ଅସ୍ଯ ଶ୍ରୋଷନ୍ତ୍ଵା ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵା ଯଶ୍ଚର୍ଷଣୀରଭି । ସୂରଂ ଚିତ୍ସସ୍ରୁଷୀରିଷଃ
ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ପୂର୍ଵୀଭିର୍ହି ଦଦାଶିମ ଶରଦ୍ଭିର୍ମରୁତୋ ଵଯମ୍ । ଅଵୋଭିଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଅନେକ ଶରଦ୍ ଦ୍ୱାରା, ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଭାଗ କରିପାରିବା।
ସୁଭଗଃ ସ ପ୍ରଯଜ୍ଯଵୋ ମରୁତୋ ଅସ୍ତୁ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାଂସି ପର୍ଷଥ
ଯେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ପଥରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଅ, ମାରୁତମାନେ, ସେ ଲୋକ ଧନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଶଶମାନସ୍ଯ ଵା ନରଃ ସ୍ଵେଦସ୍ଯ ସତ୍ଯଶଵସଃ । ଵିଦା କାମସ୍ଯ ଵେନତଃ
ଓ ପୁରୁଷମାନେ, ଯେ ଆନନ୍ଦ ଚାହିଁ ଘମେଉଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣ।
ଯୂଯଂ ତତ୍ସତ୍ଯଶଵସ ଆଵିଷ୍କର୍ତ ମହିତ୍ଵନା । ଵିଧ୍ଯତା ଵିଦ୍ଯୁତା ରକ୍ଷଃ
ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତୁମର ମହାନ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କର; ତୁମର ବିଜୁଳିରେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଧ୍ବଂସ କର।
ଗୂହତା ଗୁହ୍ଯଂ ତମୋ ଵି ଯାତ ଵିଶ୍ଵମତ୍ରିଣମ୍ । ଜ୍ଯୋତିଷ୍କର୍ତା ଯଦୁଶ୍ମସି
ଲୁଚିଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେ; ଆଲୋକ ଦେଉ, କାରଣ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପ୍ରତ୍ଵକ୍ଷସଃ ପ୍ରତଵସୋ ଵିରପ୍ଶିନୋଽନାନତା ଅଵିଥୁରା ଋଜୀଷିଣଃ । ଜୁଷ୍ଟତମାସୋ ନୃତମାସୋ ଅଞ୍ଜିଭିର୍ଵ୍ଯାନଜ୍ରେ କେ ଚିଦୁସ୍ରା ଇଵ ସ୍ତୃଭିଃ
ସେମାନେ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସାମ୍ନାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଟୁଟ, ନିଶ୍ଚଳ ଓ ସିଧା ଚଳିଥିବା; ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ, ଶୋଭା ଦେଇ ଶୁଭିତ, କିଛି ମାନେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରି ଶୋଭିତ।
ଉପହ୍ଵରେଷୁ ଯଦଚିଧ୍ଵଂ ଯଯିଂ ଵଯ ଇଵ ମରୁତଃ କେନ ଚିତ୍ପଥା । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି କୋଶା ଉପ ଵୋ ରଥେଷ୍ଵା ଘୃତମୁକ୍ଷତା ମଧୁଵର୍ଣମର୍ଚତେ
ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଉପତ୍ୟକାରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଦୌଡ଼, କୌଣସି ରାସ୍ତାରେ, ତୁମର ରଥରେ ଘିଅ ପୁରା ପାତ୍ରମାନେ ଝରେ, ମଧୁର ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରୈଷାମଜ୍ମେଷୁ ଵିଥୁରେଵ ରେଜତେ ଭୂମିର୍ଯାମେଷୁ ଯଦ୍ଧ ଯୁଞ୍ଜତେ ଶୁଭେ । ତେ କ୍ରୀଳଯୋ ଧୁନଯୋ ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟଯଃ ସ୍ଵଯଂ ମହିତ୍ଵଂ ପନଯନ୍ତ ଧୂତଯଃ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ରଥ ଯୋଗ କର, ଭୂମି ତଳେ ଉପରେ କମ୍ପନ ହୁଏ; ତୁମର ଖେଳିବା, କମ୍ପିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦଳମାନେ ସ୍ୱୟଂ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
ସ ହି ସ୍ଵସୃତ୍ପୃଷଦଶ୍ଵୋ ଯୁଵା ଗଣୋଽଯା ଈଶାନସ୍ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଃ । ଅସି ସତ୍ଯ ଋଣଯାଵାନେଦ୍ଯୋଽସ୍ଯା ଧିଯଃ ପ୍ରାଵିତାଥା ଵୃଷା ଗଣଃ
ସେ, ଦାଗ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ଯୁବା ଦଳ, ସ୍ୱୟଂଜନ୍ମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିରେ ଘେରା; ତୁମେ ସତ୍ୟ, କୌଣସି ଋଣ ନାହିଁ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ।
ପିତୁଃ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ ଜନ୍ମନା ଵଦାମସି ସୋମସ୍ଯ ଜିହ୍ଵା ପ୍ର ଜିଗାତି ଚକ୍ଷସା । ଯଦୀମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶମ୍ଯୃକ୍ଵାଣ ଆଶତାଦିନ୍ନାମାନି ଯଜ୍ଞିଯାନି ଦଧିରେ
ଆମେ ପୁରୁଣା ପିତାଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ କହୁଛୁ; ସୋମର ଜିହ୍ବା ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ଯେତେବେଳେ ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେତେବେଳେ ପୂଜ୍ୟ ନାମମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।
ଶ୍ରିଯସେ କଂ ଭାନୁଭିଃ ସଂ ମିମିକ୍ଷିରେ ତେ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତ ଋକ୍ଵଭିଃ ସୁଖାଦଯଃ । ତେ ଵାଶୀମନ୍ତ ଇଷ୍ମିଣୋ ଅଭୀରଵୋ ଵିଦ୍ରେ ପ୍ରିଯସ୍ଯ ମାରୁତସ୍ଯ ଧାମ୍ନଃ
ମହିମା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ରଶ୍ମିରେ ମାପିଛନ୍ତି; କିରଣ, ସ୍ତୁତି ସହିତ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ପତାକାଧାରୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସାହସୀ, ପ୍ରିୟ ମାରୁତଙ୍କର ନିବାସକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମଦ୍ଭିର୍ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କୈ ରଥେଭିର୍ଯାତ ଋଷ୍ଟିମଦ୍ଭିରଶ୍ଵପର୍ଣୈଃ । ଆ ଵର୍ଷିଷ୍ଠଯା ନ ଇଷା ଵଯୋ ନ ପପ୍ତତା ସୁମାଯାଃ
ମାରୁତମାନେ, ବିଜୁଳି ଭରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ, ବଣ୍ଡ ଓ ଶୋଭିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ; ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଉଡ଼ିଆସ।
ତେଽରୁଣେଭିର୍ଵରମା ପିଶଙ୍ଗୈଃ ଶୁଭେ କଂ ଯାନ୍ତି ରଥତୂର୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ । ରୁକ୍ମୋ ନ ଚିତ୍ରଃ ସ୍ଵଧିତୀଵାନ୍ପଵ୍ଯା ରଥସ୍ଯ ଜଙ୍ଘନନ୍ତ ଭୂମ
ଲାଲ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ କପିଳ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶୋଭାରେ ରଥ ଚଳାନ୍ତି; ତେଜସ୍ୱୀ ସୁନାର ଗହଣା ପରି, ଧାର ଦିଆ କୁହାଡ଼ି ସହିତ, ରଥର ଚକା ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଶ୍ରିଯେ କଂ ଵୋ ଅଧି ତନୂଷୁ ଵାଶୀର୍ମେଧା ଵନା ନ କୃଣଵନ୍ତ ଊର୍ଧ୍ଵା । ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ କଂ ମରୁତଃ ସୁଜାତାସ୍ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନାସୋ ଧନଯନ୍ତେ ଅଦ୍ରିମ୍
ମହିମା ପାଇଁ, ତୁମର ଦଳମାନେ ଦେହରେ ଶୋଭିତ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପରି ସିଧା ଦଉଁଥିବା; ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିବାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି।
ଅହାନି ଗୃଧ୍ରାଃ ପର୍ଯା ଵ ଆଗୁରିମାଂ ଧିଯଂ ଵାର୍କାର୍ଯାଂ ଚ ଦେଵୀମ୍ । ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଗୋତମାସୋ ଅର୍କୈରୂର୍ଧ୍ଵଂ ନୁନୁଦ୍ର ଉତ୍ସଧିଂ ପିବଧ୍ଯୈ
ଲୋଭୀମାନେ ତୁମ ଦିନମାନେକୁ ଘେରିଛନ୍ତି; ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ଦେବୀ ପ୍ରେରଣା; ଗୋତମମାନେ ସ୍ତୁତି ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପାନ ପାଇଁ କୁଆଁକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି।
ଏତତ୍ତ୍ଯନ୍ନ ଯୋଜନମଚେତି ସସ୍ଵର୍ହ ଯନ୍ମରୁତୋ ଗୋତମୋ ଵଃ । ପଶ୍ଯନ୍ହିରଣ୍ଯଚକ୍ରାନଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଵିଧାଵତୋ ଵରାହୂନ୍
ମାରୁତମାନେ, ଗୋତମ ତୁମ ପାଇଁ ଯେପରି ଗାଇଛନ୍ତି, ତୁମର ଏହି ଯୋଗ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛି; ସେ ତୁମର ସୁନା ଚକା, ଲୋହା ଦାନ୍ତ, ଦ୍ରୁତ ଓ ବନ୍ଦର ପରି ଆକୃତିକୁ ଦେଖିଛି।
ଏଷା ସ୍ଯା ଵୋ ମରୁତୋଽନୁଭର୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଷ୍ଟୋଭତି ଵାଘତୋ ନ ଵାଣୀ । ଅସ୍ତୋଭଯଦ୍ଵୃଥାସାମନୁ ସ୍ଵଧାଂ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ
ମାରୁତମାନେ, ଏହି ତୁମର ଅନୁସରଣକାରୀ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉଛି; ମଧୁର କଣ୍ଠର ଶବ୍ଦ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି, ଦୁଇ ହାତରେ ତୁମ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅନୁସରିଛି।
ଆ ନୋ ଭଦ୍ରାଃ କ୍ରତଵୋ ଯନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତୋଽଦବ୍ଧାସୋ ଅପରୀତାସ ଉଦ୍ଭିଦଃ । ଦେଵା ନୋ ଯଥା ସଦମିଦ୍ଵୃଧେ ଅସନ୍ନପ୍ରାଯୁଵୋ ରକ୍ଷିତାରୋ ଦିଵେଦିଵେ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତାମାନେ ଆସୁନ୍ତୁ, ନିର୍ମଳ, ଅବିରୋଧ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧ; ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆମର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ, ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ଭଦ୍ରା ସୁମତିରୃଜୂଯତାଂ ଦେଵାନାଂ ରାତିରଭି ନୋ ନି ଵର୍ତତାମ୍ । ଦେଵାନାଂ ସଖ୍ଯମୁପ ସେଦିମା ଵଯଂ ଦେଵା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ତିରନ୍ତୁ ଜୀଵସେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ସିଧା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଖ୍ୟତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବାକୁ ଯାଉ; ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତାନ୍ପୂର୍ଵଯା ନିଵିଦା ହୂମହେ ଵଯଂ ଭଗଂ ମିତ୍ରମଦିତିଂ ଦକ୍ଷମସ୍ରିଧମ୍ । ଅର୍ଯମଣଂ ଵରୁଣଂ ସୋମମଶ୍ଵିନା ସରସ୍ଵତୀ ନଃ ସୁଭଗା ମଯସ୍କରତ୍
ପୁରୁଣା ଆହ୍ୱାନରେ, ଆମେ ଭଗ, ମିତ୍ର, ଅଦିତି, ଅକ୍ଷୟ ଦକ୍ଷ, ଅର୍ୟମା, ବରୁଣ, ସୋମ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସରସ୍ୱତୀ ଆମକୁ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତନ୍ନୋ ଵାତୋ ମଯୋଭୁ ଵାତୁ ଭେଷଜଂ ତନ୍ମାତା ପୃଥିଵୀ ତତ୍ପିତା ଦ୍ଯୌଃ । ତଦ୍ଗ୍ରାଵାଣଃ ସୋମସୁତୋ ମଯୋଭୁଵସ୍ତଦଶ୍ଵିନା ଶୃଣୁତଂ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯୁଵମ୍
ବାୟୁ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ; ମାଟି ମାଆ ଓ ଆକାଶ ବାପା ଏହି ଦିଅନ୍ତୁ; ସୋମ ଜନ୍ମା ପାଥରମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା, ଦୟାଳୁ ଦୁଇଜଣ, ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତମୀଶାନଂ ଜଗତସ୍ତସ୍ଥୁଷସ୍ପତିଂ ଧିଯଂଜିନ୍ଵମଵସେ ହୂମହେ ଵଯମ୍ । ପୂଷା ନୋ ଯଥା ଵେଦସାମସଦ୍ଵୃଧେ ରକ୍ଷିତା ପାଯୁରଦବ୍ଧଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ, ବୁଦ୍ଧିକୁ ଉଦ୍ବୁଧ କରୁଥିବା ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣିଥିବା ପୂଷା ଆମ ପାଳକ, ରକ୍ଷକ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ସୁଭିତ୍ତି ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ।
ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ସ୍ଵସ୍ତି ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯୋ ଅରିଷ୍ଟନେମିଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ
ବିଶିଷ୍ଟ କୀର୍ତ୍ତିର ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ପୂଷା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଭେଦ୍ୟ ଚକ୍ର ଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ବୃହସ୍ପତି ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୃଷଦଶ୍ଵା ମରୁତଃ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ ଶୁଭଂଯାଵାନୋ ଵିଦଥେଷୁ ଜଗ୍ମଯଃ । ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ମନଵଃ ସୂରଚକ୍ଷସୋ ଵିଶ୍ଵେ ନୋ ଦେଵା ଅଵସା ଗମନ୍ନିହ
ଛିଟିଛିଟି ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇଥିବା ମରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ ଆଣନ୍ତି ଏବଂ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ଜିହ୍ବା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଖକୁ ତାଙ୍କର କୃପା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଭଦ୍ରଂ କର୍ଣେଭିଃ ଶୃଣୁଯାମ ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମାକ୍ଷଭିର୍ଯଜତ୍ରାଃ । ସ୍ଥିରୈରଙ୍ଗୈସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵାଂସସ୍ତନୂଭିର୍ଵ୍ଯଶେମ ଦେଵହିତଂ ଯଦାଯୁଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଆମ ପିଆରା କାନରେ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣିପାରିବା, ଆମ ପିଆରା ଆଖିରେ ଶୁଭ ଦେଖିପାରିବା। ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶରୀର ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବତାମାନେ ଯେତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଶାନ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଶତମିନ୍ନୁ ଶରଦୋ ଅନ୍ତି ଦେଵା ଯତ୍ରା ନଶ୍ଚକ୍ରା ଜରସଂ ତନୂନାମ୍ । ପୁତ୍ରାସୋ ଯତ୍ର ପିତରୋ ଭଵନ୍ତି ମା ନୋ ମଧ୍ଯା ରୀରିଷତାଯୁର୍ଗନ୍ତୋଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଏମିତି ଶତ ବର୍ଷ ଦେଖିପାରିବା, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ଶରୀର ବୃଦ୍ଧ ହେଉନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅମାନେ ବାପା ହୁଅନ୍ତି, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ବିଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ।
ଅଦିତିର୍ଦ୍ଯୌରଦିତିରନ୍ତରିକ୍ଷମଦିତିର୍ମାତା ସ ପିତା ସ ପୁତ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଦିତିଃ ପଞ୍ଚ ଜନା ଅଦିତିର୍ଜାତମଦିତିର୍ଜନିତ୍ଵମ୍
ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟାକାଶ, ଅଦିତି ମାଆ, ସେଇ ବାପା, ସେଇ ପୁଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚ ଜନ ଅଦିତି, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଜନ୍ମ ଓ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ।
ଋଜୁନୀତୀ ନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ନଯତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଅର୍ଯମା ଦେଵୈଃ ସଜୋଷାଃ
ସିଧା ପଥରେ ଆମକୁ ବରୁଣ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଅର୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ତେ ହି ଵସ୍ଵୋ ଵସଵାନାସ୍ତେ ଅପ୍ରମୂରା ମହୋଭିଃ । ଵ୍ରତା ରକ୍ଷନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵାହା
କାରଣ ସେମାନେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ସଦା ନିୟମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।