କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଚଉଡ଼ା ବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଉ ମଜବୁତ ଜଂଘା ବିଶିଷ୍ଟ ନାରୀ, ବୀରଙ୍କର ଜଣେ ଘରବାଳି, ତୁମେ କାହିଁକି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛ? ବୃଷାକପି, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସେ ମୋତେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବେ ଭାବୁଛି, ଯେପରି ମୋର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରବାଳି, ମରୁତମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ନାରୀ ଯଜ୍ଞ ସହ ଏକାସାଥିରେ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘରବାଳିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଭାଗ୍ୟଶାଳି। ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କେବେ ମରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହମିନ୍ଦ୍ରାଣି ରାରଣ ସଖ୍ଯୁର୍ଵୃଷାକପେରୃତେ । ଯସ୍ଯେଦମପ୍ଯଂ ହଵିଃ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନୁହେଁ, ବୃଷାକପିଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷାକପାଯି ରେଵତି ସୁପୁତ୍ର ଆଦୁ ସୁସ୍ନୁଷେ । ଘସତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଷଣଃ ପ୍ରିଯଂ କାଚିତ୍କରଂ ହଵିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷାକପି, ରେବତୀ, ଭଲ ପୁଅ ଓ ଭଲ ଝିଅ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା କିଛି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ହି ମେ ପଞ୍ଚଦଶ ସାକଂ ପଚନ୍ତି ଵିଂଶତିମ୍ । ଉତାହମଦ୍ମି ପୀଵ ଇଦୁଭା କୁକ୍ଷୀ ପୃଣନ୍ତି ମେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷଭ ମାଂସରୁ ପନ୍ଦର ଜଣେ ରାନ୍ଧୁନୀ ଏକାସାଥିରେ କୁଡ଼ି ଭାଗ ରାନ୍ଧନ୍ତି। ମୁଁ ଖାଇଛି, ମୋ ଗଭା ଭରିଗଲା, ଦୁଇ ପଟେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷଭୋ ନ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋଽନ୍ତର୍ଯୂଥେଷୁ ରୋରୁଵତ୍ । ମନ୍ଥସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂ ହୃଦେ ଯଂ ତେ ସୁନୋତି ଭାଵଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ଯେପରି ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ଏମିତି ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ଥନ କରୁଥିବା, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷାକପିଃ ପରସ୍ଵନ୍ତଂ ହତଂ ଵିଦତ୍ । ଅସିଂ ସୂନାଂ ନଵଂ ଚରୁମାଦେଧସ୍ଯାନ ଆଚିତଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷାକପି, ଧନ ସହିତ ମୃତକୁ ଖୋଜିପାଇଛନ୍ତି। ସେ ନୂଆ ଚୁରି, ପକା ହବିଷ୍ୟ ଓ ଜଳା ଇଂଧନ ନେଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମେମି ଵିଚାକଶଦ୍ଵିଚିନ୍ଵନ୍ଦାସମାର୍ଯମ୍ । ପିବାମି ପାକସୁତ୍ଵନୋଽଭି ଧୀରମଚାକଶଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସୁଛି, ଦାସ ଓ ଆର୍ୟଙ୍କୁ ଖୋଜି ଦେଖୁଛି। ମୁଁ ପକା ସୋମ ପିଉଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧନ୍ଵ ଚ ଯତ୍କୃନ୍ତତ୍ରଂ ଚ କତି ସ୍ଵିତ୍ତା ଵି ଯୋଜନା । ନେଦୀଯସୋ ଵୃଷାକପେଽସ୍ତମେହି ଗୃହାଁ ଉପ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମରୁଭୂମି ଓ କଟିବା ସ୍ଥାନରେ କେତେ ଦୂର, କେତେ ଯୋଜନ ଅଛି? ବୃଷାକପି, ନିକଟରେ ଘରକୁ ଆସ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁନରେହି ଵୃଷାକପେ ସୁଵିତା କଲ୍ପଯାଵହୈ । ଯ ଏଷ ସ୍ଵପ୍ନନଂଶନୋଽସ୍ତମେଷି ପଥା ପୁନର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁନି ଆସ, ବୃଷାକପି, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା। ଯେ ଶ୍ୱପ୍ନ ବଣ୍ଟାଇଥାଏ, ସେ ମାନେ ଘରକୁ ପଥରେ ଫେରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଦୁଦଞ୍ଚୋ ଵୃଷାକପେ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ରାଜଗନ୍ତନ । କ୍ଵ ସ୍ଯ ପୁଲ୍ଵଘୋ ମୃଗଃ କମଗଞ୍ଜନଯୋପନୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେବେ ବୃଷାକପି, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲ, ସେ ମୃଦୁ ପାଦ ଥିବା ମୃଗ କେଉଁଠି, ସେ କଣ ଖାଇଲା, କଣ ଚାଟିଲା? ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପର୍ଶୁର୍ହ ନାମ ମାନଵୀ ସାକଂ ସସୂଵ ଵିଂଶତିମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଭଲ ତ୍ଯସ୍ଯା ଅଭୂଦ୍ଯସ୍ଯା ଉଦରମାମଯଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପର୍ଶୁ ନାମକ ନାରୀ ଏକାସାଥିରେ କୁଡ଼ି ଜଣକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଗଭା ଠିକ୍ ହେଲା। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ରକ୍ଷୋହଣଂ ଵାଜିନମା ଜିଘର୍ମି ମିତ୍ରଂ ପ୍ରଥିଷ୍ଠମୁପ ଯାମି ଶର୍ମ । ଶିଶାନୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରତୁଭିଃ ସମିଦ୍ଧଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷଃ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ମୁଁ ରକ୍ଷସ୍ନାଶକ, ତୀବ୍ର ଗତି ଥିବା, ମୋ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ଯାଉଛି। ଆଗ୍ନି, ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ହୋଇ, ଆମକୁ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଅର୍ଚିଷା ଯାତୁଧାନାନୁପ ସ୍ପୃଶ ଜାତଵେଦଃ ସମିଦ୍ଧଃ । ଆ ଜିହ୍ଵଯା ମୂରଦେଵାନ୍ରଭସ୍ଵ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ଵୃକ୍ତ୍ଵ୍ଯପି ଧତ୍ସ୍ଵାସନ୍
ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମେ ଦହୁଥିବା ଆଗ୍ନିର ଜହ୍ନାରେ ଏହି ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଦହିଦିଅ। ତୁମର ଲମ୍ବା ଜିଭାରେ ମୂଳହୀନ ଦେବତାମାନେକୁ ଧରିବା। ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ତୁମେ, ସେମାନେକୁ ବଳିବେଦୀରେ ରଖ।
ଉଭୋଭଯାଵିନ୍ନୁପ ଧେହି ଦଂଷ୍ଟ୍ରା ହିଂସ୍ରଃ ଶିଶାନୋଽଵରଂ ପରଂ ଚ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପରି ଯାହି ରାଜଞ୍ଜମ୍ଭୈଃ ସଂ ଧେହ୍ଯଭି ଯାତୁଧାନାନ୍
ତୁମେ ଦୁଇଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜହ୍ନାରେ ଉପର ଓ ତଳ ଦୁହିଁ ପକ୍ଷରୁ ଧର। ହେ ରାଜା, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଚାଲିଯାଅ, ତୁମର ଜହ୍ନାରେ ଯାତୁଧାନମାନେକୁ ଘେରିଦିଅ।
ଯଜ୍ଞୈରିଷୂଃ ସଂନମମାନୋ ଅଗ୍ନେ ଵାଚା ଶଲ୍ଯାଁ ଅଶନିଭିର୍ଦିହାନଃ । ତାଭିର୍ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍ପ୍ରତୀଚୋ ବାହୂନ୍ପ୍ରତି ଭଙ୍ଧ୍ଯେଷାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳିଦାନର ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ବାଣ ଭାଙ୍ଗ, ଶବ୍ଦରେ ଘାତ କର, ଅଶନିରେ ଛିଦ୍ର କର। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଘାତ କର, ସେମାନଙ୍କର ହାତ ପଛକୁ ବାନ୍ଧ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଚଂ ଯାତୁଧାନସ୍ଯ ଭିନ୍ଧି ହିଂସ୍ରାଶନିର୍ହରସା ହନ୍ତ୍ଵେନମ୍ । ପ୍ର ପର୍ଵାଣି ଜାତଵେଦଃ ଶୃଣୀହି କ୍ରଵ୍ଯାତ୍କ୍ରଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚିନୋତୁ ଵୃକ୍ଣମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯାତୁଧାନଙ୍କର ଚର୍ମ ଫାଟିଦିଅ। ତୁମର ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ହେ ଜାତବେଦ, ସେମାନଙ୍କର ଯୋଡ଼ାକୁ କାଟ, ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ତୁମେ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା କର।
ଯତ୍ରେଦାନୀଂ ପଶ୍ଯସି ଜାତଵେଦସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତମଗ୍ନ ଉତ ଵା ଚରନ୍ତମ୍ । ଯଦ୍ଵାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପଥିଭିଃ ପତନ୍ତଂ ତମସ୍ତା ଵିଧ୍ଯ ଶର୍ଵା ଶିଶାନଃ
ହେ ଜାତବେଦ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଏବେ ସେଠାରେ ଯାତୁଧାନକୁ ଦେଖ, ସେ ଦଢ଼ି ରହୁଛି କିମ୍ବା ଚାଲୁଛି, କିମ୍ବା ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉଡ଼ୁଛି, ସେଠାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ସେମାନେକୁ ଘାତ କର।
ଉତାଲବ୍ଧଂ ସ୍ପୃଣୁହି ଜାତଵେଦ ଆଲେଭାନାଦୃଷ୍ଟିଭିର୍ଯାତୁଧାନାତ୍ । ଅଗ୍ନେ ପୂର୍ଵୋ ନି ଜହି ଶୋଶୁଚାନ ଆମାଦଃ କ୍ଷ୍ଵିଙ୍କାସ୍ତମଦନ୍ତ୍ଵେନୀଃ
ହେ ଜାତବେଦ, ଯଦି ଧରାଯାଏ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାତୁଧାନଙ୍କର ମଳକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଆଗ୍ନିରେ ପ୍ରଥମକୁ ଦହ, ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ଭକ୍ଷକମାନେ ଖାଉନ୍ତୁ।
ଇହ ପ୍ର ବ୍ରୂହି ଯତମଃ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଯୋ ଯାତୁଧାନୋ ଯ ଇଦଂ କୃଣୋତି । ତମା ରଭସ୍ଵ ସମିଧା ଯଵିଷ୍ଠ ନୃଚକ୍ଷସଶ୍ଚକ୍ଷୁଷେ ରନ୍ଧଯୈନମ୍
ଏଠି କହ, ହେ ଅଗ୍ନି, କିଏ ଯାତୁଧାନ, କିଏ ଏହି କାମ କରୁଛି। ତୁମର ଦହୁଥିବା ଆଗ୍ନିରେ ସେମାନେକୁ ଧର, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେମାନେକୁ ଲୁଚାଇଦିଅ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣେନାଗ୍ନେ ଚକ୍ଷୁଷା ରକ୍ଷ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ଵସୁଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଣଯ ପ୍ରଚେତଃ । ହିଂସ୍ରଂ ରକ୍ଷାଂସ୍ଯଭି ଶୋଶୁଚାନଂ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ଯାତୁଧାନା ନୃଚକ୍ଷଃ
ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳିକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହାକୁ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ତୁମର ଆଲୋକରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେକୁ ଦହ, ଯାତୁଧାନମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେଇନପାରନ୍ତୁ।
ନୃଚକ୍ଷା ରକ୍ଷଃ ପରି ପଶ୍ଯ ଵିକ୍ଷୁ ତସ୍ଯ ତ୍ରୀଣି ପ୍ରତି ଶୃଣୀହ୍ଯଗ୍ରା । ତସ୍ଯାଗ୍ନେ ପୃଷ୍ଟୀର୍ହରସା ଶୃଣୀହି ତ୍ରେଧା ମୂଲଂ ଯାତୁଧାନସ୍ଯ ଵୃଶ୍ଚ
ହେ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିବା ରାକ୍ଷସକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଦେଖ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଆଗୁଆ ଯୋଡ଼ାକୁ କାଟ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ପିଠିକୁ କାଟ, ଯାତୁଧାନଙ୍କର ମୂଳକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କର।
ତ୍ରିର୍ଯାତୁଧାନଃ ପ୍ରସିତିଂ ତ ଏତ୍ଵୃତଂ ଯୋ ଅଗ୍ନେ ଅନୃତେନ ହନ୍ତି । ତମର୍ଚିଷା ସ୍ଫୂର୍ଜଯଞ୍ଜାତଵେଦଃ ସମକ୍ଷମେନଂ ଗୃଣତେ ନି ଵୃଙ୍ଧି
ତିନିଥର ଯାତୁଧାନ ତାଙ୍କର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚୁନ୍ତୁ, ଯିଏ ଅସତ୍ୟରେ ସତ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରେ। ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମର ଆଗ୍ନିରେ ସେମାନେକୁ ଦହ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ପତିତ କର।
ତଦଗ୍ନେ ଚକ୍ଷୁଃ ପ୍ରତି ଧେହି ରେଭେ ଶଫାରୁଜଂ ଯେନ ପଶ୍ଯସି ଯାତୁଧାନମ୍ । ଅଥର୍ଵଵଜ୍ଜ୍ଯୋତିଷା ଦୈଵ୍ଯେନ ସତ୍ଯଂ ଧୂର୍ଵନ୍ତମଚିତଂ ନ୍ଯୋଷ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯାତୁଧାନକୁ ଦେଖ, ତାଙ୍କର ଖୁର ଓ ଶିଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗ। ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ଆଲୋକ ଓ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟରେ, ଅଚେତନ ଓ ଅସ୍ଥିରକୁ ତଳକୁ ପକାଇଦିଅ।
ଯଦଗ୍ନେ ଅଦ୍ଯ ମିଥୁନା ଶପାତୋ ଯଦ୍ଵାଚସ୍ତୃଷ୍ଟଂ ଜନଯନ୍ତ ରେଭାଃ । ମନ୍ଯୋର୍ମନସଃ ଶରଵ୍ଯା ଜାଯତେ ଯା ତଯା ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଯେଉଁ ଶାପ ଦୁଇଜଣ ଦେଉଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯାତୁଧାନମାନେ କିଛି କହିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ତୀର, ସେଇ ଦ୍ୱାରା ଯାତୁଧାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଘାତ କର।
ପରା ଶୃଣୀହି ତପସା ଯାତୁଧାନାନ୍ପରାଗ୍ନେ ରକ୍ଷୋ ହରସା ଶୃଣୀହି । ପରାର୍ଚିଷା ମୂରଦେଵାଞ୍ଛୃଣୀହି ପରାସୁତୃପୋ ଅଭି ଶୋଶୁଚାନଃ
ତୁମର ତାପରେ ଯାତୁଧାନମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ରାକ୍ଷସକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ତୁମର ଆଗ୍ନିରେ ମୂଳହୀନମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ତୁମ ଆଲୋକରେ ଅତିଲୋଭୀମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ।