ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସହ ଧୀଭିଃ ପୁରଂଧ୍ଯା ମନୋର୍ଯଜତ୍ରା ଅମୃତା ଋତଜ୍ଞାଃ । ରାତିଷାଚୋ ଅଭିଷାଚଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ ସ୍ଵର୍ଗିରୋ ବ୍ରହ୍ମ ସୂକ୍ତଂ ଜୁଷେରତ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ପୁରନ୍ଧି ସହିତ, ମନରେ ପୂଜ୍ୟ, ଅମୃତ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଶୀଳ, ସହାୟକ, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ୱରଗର ଗାୟକମାନେ—ସେମାନେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ପବିତ୍ର ବାଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନ୍ଵସିଷ୍ଠୋ ଅମୃତାନ୍ଵଵନ୍ଦେ ଯେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ପ୍ରତସ୍ଥୁଃ । ତେ ନୋ ରାସନ୍ତାମୁରୁଗାଯମଦ୍ଯ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ବସିଷ୍ଠ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଜି ଆମକୁ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନ୍ହୁଵେ ବୃହଚ୍ଛ୍ରଵସଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃତୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଃ । ଯେ ଵାଵୃଧୁଃ ପ୍ରତରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସ ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାସୋ ଅମୃତା ଋତାଵୃଧଃ
ଆମେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି, ଅମୃତ ଓ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନେ—ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲର ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସୂତା ଵରୁଣପ୍ରଶିଷ୍ଟା ଯେ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷୋ ଭାଗମାନଶୁଃ । ମରୁଦ୍ଗଣେ ଵୃଜନେ ମନ୍ମ ଧୀମହି ମାଘୋନେ ଯଜ୍ଞଂ ଜନଯନ୍ତ ସୂରଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମା, ବରୁଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକର ଅଂଶ ନେଇଥିବାମାନେ; ମାରୁତ ଦଳ, ସଭାକୁ ଆମେ ମନ ଦେଉଛୁ; ମହାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସବ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵସୁଭିଃ ପରି ପାତୁ ନୋ ଗଯମାଦିତ୍ଯୈର୍ନୋ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ରୁଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରେଭିର୍ଦେଵୋ ମୃଳଯାତି ନସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ନୋ ଗ୍ନାଭିଃ ସୁଵିତାଯ ଜିନ୍ଵତୁ
ଇନ୍ଦ୍ର ବସୁମାନେ ସହିତ ଆମ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଅଦିତି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦେବୀମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ।
ଅଦିତିର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଋତଂ ମହଦିନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍ବୃହତ୍ । ଦେଵାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଅଵସେ ହଵାମହେ ଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାନ୍ସଵିତାରଂ ସୁଦଂସସମ୍
ଅଦିତି, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ, ମହାନ ନ୍ୟାୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମାରୁତ ଓ ବଡ଼ ଆଲୋକ; ଦେବତା, ଆଦିତ୍ୟ, ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ସବିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ସରସ୍ଵାନ୍ଧୀଭିର୍ଵରୁଣୋ ଧୃତଵ୍ରତଃ ପୂଷା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମହିମା ଵାଯୁରଶ୍ଵିନା । ବ୍ରହ୍ମକୃତୋ ଅମୃତା ଵିଶ୍ଵଵେଦସଃ ଶର୍ମ ନୋ ଯଂସନ୍ତ୍ରିଵରୂଥମଂହସଃ
ସରସ୍ୱତୀ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଦୃଢ଼ ନୀତିର ବରୁଣ, ପୂଷା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମା, ବାୟୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ; ଅମୃତ ଦେବତା, ପୂଜା ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ—ସେମାନେ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵୃଷା ଯଜ୍ଞୋ ଵୃଷଣଃ ସନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯା ଵୃଷଣୋ ଦେଵା ଵୃଷଣୋ ହଵିଷ୍କୃତଃ । ଵୃଷଣା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଋତାଵରୀ ଵୃଷା ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଵୃଷଣୋ ଵୃଷସ୍ତୁଭଃ
ଯଜ୍ଞ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହବି ଶକ୍ତି ସହିତ ଦିଆଯାଉ; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ନ୍ୟାୟର ଧାରକ, ପର୍ଜନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାୟକ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମା ଵୃଷଣା ଵାଜସାତଯେ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତା ଵୃଷଣା ଉପ ବ୍ରୁଵେ । ଯାଵୀଜିରେ ଵୃଷଣୋ ଦେଵଯଜ୍ଯଯା ତା ନଃ ଶର୍ମ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ଵି ଯଂସତଃ
ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଶକ୍ତି ଜିତିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ମୁଁ ଡାକୁଛି; ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜିତ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ, ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଧୃତଵ୍ରତାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଯଜ୍ଞନିଷ୍କୃତୋ ବୃହଦ୍ଦିଵା ଅଧ୍ଵରାଣାମଭିଶ୍ରିଯଃ । ଅଗ୍ନିହୋତାର ଋତସାପୋ ଅଦ୍ରୁହୋଽପୋ ଅସୃଜନ୍ନନୁ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରଖୁଥିବା ରାଜାମାନେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ବଡ଼ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯଜ୍ଞରେ ଶୋଭିତ; ଅଗ୍ନି, ହୋତା, ସତ୍ୟର ଧାରକ, ଅନ୍ୟାୟରୁ ଦୂର, ବୃତ୍ର ବଧରେ ପାଣିକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଜନଯନ୍ନଭି ଵ୍ରତାପ ଓଷଧୀର୍ଵନିନାନି ଯଜ୍ଞିଯା । ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସ୍ଵରା ପପ୍ରୁରୂତଯେ ଵଶଂ ଦେଵାସସ୍ତନ୍ଵୀ ନି ମାମୃଜୁଃ
ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ନୀତି ଅନୁସାରେ ପାଣି, ଔଷଧି ଓ ବନସ୍ପତି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ଦେବତାମାନେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟକୁ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଦେହର ଆକୃତି ଗଢ଼ିଥିଲେ।
ଧର୍ତାରୋ ଦିଵ ଋଭଵଃ ସୁହସ୍ତା ଵାତାପର୍ଜନ୍ଯା ମହିଷସ୍ଯ ତନ୍ଯତୋଃ । ଆପ ଓଷଧୀଃ ପ୍ର ତିରନ୍ତୁ ନୋ ଗିରୋ ଭଗୋ ରାତିର୍ଵାଜିନୋ ଯନ୍ତୁ ମେ ହଵମ୍
ଆକାଶର ଧାରକ, ଭଲ ହାତ ଥିବା ଋଭୁମାନେ, ପବନ, ପର୍ଜନ୍ୟ, ତଡ଼ିତ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ପାଣି ଓ ଔଷଧି ଆମର ଗୀତକୁ ଆଗକୁ ନେଉନ୍ତୁ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମୋ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ସମୁଦ୍ରଃ ସିନ୍ଧୂ ରଜୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମଜ ଏକପାତ୍ତନଯିତ୍ନୁରର୍ଣଵଃ । ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ ଶୃଣଵଦ୍ଵଚାଂସି ମେ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଉତ ସୂରଯୋ ମମ
ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ମଣ୍ଡଳ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟ, ଏକପାଦ ସନ୍ତାନ, ତଡ଼ିତ୍, ବଡ଼ ଜଳସ୍ରୋତ; ଅହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଉତ୍ତମମାନେ ମଧ୍ୟ।
ସ୍ଯାମ ଵୋ ମନଵୋ ଦେଵଵୀତଯେ ପ୍ରାଞ୍ଚଂ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ଣଯତ ସାଧୁଯା । ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଵସଵଃ ସୁଦାନଵ ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ଶସ୍ଯମାନାନି ଜିନ୍ଵତ
ମନୁଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ, ଆମେ ତୁମ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ହେଉ। ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁମାନେ — ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ — ଏହି ପାଠ ଗୀତମାନେକୁ ଅନୁପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ପ୍ରଥମା ପୁରୋହିତ ଋତସ୍ଯ ପନ୍ଥାମନ୍ଵେମି ସାଧୁଯା । କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପତିଂ ପ୍ରତିଵେଶମୀମହେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଅମୃତାଁ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛତଃ
ଦେବତା ହୋତାମାନେ, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତମାନେ, ମୁଁ ଭଲ ଭାବନାରେ ସତ୍ୟର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଛି। ଆମେ ଛେତ୍ରର ମାଲିକ, ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କୁ ଆମ ଆଶା କରୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ନିଜ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵସିଷ୍ଠାସଃ ପିତୃଵଦ୍ଵାଚମକ୍ରତ ଦେଵାଁ ଈଳାନା ଋଷିଵତ୍ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ପ୍ରୀତା ଇଵ ଜ୍ଞାତଯଃ କାମମେତ୍ଯାସ୍ମେ ଦେଵାସୋଽଵ ଧୂନୁତା ଵସୁ
ବସିଷ୍ଠମାନେ, ପିତୃମାନେ ପରି, ମଧୁର କଥା ରଚନା କରିଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ପୂଜାର ଆଶାରେ, ଋଷିମାନେ ପରି, ଭଲର ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ପରି ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଯେପରି ଖୁସି ହୋଇ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏମିତି ଦେବତାମାନେ, ଆମଠାରୁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଦେଵାନ୍ଵସିଷ୍ଠୋ ଅମୃତାନ୍ଵଵନ୍ଦେ ଯେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ପ୍ରତସ୍ଥୁଃ । ତେ ନୋ ରାସନ୍ତାମୁରୁଗାଯମଦ୍ଯ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ବସିଷ୍ଠ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ। ସେମାନେ ଆଜି ଆମକୁ ବିଶାଳ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇମାଂ ଧିଯଂ ସପ୍ତଶୀର୍ଷ୍ଣୀଂ ପିତା ନ ଋତପ୍ରଜାତାଂ ବୃହତୀମଵିନ୍ଦତ୍ । ତୁରୀଯଂ ସ୍ଵିଜ୍ଜନଯଦ୍ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯୋଽଯାସ୍ଯ ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସନ୍
ପିତା ଏହି ଉଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲେ, ସାତ ମୁଣ୍ଡିଆ, ସତ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଚତୁର୍ଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଋତଂ ଶଂସନ୍ତ ଋଜୁ ଦୀଧ୍ଯାନା ଦିଵସ୍ପୁତ୍ରାସୋ ଅସୁରସ୍ଯ ଵୀରାଃ । ଵିପ୍ରଂ ପଦମଙ୍ଗିରସୋ ଦଧାନା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଧାମ ପ୍ରଥମଂ ମନନ୍ତ
ସତ୍ୟ କହି, ସିଧା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ଅସୁରଙ୍କ ଶୂରମାନେ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ପଥକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଥମ ଆସନକୁ ମନରେ ରଖନ୍ତି।
ହଂସୈରିଵ ସଖିଭିର୍ଵାଵଦଦ୍ଭିରଶ୍ମନ୍ମଯାନି ନହନା ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ । ବୃହସ୍ପତିରଭିକନିକ୍ରଦଦ୍ଗା ଉତ ପ୍ରାସ୍ତୌଦୁଚ୍ଚ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଗାଯତ୍
ହଂସମାନେ ପରି ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହ ଆଲାପ କରୁଥିବା, ପାଥର ଦେଉଳକୁ ଭାଙ୍ଗି, ବୃହସ୍ପତି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗଞ୍ଜିଲେ; ସେ ଗୀତ ଚାଲିଦେଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ଉପରକୁ ଗାଇଲେ।
ଅଵୋ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ପର ଏକଯା ଗା ଗୁହା ତିଷ୍ଠନ୍ତୀରନୃତସ୍ଯ ସେତୌ । ବୃହସ୍ପତିସ୍ତମସି ଜ୍ଯୋତିରିଚ୍ଛନ୍ନୁଦୁସ୍ରା ଆକର୍ଵି ହି ତିସ୍ର ଆଵଃ
ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା, ଗୋଟିଏ ଦୂରେ ରହିଗଲା; ଗାଁମାନେ ଅସତ୍ୟର ବାରଣୀ ପଛରେ ଲୁଚିଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଅନ୍ଧକାରରେ ଆଲୋକ ଖୋଜି, ତିନିଟି ଉଷାକୁ ଆଣିଦେଲେ, ସେ ଏହାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ।
ଵିଭିଦ୍ଯା ପୁରଂ ଶଯଥେମପାଚୀଂ ନିସ୍ତ୍ରୀଣି ସାକମୁଦଧେରକୃନ୍ତତ୍ । ବୃହସ୍ପତିରୁଷସଂ ସୂର୍ଯଂ ଗାମର୍କଂ ଵିଵେଦ ସ୍ତନଯନ୍ନିଵ ଦ୍ଯୌଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିବା ଦୃଢ଼ ଗଢ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି, ସେ ସମୁଦ୍ରରୁ ତିନିଟିକୁ ଏକାସାଥି ଚିରିଦେଲେ। ବୃହସ୍ପତି, ଆକାଶ ପରି ଗଞ୍ଜି, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗାଁ ଓ ଆଲୋକକୁ ଖୋଜିପାଇଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଲଂ ରକ୍ଷିତାରଂ ଦୁଘାନାଂ କରେଣେଵ ଵି ଚକର୍ତା ରଵେଣ । ସ୍ଵେଦାଞ୍ଜିଭିରାଶିରମିଚ୍ଛମାନୋଽରୋଦଯତ୍ପଣିମା ଗା ଅମୁଷ୍ଣାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଁମାନେର ରକ୍ଷକ ବଳାକୁ ହାତରେ ପକାଇ ତାଙ୍କର ଗଞ୍ଜରେ ମାରିଦେଲେ। ଘିଅ ଲଗା ଧନ ପାଇଁ, ସେ ପଣିମାନେକୁ କାନ୍ଦାଇ, ଗାଁମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ସ ଈଂ ସତ୍ଯେଭିଃ ସଖିଭିଃ ଶୁଚଦ୍ଭିର୍ଗୋଧାଯସଂ ଵି ଧନସୈରଦର୍ଦଃ । ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଵୃଷଭିର୍ଵରାହୈର୍ଘର୍ମସ୍ଵେଦେଭିର୍ଦ୍ରଵିଣଂ ଵ୍ଯାନଟ୍
ସତ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ, ସେ ଲୋହା ଦୁର୍ଗକୁ ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ପ୍ରବଳ ବୃଷଭ ଓ ବିଶିଷ୍ଟମାନେ ସହିତ, ଘରମର ତାପରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ।
ତେ ସତ୍ଯେନ ମନସା ଗୋପତିଂ ଗା ଇଯାନାସ ଇଷଣଯନ୍ତ ଧୀଭିଃ । ବୃହସ୍ପତିର୍ମିଥୋଅଵଦ୍ଯପେଭିରୁଦୁସ୍ରିଯା ଅସୃଜତ ସ୍ଵଯୁଗ୍ଭିଃ
ସତ୍ୟ ମନରେ ରଖି, ସେମାନେ ଗାଁମାନେର ମାଲିକଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ, ଚିନ୍ତାରେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ବୃହସ୍ପତି, ପରସ୍ପର ପ୍ରଶଂସାରେ, ନିଜ ଯୋକରେ ଉଷାମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ତଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତୋ ମତିଭିଃ ଶିଵାଭିଃ ସିଂହମିଵ ନାନଦତଂ ସଧସ୍ଥେ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଵୃଷଣଂ ଶୂରସାତୌ ଭରେଭରେ ଅନୁ ମଦେମ ଜିଷ୍ଣୁମ୍
ଶୁଭ ଭାବନାରେ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ, ସଭାରେ ସିଂହ ପରି ଗଞ୍ଜି, ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରବଳ ଓ ବିଜୟୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା।
ଯଦା ଵାଜମସନଦ୍ଵିଶ୍ଵରୂପମା ଦ୍ଯାମରୁକ୍ଷଦୁତ୍ତରାଣି ସଦ୍ମ । ବୃହସ୍ପତିଂ ଵୃଷଣଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତୋ ନାନା ସନ୍ତୋ ବିଭ୍ରତୋ ଜ୍ଯୋତିରାସା
ଯେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ ଆକାରର ଫଳ ପାଇଲେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଉପର ଲୋକକୁ ଗଞ୍ଜାଇଲେ। ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରବଳଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ସେମାନେ ଆଲୋକକୁ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଭାବେ ଧାରଣ କଲେ।
ସତ୍ଯାମାଶିଷଂ କୃଣୁତା ଵଯୋଧୈ କୀରିଂ ଚିଦ୍ଧ୍ଯଵଥ ସ୍ଵେଭିରେଵୈଃ । ପଶ୍ଚା ମୃଧୋ ଅପ ଭଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାସ୍ତଦ୍ରୋଦସୀ ଶୃଣୁତଂ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ
ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମକୁ ସତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଗାୟକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ନିଜ ଦାନରେ ସାହାଯ୍ୟ କର। ସମସ୍ତ ବିରୋଧ ପଛେ ରୁହୁ। ଦିନ ଓ ମାଟି, ଆମର ସମସ୍ତ ଆଶା ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମହ୍ନା ମହତୋ ଅର୍ଣଵସ୍ଯ ଵି ମୂର୍ଧାନମଭିନଦର୍ବୁଦସ୍ଯ । ଅହନ୍ନହିମରିଣାତ୍ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ଦେଵୈର୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପ୍ରାଵତଂ ନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ, ବଡ଼ ନାଗର ମୁଣ୍ଡି ଉପରେ ଗଞ୍ଜିଲେ। ସେ ଅହିକୁ ମାରି, ସାତଟି ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦିନ ଓ ମାଟି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଉଦପ୍ରୁତୋ ନ ଵଯୋ ରକ୍ଷମାଣା ଵାଵଦତୋ ଅଭ୍ରିଯସ୍ଯେଵ ଘୋଷାଃ । ଗିରିଭ୍ରଜୋ ନୋର୍ମଯୋ ମଦନ୍ତୋ ବୃହସ୍ପତିମଭ୍ଯର୍କା ଅନାଵନ୍
ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଉଡ଼ି, ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଦୁର୍ବଳଙ୍କର ଧ୍ୱନି ପରି ଶୁଣାଯାଏ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଗଞ୍ଜୁଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ, ଅର୍କମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରନ୍ତି।