ୍ରା ଦଧାତନ । ସିଞ୍ଚାମହା ଅଵତମୁଦ୍ରିଣଂ ଵଯଂ ସୁଷେକମନୁପକ୍ଷିତମ୍
ମାଟି ତିଆରି କର, ଜୁଆ ଏକଠି ଲଗାଅ। ଆମେ ଚାନେଲକୁ ପାଣି ଢାଳିବା, ଭଲ ଭାବେ ଜଳିତ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଧାରା ରଖିବା।
ଇଷ୍କୃତାହାଵମଵତଂ ସୁଵରତ୍ରଂ ସୁଷେଚନମ୍ । ଉଦ୍ରିଣଂ ସିଞ୍ଚେ ଅକ୍ଷିତମ୍
ଆଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଭଲ ଭାବେ ଜଳ ଦିଅ, ଉପଯୁକ୍ତ କର। ମାଟିରେ ଅଖଣ୍ଡ ଧାରା ଢାଳ।
ପ୍ରୀଣୀତାଶ୍ଵାନ୍ହିତଂ ଜଯାଥ ସ୍ଵସ୍ତିଵାହଂ ରଥମିତ୍କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଦ୍ରୋଣାହାଵମଵତମଶ୍ମଚକ୍ରମଂସତ୍ରକୋଶଂ ସିଞ୍ଚତା ନୃପାଣମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଖୁସି ହେଉ, ପୁରସ୍କାର ଜିତ; ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଥିବା ରଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମାଟି, ପାଥର ଚକ୍ର, ପାତ୍ର ପୂରଣ କର, ନେତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଢାଳ।