ପିତୁଃ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ ଜନ୍ମନା ଵଦାମସି ସୋମସ୍ଯ ଜିହ୍ଵା ପ୍ର ଜିଗାତି ଚକ୍ଷସା । ଯଦୀମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶମ୍ଯୃକ୍ଵାଣ ଆଶତାଦିନ୍ନାମାନି ଯଜ୍ଞିଯାନି ଦଧିରେ
ଆମେ ପୁରୁଣା ପିତାଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ କହୁଛୁ; ସୋମର ଜିହ୍ବା ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ଯେତେବେଳେ ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେତେବେଳେ ପୂଜ୍ୟ ନାମମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।
ଶ୍ରିଯସେ କଂ ଭାନୁଭିଃ ସଂ ମିମିକ୍ଷିରେ ତେ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତ ଋକ୍ଵଭିଃ ସୁଖାଦଯଃ । ତେ ଵାଶୀମନ୍ତ ଇଷ୍ମିଣୋ ଅଭୀରଵୋ ଵିଦ୍ରେ ପ୍ରିଯସ୍ଯ ମାରୁତସ୍ଯ ଧାମ୍ନଃ
ମହିମା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ରଶ୍ମିରେ ମାପିଛନ୍ତି; କିରଣ, ସ୍ତୁତି ସହିତ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ପତାକାଧାରୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସାହସୀ, ପ୍ରିୟ ମାରୁତଙ୍କର ନିବାସକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମଦ୍ଭିର୍ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କୈ ରଥେଭିର୍ଯାତ ଋଷ୍ଟିମଦ୍ଭିରଶ୍ଵପର୍ଣୈଃ । ଆ ଵର୍ଷିଷ୍ଠଯା ନ ଇଷା ଵଯୋ ନ ପପ୍ତତା ସୁମାଯାଃ
ମାରୁତମାନେ, ବିଜୁଳି ଭରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ, ବଣ୍ଡ ଓ ଶୋଭିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ; ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଉଡ଼ିଆସ।
ତେଽରୁଣେଭିର୍ଵରମା ପିଶଙ୍ଗୈଃ ଶୁଭେ କଂ ଯାନ୍ତି ରଥତୂର୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ । ରୁକ୍ମୋ ନ ଚିତ୍ରଃ ସ୍ଵଧିତୀଵାନ୍ପଵ୍ଯା ରଥସ୍ଯ ଜଙ୍ଘନନ୍ତ ଭୂମ
ଲାଲ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ କପିଳ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶୋଭାରେ ରଥ ଚଳାନ୍ତି; ତେଜସ୍ୱୀ ସୁନାର ଗହଣା ପରି, ଧାର ଦିଆ କୁହାଡ଼ି ସହିତ, ରଥର ଚକା ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଶ୍ରିଯେ କଂ ଵୋ ଅଧି ତନୂଷୁ ଵାଶୀର୍ମେଧା ଵନା ନ କୃଣଵନ୍ତ ଊର୍ଧ୍ଵା । ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ କଂ ମରୁତଃ ସୁଜାତାସ୍ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନାସୋ ଧନଯନ୍ତେ ଅଦ୍ରିମ୍
ମହିମା ପାଇଁ, ତୁମର ଦଳମାନେ ଦେହରେ ଶୋଭିତ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପରି ସିଧା ଦଉଁଥିବା; ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିବାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି।
ଅହାନି ଗୃଧ୍ରାଃ ପର୍ଯା ଵ ଆଗୁରିମାଂ ଧିଯଂ ଵାର୍କାର୍ଯାଂ ଚ ଦେଵୀମ୍ । ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଗୋତମାସୋ ଅର୍କୈରୂର୍ଧ୍ଵଂ ନୁନୁଦ୍ର ଉତ୍ସଧିଂ ପିବଧ୍ଯୈ
ଲୋଭୀମାନେ ତୁମ ଦିନମାନେକୁ ଘେରିଛନ୍ତି; ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ଦେବୀ ପ୍ରେରଣା; ଗୋତମମାନେ ସ୍ତୁତି ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପାନ ପାଇଁ କୁଆଁକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି।
ଏତତ୍ତ୍ଯନ୍ନ ଯୋଜନମଚେତି ସସ୍ଵର୍ହ ଯନ୍ମରୁତୋ ଗୋତମୋ ଵଃ । ପଶ୍ଯନ୍ହିରଣ୍ଯଚକ୍ରାନଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଵିଧାଵତୋ ଵରାହୂନ୍
ମାରୁତମାନେ, ଗୋତମ ତୁମ ପାଇଁ ଯେପରି ଗାଇଛନ୍ତି, ତୁମର ଏହି ଯୋଗ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛି; ସେ ତୁମର ସୁନା ଚକା, ଲୋହା ଦାନ୍ତ, ଦ୍ରୁତ ଓ ବନ୍ଦର ପରି ଆକୃତିକୁ ଦେଖିଛି।
ଏଷା ସ୍ଯା ଵୋ ମରୁତୋଽନୁଭର୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଷ୍ଟୋଭତି ଵାଘତୋ ନ ଵାଣୀ । ଅସ୍ତୋଭଯଦ୍ଵୃଥାସାମନୁ ସ୍ଵଧାଂ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ
ମାରୁତମାନେ, ଏହି ତୁମର ଅନୁସରଣକାରୀ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉଛି; ମଧୁର କଣ୍ଠର ଶବ୍ଦ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି, ଦୁଇ ହାତରେ ତୁମ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅନୁସରିଛି।
ଆ ନୋ ଭଦ୍ରାଃ କ୍ରତଵୋ ଯନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତୋଽଦବ୍ଧାସୋ ଅପରୀତାସ ଉଦ୍ଭିଦଃ । ଦେଵା ନୋ ଯଥା ସଦମିଦ୍ଵୃଧେ ଅସନ୍ନପ୍ରାଯୁଵୋ ରକ୍ଷିତାରୋ ଦିଵେଦିଵେ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତାମାନେ ଆସୁନ୍ତୁ, ନିର୍ମଳ, ଅବିରୋଧ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧ; ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆମର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ, ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ଭଦ୍ରା ସୁମତିରୃଜୂଯତାଂ ଦେଵାନାଂ ରାତିରଭି ନୋ ନି ଵର୍ତତାମ୍ । ଦେଵାନାଂ ସଖ୍ଯମୁପ ସେଦିମା ଵଯଂ ଦେଵା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ତିରନ୍ତୁ ଜୀଵସେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ସିଧା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଖ୍ୟତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବାକୁ ଯାଉ; ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତାନ୍ପୂର୍ଵଯା ନିଵିଦା ହୂମହେ ଵଯଂ ଭଗଂ ମିତ୍ରମଦିତିଂ ଦକ୍ଷମସ୍ରିଧମ୍ । ଅର୍ଯମଣଂ ଵରୁଣଂ ସୋମମଶ୍ଵିନା ସରସ୍ଵତୀ ନଃ ସୁଭଗା ମଯସ୍କରତ୍
ପୁରୁଣା ଆହ୍ୱାନରେ, ଆମେ ଭଗ, ମିତ୍ର, ଅଦିତି, ଅକ୍ଷୟ ଦକ୍ଷ, ଅର୍ୟମା, ବରୁଣ, ସୋମ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସରସ୍ୱତୀ ଆମକୁ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତନ୍ନୋ ଵାତୋ ମଯୋଭୁ ଵାତୁ ଭେଷଜଂ ତନ୍ମାତା ପୃଥିଵୀ ତତ୍ପିତା ଦ୍ଯୌଃ । ତଦ୍ଗ୍ରାଵାଣଃ ସୋମସୁତୋ ମଯୋଭୁଵସ୍ତଦଶ୍ଵିନା ଶୃଣୁତଂ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯୁଵମ୍
ବାୟୁ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ; ମାଟି ମାଆ ଓ ଆକାଶ ବାପା ଏହି ଦିଅନ୍ତୁ; ସୋମ ଜନ୍ମା ପାଥରମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା, ଦୟାଳୁ ଦୁଇଜଣ, ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତମୀଶାନଂ ଜଗତସ୍ତସ୍ଥୁଷସ୍ପତିଂ ଧିଯଂଜିନ୍ଵମଵସେ ହୂମହେ ଵଯମ୍ । ପୂଷା ନୋ ଯଥା ଵେଦସାମସଦ୍ଵୃଧେ ରକ୍ଷିତା ପାଯୁରଦବ୍ଧଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ, ବୁଦ୍ଧିକୁ ଉଦ୍ବୁଧ କରୁଥିବା ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣିଥିବା ପୂଷା ଆମ ପାଳକ, ରକ୍ଷକ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ସୁଭିତ୍ତି ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ।
ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ସ୍ଵସ୍ତି ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯୋ ଅରିଷ୍ଟନେମିଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ
ବିଶିଷ୍ଟ କୀର୍ତ୍ତିର ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ପୂଷା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଭେଦ୍ୟ ଚକ୍ର ଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ବୃହସ୍ପତି ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୃଷଦଶ୍ଵା ମରୁତଃ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ ଶୁଭଂଯାଵାନୋ ଵିଦଥେଷୁ ଜଗ୍ମଯଃ । ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ମନଵଃ ସୂରଚକ୍ଷସୋ ଵିଶ୍ଵେ ନୋ ଦେଵା ଅଵସା ଗମନ୍ନିହ
ଛିଟିଛିଟି ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇଥିବା ମରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ ଆଣନ୍ତି ଏବଂ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ଜିହ୍ବା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଖକୁ ତାଙ୍କର କୃପା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଭଦ୍ରଂ କର୍ଣେଭିଃ ଶୃଣୁଯାମ ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମାକ୍ଷଭିର୍ଯଜତ୍ରାଃ । ସ୍ଥିରୈରଙ୍ଗୈସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵାଂସସ୍ତନୂଭିର୍ଵ୍ଯଶେମ ଦେଵହିତଂ ଯଦାଯୁଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଆମ ପିଆରା କାନରେ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣିପାରିବା, ଆମ ପିଆରା ଆଖିରେ ଶୁଭ ଦେଖିପାରିବା। ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶରୀର ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବତାମାନେ ଯେତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଶାନ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଶତମିନ୍ନୁ ଶରଦୋ ଅନ୍ତି ଦେଵା ଯତ୍ରା ନଶ୍ଚକ୍ରା ଜରସଂ ତନୂନାମ୍ । ପୁତ୍ରାସୋ ଯତ୍ର ପିତରୋ ଭଵନ୍ତି ମା ନୋ ମଧ୍ଯା ରୀରିଷତାଯୁର୍ଗନ୍ତୋଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଏମିତି ଶତ ବର୍ଷ ଦେଖିପାରିବା, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ଶରୀର ବୃଦ୍ଧ ହେଉନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅମାନେ ବାପା ହୁଅନ୍ତି, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ବିଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ।
ଅଦିତିର୍ଦ୍ଯୌରଦିତିରନ୍ତରିକ୍ଷମଦିତିର୍ମାତା ସ ପିତା ସ ପୁତ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଦିତିଃ ପଞ୍ଚ ଜନା ଅଦିତିର୍ଜାତମଦିତିର୍ଜନିତ୍ଵମ୍
ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟାକାଶ, ଅଦିତି ମାଆ, ସେଇ ବାପା, ସେଇ ପୁଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚ ଜନ ଅଦିତି, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଜନ୍ମ ଓ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ।
ଋଜୁନୀତୀ ନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ନଯତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଅର୍ଯମା ଦେଵୈଃ ସଜୋଷାଃ
ସିଧା ପଥରେ ଆମକୁ ବରୁଣ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଅର୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ତେ ହି ଵସ୍ଵୋ ଵସଵାନାସ୍ତେ ଅପ୍ରମୂରା ମହୋଭିଃ । ଵ୍ରତା ରକ୍ଷନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵାହା
କାରଣ ସେମାନେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ସଦା ନିୟମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତେ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଶର୍ମ ଯଂସନ୍ନମୃତା ମର୍ତ୍ଯେଭ୍ଯଃ । ବାଧମାନା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ
ସେମାନେ ଅମର, ଆମକୁ ନିରାପଦ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ମରଣଶୀଳ ମାନବମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ଭିନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ଵି ନଃ ପଥଃ ସୁଵିତାଯ ଚିଯନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତଃ । ପୂଷା ଭଗୋ ଵନ୍ଦ୍ଯାସଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନେ, ପୂଷା, ଭଗ ଓ ପୂଜ୍ୟମାନେ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ନୋ ଧିଯୋ ଗୋଅଗ୍ରାଃ ପୂଷନ୍ଵିଷ୍ଣଵେଵଯାଵଃ । କର୍ତା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତିମତଃ
ଗୋମାନ୍ୟ ପୂଷା ଓ ତୀବ୍ର ରଶ୍ମିମାନେ ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମଧୁ ଵାତା ଋତାଯତେ ମଧୁ କ୍ଷରନ୍ତି ସିନ୍ଧଵଃ । ମାଧ୍ଵୀର୍ନଃ ସନ୍ତ୍ଵୋଷଧୀଃ
ଧର୍ମମାନେ ପାଇଁ ପବନ ମଧୁରତା ଆଣେ, ନଦୀମାନେ ମଧୁରତା ଝରାଉଛନ୍ତି, ଔଷଧିମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉନ୍ତୁ।
ମଧୁ ନକ୍ତମୁତୋଷସୋ ମଧୁମତ୍ପାର୍ଥିଵଂ ରଜଃ । ମଧୁ ଦ୍ଯୌରସ୍ତୁ ନଃ ପିତା
ମଧୁର ହେଉ ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ମଧୁର ହେଉ ପୃଥିବୀର ରଜ, ଆମ ପିତା ଆକାଶ ମଧୁର ହେଉ।
ମଧୁମାନ୍ନୋ ଵନସ୍ପତିର୍ମଧୁମାଁ ଅସ୍ତୁ ସୂର୍ଯଃ । ମାଧ୍ଵୀର୍ଗାଵୋ ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ବନର ଗଛ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧୁର ହେଉ, ଗାଈମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉନ୍ତୁ।
ଶଂ ନୋ ମିତ୍ରଃ ଶଂ ଵରୁଣଃ ଶଂ ନୋ ଭଵତ୍ଵର୍ଯମା । ଶଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ଶଂ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁରୁକ୍ରମଃ
ମିତ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ, ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ, ଅର୍ୟମା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଓ ବିଷ୍ଣୁ ବିଶାଳ ପଦବୀ ଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପ୍ର ଚିକିତୋ ମନୀଷା ତ୍ଵଂ ରଜିଷ୍ଠମନୁ ନେଷି ପନ୍ଥାମ୍ । ତଵ ପ୍ରଣୀତୀ ପିତରୋ ନ ଇନ୍ଦୋ ଦେଵେଷୁ ରତ୍ନମଭଜନ୍ତ ଧୀରାଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ସିଧା ପଥରେ ଆଗେଇ ନେଉଛ, ତୁମର ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧୀର, ରତ୍ନ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ କ୍ରତୁଭିଃ ସୁକ୍ରତୁର୍ଭୂସ୍ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷୈଃ ସୁଦକ୍ଷୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ତ୍ଵଂ ଵୃଷା ଵୃଷତ୍ଵେଭିର୍ମହିତ୍ଵା ଦ୍ଯୁମ୍ନେଭିର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯଭଵୋ ନୃଚକ୍ଷାଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦକ୍ଷତାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା। ତୁମେ ବୃଷ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହିମାରେ ମହିମାଶାଳୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ।
ରାଜ୍ଞୋ ନୁ ତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି ବୃହଦ୍ଗଭୀରଂ ତଵ ସୋମ ଧାମ । ଶୁଚିଷ୍ଟ୍ଵମସି ପ୍ରିଯୋ ନ ମିତ୍ରୋ ଦକ୍ଷାଯ୍ଯୋ ଅର୍ଯମେଵାସି ସୋମ
ରାଜା ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ତୁମର, ହେ ସୋମ, ତୁମର ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗଭୀର ଅଧିକାର। ତୁମେ ପବିତ୍ର, ମିତ୍ର ପରି ପ୍ରିୟ, ଦକ୍ଷତାରେ ଅର୍ୟମା ପରି, ହେ ସୋମ।