ଆଶସନଂ ଵିଶସନମଥୋ ଅଧିଵିକର୍ତନମ୍ । ସୂର୍ଯାଯାଃ ପଶ୍ଯ ରୂପାଣି ତାନି ବ୍ରହ୍ମା ତୁ ଶୁନ୍ଧତି
ଶାପ, ଗାଳି ଓ କଟକଣା—ଏହି ସବୁ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ରୂପ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଗୃଭ୍ଣାମି ତେ ସୌଭଗତ୍ଵାଯ ହସ୍ତଂ ମଯା ପତ୍ଯା ଜରଦଷ୍ଟିର୍ଯଥାସଃ । ଭଗୋ ଅର୍ଯମା ସଵିତା ପୁରଂଧିର୍ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାଦୁର୍ଗାର୍ହପତ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରୁଛି ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ତୁମ ପତିଙ୍କ ସହ ଜୀବନରେ ବୃଦ୍ଧ ହେବି। ଭଗ, ଅର୍ୟମା, ସବିତା ଓ ପୁରନ୍ଧି ମୋତେ ଘରସଂସାରର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ଦେବତାମାନେ।
ତାଂ ପୂଷଞ୍ଛିଵତମାମେରଯସ୍ଵ ଯସ୍ଯାଂ ବୀଜଂ ମନୁଷ୍ଯା ଵପନ୍ତି । ଯା ନ ଊରୂ ଉଶତୀ ଵିଶ୍ରଯାତେ ଯସ୍ଯାମୁଶନ୍ତଃ ପ୍ରହରାମ ଶେପମ୍
ହେ ପୂଷା, ତୁମେ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ମାର୍ଗରେ ନେଇଯାଅ, ଯାହାର ଗର୍ଭରେ ମଣିଷମାନେ ବୀଜ ରୋପଣ କରନ୍ତି। ଯାହାର ଉରୁ ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ, ଯାହା ସହିତ ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ ଯେ, ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବୁ।
ତୁଭ୍ଯମଗ୍ରେ ପର୍ଯଵହନ୍ସୂର୍ଯାଂ ଵହତୁନା ସହ । ପୁନଃ ପତିଭ୍ଯୋ ଜାଯାଂ ଦା ଅଗ୍ନେ ପ୍ରଜଯା ସହ
ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାକୁ ବିବାହ ଯାତ୍ରା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା। ପୁଣିଥରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏହି ଜନନୀକୁ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଦେଅ।
ପୁନଃ ପତ୍ନୀମଗ୍ନିରଦାଦାଯୁଷା ସହ ଵର୍ଚସା । ଦୀର୍ଘାଯୁରସ୍ଯା ଯଃ ପତିର୍ଜୀଵାତି ଶରଦଃ ଶତମ୍
ଅଗ୍ନି ଏହି ଜନନୀକୁ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ତେଜସ୍ୱୀତା ସହିତ ଫେରାଇଦେଲେ। ତାଙ୍କର ପତି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଶତବର୍ଷ ଯାଉଁତୁ।
ସୋମଃ ପ୍ରଥମୋ ଵିଵିଦେ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଵିଵିଦ ଉତ୍ତରଃ ।* ତୃତୀଯୋ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟେ ପତିସ୍ତୁରୀଯସ୍ତେ ମନୁଷ୍ଯଜାଃ
ପ୍ରଥମେ ସୋମ ତାଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ, ପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ପାଇଲେ, ତୃତୀୟ ହେଲେ ଅଗ୍ନି ତୁମ ପତି ହେଲେ, ଚତୁର୍ଥ ହେଲେ ମଣିଷମାନେ।
ସୋମୋ ଦଦଦ୍ଗନ୍ଧର୍ଵାଯ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଦଦଦଗ୍ନଯେ । ରଯିଂ ଚ ପୁତ୍ରାଁଶ୍ଚାଦାଦଗ୍ନିର୍ମହ୍ଯମଥୋ ଇମାମ୍
ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ଏହି ଜନନୀକୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଇହୈଵ ସ୍ତଂ ମା ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ଵିଶ୍ଵମାଯୁର୍ଵ୍ଯଶ୍ନୁତମ୍ । କ୍ରୀଳନ୍ତୌ ପୁତ୍ରୈର୍ନପ୍ତୃଭିର୍ମୋଦମାନୌ ସ୍ଵେ ଗୃହେ
ତୁମେ ଏଠାରେ ରୁହ, କେବେଁ ଯିଅନାହଁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର। ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହିତ ଖେଳିବା ଓ ନିଜ ଘରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଆ ନଃ ପ୍ରଜାଂ ଜନଯତୁ ପ୍ରଜାପତିରାଜରସାଯ ସମନକ୍ତ୍ଵର୍ଯମା । ଅଦୁର୍ମଙ୍ଗଲୀଃ ପତିଲୋକମା ଵିଶ ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ପ୍ରଜାପତି ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅର୍ୟମା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଶୁଭ ଭାବରେ ପତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଅଘୋରଚକ୍ଷୁରପତିଘ୍ନ୍ଯେଧି ଶିଵା ପଶୁଭ୍ଯଃ ସୁମନାଃ ସୁଵର୍ଚାଃ । ଵୀରସୂର୍ଦେଵକାମା ସ୍ଯୋନା ଶଂ ନୋ ଭଵ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି କଠୋର ନହେଉ, ପତିଙ୍କୁ କ୍ଷତିକାରକ ନହେଉ। ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ, ମୃଦୁ ହୃଦୟ, ତେଜସ୍ୱୀ ହେଉ। ପୁଅ ଜନ୍ମାଉଥିବା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶା କରୁଥିବା, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବ ହେଉ—ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଇମାଂ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ମୀଢ୍ଵଃ ସୁପୁତ୍ରାଂ ସୁଭଗାଂ କୃଣୁ । ଦଶାସ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାନା ଧେହି ପତିମେକାଦଶଂ କୃଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମହିଳାକୁ ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳି କର। ତାଙ୍କୁ ଦଶ ପୁଅ ଦିଅ, ଏବଂ ପତିଙ୍କୁ ଏକାଦଶ ରଖ।
ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶ୍ଵଶୁରେ ଭଵ ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାଂ ଭଵ । ନନାନ୍ଦରି ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଭଵ ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଅଧି ଦେଵୃଷୁ
ତୁମେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ, ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ। ନନଦଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ, ଦେବରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜ୍ଞୀ ହେଉ।
ସମଞ୍ଜନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସମାପୋ ହୃଦଯାନି ନୌ । ସଂ ମାତରିଶ୍ଵା ସଂ ଧାତା ସମୁ ଦେଷ୍ଟ୍ରୀ ଦଧାତୁ ନୌ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଜଳ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଏକତ୍ର କରୁ। ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଧାତୃ ଓ ନିୟତି ଦେବୀ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଵି ହି ସୋତୋରସୃକ୍ଷତ ନେନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵମମଂସତ । ଯତ୍ରାମଦଦ୍ଵୃଷାକପିରର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟେଷୁ ମତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସୋମ ଝରଣା ବହିଯାଇଛି; ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଭାବିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରୁହ କପି ପିଇଥିଲେ, ସେଉଁଠି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପରା ହୀନ୍ଦ୍ର ଧାଵସି ଵୃଷାକପେରତି ଵ୍ଯଥିଃ । ନୋ ଅହ ପ୍ର ଵିନ୍ଦସ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ସୋମପୀତଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କପିଠାରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉଛ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ତୁମେ ସୋମ ପିଇବାର ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
କିମଯଂ ତ୍ଵାଂ ଵୃଷାକପିଶ୍ଚକାର ହରିତୋ ମୃଗଃ । ଯସ୍ମା ଇରସ୍ଯସୀଦୁ ନ୍ଵର୍ଯୋ ଵା ପୁଷ୍ଟିମଦ୍ଵସୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରୁହ କପି ତୁମେ କଣ କଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ କ୍ରୁଧ୍ଧ? କିମ୍ବା ସେ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଯମିମଂ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାଭିରକ୍ଷସି । ଶ୍ଵା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜମ୍ଭିଷଦପି କର୍ଣେ ଵରାହଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କପିଠାକୁ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅତି ପ୍ରିୟ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରୁଛ। ତାଙ୍କୁ କୁକୁର କଟୁ, ବନଶୁକର ତାଙ୍କର କାନ ଫାଡ଼ୁ—ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ପ୍ରିଯା ତଷ୍ଟାନି ମେ କପିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯଦୂଦୁଷତ୍ । ଶିରୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ରାଵିଷଂ ନ ସୁଗଂ ଦୁଷ୍କୃତେ ଭୁଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ କପି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଁଥାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ସହଜ ଛାଡ଼ି ଦେଇନଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ନ ମତ୍ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଭସତ୍ତରା ନ ସୁଯାଶୁତରା ଭୁଵତ୍ । ନ ମତ୍ପ୍ରତିଚ୍ଯଵୀଯସୀ ନ ସକ୍ଥ୍ଯୁଦ୍ଯମୀଯସୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋ ଭଳି ଶୋଭାବନ୍ତୀ କିଛି ଜଣେ ନାରୀ ନାହିଁ, ମୋ ଭଳି ରୂପବତୀ ନାହିଁ। ମୋ ଭଳି ଆକର୍ଷଣୀୟ କିଏ ନାହିଁ, ମୋ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳି କିଏ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଉଵେ ଅମ୍ବ ସୁଲାଭିକେ ଯଥେଵାଙ୍ଗ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭସନ୍ମେ ଅମ୍ବ ସକ୍ଥି ମେ ଶିରୋ ମେ ଵୀଵ ହୃଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମା, ସୁଲଭିକେ, ଯେହିଁ ହେଉ, ହେଉ। ମା, ମୋ ଜଂଘା ଜଳୁଛି, ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଧଡ଼କୁଛି, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଚଉଡ଼ା ବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଉ ମଜବୁତ ଜଂଘା ବିଶିଷ୍ଟ ନାରୀ, ବୀରଙ୍କର ଜଣେ ଘରବାଳି, ତୁମେ କାହିଁକି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛ? ବୃଷାକପି, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସେ ମୋତେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବେ ଭାବୁଛି, ଯେପରି ମୋର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରବାଳି, ମରୁତମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ନାରୀ ଯଜ୍ଞ ସହ ଏକାସାଥିରେ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘରବାଳିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଭାଗ୍ୟଶାଳି। ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କେବେ ମରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହମିନ୍ଦ୍ରାଣି ରାରଣ ସଖ୍ଯୁର୍ଵୃଷାକପେରୃତେ । ଯସ୍ଯେଦମପ୍ଯଂ ହଵିଃ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ନୁହେଁ, ବୃଷାକପିଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷାକପାଯି ରେଵତି ସୁପୁତ୍ର ଆଦୁ ସୁସ୍ନୁଷେ । ଘସତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଷଣଃ ପ୍ରିଯଂ କାଚିତ୍କରଂ ହଵିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷାକପି, ରେବତୀ, ଭଲ ପୁଅ ଓ ଭଲ ଝିଅ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା କିଛି ପ୍ରିୟ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ହି ମେ ପଞ୍ଚଦଶ ସାକଂ ପଚନ୍ତି ଵିଂଶତିମ୍ । ଉତାହମଦ୍ମି ପୀଵ ଇଦୁଭା କୁକ୍ଷୀ ପୃଣନ୍ତି ମେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବୃଷଭ ମାଂସରୁ ପନ୍ଦର ଜଣେ ରାନ୍ଧୁନୀ ଏକାସାଥିରେ କୁଡ଼ି ଭାଗ ରାନ୍ଧନ୍ତି। ମୁଁ ଖାଇଛି, ମୋ ଗଭା ଭରିଗଲା, ଦୁଇ ପଟେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷଭୋ ନ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋଽନ୍ତର୍ଯୂଥେଷୁ ରୋରୁଵତ୍ । ମନ୍ଥସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂ ହୃଦେ ଯଂ ତେ ସୁନୋତି ଭାଵଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ଯେପରି ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ଏମିତି ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ଥନ କରୁଥିବା, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ବେଳେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇ ନାହିଁ। ଯାହାର ଜଂଘା ଭିତରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେ ଶୋଇଥାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।