ଇତି ତ୍ଵା ଦେଵା ଇମ ଆହୁରୈଳ ଯଥେମେତଦ୍ଭଵସି ମୃତ୍ଯୁବନ୍ଧୁଃ । ପ୍ରଜା ତେ ଦେଵାନ୍ହଵିଷା ଯଜାତି ସ୍ଵର୍ଗ ଉ ତ୍ଵମପି ମାଦଯାସେ
ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଓ ଐଳ: ଯେପରି ତୁମେ ଅଛ, ମୃତ୍ୟୁର ସମ୍ବନ୍ଧୀ। ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଉଛନ୍ତି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।
ପ୍ର ତେ ମହେ ଵିଦଥେ ଶଂସିଷଂ ହରୀ ପ୍ର ତେ ଵନ୍ଵେ ଵନୁଷୋ ହର୍ଯତଂ ମଦମ୍ । ଘୃତଂ ନ ଯୋ ହରିଭିଶ୍ଚାରୁ ସେଚତ ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତୁ ହରିଵର୍ପସଂ ଗିରଃ
ତୁମ ପାଇଁ, ମହାନ, ସଭାରେ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି; ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଉତ୍ସାହୀମାନେର ଆନନ୍ଦ ଚାହୁଁଛି। ଘିଅ ପରି, ଯାହା ହରିମାନେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଢେଲାନ୍ତି, ତୁମର ସୁନା ରୂପରେ ଶୋଭିତ ଶ୍ଲୋକମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଁଚୁନ୍ତୁ।
ହରିଂ ହି ଯୋନିମଭି ଯେ ସମସ୍ଵରନ୍ହିନ୍ଵନ୍ତୋ ହରୀ ଦିଵ୍ଯଂ ଯଥା ସଦଃ । ଆ ଯଂ ପୃଣନ୍ତି ହରିଭିର୍ନ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷଂ ହରିଵନ୍ତମର୍ଚତ
ହରିଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ହରିମାନେ ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଦେଇ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ହରିମାନେ ସହିତ ସ୍ତୁତି କର।
ସୋ ଅସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ହରିତୋ ଯ ଆଯସୋ ହରିର୍ନିକାମୋ ହରିରା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ସୁଶିପ୍ରୋ ହରିମନ୍ଯୁସାଯକ ଇନ୍ଦ୍ରେ ନି ରୂପା ହରିତା ମିମିକ୍ଷିରେ
ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ପିତଳିଆ, ଲୋହା ମୂଳର ବଜ୍ର; ହରି ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ହରି ତାଙ୍କର ହାତରେ। ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଡ, ହରିଙ୍କ ରୋଷରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ରୂପମାନେ ଗଢ଼ାଯାଇଛି।
ଦିଵି ନ କେତୁରଧି ଧାଯି ହର୍ଯତୋ ଵିଵ୍ଯଚଦ୍ଵଜ୍ରୋ ହରିତୋ ନ ରଂହ୍ଯା । ତୁଦଦହିଂ ହରିଶିପ୍ରୋ ଯ ଆଯସଃ ସହସ୍ରଶୋକା ଅଭଵଦ୍ଧରିମ୍ଭରଃ
ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚିହ୍ନ ହରିଙ୍କ ରଖାଯାଇଛି; ବଜ୍ର, ହରି ପରି, ଚମକୁଛି। ସେ ସର୍ପ, ଲୋହା ଜିହ୍ବା ଥିବାକୁ, ହଜାର ଟିଏ ତୀକ୍ଷ୍ଣତା ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ—ସେ ହରିଙ୍କ ଶକ୍ତି ବହନ କଲେ।
ତ୍ଵଂତ୍ଵମହର୍ଯଥା ଉପସ୍ତୁତଃ ପୂର୍ଵେଭିରିନ୍ଦ୍ର ହରିକେଶ ଯଜ୍ଵଭିଃ । ତ୍ଵଂ ହର୍ଯସି ତଵ ଵିଶ୍ଵମୁକ୍ଥ୍ଯମସାମି ରାଧୋ ହରିଜାତ ହର୍ଯତମ୍
ତୁମେ, ହରି କେଶ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ ପୂଜକମାନେ ପରି ସ୍ତୁତି ପାଇଛ। ତୁମେ ହରି, ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ହରି; ତୁମର କୃପା ହରି ଜନ୍ମ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ।
ତା ଵଜ୍ରିଣଂ ମନ୍ଦିନଂ ସ୍ତୋମ୍ଯଂ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ରଥେ ଵହତୋ ହର୍ଯତା ହରୀ । ପୁରୂଣ୍ଯସ୍ମୈ ସଵନାନି ହର୍ଯତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମା ହରଯୋ ଦଧନ୍ଵିରେ
ସେଇ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଯାଇ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆନନ୍ଦିତ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ହରି ଦ୍ରବ୍ୟ ତିଆରି ହୋଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହରିମାନେ ସୋମ ଢେଲାଇଛନ୍ତି।
ଅରଂ କାମାଯ ହରଯୋ ଦଧନ୍ଵିରେ ସ୍ଥିରାଯ ହିନ୍ଵନ୍ହରଯୋ ହରୀ ତୁରା । ଅର୍ଵଦ୍ଭିର୍ଯୋ ହରିଭିର୍ଜୋଷମୀଯତେ ସୋ ଅସ୍ଯ କାମଂ ହରିଵନ୍ତମାନଶେ
ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ହରିମାନେ ଢେଲାଇଛନ୍ତି; ଦୃଢ଼ ପାଇଁ, ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୀବ୍ର ଭାବେ ଯୋଗାଯାଇଛନ୍ତି। ଯିଏ ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ଖୁସି ହୁଏ, ସେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା, ହରି ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ କରେ।
ହରିଶ୍ମଶାରୁର୍ହରିକେଶ ଆଯସସ୍ତୁରସ୍ପେଯେ ଯୋ ହରିପା ଅଵର୍ଧତ । ଅର୍ଵଦ୍ଭିର୍ଯୋ ହରିଭିର୍ଵାଜିନୀଵସୁରତି ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତା ପାରିଷଦ୍ଧରୀ
ହରି ଦାଢ଼ି, ହରି କେଶ, ଲୋହା ବଡ଼ିଆ, ଯିଏ ହରିଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଥିଲେ—ଯିଏ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଳପତିଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେ ହରିମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଅପମାନ ଜୟ କରନ୍ତି।
ସ୍ରୁଵେଵ ଯସ୍ଯ ହରିଣୀ ଵିପେତତୁଃ ଶିପ୍ରେ ଵାଜାଯ ହରିଣୀ ଦଵିଧ୍ଵତଃ । ପ୍ର ଯତ୍କୃତେ ଚମସେ ମର୍ମୃଜଦ୍ଧରୀ ପୀତ୍ଵା ମଦସ୍ଯ ହର୍ଯତସ୍ଯାନ୍ଧସଃ
ଯେପରି ଦୁଇଟି ଚମଚ ଦୂରେ ରଖାଯାଇଛି, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ପିତାଳିଆ ଦୁଇଟି ଦୂରେ ରଖାଯାଇଛି; ଦୂତୀୟା ତେଜସ୍ବୀ ଦୁଇଟି ଉପହାର ପାଇଁ ଭାଗ ହୋଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ସର୍ଗ ପାଇଁ ପିତାଳିଆ ଦୁଇଟି ପାତ୍ରରେ ସଫା କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ସୋମ ଖାଇଛନ୍ତି।
ଉତ ସ୍ମ ସଦ୍ମ ହର୍ଯତସ୍ଯ ପସ୍ତ୍ଯୋରତ୍ଯୋ ନ ଵାଜଂ ହରିଵାଁ ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ମହୀ ଚିଦ୍ଧି ଧିଷଣାହର୍ଯଦୋଜସା ବୃହଦ୍ଵଯୋ ଦଧିଷେ ହର୍ଯତଶ୍ଚିଦା
ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଗୃହରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଉପହାର ପାଇଁ ରେସର ଭଳି ନାଦ କରିଥିଲା। ବଡ଼, ପୋଷକ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଶକ୍ତିରେ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପିତ କରିଛି।
ଆ ରୋଦସୀ ହର୍ଯମାଣୋ ମହିତ୍ଵା ନଵ୍ଯଂନଵ୍ଯଂ ହର୍ଯସି ମନ୍ମ ନୁ ପ୍ରିଯମ୍ । ପ୍ର ପସ୍ତ୍ଯମସୁର ହର୍ଯତଂ ଗୋରାଵିଷ୍କୃଧି ହରଯେ ସୂର୍ଯାଯ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଭରି, ତୁମେ ମହାନତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛ। ପ୍ରତି ନବ ନବ ଭାବରେ, ତୁମେ ଏହି ମୋର ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠୁଛ। ମହାପ୍ରଭୁ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଗୋର ଗୃହକୁ ଉପାସକ ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଆ ତ୍ଵା ହର୍ଯନ୍ତଂ ପ୍ରଯୁଜୋ ଜନାନାଂ ରଥେ ଵହନ୍ତୁ ହରିଶିପ୍ରମିନ୍ଦ୍ର । ପିବା ଯଥା ପ୍ରତିଭୃତସ୍ଯ ମଧ୍ଵୋ ହର୍ଯନ୍ଯଜ୍ଞଂ ସଧମାଦେ ଦଶୋଣିମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କର ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ରଥରେ ନେଇଯାଉ, ହରିଶିରା ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଉପସ୍ଥାପିତ ମଦ ଖାଉ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ଦଶ ପୁରୋହିତ ସହିତ ସମିତିରେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର।
ଅପାଃ ପୂର୍ଵେଷାଂ ହରିଵଃ ସୁତାନାମଥୋ ଇଦଂ ସଵନଂ କେଵଲଂ ତେ । ମମଦ୍ଧି ସୋମଂ ମଧୁମନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ରା ଵୃଷଞ୍ଜଠର ଆ ଵୃଷସ୍ଵ
ପୂର୍ବରୁ ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମମାନଙ୍କରୁ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ଏବଂ ଏହି ସବନ କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ। ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ସହିତ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହାକୁ ଏକାସାଥିରେ ତୁମ ପେଟରେ ଭରିଦିଅ।
ଯା ଓଷଧୀଃ ପୂର୍ଵା ଜାତା ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ତ୍ରିଯୁଗଂ ପୁରା । ମନୈ ନୁ ବଭ୍ରୂଣାମହଂ ଶତଂ ଧାମାନି ସପ୍ତ ଚ
ଯେଉଁ ଔଷଧୀମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ତିନି ଯୁଗ ଆଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ— ମୁଁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ଶତ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସାତଟି ନିବାସ ଘୋଷଣା କରୁଛି।
ଶତଂ ଵୋ ଅମ୍ବ ଧାମାନି ସହସ୍ରମୁତ ଵୋ ରୁହଃ । ଅଧା ଶତକ୍ରତ୍ଵୋ ଯୂଯମିମଂ ମେ ଅଗଦଂ କୃତ
ମାତାମାନେ, ତୁମର ଶତ ଆଶ୍ରୟ ଅଛି, ଏବଂ ହଜାର ରୂପ ଅଛି। ଏହିପରି, ଶତଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ, ଏହି ମୋ ପୁରୁଷକୁ ରୋଗମୁକ୍ତ କର।
ଓଷଧୀଃ ପ୍ରତି ମୋଦଧ୍ଵଂ ପୁଷ୍ପଵତୀଃ ପ୍ରସୂଵରୀଃ । ଅଶ୍ଵା ଇଵ ସଜିତ୍ଵରୀର୍ଵୀରୁଧଃ ପାରଯିଷ୍ଣ୍ଵଃ
ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପ୍ରଚୁର ଔଷଧୀମାନେ, ଆନନ୍ଦ କର; ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଭଳି, ଚିକିତ୍ସାକର ଗଛମାନେ ଆମକୁ ଅପରାହ୍ନ ପାର କରିଦିଅ।
ଓଷଧୀରିତି ମାତରସ୍ତଦ୍ଵୋ ଦେଵୀରୁପ ବ୍ରୁଵେ । ସନେଯମଶ୍ଵଂ ଗାଂ ଵାସ ଆତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଔଷଧୀମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବୀ ମାତା ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି; ମୁଁ ଏକ ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଗାଈ, ଏକ ପୋଷାକ ଓ ତୁମ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଚାହେଁ, ମୋ ପୁରୁଷ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵୋ ନିଷଦନଂ ପର୍ଣେ ଵୋ ଵସତିଷ୍କୃତା । ଗୋଭାଜ ଇତ୍କିଲାସଥ ଯତ୍ସନଵଥ ପୂରୁଷମ୍
ତୁମର ଆସନ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ, ତୁମର ବାସ ତୁମର ପତ୍ରରେ। କହାଯାଏ, ତୁମେ ଗୋରୁରୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପୁରୁଷକୁ ଦେଉଛ।
ଯତ୍ରୌଷଧୀଃ ସମଗ୍ମତ ରାଜାନଃ ସମିତାଵିଵ । ଵିପ୍ରଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ ଭିଷଗ୍ରକ୍ଷୋହାମୀଵଚାତନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଔଷଧୀମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ସଭାରେ ଭଳି; ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିକିତ୍ସକ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ରୋଗକୁ ଦୂର କରିବା ରକ୍ଷକ।
ଅଶ୍ଵାଵତୀଂ ସୋମାଵତୀମୂର୍ଜଯନ୍ତୀମୁଦୋଜସମ୍ । ଆଵିତ୍ସି ସର୍ଵା ଓଷଧୀରସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ଘୋଡ଼ା ଓ ସୋମ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଔଷଧୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ଉଚ୍ଛୁଷ୍ମା ଓଷଧୀନାଂ ଗାଵୋ ଗୋଷ୍ଠାଦିଵେରତେ । ଧନଂ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୀନାମାତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଔଷଧୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଗୋରୁ ଗୋଠରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଭଳି; ସେମାନେ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ଆତ୍ମା, ମୋ ପୁରୁଷ।
ଇଷ୍କୃତିର୍ନାମ ଵୋ ମାତାଥୋ ଯୂଯଂ ସ୍ଥ ନିଷ୍କୃତୀଃ । ସୀରାଃ ପତତ୍ରିଣୀ ସ୍ଥନ ଯଦାମଯତି ନିଷ୍କୃଥ
ଇଷ୍କୃତିର ତୁମର ମାତାର ନାମ, ତୁମେ ଇଷ୍କୃତିମାନେ; ତୁମେ ଶିରା, ପାଖି ଭଳି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛ।
ଅତି ଵିଶ୍ଵାଃ ପରିଷ୍ଠା ସ୍ତେନ ଇଵ ଵ୍ରଜମକ୍ରମୁଃ । ଓଷଧୀଃ ପ୍ରାଚୁଚ୍ଯଵୁର୍ଯତ୍କିଂ ଚ ତନ୍ଵୋ ରପଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ଚୋର ଭଳି ଗୋଠକୁ ଟପି ଯାଉଛ। ଔଷଧୀମାନେ ଦେହରେ ଯେଉଁ ଅପବିତ୍ରତା ଥିଲା, ତାହାକୁ ହେଳି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯଦିମା ଵାଜଯନ୍ନହମୋଷଧୀର୍ହସ୍ତ ଆଦଧେ । ଆତ୍ମା ଯକ୍ଷ୍ମସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ପୁରା ଜୀଵଗୃଭୋ ଯଥା
ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତି ଚାହିଁ ମୁଁ ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ହାତରେ ନେଉଛି, ରୋଗର ଆତ୍ମା ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଜୀବନର ଫାଦ ଖୋଲିଯାଏ।
ଯସ୍ଯୌଷଧୀଃ ପ୍ରସର୍ପଥାଙ୍ଗମଙ୍ଗଂ ପରୁଷ୍ପରୁଃ । ତତୋ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧଧ୍ଵ ଉଗ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଶୀରିଵ
ଯେଉଁଠାରେ ଔଷଧୀମାନେ ଅଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗ, ଯୋଡ଼ ଯୋଡ଼ରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଭୟାନକ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠି ଭଳି।
ସାକଂ ଯକ୍ଷ୍ମ ପ୍ର ପତ ଚାଷେଣ କିକିଦୀଵିନା । ସାକଂ ଵାତସ୍ଯ ଧ୍ରାଜ୍ଯା ସାକଂ ନଶ୍ଯ ନିହାକଯା
ରୋଗ ସହିତ ଏକାସାଥି ଚାଲିଯାଉ, ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ପେଚା ସହିତ; ପବନର ଝଞ୍ଜା ସହିତ ଚାଲିଯାଉ, ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେଉଥିବା ସମୟରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଅନ୍ଯା ଵୋ ଅନ୍ଯାମଵତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯସ୍ଯା ଉପାଵତ । ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସଂଵିଦାନା ଇଦଂ ମେ ପ୍ରାଵତା ଵଚଃ
ତମେଁଯେଉଁଯେଉଁ ଗଛମାନେ, ଏକେ ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟେ ଅନ୍ୟକୁ ଅନୁସରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ମିଶି, ମୋର ଏହି କଥାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାଃ ଫଲିନୀର୍ଯା ଅଫଲା ଅପୁଷ୍ପା ଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପିଣୀଃ । ବୃହସ୍ପତିପ୍ରସୂତାସ୍ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେଉଁ ଗଛମାନେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଫୁଲ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଫୁଲ ଦିଅନ୍ତି—ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଗଛମାନେ—ସମସ୍ତେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମା ଶପଥ୍ଯାଦଥୋ ଵରୁଣ୍ଯାଦୁତ । ଅଥୋ ଯମସ୍ଯ ପଡ୍ବୀଶାତ୍ସର୍ଵସ୍ମାଦ୍ଦେଵକିଲ୍ବିଷାତ୍
ଗଛମାନେ ମୋତେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଭଗବାନ ବରୁଣଙ୍କ ରୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଯମଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।