ଇମମଞ୍ଜସ୍ପାମୁଭଯେ ଅକୃଣ୍ଵତ ଧର୍ମାଣମଗ୍ନିଂ ଵିଦଥସ୍ଯ ସାଧନମ୍ । ଅକ୍ତୁଂ ନ ଯହ୍ଵମୁଷସଃ ପୁରୋହିତଂ ତନୂନପାତମରୁଷସ୍ଯ ନିଂସତେ
ଉଭୟ ଜନଜାତି ଏହି ନୀତିଶୀଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସଭାର କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ ପରି, ଉଷାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୋହିତ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ରଙ୍ଗିନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୃହପତି ଭାବେ ବସାଇଛନ୍ତି।
ବଳସ୍ଯ ନୀଥା ଵି ପଣେଶ୍ଚ ମନ୍ମହେ ଵଯା ଅସ୍ଯ ପ୍ରହୁତା ଆସୁରତ୍ତଵେ । ଯଦା ଘୋରାସୋ ଅମୃତତ୍ଵମାଶତାଦିଜ୍ଜନସ୍ଯ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ ଚର୍କିରନ୍
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ଧନର ରକ୍ଷକଙ୍କ ପଥ ଚାହୁଁଛୁ। ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର ଆଶା କରୁ। ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କରମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ, ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିରେ ବିକିରଣ କଲେ।
ଋତସ୍ଯ ହି ପ୍ରସିତିର୍ଦ୍ଯୌରୁରୁ ଵ୍ଯଚୋ ନମୋ ମହ୍ଯରମତିଃ ପନୀଯସୀ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ସଂ ଚିକିତ୍ରିରେଽଥୋ ଭଗଃ ସଵିତା ପୂତଦକ୍ଷସଃ
ସତ୍ୟର ପଥ ବିଶାଳ, ଆକାଶ ବଡ଼, ଓ ପ୍ରଣାମ ମହାନ ଓ ପ୍ରଚୁର। ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ସେଥିରେ ବିଚାର କରିଛନ୍ତି; ଏହିପରି ଭାଗ ଓ ସବିତା, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ।
ପ୍ର ରୁଦ୍ରେଣ ଯଯିନା ଯନ୍ତି ସିନ୍ଧଵସ୍ତିରୋ ମହୀମରମତିଂ ଦଧନ୍ଵିରେ । ଯେଭିଃ ପରିଜ୍ମା ପରିଯନ୍ନୁରୁ ଜ୍ରଯୋ ଵି ରୋରୁଵଜ୍ଜଠରେ ଵିଶ୍ଵମୁକ୍ଷତେ
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନେତା କରି, ନଦୀମାନେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ, ପ୍ରଚୁର ଜଳ ବହାଇ ଚାଲନ୍ତି। ଏହିମାନେ ସହିତ, ଦୂର ଚାଲୁଥିବା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚାରିପାଖରେ ଘୁରି, ବଡ଼ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ସମସ୍ତ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
କ୍ରାଣା ରୁଦ୍ରା ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵକୃଷ୍ଟଯୋ ଦିଵଃ ଶ୍ଯେନାସୋ ଅସୁରସ୍ଯ ନୀଳଯଃ । ତେଭିଶ୍ଚଷ୍ଟେ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵେଭିରର୍ଵଶେଭିରର୍ଵଶଃ
ରୁଦ୍ର, ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦିବ୍ୟ ଗୃଧ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ରକ୍ଷକ— ଏମାନେ ସହିତ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରେ ଭୁଜଂ ଶଶମାନାସ ଆଶତ ସୂରୋ ଦୃଶୀକେ ଵୃଷଣଶ୍ଚ ପୌଂସ୍ଯେ । ପ୍ର ଯେ ନ୍ଵସ୍ଯାର୍ହଣା ତତକ୍ଷିରେ ଯୁଜଂ ଵଜ୍ରଂ ନୃଷଦନେଷୁ କାରଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୁଜାରେ ଆଶାବାନ୍ମାନେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ। ଯାହା ପାଇଁ ଦକ୍ଷମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ଉପଯୁକ୍ତ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ସୂରଶ୍ଚିଦା ହରିତୋ ଅସ୍ଯ ରୀରମଦିନ୍ଦ୍ରାଦା କଶ୍ଚିଦ୍ଭଯତେ ତଵୀଯସଃ । ଭୀମସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋ ଜଠରାଦଭିଶ୍ଵସୋ ଦିଵେଦିଵେ ସହୁରି ସ୍ତନ୍ନବାଧିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ; ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ କେହି ଅଧିକ ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି। ଭୟଙ୍କର ବଳଦ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ପ୍ରତିଦିନ ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରେ।
ସ୍ତୋମଂ ଵୋ ଅଦ୍ଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଶିକ୍ଵସେ କ୍ଷଯଦ୍ଵୀରାଯ ନମସା ଦିଦିଷ୍ଟନ । ଯେଭିଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଵାଁ ଏଵଯାଵଭିର୍ଦିଵଃ ସିଷକ୍ତି ସ୍ଵଯଶା ନିକାମଭିଃ
ଆଜି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ବଳଶାଳୀ, ବୀରର ରକ୍ଷକ, ଆଦର ସହିତ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କର। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୟାଳୁ, ସ୍ୱଯଂ ପ୍ରଶଂସିତ, ସ୍ୱ ଦଳ ସହିତ, ସ୍ୱ ଯଶରେ ଦିଗନ୍ତକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ତେ ହି ପ୍ରଜାଯା ଅଭରନ୍ତ ଵି ଶ୍ରଵୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଵୃଷଭଃ ସୋମଜାମଯଃ । ଯଜ୍ଞୈରଥର୍ଵା ପ୍ରଥମୋ ଵି ଧାରଯଦ୍ଦେଵା ଦକ୍ଷୈର୍ଭୃଗଵଃ ସଂ ଚିକିତ୍ରିରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଆଣିଥିଲେ— ବୃହସ୍ପତି, ବଳଦ, ସୋମର ସନ୍ତାନ। ଅଥର୍ବା ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ଉଠାଇଥିଲେ; ଭୃଗୁମାନେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତାରେ ବିଚାର କରିଛନ୍ତି।
ତେ ହି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭୂରିରେତସା ନରାଶଂସଶ୍ଚତୁରଙ୍ଗୋ ଯମୋଽଦିତିଃ । ଦେଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଋଭୁକ୍ଷଣଃ ପ୍ର ରୋଦସୀ ମରୁତୋ ଵିଷ୍ଣୁରର୍ହିରେ
ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦ୍ୟାଉଁ ଓ ପୃଥିବୀ, ବିପୁଳ ବୀଜର ଧାରକ, ନରାଶଂସ, ଚାରିଭାଗୀ ଯମ, ଅଦିତି, ଦେବତ୍ୱଷ୍ଟା, ଧନଦାତା, ଦକ୍ଷ ଋଭୁମାନେ— ଦୁଇ ଜଗତ, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକାଯାଉଛି।
ଉତ ସ୍ଯ ନ ଉଶିଜାମୁର୍ଵିଯା କଵିରହିଃ ଶୃଣୋତୁ ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ହଵୀମନି । ସୂର୍ଯାମାସା ଵିଚରନ୍ତା ଦିଵିକ୍ଷିତା ଧିଯା ଶମୀନହୁଷୀ ଅସ୍ଯ ବୋଧତମ୍
ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଗଭୀରରେ ବସୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ନାଗ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷା, ଦିବ୍ୟ ଗୃହମାନେ ଘୁରୁଥିବା, ଦୁଇ ପୁରୋହିତ ଶମୀ ଓ ନହୁଷ ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଜାଣନ୍ତୁ।
ପ୍ର ନଃ ପୂଷା ଚରଥଂ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯୋଽପାଂ ନପାଦଵତୁ ଵାଯୁରିଷ୍ଟଯେ । ଆତ୍ମାନଂ ଵସ୍ଯୋ ଅଭି ଵାତମର୍ଚତ ତଦଶ୍ଵିନା ସୁହଵା ଯାମନି ଶ୍ରୁତମ୍
ପୂଷା ଆମର ଯାତ୍ରାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଜଳର ପୁତ୍ର ଓ ବାୟୁ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ରହନ୍ତୁ। ଧନୀର ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ତୁତି କର; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବୀ, ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଯାତ୍ରାରେ ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଵିଶାମାସାମଭଯାନାମଧିକ୍ଷିତଂ ଗୀର୍ଭିରୁ ସ୍ଵଯଶସଂ ଗୃଣୀମସି । ଗ୍ନାଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଭିରଦିତିମନର୍ଵଣମକ୍ତୋର୍ଯୁଵାନଂ ନୃମଣା ଅଧା ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଉପରେ ଅଭୟ ଓ ସ୍ୱୟଂ ଯଶସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ। ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ, ଅଦିତି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଯୁବକ, ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଗୃହପତିଙ୍କ ସହିତ।
ରେଭଦତ୍ର ଜନୁଷା ପୂର୍ଵୋ ଅଙ୍ଗିରା ଗ୍ରାଵାଣ ଊର୍ଧ୍ଵା ଅଭି ଚକ୍ଷୁରଧ୍ଵରମ୍ । ଯେଭିର୍ଵିହାଯା ଅଭଵଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ପାଥଃ ସୁମେକଂ ସ୍ଵଧିତିର୍ଵନନ୍ଵତି
ଏଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଅଙ୍ଗିରା, ଜନ୍ମରୁ, ପାଥରମାନେ ଉପରକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଏମାନେ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ି ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇଚ୍ଛା, ଦାନରେ ପ୍ରଚୁର, ବନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛି।
ମହି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭୂତମୁର୍ଵୀ ନାରୀ ଯହ୍ଵୀ ନ ରୋଦସୀ ସଦଂ ନଃ । ତେଭିର୍ନଃ ପାତଂ ସହ୍ଯସ ଏଭିର୍ନଃ ପାତଂ ଶୂଷଣି
ବଡ଼ ଦ୍ୟାଉଁ ଓ ପୃଥିବୀ, ଦୁଇ ଜଣୀ ପରି, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ। ଏମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଏମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଜ୍ଞେଯଜ୍ଞେ ସ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦେଵାନ୍ସପର୍ଯତି । ଯଃ ସୁମ୍ନୈର୍ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମ ଆଵିଵାସତ୍ଯେନାନ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ମଣିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ; ଯିଏ ଭଲ ଭାବନା ସହିତ, ସବୁଠାରୁ ବିଶ୍ରୁତ ହୋଇ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଡାକେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଶ୍ଵେଷାମିରଜ୍ଯଵୋ ଦେଵାନାଂ ଵାର୍ମହଃ । ଵିଶ୍ଵେ ହି ଵିଶ୍ଵମହସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯାଃ
ସମସ୍ତ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତେ ଘା ରାଜାନୋ ଅମୃତସ୍ଯ ମନ୍ଦ୍ରା ଅର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ପରିଜ୍ମା । କଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ନୃଣାଂ ସ୍ତୁତୋ ମରୁତଃ ପୂଷଣୋ ଭଗଃ
ଏହିମାନେ ଅମୃତତ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ଭରା ରାଜାମାନେ: ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ପରିଜ୍ମାନ୍, ତୀବ୍ର ରୁଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ମାରୁତ, ପୂଷଣ ଏବଂ ଭଗ।
ଉତ ନୋ ନକ୍ତମପାଂ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ ସୂର୍ଯାମାସା ସଦନାଯ ସଧନ୍ଯା । ସଚା ଯତ୍ସାଦ୍ଯେଷାମହିର୍ବୁଧ୍ନେଷୁ ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ
ରାତି ଏବଂ ଜଳର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାତାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷା, ସମୃଦ୍ଧିର ନିବାସ ସହିତ, ଆମ ସହ ରହନ୍ତୁ; ଏବଂ ଯିଏ ଗଭୀରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ବୁଧ୍ନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଉତ ନୋ ଦେଵାଵଶ୍ଵିନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଧାମଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଉରୁଷ୍ଯତାମ୍ । ମହଃ ସ ରାଯ ଏଷତେଽତି ଧନ୍ଵେଵ ଦୁରିତା
ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ସୌନ୍ଦର୍ୟର ନାଥ, ଏବଂ ମିତ୍ର-ବରୁଣ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଯିଏ ବଡ଼ ଧନ ଚାହେ, ସେ ଜଣେ ମାନେ ମରୁଭୂମି ପାର୍ ହେବା ପରି ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।
ଉତ ନୋ ରୁଦ୍ରା ଚିନ୍ମୃଳତାମଶ୍ଵିନା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ରଥସ୍ପତିର୍ଭଗଃ । ଋଭୁର୍ଵାଜ ଋଭୁକ୍ଷଣଃ ପରିଜ୍ମା ଵିଶ୍ଵଵେଦସଃ
ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ରଥର ନାଥ, ଭଗ, ଋଭୁ, ବଳ, ଋଭୁକ୍ଷଣ, ପରିଜ୍ମାନ୍, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ।
ଋଭୁରୃଭୁକ୍ଷା ଋଭୁର୍ଵିଧତୋ ମଦ ଆ ତେ ହରୀ ଜୂଜୁଵାନସ୍ଯ ଵାଜିନା । ଦୁଷ୍ଟରଂ ଯସ୍ଯ ସାମ ଚିଦୃଧଗ୍ଯଜ୍ଞୋ ନ ମାନୁଷଃ
ଋଭୁ, ଋଭୁକ୍ଷଣ, ଦକ୍ଷ ଋଭୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଆନନ୍ଦ; ଉତ୍ସାହୀ ଜଣଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ; ଯାହାଙ୍କର ଗୀତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଯାହାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ମଣିଷମାନଙ୍କର ନୁହେଁ।
କୃଧୀ ନୋ ଅହ୍ରଯୋ ଦେଵ ସଵିତଃ ସ ଚ ସ୍ତୁଷେ ମଘୋନାମ୍ । ସହୋ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵହ୍ନିଭିର୍ନ୍ଯେଷାଂ ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଚକ୍ରଂ ରଶ୍ମିଂ ନ ଯୋଯୁଵେ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ଆମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚକ୍ର ଏବଂ ରଶ୍ମିକୁ ବାନ୍ଧନ୍ତୁ।
ଐଷୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଧାତଂ ମହଦସ୍ମେ ଵୀରେଷୁ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣି ଶ୍ରଵଃ । ପୃକ୍ଷଂ ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ପୃକ୍ଷଂ ରାଯୋତ ତୁର୍ଵଣେ
ହେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ; ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ, ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ଧନ ଓ ଦାନ ଦିଅ।
ଏତଂ ଶଂସମିନ୍ଦ୍ରାସ୍ମଯୁଷ୍ଟ୍ଵଂ କୂଚିତ୍ସନ୍ତଂ ସହସାଵନ୍ନଭିଷ୍ଟଯେ । ସଦା ପାହ୍ଯଭିଷ୍ଟଯେ ମେଦତାଂ ଵେଦତା ଵସୋ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ କହିଛୁ, ଯଦିଓ ଏହା ଛୋଟ ହେଉ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ; ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ଦାନଶୀଳ।
ଏତଂ ମେ ସ୍ତୋମଂ ତନା ନ ସୂର୍ଯେ ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମାନଂ ଵାଵୃଧନ୍ତ ନୃଣାମ୍ । ସଂଵନନଂ ନାଶ୍ଵ୍ଯଂ ତଷ୍ଟେଵାନପଚ୍ଯୁତମ୍
ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପୁଅମାନେ ଯେପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଏହା ଏକତାରେ, ଛାଡ଼ିଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଭଲ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଛି, ରଥ ପରି।
ଵାଵର୍ତ ଯେଷାଂ ରାଯା ଯୁକ୍ତୈଷାଂ ହିରଣ୍ଯଯୀ । ନେମଧିତା ନ ପୌଂସ୍ଯା ଵୃଥେଵ ଵିଷ୍ଟାନ୍ତା
ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦ ସୁନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସୁନାର ଭାବରେ ଘୂରୁଛି; ତାଙ୍କର ପୁରୁଷକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ର ପରି ଅକାରଣ ନୁହେଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ପ୍ର ତଦ୍ଦୁଃଶୀମେ ପୃଥଵାନେ ଵେନେ ପ୍ର ରାମେ ଵୋଚମସୁରେ ମଘଵତ୍ସୁ । ଯେ ଯୁକ୍ତ୍ଵାଯ ପଞ୍ଚ ଶତାସ୍ମଯୁ ପଥା ଵିଶ୍ରାଵ୍ଯେଷାମ୍
ମୁଁ ଏହି କଥା ବିଶାଳ ବାହୁବଳୀ, ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କହୁଛି; ଯେଉଁମାନେ ପାଞ୍ଚଶ ଶତ ଯୋଗ କରି, ତାଙ୍କର ପଥକୁ ଧ୍ୱନିତ କରନ୍ତି, ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଧୀନ୍ନ୍ଵତ୍ର ସପ୍ତତିଂ ଚ ସପ୍ତ ଚ । ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ତାନ୍ଵଃ ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ପାର୍ଥ୍ଯଃ ସଦ୍ଯୋ ଦିଦିଷ୍ଟ ମାଯଵଃ
ଏଠାରେ, ସତରି ଏବଂ ସାତଟି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି; ସେମାନେ ସହସ୍ରେ ଚଳିତ ହେଲେ, ମାଟିର, ମାୟାର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହସ୍ରେ ଚଳାଇଦେଲେ।
ପ୍ରୈତେ ଵଦନ୍ତୁ ପ୍ର ଵଯଂ ଵଦାମ ଗ୍ରାଵଭ୍ଯୋ ଵାଚଂ ଵଦତା ଵଦଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଯଦଦ୍ରଯଃ ପର୍ଵତାଃ ସାକମାଶଵଃ ଶ୍ଲୋକଂ ଘୋଷଂ ଭରଥେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମିନଃ
ଏମାନେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଆମେ ମଧ୍ୟ କଥା କହିବା; ତୁମର କଥା ପାଥରମାନେ, କଥା କହୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ହେଉ। ଯେତେବେଳେ ପାଥରମାନେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ଏକାସাথে, ତୀବ୍ରତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମପାନୀକୁ ଗୀତ ଓ ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।