ଅଶ୍ଵାଵତୀଂ ସୋମାଵତୀମୂର୍ଜଯନ୍ତୀମୁଦୋଜସମ୍ । ଆଵିତ୍ସି ସର୍ଵା ଓଷଧୀରସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ଘୋଡ଼ା ଓ ସୋମ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଔଷଧୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ଉଚ୍ଛୁଷ୍ମା ଓଷଧୀନାଂ ଗାଵୋ ଗୋଷ୍ଠାଦିଵେରତେ । ଧନଂ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୀନାମାତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଔଷଧୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଗୋରୁ ଗୋଠରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଭଳି; ସେମାନେ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ଆତ୍ମା, ମୋ ପୁରୁଷ।
ଇଷ୍କୃତିର୍ନାମ ଵୋ ମାତାଥୋ ଯୂଯଂ ସ୍ଥ ନିଷ୍କୃତୀଃ । ସୀରାଃ ପତତ୍ରିଣୀ ସ୍ଥନ ଯଦାମଯତି ନିଷ୍କୃଥ
ଇଷ୍କୃତିର ତୁମର ମାତାର ନାମ, ତୁମେ ଇଷ୍କୃତିମାନେ; ତୁମେ ଶିରା, ପାଖି ଭଳି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛ।
ଅତି ଵିଶ୍ଵାଃ ପରିଷ୍ଠା ସ୍ତେନ ଇଵ ଵ୍ରଜମକ୍ରମୁଃ । ଓଷଧୀଃ ପ୍ରାଚୁଚ୍ଯଵୁର୍ଯତ୍କିଂ ଚ ତନ୍ଵୋ ରପଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ଚୋର ଭଳି ଗୋଠକୁ ଟପି ଯାଉଛ। ଔଷଧୀମାନେ ଦେହରେ ଯେଉଁ ଅପବିତ୍ରତା ଥିଲା, ତାହାକୁ ହେଳି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯଦିମା ଵାଜଯନ୍ନହମୋଷଧୀର୍ହସ୍ତ ଆଦଧେ । ଆତ୍ମା ଯକ୍ଷ୍ମସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ପୁରା ଜୀଵଗୃଭୋ ଯଥା
ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତି ଚାହିଁ ମୁଁ ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ହାତରେ ନେଉଛି, ରୋଗର ଆତ୍ମା ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଜୀବନର ଫାଦ ଖୋଲିଯାଏ।
ଯସ୍ଯୌଷଧୀଃ ପ୍ରସର୍ପଥାଙ୍ଗମଙ୍ଗଂ ପରୁଷ୍ପରୁଃ । ତତୋ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧଧ୍ଵ ଉଗ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଶୀରିଵ
ଯେଉଁଠାରେ ଔଷଧୀମାନେ ଅଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗ, ଯୋଡ଼ ଯୋଡ଼ରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଭୟାନକ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠି ଭଳି।
ସାକଂ ଯକ୍ଷ୍ମ ପ୍ର ପତ ଚାଷେଣ କିକିଦୀଵିନା । ସାକଂ ଵାତସ୍ଯ ଧ୍ରାଜ୍ଯା ସାକଂ ନଶ୍ଯ ନିହାକଯା
ରୋଗ ସହିତ ଏକାସାଥି ଚାଲିଯାଉ, ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ପେଚା ସହିତ; ପବନର ଝଞ୍ଜା ସହିତ ଚାଲିଯାଉ, ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେଉଥିବା ସମୟରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଅନ୍ଯା ଵୋ ଅନ୍ଯାମଵତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯସ୍ଯା ଉପାଵତ । ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସଂଵିଦାନା ଇଦଂ ମେ ପ୍ରାଵତା ଵଚଃ
ତମେଁଯେଉଁଯେଉଁ ଗଛମାନେ, ଏକେ ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟେ ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ମିଶି, ମୋର ଏହି କଥାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାଃ ଫଲିନୀର୍ଯା ଅଫଲା ଅପୁଷ୍ପା ଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପିଣୀଃ । ବୃହସ୍ପତିପ୍ରସୂତାସ୍ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେଉଁ ଗଛମାନେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଫୁଲ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଫୁଲ ଦିଅନ୍ତି—ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଗଛମାନେ—ସମସ୍ତେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମା ଶପଥ୍ଯାଦଥୋ ଵରୁଣ୍ଯାଦୁତ । ଅଥୋ ଯମସ୍ଯ ପଡ୍ବୀଶାତ୍ସର୍ଵସ୍ମାଦ୍ଦେଵକିଲ୍ବିଷାତ୍
ଗଛମାନେ ମୋତେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଭଗବାନ ବରୁଣଙ୍କ ରୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଯମଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଅଵପତନ୍ତୀରଵଦନ୍ଦିଵ ଓଷଧଯସ୍ପରି । ଯଂ ଜୀଵମଶ୍ନଵାମହୈ ନ ସ ରିଷ୍ଯାତି ପୂରୁଷଃ
ଯେଉଁ ଗଛମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ନପଡ଼ନ୍ତି, ଦିନେ ଓ ରାତିରେ, ଏହି ଔଷଧମାନେ—ଯାହାକୁ ଆମେ ଖାଇଅଁ ଦେଉ, ସେ ଲୋକ କେବେ ମରିନାହିଁ।
ଯା ଓଷଧୀଃ ସୋମରାଜ୍ଞୀର୍ବହ୍ଵୀଃ ଶତଵିଚକ୍ଷଣାଃ । ତାସାଂ ତ୍ଵମସ୍ଯୁତ୍ତମାରଂ କାମାଯ ଶଂ ହୃଦେ
ଯେଉଁ ଔଷଧମାନେ ସୋମଙ୍କ ଶାସନରେ ଅଛନ୍ତି, ଅନେକ ଏବଂ ଶତ ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ; ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର ଓ ହୃଦୟକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ଯା ଓଷଧୀଃ ସୋମରାଜ୍ଞୀର୍ଵିଷ୍ଠିତାଃ ପୃଥିଵୀମନୁ । ବୃହସ୍ପତିପ୍ରସୂତା ଅସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତ ଵୀର୍ଯମ୍
ଯେଉଁ ଔଷଧମାନେ ସୋମଙ୍କ ଶାସନରେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେମାନେ ଏହି ଜଣକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ମା ଵୋ ରିଷତ୍ଖନିତା ଯସ୍ମୈ ଚାହଂ ଖନାମି ଵଃ । ଦ୍ଵିପଚ୍ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ମାକଂ ସର୍ଵମସ୍ତ୍ଵନାତୁରମ୍
ମୁଁ ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେଁଯେଉଁଯେଉଁ ଗଛ ଖୋଡ଼ୁଛି, ତୁମେଁଯେଉଁଯେଉଁ ଗଛ ଖୋଡ଼ିବାରୁ କେହି ଅନ୍ୟେ ଅନ୍ୟେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେଉନାହିଁ; ଦୁଇପଦ ଓ ଚାରିପଦ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ସମସ୍ତେ ନିରୋଗ ରହନ୍ତୁ।
ଯାଶ୍ଚେଦମୁପଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଯାଶ୍ଚ ଦୂରଂ ପରାଗତାଃ । ସର୍ଵାଃ ସଂଗତ୍ଯ ଵୀରୁଧୋଽସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତ ଵୀର୍ଯମ୍
ଯେଉଁ ଗଛମାନେ ଏହି କଥାକୁ ନିକଟରେ ଶୁଣୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଗଛମାନେ ଏକତାରେ ମିଶି, ଏହି ଜଣକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଓଷଧଯଃ ସଂ ଵଦନ୍ତେ ସୋମେନ ସହ ରାଜ୍ଞା । ଯସ୍ମୈ କୃଣୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତଂ ରାଜନ୍ପାରଯାମସି
ଔଷଧମାନେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଏକତାରେ କଥା କହନ୍ତି; ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ରାଜା, ଆମେ ସେ ଲୋକକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଦେଉ।
(ତୁ. ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣମ୍ [[ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣମ୍/ଅଧ୍ଯାଯଃ ୧୨୦|୨.୫୦.୧୪]]) ତ୍ଵମୁତ୍ତମାସ୍ଯୋଷଧେ ତଵ ଵୃକ୍ଷା ଉପସ୍ତଯଃ । ଉପସ୍ତିରସ୍ତୁ ସୋଽସ୍ମାକଂ ଯୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭିଦାସତି
ତୁମେ ଔଷଧମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ; ତୁମର ମୂଳ ଆମର ଭିତି; ଏହି ଭିତି ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ବୃହସ୍ପତେ ପ୍ରତି ମେ ଦେଵତାମିହି ମିତ୍ରୋ ଵା ଯଦ୍ଵରୁଣୋ ଵାସି ପୂଷା । ଆଦିତ୍ଯୈର୍ଵା ଯଦ୍ଵସୁଭିର୍ମରୁତ୍ଵାନ୍ସ ପର୍ଜନ୍ଯଂ ଶଂତନଵେ ଵୃଷାଯ
ବୃହସ୍ପତି, ଦେବତା ଶକ୍ତି ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ; ତୁମେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ପୂଷା, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବସୁମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଯେହେଉଁ; ପର୍ଜନ୍ୟ ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଦେଵୋ ଦୂତୋ ଅଜିରଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ତ୍ଵଦ୍ଦେଵାପେ ଅଭି ମାମଗଚ୍ଛତ୍ । ପ୍ରତୀଚୀନଃ ପ୍ରତି ମାମା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ଦଧାମି ତେ ଦ୍ଯୁମତୀଂ ଵାଚମାସନ୍
ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ, ତୁମେ ତ୍ରୁତିକ୍ଷଣ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସ; ମୋତେ ଦୟା କର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ କଥା ଦେଉଛି, ଏହା ତୁମର ଆସନ ହେଉ।
ଅସ୍ମେ ଧେହି ଦ୍ଯୁମତୀଂ ଵାଚମାସନ୍ବୃହସ୍ପତେ ଅନମୀଵାମିଷିରାମ୍ । ଯଯା ଵୃଷ୍ଟିଂ ଶଂତନଵେ ଵନାଵ ଦିଵୋ ଦ୍ରପ୍ସୋ ମଧୁମାଁ ଆ ଵିଵେଶ
ବୃହସ୍ପତି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ କଥା ରଖ, ଯାହା ରୋଗ ହିନ୍ଦି ଓ ପୋଷକ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ବର୍ଷା ଆଣିପାରିବା, ଯେପରି ଆକାଶରୁ ମଧୁ ଝରିପଡ଼େ।
ଆ ନୋ ଦ୍ରପ୍ସା ମଧୁମନ୍ତୋ ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଦେହ୍ଯଧିରଥଂ ସହସ୍ରମ୍ । ନି ଷୀଦ ହୋତ୍ରମୃତୁଥା ଯଜସ୍ଵ ଦେଵାନ୍ଦେଵାପେ ହଵିଷା ସପର୍ଯ
ମଧୁ ଭରା ଝରାମାନେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବହୁ ଧନ ଦିଅ; ଯଥା ଯଥା ହୋତା ଭାବରେ ବସ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କର, ହବି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କର।
ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣୋ ହୋତ୍ରମୃଷିର୍ନିଷୀଦନ୍ଦେଵାପିର୍ଦେଵସୁମତିଂ ଚିକିତ୍ଵାନ୍ । ସ ଉତ୍ତରସ୍ମାଦଧରଂ ସମୁଦ୍ରମପୋ ଦିଵ୍ଯା ଅସୃଜଦ୍ଵର୍ଷ୍ଯା ଅଭି
ଋଷି ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ ହୋତା ଭାବରେ ବସିଥିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଜ୍ଞାନୀ; ଉପର ଏବଂ ତଳ ସମୁଦ୍ରରୁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଜଳକୁ ବର୍ଷା ଭରା ଭାବରେ ପଠାଇଥିଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍ସମୁଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁତ୍ତରସ୍ମିନ୍ନାପୋ ଦେଵେଭିର୍ନିଵୃତା ଅତିଷ୍ଠନ୍ । ତା ଅଦ୍ରଵନ୍ନାର୍ଷ୍ଟିଷେଣେନ ସୃଷ୍ଟା ଦେଵାପିନା ପ୍ରେଷିତା ମୃକ୍ଷିଣୀଷୁ
ଏହି ସମୁଦ୍ରରେ ଏବଂ ଉପର ସମୁଦ୍ରରେ, ଦେବତାମାନେ ଜଳକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିଲେ; ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ, ସେମାନେ ପୋଷକ ଭାଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଯଦ୍ଦେଵାପିଃ ଶଂତନଵେ ପୁରୋହିତୋ ହୋତ୍ରାଯ ଵୃତଃ କୃପଯନ୍ନଦୀଧେତ୍ । ଦେଵଶ୍ରୁତଂ ଵୃଷ୍ଟିଵନିଂ ରରାଣୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଵାଚମସ୍ମା ଅଯଚ୍ଛତ୍
ଦେବାପି, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପାଇଁ ହୋତା ଭାବରେ ଚୟନିତ ହୋଇ, ଦୟାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ବୃହସ୍ପତି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବର୍ଷା ଆଣିବା କଥା ଦେଇଥିଲେ।
ଯଂ ତ୍ଵା ଦେଵାପିଃ ଶୁଶୁଚାନୋ ଅଗ୍ନ ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣୋ ମନୁଷ୍ଯଃ ସମୀଧେ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈରନୁମଦ୍ଯମାନଃ ପ୍ର ପର୍ଜନ୍ଯମୀରଯା ଵୃଷ୍ଟିମନ୍ତମ୍
ଦେବାପି, ତୁମେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ଅଗ୍ନି, ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ, ମାନବ ହୋତା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ; ପର୍ଜନ୍ୟକୁ ବର୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଚଳାଇଦିଅ।
ତ୍ଵାଂ ପୂର୍ଵ ଋଷଯୋ ଗୀର୍ଭିରାଯନ୍ତ୍ଵାମଧ୍ଵରେଷୁ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ । ସହସ୍ରାଣ୍ଯଧିରଥାନ୍ଯସ୍ମେ ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ରୋହିଦଶ୍ଵୋପ ଯାହି
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକିଥିଲେ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ରୋହିଦଶ୍ୱ, ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଉପହାର ଆଣ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।
ଏତାନ୍ଯଗ୍ନେ ନଵତିର୍ନଵ ତ୍ଵେ ଆହୁତାନ୍ଯଧିରଥା ସହସ୍ରା । ତେଭିର୍ଵର୍ଧସ୍ଵ ତନ୍ଵଃ ଶୂର ପୂର୍ଵୀର୍ଦିଵୋ ନୋ ଵୃଷ୍ଟିମିଷିତୋ ରିରୀହି
ଏହି ନବେ ନବଟି ଆହୁତି ଏବଂ ତାପରେ ନଉଟି ଅଧିକ, ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଆହୁତି ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଓ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଆଣ।
ଏତାନ୍ଯଗ୍ନେ ନଵତିଂ ସହସ୍ରା ସଂ ପ୍ର ଯଚ୍ଛ ଵୃଷ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଭାଗମ୍ । ଵିଦ୍ଵାନ୍ପଥ ଋତୁଶୋ ଦେଵଯାନାନପ୍ଯୌଲାନଂ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ଧେହି
ଏହି ନବେ ହଜାର ଆହୁତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭାଗ ଭାବେ ପଠା, ତୁମେ ଠିକ୍ ରାସ୍ତା ଜାଣିଛ, ଦେବତାଙ୍କ ଭାଗକୁ ଦିବରେ ରଖ।
ଅଗ୍ନେ ବାଧସ୍ଵ ଵି ମୃଧୋ ଵି ଦୁର୍ଗହାପାମୀଵାମପ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧ । ଅସ୍ମାତ୍ସମୁଦ୍ରାଦ୍ବୃହତୋ ଦିଵୋ ନୋଽପାଂ ଭୂମାନମୁପ ନଃ ସୃଜେହ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର, ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଅପମାର୍ଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂରେ ରଖ, ଏହି ବିଶାଳ ଦିବ୍ୟ ସମୁଦ୍ରରୁ ଆମ ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଭୂମିର ଆଧିକ୍ୟ ଆଣ।
କଂ ନଶ୍ଚିତ୍ରମିଷଣ୍ଯସି ଚିକିତ୍ଵାନ୍ପୃଥୁଗ୍ମାନଂ ଵାଶ୍ରଂ ଵାଵୃଧଧ୍ଯୈ । କତ୍ତସ୍ଯ ଦାତୁ ଶଵସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ତକ୍ଷଦ୍ଵଜ୍ରଂ ଵୃତ୍ରତୁରମପିନ୍ଵତ୍
କିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ ଆମର ଅର୍ପଣକୁ ଅଦ୍ଭୁତ କରିବ, ପ୍ରଶସ୍ତ ପିଠ ଓ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେବ? କିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଦାତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବଜ୍ରକୁ ତିଆରି କରିବ, ଯାହା ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରେ?