ଇମାଂ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ମୀଢ୍ଵଃ ସୁପୁତ୍ରାଂ ସୁଭଗାଂ କୃଣୁ । ଦଶାସ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାନା ଧେହି ପତିମେକାଦଶଂ କୃଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମହିଳାକୁ ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳି କର। ତାଙ୍କୁ ଦଶ ପୁଅ ଦିଅ, ଏବଂ ପତିଙ୍କୁ ଏକାଦଶ ରଖ।
ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶ୍ଵଶୁରେ ଭଵ ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାଂ ଭଵ । ନନାନ୍ଦରି ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଭଵ ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଅଧି ଦେଵୃଷୁ
ତୁମେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ, ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ। ନନଦଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ, ଦେବରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ।
ସମଞ୍ଜନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସମାପୋ ହୃଦଯାନି ନୌ । ସଂ ମାତରିଶ୍ଵା ସଂ ଧାତା ସମୁ ଦେଷ୍ଟ୍ରୀ ଦଧାତୁ ନୌ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଜଳ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଏକତ୍ର କରୁ। ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଧାତୃ ଓ ନିୟତି ଦେବୀ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଵି ହି ସୋତୋରସୃକ୍ଷତ ନେନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵମମଂସତ । ଯତ୍ରାମଦଦ୍ଵୃଷାକପିରର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟେଷୁ ମତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସୋମ ଝରଣା ବହିଯାଇଛି; ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଭାବିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରୁହ କପି ପିଇଥିଲେ, ସେଉଁଠି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପରା ହୀନ୍ଦ୍ର ଧାଵସି ଵୃଷାକପେରତି ଵ୍ଯଥିଃ । ନୋ ଅହ ପ୍ର ଵିନ୍ଦସ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ସୋମପୀତଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କପିଠାରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉଛ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ତୁମେ ସୋମ ପିଇବାର ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
କିମଯଂ ତ୍ଵାଂ ଵୃଷାକପିଶ୍ଚକାର ହରିତୋ ମୃଗଃ । ଯସ୍ମା ଇରସ୍ଯସୀଦୁ ନ୍ଵର୍ଯୋ ଵା ପୁଷ୍ଟିମଦ୍ଵସୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରୁହ କପି ତୁମେ କଣ କଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ କ୍ରୁଧ୍ଧ? କିମ୍ବା ସେ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଯମିମଂ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାଭିରକ୍ଷସି । ଶ୍ଵା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜମ୍ଭିଷଦପି କର୍ଣେ ଵରାହଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କପିଠାକୁ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅତି ପ୍ରିୟ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରୁଛ। ତାଙ୍କୁ କୁକୁର କଟୁ, ବନଶୁକର ତାଙ୍କର କାନ ଫାଡ଼ୁ—ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପ୍ରିଯା ତଷ୍ଟାନି ମେ କପିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯଦୂଦୁଷତ୍ । ଶିରୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ରାଵିଷଂ ନ ସୁଗଂ ଦୁଷ୍କୃତେ ଭୁଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ କପି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଁଥାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ସହଜ ଛାଡ଼ି ଦେଇନଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ନ ମତ୍ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଭସତ୍ତରା ନ ସୁଯାଶୁତରା ଭୁଵତ୍ । ନ ମତ୍ପ୍ରତିଚ୍ଯଵୀଯସୀ ନ ସକ୍ଥ୍ଯୁଦ୍ଯମୀଯସୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋ ଭଳି ଶୋଭାବନ୍ତୀ କିଛି ଜଣେ ନାରୀ ନାହିଁ, ମୋ ଭଳି ରୂପବତୀ ନାହିଁ। ମୋ ଭଳି ଆକର୍ଷଣୀୟ କିଏ ନାହିଁ, ମୋ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳି କିଏ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଉଵେ ଅମ୍ବ ସୁଲାଭିକେ ଯଥେଵାଙ୍ଗ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭସନ୍ମେ ଅମ୍ବ ସକ୍ଥି ମେ ଶିରୋ ମେ ଵୀଵ ହୃଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମା, ସୁଲଭିକେ, ଯେହିଁ ହେଉ, ହେଉ। ମା, ମୋ ଜଂଘା ଜଳୁଛି, ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଧଡ଼କୁଛି, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଚଉଡ଼ା ବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଉ ମଜବୁତ ଜଂଘା ବିଶିଷ୍ଟ ନାରୀ, ବୀରଙ୍କର ଜଣେ ଘରବାଳି, ତୁମେ କାହିଁକି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛ? ବୃଷାକପି, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସେ ମୋତେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବେ ଭାବୁଛି, ଯେପରି ମୋର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରବାଳି, ମରୁତମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ନାରୀ ଯଜ୍ଞ ସହ ଏକାସାଥିରେ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘରବାଳିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଭାଗ୍ୟଶାଳି। ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କେବେ ମରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହମିନ୍ଦ୍ରାଣି ରାରଣ ସଖ୍ଯୁର୍ଵୃଷାକପେରୃତେ । ଯସ୍ଯେଦମପ୍ଯଂ ହଵିଃ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନୁହେଁ, ବୃଷାକପିଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷାକପାଯି ରେଵତି ସୁପୁତ୍ର ଆଦୁ ସୁସ୍ନୁଷେ । ଘସତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଷଣଃ ପ୍ରିଯଂ କାଚିତ୍କରଂ ହଵିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷାକପି, ରେବତୀ, ଭଲ ପୁଅ ଓ ଭଲ ଝିଅ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା କିଛି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ହି ମେ ପଞ୍ଚଦଶ ସାକଂ ପଚନ୍ତି ଵିଂଶତିମ୍ । ଉତାହମଦ୍ମି ପୀଵ ଇଦୁଭା କୁକ୍ଷୀ ପୃଣନ୍ତି ମେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷଭ ମାଂସରୁ ପନ୍ଦର ଜଣେ ରାନ୍ଧୁନୀ ଏକାସାଥିରେ କୁଡ଼ି ଭାଗ ରାନ୍ଧନ୍ତି। ମୁଁ ଖାଇଛି, ମୋ ଗଭା ଭରିଗଲା, ଦୁଇ ପଟେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷଭୋ ନ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋଽନ୍ତର୍ଯୂଥେଷୁ ରୋରୁଵତ୍ । ମନ୍ଥସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂ ହୃଦେ ଯଂ ତେ ସୁନୋତି ଭାଵଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ଯେପରି ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ଏମିତି ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ଥନ କରୁଥିବା, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷାକପିଃ ପରସ୍ଵନ୍ତଂ ହତଂ ଵିଦତ୍ । ଅସିଂ ସୂନାଂ ନଵଂ ଚରୁମାଦେଧସ୍ଯାନ ଆଚିତଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷାକପି, ଧନ ସହିତ ମୃତକୁ ଖୋଜିପାଇଛନ୍ତି। ସେ ନୂଆ ଚୁରି, ପକା ହବିଷ୍ୟ ଓ ଜଳା ଇଂଧନ ନେଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମେମି ଵିଚାକଶଦ୍ଵିଚିନ୍ଵନ୍ଦାସମାର୍ଯମ୍ । ପିବାମି ପାକସୁତ୍ଵନୋଽଭି ଧୀରମଚାକଶଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସୁଛି, ଦାସ ଓ ଆର୍ୟଙ୍କୁ ଖୋଜି ଦେଖୁଛି। ମୁଁ ପକା ସୋମ ପିଉଛି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧନ୍ଵ ଚ ଯତ୍କୃନ୍ତତ୍ରଂ ଚ କତି ସ୍ଵିତ୍ତା ଵି ଯୋଜନା । ନେଦୀଯସୋ ଵୃଷାକପେଽସ୍ତମେହି ଗୃହାଁ ଉପ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମରୁଭୂମି ଓ କଟିବା ସ୍ଥାନରେ କେତେ ଦୂର, କେତେ ଯୋଜନ ଅଛି? ବୃଷାକପି, ନିକଟରେ ଘରକୁ ଆସ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁନରେହି ଵୃଷାକପେ ସୁଵିତା କଲ୍ପଯାଵହୈ । ଯ ଏଷ ସ୍ଵପ୍ନନଂଶନୋଽସ୍ତମେଷି ପଥା ପୁନର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁନି ଆସ, ବୃଷାକପି, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା। ଯେ ଶ୍ୱପ୍ନ ବଣ୍ଟାଇଥାଏ, ସେ ମାନେ ଘରକୁ ପଥରେ ଫେରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଦୁଦଞ୍ଚୋ ଵୃଷାକପେ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ରାଜଗନ୍ତନ । କ୍ଵ ସ୍ଯ ପୁଲ୍ଵଘୋ ମୃଗଃ କମଗଞ୍ଜନଯୋପନୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେବେ ବୃଷାକପି, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲ, ସେ ମୃଦୁ ପାଦ ଥିବା ମୃଗ କେଉଁଠି, ସେ କଣ ଖାଇଲା, କଣ ଚାଟିଲା? ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପର୍ଶୁର୍ହ ନାମ ମାନଵୀ ସାକଂ ସସୂଵ ଵିଂଶତିମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଭଲ ତ୍ଯସ୍ଯା ଅଭୂଦ୍ଯସ୍ଯା ଉଦରମାମଯଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପର୍ଶୁ ନାମକ ନାରୀ ଏକାସାଥିରେ କୁଡ଼ି ଜଣକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଗଭା ଠିକ୍ ହେଲା। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ରକ୍ଷୋହଣଂ ଵାଜିନମା ଜିଘର୍ମି ମିତ୍ରଂ ପ୍ରଥିଷ୍ଠମୁପ ଯାମି ଶର୍ମ । ଶିଶାନୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରତୁଭିଃ ସମିଦ୍ଧଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷଃ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ମୁଁ ରକ୍ଷସ୍ନାଶକ, ତୀବ୍ର ଗତି ଥିବା, ମୋ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ଯାଉଛି। ଆଗ୍ନି, ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ହୋଇ, ଆମକୁ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଅର୍ଚିଷା ଯାତୁଧାନାନୁପ ସ୍ପୃଶ ଜାତଵେଦଃ ସମିଦ୍ଧଃ । ଆ ଜିହ୍ଵଯା ମୂରଦେଵାନ୍ରଭସ୍ଵ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ଵୃକ୍ତ୍ଵ୍ଯପି ଧତ୍ସ୍ଵାସନ୍
ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମେ ଦହୁଥିବା ଆଗ୍ନିର ଜହ୍ନାରେ ଏହି ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଦହିଦିଅ। ତୁମର ଲମ୍ବା ଜିଭାରେ ମୂଳହୀନ ଦେବତାମାନେକୁ ଧରିବା। ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ତୁମେ, ସେମାନେକୁ ବଳିବେଦୀରେ ରଖ।
ଉଭୋଭଯାଵିନ୍ନୁପ ଧେହି ଦଂଷ୍ଟ୍ରା ହିଂସ୍ରଃ ଶିଶାନୋଽଵରଂ ପରଂ ଚ । ଉତାନ୍ତରିକ୍ଷେ ପରି ଯାହି ରାଜଞ୍ଜମ୍ଭୈଃ ସଂ ଧେହ୍ଯଭି ଯାତୁଧାନାନ୍
ତୁମେ ଦୁଇଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜହ୍ନାରେ ଉପର ଓ ତଳ ଦୁହିଁ ପକ୍ଷରୁ ଧର। ହେ ରାଜା, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଚାଲିଯାଅ, ତୁମର ଜହ୍ନାରେ ଯାତୁଧାନମାନେକୁ ଘେରିଦିଅ।
ଯଜ୍ଞୈରିଷୂଃ ସଂନମମାନୋ ଅଗ୍ନେ ଵାଚା ଶଲ୍ଯାଁ ଅଶନିଭିର୍ଦିହାନଃ । ତାଭିର୍ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯେ ଯାତୁଧାନାନ୍ପ୍ରତୀଚୋ ବାହୂନ୍ପ୍ରତି ଭଙ୍ଧ୍ଯେଷାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳିଦାନର ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ବାଣ ଭାଙ୍ଗ, ଶବ୍ଦରେ ଘାତ କର, ଅଶନିରେ ଛିଦ୍ର କର। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଘାତ କର, ସେମାନଙ୍କର ହାତ ପଛକୁ ବାନ୍ଧ।