ଉତ ସ୍ଯ ନ ଉଶିଜାମୁର୍ଵିଯା କଵିରହିଃ ଶୃଣୋତୁ ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ହଵୀମନି । ସୂର୍ଯାମାସା ଵିଚରନ୍ତା ଦିଵିକ୍ଷିତା ଧିଯା ଶମୀନହୁଷୀ ଅସ୍ଯ ବୋଧତମ୍
ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଗଭୀରରେ ବସୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ନାଗ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷା, ଦିବ୍ୟ ଗୃହମାନେ ଘୁରୁଥିବା, ଦୁଇ ପୁରୋହିତ ଶମୀ ଓ ନହୁଷ ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଜାଣନ୍ତୁ।
ପ୍ର ନଃ ପୂଷା ଚରଥଂ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯୋଽପାଂ ନପାଦଵତୁ ଵାଯୁରିଷ୍ଟଯେ । ଆତ୍ମାନଂ ଵସ୍ଯୋ ଅଭି ଵାତମର୍ଚତ ତଦଶ୍ଵିନା ସୁହଵା ଯାମନି ଶ୍ରୁତମ୍
ପୂଷା ଆମର ଯାତ୍ରାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଜଳର ପୁତ୍ର ଓ ବାୟୁ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ରହନ୍ତୁ। ଧନୀର ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ତୁତି କର; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବୀ, ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଯାତ୍ରାରେ ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଵିଶାମାସାମଭଯାନାମଧିକ୍ଷିତଂ ଗୀର୍ଭିରୁ ସ୍ଵଯଶସଂ ଗୃଣୀମସି । ଗ୍ନାଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଭିରଦିତିମନର୍ଵଣମକ୍ତୋର୍ଯୁଵାନଂ ନୃମଣା ଅଧା ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଉପରେ ଅଭୟ ଓ ସ୍ୱୟଂ ଯଶସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ। ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ, ଅଦିତି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଯୁବକ, ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଗୃହପତିଙ୍କ ସହିତ।
ରେଭଦତ୍ର ଜନୁଷା ପୂର୍ଵୋ ଅଙ୍ଗିରା ଗ୍ରାଵାଣ ଊର୍ଧ୍ଵା ଅଭି ଚକ୍ଷୁରଧ୍ଵରମ୍ । ଯେଭିର୍ଵିହାଯା ଅଭଵଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପାଥଃ ସୁମେକଂ ସ୍ଵଧିତିର୍ଵନନ୍ଵତି
ଏଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଅଙ୍ଗିରା, ଜନ୍ମରୁ, ପାଥରମାନେ ଉପରକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଏମାନେ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ି ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇଚ୍ଛା, ଦାନରେ ପ୍ରଚୁର, ବନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛି।
ମହି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭୂତମୁର୍ଵୀ ନାରୀ ଯହ୍ଵୀ ନ ରୋଦସୀ ସଦଂ ନଃ । ତେଭିର୍ନଃ ପାତଂ ସହ୍ଯସ ଏଭିର୍ନଃ ପାତଂ ଶୂଷଣି
ବଡ଼ ଦ୍ୟାଉଁ ଓ ପୃଥିବୀ, ଦୁଇ ଜଣୀ ପରି, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ। ଏମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଏମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଜ୍ଞେଯଜ୍ଞେ ସ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦେଵାନ୍ସପର୍ଯତି । ଯଃ ସୁମ୍ନୈର୍ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମ ଆଵିଵାସତ୍ଯେନାନ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ମଣିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ; ଯିଏ ଭଲ ଭାବନା ସହିତ, ସବୁଠାରୁ ବିଶ୍ରୁତ ହୋଇ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଡାକେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଶ୍ଵେଷାମିରଜ୍ଯଵୋ ଦେଵାନାଂ ଵାର୍ମହଃ । ଵିଶ୍ଵେ ହି ଵିଶ୍ଵମହସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯାଃ
ସମସ୍ତ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତେ ଘା ରାଜାନୋ ଅମୃତସ୍ଯ ମନ୍ଦ୍ରା ଅର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ପରିଜ୍ମା । କଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ନୃଣାଂ ସ୍ତୁତୋ ମରୁତଃ ପୂଷଣୋ ଭଗଃ
ଏହିମାନେ ଅମୃତତ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ଭରା ରାଜାମାନେ: ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ପରିଜ୍ମାନ୍, ତୀବ୍ର ରୁଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ମାରୁତ, ପୂଷଣ ଏବଂ ଭଗ।
ଉତ ନୋ ନକ୍ତମପାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ସୂର୍ଯାମାସା ସଦନାଯ ସଧନ୍ଯା । ସଚା ଯତ୍ସାଦ୍ଯେଷାମହିର୍ବୁଧ୍ନେଷୁ ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ
ରାତି ଏବଂ ଜଳର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାତାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷା, ସମୃଦ୍ଧିର ନିବାସ ସହିତ, ଆମ ସହ ରହନ୍ତୁ; ଏବଂ ଯିଏ ଗଭୀରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ବୁଧ୍ନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଉତ ନୋ ଦେଵାଵଶ୍ଵିନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଧାମଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଉରୁଷ୍ଯତାମ୍ । ମହଃ ସ ରାଯ ଏଷତେଽତି ଧନ୍ଵେଵ ଦୁରିତା
ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ସୌନ୍ଦର୍ୟର ନାଥ, ଏବଂ ମିତ୍ର-ବରୁଣ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଯିଏ ବଡ଼ ଧନ ଚାହେ, ସେ ଜଣେ ମାନେ ମରୁଭୂମି ପାର୍ ହେବା ପରି ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।
ଉତ ନୋ ରୁଦ୍ରା ଚିନ୍ମୃଳତାମଶ୍ଵିନା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ରଥସ୍ପତିର୍ଭଗଃ । ଋଭୁର୍ଵାଜ ଋଭୁକ୍ଷଣଃ ପରିଜ୍ମା ଵିଶ୍ଵଵେଦସଃ
ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ରଥର ନାଥ, ଭଗ, ଋଭୁ, ବଳ, ଋଭୁକ୍ଷଣ, ପରିଜ୍ମାନ୍, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ।
ଋଭୁରୃଭୁକ୍ଷା ଋଭୁର୍ଵିଧତୋ ମଦ ଆ ତେ ହରୀ ଜୂଜୁଵାନସ୍ଯ ଵାଜିନା । ଦୁଷ୍ଟରଂ ଯସ୍ଯ ସାମ ଚିଦୃଧଗ୍ଯଜ୍ଞୋ ନ ମାନୁଷଃ
ଋଭୁ, ଋଭୁକ୍ଷଣ, ଦକ୍ଷ ଋଭୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଆନନ୍ଦ; ଉତ୍ସାହୀ ଜଣଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ; ଯାହାଙ୍କର ଗୀତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଯାହାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ମଣିଷମାନଙ୍କର ନୁହେଁ।
କୃଧୀ ନୋ ଅହ୍ରଯୋ ଦେଵ ସଵିତଃ ସ ଚ ସ୍ତୁଷେ ମଘୋନାମ୍ । ସହୋ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵହ୍ନିଭିର୍ନ୍ଯେଷାଂ ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଚକ୍ରଂ ରଶ୍ମିଂ ନ ଯୋଯୁଵେ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ଆମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚକ୍ର ଏବଂ ରଶ୍ମିକୁ ବାନ୍ଧନ୍ତୁ।
ଐଷୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଧାତଂ ମହଦସ୍ମେ ଵୀରେଷୁ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣି ଶ୍ରଵଃ । ପୃକ୍ଷଂ ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ପୃକ୍ଷଂ ରାଯୋତ ତୁର୍ଵଣେ
ହେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ; ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ, ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ଧନ ଓ ଦାନ ଦିଅ।
ଏତଂ ଶଂସମିନ୍ଦ୍ରାସ୍ମଯୁଷ୍ଟ୍ଵଂ କୂଚିତ୍ସନ୍ତଂ ସହସାଵନ୍ନଭିଷ୍ଟଯେ । ସଦା ପାହ୍ଯଭିଷ୍ଟଯେ ମେଦତାଂ ଵେଦତା ଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ କହିଛୁ, ଯଦିଓ ଏହା ଛୋଟ ହେଉ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ; ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ଦାନଶୀଳ।
ଏତଂ ମେ ସ୍ତୋମଂ ତନା ନ ସୂର୍ଯେ ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମାନଂ ଵାଵୃଧନ୍ତ ନୃଣାମ୍ । ସଂଵନନଂ ନାଶ୍ଵ୍ଯଂ ତଷ୍ଟେଵାନପଚ୍ଯୁତମ୍
ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପୁଅମାନେ ଯେପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଏହା ଏକତାରେ, ଛାଡ଼ିଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଭଲ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଛି, ରଥ ପରି।
ଵାଵର୍ତ ଯେଷାଂ ରାଯା ଯୁକ୍ତୈଷାଂ ହିରଣ୍ଯଯୀ । ନେମଧିତା ନ ପୌଂସ୍ଯା ଵୃଥେଵ ଵିଷ୍ଟାନ୍ତା
ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦ ସୁନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସୁନାର ଭାବରେ ଘୂରୁଛି; ତାଙ୍କର ପୁରୁଷକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ର ପରି ଅକାରଣ ନୁହେଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ପ୍ର ତଦ୍ଦୁଃଶୀମେ ପୃଥଵାନେ ଵେନେ ପ୍ର ରାମେ ଵୋଚମସୁରେ ମଘଵତ୍ସୁ । ଯେ ଯୁକ୍ତ୍ଵାଯ ପଞ୍ଚ ଶତାସ୍ମଯୁ ପଥା ଵିଶ୍ରାଵ୍ଯେଷାମ୍
ମୁଁ ଏହି କଥା ବିଶାଳ ବାହୁବଳୀ, ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କହୁଛି; ଯେଉଁମାନେ ପାଞ୍ଚଶ ଶତ ଯୋଗ କରି, ତାଙ୍କର ପଥକୁ ଧ୍ୱନିତ କରନ୍ତି, ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଧୀନ୍ନ୍ଵତ୍ର ସପ୍ତତିଂ ଚ ସପ୍ତ ଚ । ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ତାନ୍ଵଃ ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ପାର୍ଥ୍ଯଃ ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ମାଯଵଃ
ଏଠାରେ, ସତରି ଏବଂ ସାତଟି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି; ସେମାନେ ସହସ୍ରେ ଚଳିତ ହେଲେ, ମାଟିର, ମାୟାର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହସ୍ରେ ଚଳାଇଦେଲେ।
ପ୍ରୈତେ ଵଦନ୍ତୁ ପ୍ର ଵଯଂ ଵଦାମ ଗ୍ରାଵଭ୍ଯୋ ଵାଚଂ ଵଦତା ଵଦଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଯଦଦ୍ରଯଃ ପର୍ଵତାଃ ସାକମାଶଵଃ ଶ୍ଲୋକଂ ଘୋଷଂ ଭରଥେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମିନଃ
ଏମାନେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଆମେ ମଧ୍ୟ କଥା କହିବା; ତୁମର କଥା ପାଥରମାନେ, କଥା କହୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ହେଉ। ଯେତେବେଳେ ପାଥରମାନେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ଏକାସাথে, ତୀବ୍ରତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମପାନୀକୁ ଗୀତ ଓ ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ଏତେ ଵଦନ୍ତି ଶତଵତ୍ସହସ୍ରଵଦଭି କ୍ରନ୍ଦନ୍ତି ହରିତେଭିରାସଭିଃ । ଵିଷ୍ଟ୍ଵୀ ଗ୍ରାଵାଣଃ ସୁକୃତଃ ସୁକୃତ୍ଯଯା ହୋତୁଶ୍ଚିତ୍ପୂର୍ଵେ ହଵିରଦ୍ଯମାଶତ
ଏମାନେ କଥା କହନ୍ତି, ଶତ ବର୍ଷ, ହଜାର ବର୍ଷ ପରି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ହରିତ ପିଠି ସହିତ ଏକାସাথে ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି। ଭଲ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାଥରମାନେ, ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତାରେ, ପ୍ରଥମ ହୋତା ମଧ୍ୟ ତାଜା ହବିଷ୍ୟ ଚାପିଛନ୍ତି।
ଏତେ ଵଦନ୍ତ୍ଯଵିଦନ୍ନନା ମଧୁ ନ୍ଯୂଙ୍ଖଯନ୍ତେ ଅଧି ପକ୍ଵ ଆମିଷି । ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଶାଖାମରୁଣସ୍ଯ ବପ୍ସତସ୍ତେ ସୂଭର୍ଵା ଵୃଷଭାଃ ପ୍ରେମରାଵିଷୁଃ
ଏମାନେ କଥା କହନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନେ ମଧୁ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ; ସେମାନେ ପାକା ମାଂସ ଉପରେ ଚାପି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଲାଲ ଗଛର ଡାଳିରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦମାନେ, ସୋମ ପାଇଁ ଆସାକ୍ତ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
ବୃହଦ୍ଵଦନ୍ତି ମଦିରେଣ ମନ୍ଦିନେନ୍ଦ୍ରଂ କ୍ରୋଶନ୍ତୋଽଵିଦନ୍ନନା ମଧୁ । ସଂରଭ୍ଯା ଧୀରାଃ ସ୍ଵସୃଭିରନର୍ତିଷୁରାଘୋଷଯନ୍ତଃ ପୃଥିଵୀମୁପବ୍ଦିଭିଃ
ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ କହନ୍ତି, ମଧୁରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ମଧୁ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ। ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ ସହିତ, ଭୂମିରେ ଦଳ ସହିତ ଗଞ୍ଜନ କରି ଚାଲିଛନ୍ତି।
ସୁପର୍ଣା ଵାଚମକ୍ରତୋପ ଦ୍ଯଵ୍ଯାଖରେ କୃଷ୍ଣା ଇଷିରା ଅନର୍ତିଷୁଃ । ନ୍ଯଙ୍ନି ଯନ୍ତ୍ଯୁପରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତଂ ପୁରୂ ରେତୋ ଦଧିରେ ସୂର୍ଯଶ୍ଵିତଃ
ସୁନ୍ଦର ପଖି ମାନେ କଥା କହିଛନ୍ତି; ଉପରେ କଳା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିରେ ଗୁଞ୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତଳକୁ, ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି; ବହୁ ଧାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୀଜକୁ ବହନ କରିଛନ୍ତି।
ଉଗ୍ରା ଇଵ ପ୍ରଵହନ୍ତଃ ସମାଯମୁଃ ସାକଂ ଯୁକ୍ତା ଵୃଷଣୋ ବିଭ୍ରତୋ ଧୁରଃ । ଯଚ୍ଛ୍ଵସନ୍ତୋ ଜଗ୍ରସାନା ଅରାଵିଷୁଃ ଶୃଣ୍ଵ ଏଷାଂ ପ୍ରୋଥଥୋ ଅର୍ଵତାମିଵ
ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଏମାନେ ଦୌଡ଼ି ଏକଠି ହୁଅନ୍ତି, ଏକାଠି ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ଜୁଆ କାନ୍ଧରେ ନେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବାବେଳେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, କାମରେ ଉତ୍ସାହିତ; ସେମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଶୁଣ, ଘୋଡ଼ାର ହିନ୍ହିନାଣି ପରି।
ଦଶାଵନିଭ୍ଯୋ ଦଶକକ୍ଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦଶଯୋକ୍ତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦଶଯୋଜନେଭ୍ଯଃ । ଦଶାଭୀଶୁଭ୍ଯୋ ଅର୍ଚତାଜରେଭ୍ଯୋ ଦଶ ଧୁରୋ ଦଶ ଯୁକ୍ତା ଵହଦ୍ଭ୍ଯଃ
ତଳେ ଦଶଟି, ପାଶେ ଦଶଟି, ଯୋକ୍ତରେ ଦଶଟି, ଦଶଟି ଦୂରତା; ଦଶଟି ଛୁଡ଼ା, ଅବିନାଶୀ, ଗୁଞ୍ଜନ କରୁନ୍ତୁ, ଦଶଟି ଯୋକ୍ତରେ, ଦଶଟି ଯୋଗାଯୋଗ କରୁଥିବା ଯେଉଁମାନେ ଭାର ବହନ କରନ୍ତି।
ତେ ଅଦ୍ରଯୋ ଦଶଯନ୍ତ୍ରାସ ଆଶଵସ୍ତେଷାମାଧାନଂ ପର୍ଯେତି ହର୍ଯତମ୍ । ତ ଊ ସୁତସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯାନ୍ଧସୋଽଂଶୋଃ ପୀଯୂଷଂ ପ୍ରଥମସ୍ଯ ଭେଜିରେ
ଏହି ପାଥରମାନେ, ଦଶଟି ବନ୍ଧନ ସହିତ, ବେଗୁନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ବସିବା ସ୍ଥାନ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ମଧୁର ସୋମର ରସ ପିଇଛନ୍ତି, ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ରସର ସାର।
ତେ ସୋମାଦୋ ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଂସତେଽଂଶୁଂ ଦୁହନ୍ତୋ ଅଧ୍ଯାସତେ ଗଵି । ତେଭିର୍ଦୁଗ୍ଧଂ ପପିଵାନ୍ସୋମ୍ଯଂ ମଧ୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ଵର୍ଧତେ ପ୍ରଥତେ ଵୃଷାଯତେ
ସୋମରୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦୁଇଟି ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ରସ ଦୋହନ କରି, ଗାଈ ଉପରେ ବସନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ମଧୁର ଦୁଧ ପିଇଛନ୍ତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ବୃଦ୍ଧି, ବିସ୍ତାର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଵୃଷା ଵୋ ଅଂଶୁର୍ନ କିଲା ରିଷାଥନେଳାଵନ୍ତଃ ସଦମିତ୍ସ୍ଥନାଶିତାଃ । ରୈଵତ୍ଯେଵ ମହସା ଚାରଵ ସ୍ଥନ ଯସ୍ଯ ଗ୍ରାଵାଣୋ ଅଜୁଷଧ୍ଵମଧ୍ଵରମ୍
ତୁମର ଅଂଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କେବେ ହ୍ରାସ ପାଉନାହିଁ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ, କେବେ କମିନାହିଁ। ରୈବତ ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି ଶକ୍ତି ସହିତ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ହେ ପାଥରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଛ।
ତୃଦିଲା ଅତୃଦିଲାସୋ ଅଦ୍ରଯୋଽଶ୍ରମଣା ଅଶୃଥିତା ଅମୃତ୍ଯଵଃ । ଅନାତୁରା ଅଜରା ସ୍ଥାମଵିଷ୍ଣଵଃ ସୁପୀଵସୋ ଅତୃଷିତା ଅତୃଷ୍ଣଜଃ
ଏହି ପାଥରମାନେ ଦୃଢ଼, କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ, ଅଚଳ, ଅମର; କେବେ ଦୁଃଖିତ ନୁହଁନ୍ତି, ବୟସ ହୁଏନାହିଁ, ସ୍ଥିର, ବିସ୍ତୃତ, ପୁଷ୍ଟି, ଅତୃପ୍ତ, ତୃଷ୍ଣା ନଥିବା ଜନ୍ମ।