ଅଯଂ ସ୍ତୁତୋ ରାଜା ଵନ୍ଦି ଵେଧା ଅପଶ୍ଚ ଵିପ୍ରସ୍ତରତି ସ୍ଵସେତୁଃ । ସ କକ୍ଷୀଵନ୍ତଂ ରେଜଯତ୍ସୋ ଅଗ୍ନିଂ ନେମିଂ ନ ଚକ୍ରମର୍ଵତୋ ରଘୁଦ୍ରୁ
ଏହି ପ୍ରଶଂସିତ ରାଜା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଗାୟକ, ନିଜ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ଜଳ ଅପାର କରେ। ସେ ଶାଖାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ହଲାଇ, ଚକ୍ରର ରିମ୍ ପରି, ତ୍ୱରିତ ଚଳିଥିବା ଅସ୍ଥିରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ।
ସ ଦ୍ଵିବନ୍ଧୁର୍ଵୈତରଣୋ ଯଷ୍ଟା ସବର୍ଧୁଂ ଧେନୁମସ୍ଵଂ ଦୁହଧ୍ଯୈ । ସଂ ଯନ୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଵୃଞ୍ଜ ଉକ୍ଥୈର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଭିରର୍ଯମଣଂ ଵରୂଥୈଃ
ଏହି ଦୁଇ ସୀମା ଥିବା ବୈତରଣୀ, ପୂଜାରୀ, ସଦା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱକୁ ଦୁଧ ଦେବାକୁ ଚାହେ। ଯେତେବେଳେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଆର୍ୟମାନ ଜେଷ୍ଠ ରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇଥାଏ।
ତଦ୍ବନ୍ଧୁଃ ସୂରିର୍ଦିଵି ତେ ଧିଯଂଧା ନାଭାନେଦିଷ୍ଠୋ ରପତି ପ୍ର ଵେନନ୍ । ସା ନୋ ନାଭିଃ ପରମାସ୍ଯ ଵା ଘାହଂ ତତ୍ପଶ୍ଚା କତିଥଶ୍ଚିଦାସ
ସେ ବନ୍ଧୁ, ଋଷି, ତୁମର ଚିନ୍ତାକୁ ଦିବାରେ ରଖିଛି, ସବୁଠୁ ନିକଟ ନାଭି, ଗାୟକ ଘୋଷଣା କରେ। ସେ ନାଭି ଆମର ହେଉ, ଦୂର ହେଉ କି ନିକଟ, ମୁଁ ପରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଭାବରେ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି।
ଇଯଂ ମେ ନାଭିରିହ ମେ ସଧସ୍ଥମିମେ ମେ ଦେଵା ଅଯମସ୍ମି ସର୍ଵଃ । ଦ୍ଵିଜା ଅହ ପ୍ରଥମଜା ଋତସ୍ଯେଦଂ ଧେନୁରଦୁହଜ୍ଜାଯମାନା
ଏହି ମୋର ନାଭି, ଏଠା ମୋର ଆସନ; ଏମାନେ ମୋର ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ। ଦୁଇଥର ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ଏହି ଗାଈ ନୂତନ ଛାନ୍ଦା ଦେଇ ଦୁଧ ଦେଲା।
ଅଧାସୁ ମନ୍ଦ୍ରୋ ଅରତିର୍ଵିଭାଵାଵ ସ୍ଯତି ଦ୍ଵିଵର୍ତନିର୍ଵନେଷାଟ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵା ଯଚ୍ଛ୍ରେଣିର୍ନ ଶିଶୁର୍ଦନ୍ମକ୍ଷୂ ସ୍ଥିରଂ ଶେଵୃଧଂ ସୂତ ମାତା
ତାପରେ ମୃଦୁ, ଅସ୍ଥିର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକଟି ହେବ, ଦୁଇ ଘୁଞ୍ଚିବା, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ। ଯେତେବେଳେ ଉପରକୁ ରେଖା, ଶିଶୁ ପରି, ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ମା ଦୃଢ଼ ଓ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା ସନ୍ତାନକୁ ଦେଇଥାଏ।
ଅଧା ଗାଵ ଉପମାତିଂ କନାଯା ଅନୁ ଶ୍ଵାନ୍ତସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିତ୍ପରେଯୁଃ । ଶ୍ରୁଧି ତ୍ଵଂ ସୁଦ୍ରଵିଣୋ ନସ୍ତ୍ଵଂ ଯାଳାଶ୍ଵଘ୍ନସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ ସୂନୃତାଭିଃ
ତାପରେ ଗାଈମାନେ କନାୟାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଅନୁସରିଲେ, କିଛି କୁକୁରର ଭଉଁ ଶବ୍ଦ ପରେ। ହେ ଧନବାନ, ଆମକୁ ଶୁଣ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱଘ୍ନର ପ୍ରଶଂସାରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥିବା, ସତ୍ୟ କଥାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଧ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ଵିଦ୍ଧ୍ଯସ୍ମାନ୍ମହୋ ରାଯେ ନୃପତେ ଵଜ୍ରବାହୁଃ । ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ମଘୋନଃ ପାହି ସୂରୀନନେହସସ୍ତେ ହରିଵୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଆଘାତ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ବଳିୟା ଭୁଜା ଥିବା, ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ। ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦାନଶୀଳ, ଆମର ବୀରମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର କୃପାରେ, ଅବିରତ।
ଅଧ ଯଦ୍ରାଜାନା ଗଵିଷ୍ଟୌ ସରତ୍ସରଣ୍ଯୁଃ କାରଵେ ଜରଣ୍ଯୁଃ । ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରେଷ୍ଠଃ ସ ହ୍ଯେଷାଂ ବଭୂଵ ପରା ଚ ଵକ୍ଷଦୁତ ପର୍ଷଦେନାନ୍
ଯେତେବେଳେ ରାଜାମାନେ ଗାଈ ପାଇଁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ସରଣ୍ୟୁ କବି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ଜରଣ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ। ଅତି ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରେରିତ, ସେମାନେର ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ସେ ଆଗକୁ ଯିବେ, କିମ୍ବା ସେମାନେ ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରିବେ।
ଅଧା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜେନ୍ଯସ୍ଯ ପୁଷ୍ଟୌ ଵୃଥା ରେଭନ୍ତ ଈମହେ ତଦୂ ନୁ । ସରଣ୍ଯୁରସ୍ଯ ସୂନୁରଶ୍ଵୋ ଵିପ୍ରଶ୍ଚାସି ଶ୍ରଵସଶ୍ଚ ସାତୌ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ, ଆମେ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ଡାକୁଛୁ, ଅପରାପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ସରଣ୍ୟୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଅଶ୍ୱ; ତୁମେ ଋଷି, ତୁମେ କୀର୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯୁଵୋର୍ଯଦି ସଖ୍ଯାଯାସ୍ମେ ଶର୍ଧାଯ ସ୍ତୋମଂ ଜୁଜୁଷେ ନମସ୍ଵାନ୍ । ଵିଶ୍ଵତ୍ର ଯସ୍ମିନ୍ନା ଗିରଃ ସମୀଚୀଃ ପୂର୍ଵୀଵ ଗାତୁର୍ଦାଶତ୍ସୂନୃତାଯୈ
ଯଦି ଆମେ ତୁମର ସାଙ୍ଗତି, ତୁମର ଦଳ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଅର୍ପଣ କରିଛୁ, ନମ୍ରତା ସହିତ; ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ, ସମନ୍ୱୟ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ଦାତା ପାଇଁ, ସତ୍ୟ କଥା ଲାଗି ଏକତ୍ର ହୁଏ।
ସ ଗୃଣାନୋ ଅଦ୍ଭିର୍ଦେଵଵାନିତି ସୁବନ୍ଧୁର୍ନମସା ସୂକ୍ତୈଃ । ଵର୍ଧଦୁକ୍ଥୈର୍ଵଚୋଭିରା ହି ନୂନଂ ଵ୍ଯଧ୍ଵୈତି ପଯସ ଉସ୍ରିଯାଯାଃ
ସେ, ଗାୟନ କରି, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଜଳ ସହିତ, ଭଲ ବନ୍ଧୁ, ନମ୍ରତା ଓ ସ୍ତୁତିରେ। ସେ ପ୍ରଶଂସା, ଶବ୍ଦରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ; ଏବେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗାଈର ଦୁଧକୁ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।
ତ ଊ ଷୁ ଣୋ ମହୋ ଯଜତ୍ରା ଭୂତ ଦେଵାସ ଊତଯେ ସଜୋଷାଃ । ଯେ ଵାଜାଁ ଅନଯତା ଵିଯନ୍ତୋ ଯେ ସ୍ଥା ନିଚେତାରୋ ଅମୂରାଃ
ଓ ପୂଜ୍ୟ ଦେବଗଣ, ଆପଣମାନେ ଏକତାରେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ । ଆପଣମାନେ ଯେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦ ଭାବରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ଦୃଢ ଭାବରେ ଦଉଁଥାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅବିନଶୀ ।
ଯେ ଯଜ୍ଞେନ ଦକ୍ଷିଣଯା ସମକ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯମମୃତତ୍ଵମାନଶ । ତେଭ୍ଯୋ ଭଦ୍ରମଙ୍ଗିରସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣୀତ ମାନଵଂ ସୁମେଧସଃ
ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଏକତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଖ୍ୟ ଓ ଅମରତ୍ୱ ଚାହିଛନ୍ତି, ଆଙ୍ଗିରସ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ । ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ମାନବ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।
ଯ ଉଦାଜନ୍ପିତରୋ ଗୋମଯଂ ଵସ୍ଵୃତେନାଭିନ୍ଦନ୍ପରିଵତ୍ସରେ ଵଲମ୍ । ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵମଙ୍ଗିରସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣୀତ ମାନଵଂ ସୁମେଧସଃ
ଯେ ପିତାମାନେ ସତ୍ୟତା ସହିତ ଗୋମୟ ଅଟକା ଭାଗକୁ ଭାଙ୍ଗି ଏକ ବର୍ଷରେ ଗୋମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ । ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ମାନବ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।
ଯ ଋତେନ ସୂର୍ଯମାରୋହଯନ୍ଦିଵ୍ଯପ୍ରଥଯନ୍ପୃଥିଵୀଂ ମାତରଂ ଵି । ସୁପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଵମଙ୍ଗିରସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣୀତ ମାନଵଂ ସୁମେଧସଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିଲେ, ମାତୃଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ମାନବ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।
ଅଯଂ ନାଭା ଵଦତି ଵଲ୍ଗୁ ଵୋ ଗୃହେ ଦେଵପୁତ୍ରା ଋଷଯସ୍ତଚ୍ଛୃଣୋତନ । ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯମଙ୍ଗିରସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣୀତ ମାନଵଂ ସୁମେଧସଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ମଧୁର କଥା କହେ, ଦେବପୁତ୍ର ଋଷିମାନେ, ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦିଅନ୍ତୁ । ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ମାନବ ଦାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।
ଵିରୂପାସ ଇଦୃଷଯସ୍ତ ଇଦ୍ଗମ୍ଭୀରଵେପସଃ । ତେ ଅଙ୍ଗିରସଃ ସୂନଵସ୍ତେ ଅଗ୍ନେଃ ପରି ଜଜ୍ଞିରେ
ଯେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଗଭୀର କମ୍ପନ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।
ଯେ ଅଗ୍ନେଃ ପରି ଜଜ୍ଞିରେ ଵିରୂପାସୋ ଦିଵସ୍ପରି । ନଵଗ୍ଵୋ ନୁ ଦଶଗ୍ଵୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ତମୋ ସଚା ଦେଵେଷୁ ମଂହତେ
ଯେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଦିବସ୍ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ନବ ଗୋ ଓ ଦଶ ଗୋ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ନିଃ ସୃଜନ୍ତ ଵାଘତୋ ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ । ସହସ୍ରଂ ମେ ଦଦତୋ ଅଷ୍ଟକର୍ଣ୍ଯଃ ଶ୍ରଵୋ ଦେଵେଷ୍ଵକ୍ରତ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ସେମାନେ ଅଶ୍ୱିନ ଓ ଗୋଧନ ଭରିତ ଝୁଣ୍ଡକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି । ଅଷ୍ଟ କଣ୍ଣ ଥିବାମାନେ ହଜାର ଦେଇ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ର ନୂନଂ ଜାଯତାମଯଂ ମନୁସ୍ତୋକ୍ମେଵ ରୋହତୁ । ଯଃ ସହସ୍ରଂ ଶତାଶ୍ଵଂ ସଦ୍ଯୋ ଦାନାଯ ମଂହତେ
ଏବେ ଏହି ମନୁ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ, ଶିଶୁ ଭଳି ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଉ । ଯେ ଏକାଥିରେ ହଜାର ଓ ଶତ ଅଶ୍ୱ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ।
ନ ତମଶ୍ନୋତି କଶ୍ଚନ ଦିଵ ଇଵ ସାନ୍ଵାରଭମ୍ । ସାଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣା ଵି ସିନ୍ଧୁରିଵ ପପ୍ରଥେ
କେହି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେନି, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଭଳି । ସାବର୍ଣ୍ୟଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣା ନଦୀ ଭଳି ବିସ୍ତାର ହୋଇଯାଏ ।
ଉତ ଦାସା ପରିଵିଷେ ସ୍ମଦ୍ଦିଷ୍ଟୀ ଗୋପରୀଣସା । ଯଦୁସ୍ତୁର୍ଵଶ୍ଚ ମାମହେ
ଦାସମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାମ ଓ ଗୋରକ୍ଷା ସହିତ ଆମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛନ୍ତି । ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି ।
ସହସ୍ରଦା ଗ୍ରାମଣୀର୍ମା ରିଷନ୍ମନୁଃ ସୂର୍ଯେଣାସ୍ଯ ଯତମାନୈତୁ ଦକ୍ଷିଣା । ସାଵର୍ଣେର୍ଦେଵାଃ ପ୍ର ତିରନ୍ତ୍ଵାଯୁର୍ଯସ୍ମିନ୍ନଶ୍ରାନ୍ତା ଅସନାମ ଵାଜମ୍
ହଜାର ଦେବା ନେତା କେହି କଷ୍ଟ ଭୋଗିନାହିଁ । ମନୁଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ପ୍ରୟାସ କରୁ । ସାବର୍ଣ୍ୟଙ୍କ ଦେବମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବରେ ପୁରସ୍କାର ଲାଗିଛୁ ।
ପରାଵତୋ ଯେ ଦିଧିଷନ୍ତ ଆପ୍ଯଂ ମନୁପ୍ରୀତାସୋ ଜନିମା ଵିଵସ୍ଵତଃ । ଯଯାତେର୍ଯେ ନହୁଷ୍ଯସ୍ଯ ବର୍ହିଷି ଦେଵା ଆସତେ ତେ ଅଧି ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ନଃ
ଯେମାନେ ଦୂରରୁ ପୁରାତନ ଜନ୍ମକୁ ଖୋଜନ୍ତି, ମନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ଜନ୍ମ । ଯେମାନେ ଯୟାତି ଓ ନହୁଷଙ୍କ ବର୍ହିରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେବମାନେ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତୁ ।
ଵିଶ୍ଵା ହି ଵୋ ନମସ୍ଯାନି ଵନ୍ଦ୍ଯା ନାମାନି ଦେଵା ଉତ ଯଜ୍ଞିଯାନି ଵଃ । ଯେ ସ୍ଥ ଜାତା ଅଦିତେରଦ୍ଭ୍ଯସ୍ପରି ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତେ ମ ଇହ ଶ୍ରୁତା ହଵମ୍
ଦେବମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ନାମ ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ଓ ଗୌରବ ଯୋଗ୍ୟ । ଯେମାନେ ଆଦିତି, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଆପଣମାନେ ଏଠାରେ ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ଯେଭ୍ଯୋ ମାତା ମଧୁମତ୍ପିନ୍ଵତେ ପଯଃ ପୀଯୂଷଂ ଦ୍ଯୌରଦିତିରଦ୍ରିବର୍ହାଃ । ଉକ୍ଥଶୁଷ୍ମାନ୍ଵୃଷଭରାନ୍ସ୍ଵପ୍ନସସ୍ତାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଅନୁ ମଦା ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଯେଉଁଠାରୁ ମାତା ମଧୁର ଦୁଧ ଓ ପିୟୂଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଆକାଶ, ଆଦିତି ଓ ବର୍ହି । ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉତ୍ତମ ଷ୍ଲୋକ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି ।
ନୃଚକ୍ଷସୋ ଅନିମିଷନ୍ତୋ ଅର୍ହଣା ବୃହଦ୍ଦେଵାସୋ ଅମୃତତ୍ଵମାନଶୁଃ । ଜ୍ଯୋତୀରଥା ଅହିମାଯା ଅନାଗସୋ ଦିଵୋ ଵର୍ଷ୍ମାଣଂ ଵସତେ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ମାନବ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ଅଚଳ, ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ବଡ ଦେବମାନେ ଅମରତ୍ୱ ଚାହିଛନ୍ତି । ଆଲୋକ ରଥରେ ଚାଲି, ଚତୁର୍ତ୍ଥ ଭାବରେ, ପାପ ନଥିବା, ସେମାନେ ଆକାଶର ଉଚ୍ଚତାରେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ରହନ୍ତି ।
ସମ୍ରାଜୋ ଯେ ସୁଵୃଧୋ ଯଜ୍ଞମାଯଯୁରପରିହ୍ଵୃତା ଦଧିରେ ଦିଵି କ୍ଷଯମ୍ । ତାଁ ଆ ଵିଵାସ ନମସା ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ମହୋ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଅଦିତିଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଯେମାନେ ସ୍ଵାଧୀନ ଏବଂ ଯଜ୍ଞରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଅପରାଜିତ, ଦିବି ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି । ସେମାନେ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଆଦିତିଙ୍କୁ, ଆମେ ନମ୍ରତା ଓ ଉତ୍ତମ ଷ୍ଲୋକରେ ଡାକୁ, ଶୁଭ ପାଇଁ ।
କୋ ଵ ସ୍ତୋମଂ ରାଧତି ଯଂ ଜୁଜୋଷଥ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ମନୁଷୋ ଯତି ଷ୍ଠନ । କୋ ଵୋଽଧ୍ଵରଂ ତୁଵିଜାତା ଅରଂ କରଦ୍ଯୋ ନଃ ପର୍ଷଦତ୍ଯଂହଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
କିଏ ଏହି ଷ୍ଲୋକକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଯାହାକୁ ଦେବମାନେ ପ୍ରୀତି କରନ୍ତି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ? କିଏ ଆପଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କରିବେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ? ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଠାରୁ ଉତ୍ତାର କରନ୍ତୁ, ଶୁଭ ପାଇଁ ।
ଯେଭ୍ଯୋ ହୋତ୍ରାଂ ପ୍ରଥମାମାଯେଜେ ମନୁଃ ସମିଦ୍ଧାଗ୍ନିର୍ମନସା ସପ୍ତ ହୋତୃଭିଃ । ତ ଆଦିତ୍ଯା ଅଭଯଂ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ ସୁଗା ନଃ କର୍ତ ସୁପଥା ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ମନୁ ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ଏବଂ ମନରେ ଭାବ ରଖି ସାତି ହୋତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଥମ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଏ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଭୟହୀନ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଆମ ପଥକୁ ସୁବିଧାଜନକ କରି, ଆମକୁ ଭଲ ରାସ୍ତାରେ ନେଇଯିଅ।