ତେଽଵର୍ଧନ୍ତ ସ୍ଵତଵସୋ ମହିତ୍ଵନା ନାକଂ ତସ୍ଥୁରୁରୁ ଚକ୍ରିରେ ସଦଃ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯଦ୍ଧାଵଦ୍ଵୃଷଣଂ ମଦଚ୍ଯୁତଂ ଵଯୋ ନ ସୀଦନ୍ନଧି ବର୍ହିଷି ପ୍ରିଯେ
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ହେଲେ, ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଆସନ ତିଆରି କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବଳ ବୃଷଭ ହେଲେ, ପକ୍ଷୀମାନେ ପ୍ରିୟ କୁଶରେ ବସିଲେ।
ଶୂରା ଇଵେଦ୍ଯୁଯୁଧଯୋ ନ ଜଗ୍ମଯଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ନ ପୃତନାସୁ ଯେତିରେ । ଭଯନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ରାଜାନ ଇଵ ତ୍ଵେଷସଂଦୃଶୋ ନରଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପରି, ଯଶ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି। ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାଜାମାନେ ପରି, ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଯଦ୍ଵଜ୍ରଂ ସୁକୃତଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ସହସ୍ରଭୃଷ୍ଟିଂ ସ୍ଵପା ଅଵର୍ତଯତ୍ । ଧତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନର୍ଯପାଂସି କର୍ତଵେଽହନ୍ଵୃତ୍ରଂ ନିରପାମୌବ୍ଜଦର୍ଣଵମ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯେତେବେଳେ ସୁନ୍ଦର ହେବା ସହିତ ସୁନାର ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ହଜାର ଧାର ଥିଲା। ତାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ନେଇ, ବୀରତାର କାମ କଲେ; ଏହି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନୁନୁଦ୍ରେଽଵତଂ ତ ଓଜସା ଦାଦୃହାଣଂ ଚିଦ୍ବିଭିଦୁର୍ଵି ପର୍ଵତମ୍ । ଧମନ୍ତୋ ଵାଣଂ ମରୁତଃ ସୁଦାନଵୋ ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ରଣ୍ଯାନି ଚକ୍ରିରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମେଘକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଦେଲେ, ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ସଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଗି, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ କଲେ।
ଜିହ୍ମଂ ନୁନୁଦ୍ରେଽଵତଂ ତଯା ଦିଶାସିଞ୍ଚନ୍ନୁତ୍ସଂ ଗୋତମାଯ ତୃଷ୍ଣଜେ । ଆ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀମଵସା ଚିତ୍ରଭାନଵଃ କାମଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ତର୍ପଯନ୍ତ ଧାମଭିଃ
ସେମାନେ ଟେଢ଼ା ମେଘକୁ ସେଇ ଦିଗକୁ ଚାଲିଦେଲେ, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଗୋତମଙ୍କ ପାଇଁ ଝରଣା ଝରାଇଲେ। ଚମକୁଥିବା ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସି, ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ।
ଯା ଵଃ ଶର୍ମ ଶଶମାନାଯ ସନ୍ତି ତ୍ରିଧାତୂନି ଦାଶୁଷେ ଯଚ୍ଛତାଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତାନି ମରୁତୋ ଵି ଯନ୍ତ ରଯିଂ ନୋ ଧତ୍ତ ଵୃଷଣଃ ସୁଵୀରମ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ ଆନନ୍ଦ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ରଖିଛ, ଯେଉଁ ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମକୁ ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ପ୍ରବଳ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ମରୁତୋ ଯସ୍ଯ ହି କ୍ଷଯେ ପାଥା ଦିଵୋ ଵିମହସଃ । ସ ସୁଗୋପାତମୋ ଜନଃ
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ବଡ଼ ଆକାଶର ସନ୍ତାନ ମାରୁତମାନେ ବସନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ଯଜ୍ଞୈର୍ଵା ଯଜ୍ଞଵାହସୋ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵା ମତୀନାମ୍ । ମରୁତଃ ଶୃଣୁତା ହଵମ୍
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
ଉତ ଵା ଯସ୍ଯ ଵାଜିନୋଽନୁ ଵିପ୍ରମତକ୍ଷତ । ସ ଗନ୍ତା ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ
ଯାହାଙ୍କ ପଛରେ ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ଗାଈ ଧନର ଦଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ଅସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ବର୍ହିଷି ସୁତଃ ସୋମୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଉକ୍ଥଂ ମଦଶ୍ଚ ଶସ୍ଯତେ
ଏହି ବୀର ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ଛାନା ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ତୁତି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।
ଅସ୍ଯ ଶ୍ରୋଷନ୍ତ୍ଵା ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵା ଯଶ୍ଚର୍ଷଣୀରଭି । ସୂରଂ ଚିତ୍ସସ୍ରୁଷୀରିଷଃ
ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ପୂର୍ଵୀଭିର୍ହି ଦଦାଶିମ ଶରଦ୍ଭିର୍ମରୁତୋ ଵଯମ୍ । ଅଵୋଭିଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଅନେକ ଶରଦ୍ ଦ୍ୱାରା, ମାରୁତମାନେ, ଆମେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଭାଗ କରିପାରିବା।
ସୁଭଗଃ ସ ପ୍ରଯଜ୍ଯଵୋ ମରୁତୋ ଅସ୍ତୁ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାଂସି ପର୍ଷଥ
ଯେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ପଥରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଅ, ମାରୁତମାନେ, ସେ ଲୋକ ଧନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଶଶମାନସ୍ଯ ଵା ନରଃ ସ୍ଵେଦସ୍ଯ ସତ୍ଯଶଵସଃ । ଵିଦା କାମସ୍ଯ ଵେନତଃ
ଓ ପୁରୁଷମାନେ, ଯେ ଆନନ୍ଦ ଚାହିଁ ଘମେଉଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣ।
ଯୂଯଂ ତତ୍ସତ୍ଯଶଵସ ଆଵିଷ୍କର୍ତ ମହିତ୍ଵନା । ଵିଧ୍ଯତା ଵିଦ୍ଯୁତା ରକ୍ଷଃ
ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତୁମର ମହାନ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କର; ତୁମର ବିଜୁଳିରେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଧ୍ବଂସ କର।
ଗୂହତା ଗୁହ୍ଯଂ ତମୋ ଵି ଯାତ ଵିଶ୍ଵମତ୍ରିଣମ୍ । ଜ୍ଯୋତିଷ୍କର୍ତା ଯଦୁଶ୍ମସି
ଲୁଚିଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେ; ଆଲୋକ ଦେଉ, କାରଣ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପ୍ରତ୍ଵକ୍ଷସଃ ପ୍ରତଵସୋ ଵିରପ୍ଶିନୋଽନାନତା ଅଵିଥୁରା ଋଜୀଷିଣଃ । ଜୁଷ୍ଟତମାସୋ ନୃତମାସୋ ଅଞ୍ଜିଭିର୍ଵ୍ଯାନଜ୍ରେ କେ ଚିଦୁସ୍ରା ଇଵ ସ୍ତୃଭିଃ
ସେମାନେ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସାମ୍ନାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଉଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଟୁଟ, ନିଶ୍ଚଳ ଓ ସିଧା ଚଳିଥିବା; ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ, ଶୋଭା ଦେଇ ଶୁଭିତ, କିଛି ମାନେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରି ଶୋଭିତ।
ଉପହ୍ଵରେଷୁ ଯଦଚିଧ୍ଵଂ ଯଯିଂ ଵଯ ଇଵ ମରୁତଃ କେନ ଚିତ୍ପଥା । ଶ୍ଚୋତନ୍ତି କୋଶା ଉପ ଵୋ ରଥେଷ୍ଵା ଘୃତମୁକ୍ଷତା ମଧୁଵର୍ଣମର୍ଚତେ
ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଉପତ୍ୟକାରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଦୌଡ଼, କୌଣସି ରାସ୍ତାରେ, ତୁମର ରଥରେ ଘିଅ ପୁରା ପାତ୍ରମାନେ ଝରେ, ମଧୁର ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରୈଷାମଜ୍ମେଷୁ ଵିଥୁରେଵ ରେଜତେ ଭୂମିର୍ଯାମେଷୁ ଯଦ୍ଧ ଯୁଞ୍ଜତେ ଶୁଭେ । ତେ କ୍ରୀଳଯୋ ଧୁନଯୋ ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟଯଃ ସ୍ଵଯଂ ମହିତ୍ଵଂ ପନଯନ୍ତ ଧୂତଯଃ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ରଥ ଯୋଗ କର, ଭୂମି ତଳେ ଉପରେ କମ୍ପନ ହୁଏ; ତୁମର ଖେଳିବା, କମ୍ପିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦଳମାନେ ସ୍ୱୟଂ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
ସ ହି ସ୍ଵସୃତ୍ପୃଷଦଶ୍ଵୋ ଯୁଵା ଗଣୋଽଯା ଈଶାନସ୍ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଃ । ଅସି ସତ୍ଯ ଋଣଯାଵାନେଦ୍ଯୋଽସ୍ଯା ଧିଯଃ ପ୍ରାଵିତାଥା ଵୃଷା ଗଣଃ
ସେ, ଦାଗ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ଯୁବା ଦଳ, ସ୍ୱୟଂଜନ୍ମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିରେ ଘେରା; ତୁମେ ସତ୍ୟ, କୌଣସି ଋଣ ନାହିଁ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ।
ପିତୁଃ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯ ଜନ୍ମନା ଵଦାମସି ସୋମସ୍ଯ ଜିହ୍ଵା ପ୍ର ଜିଗାତି ଚକ୍ଷସା । ଯଦୀମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶମ୍ଯୃକ୍ଵାଣ ଆଶତାଦିନ୍ନାମାନି ଯଜ୍ଞିଯାନି ଦଧିରେ
ଆମେ ପୁରୁଣା ପିତାଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ କହୁଛୁ; ସୋମର ଜିହ୍ବା ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ଯେତେବେଳେ ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେତେବେଳେ ପୂଜ୍ୟ ନାମମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।
ଶ୍ରିଯସେ କଂ ଭାନୁଭିଃ ସଂ ମିମିକ୍ଷିରେ ତେ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତ ଋକ୍ଵଭିଃ ସୁଖାଦଯଃ । ତେ ଵାଶୀମନ୍ତ ଇଷ୍ମିଣୋ ଅଭୀରଵୋ ଵିଦ୍ରେ ପ୍ରିଯସ୍ଯ ମାରୁତସ୍ଯ ଧାମ୍ନଃ
ମହିମା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ରଶ୍ମିରେ ମାପିଛନ୍ତି; କିରଣ, ସ୍ତୁତି ସହିତ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ପତାକାଧାରୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସାହସୀ, ପ୍ରିୟ ମାରୁତଙ୍କର ନିବାସକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମଦ୍ଭିର୍ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କୈ ରଥେଭିର୍ଯାତ ଋଷ୍ଟିମଦ୍ଭିରଶ୍ଵପର୍ଣୈଃ । ଆ ଵର୍ଷିଷ୍ଠଯା ନ ଇଷା ଵଯୋ ନ ପପ୍ତତା ସୁମାଯାଃ
ମାରୁତମାନେ, ବିଜୁଳି ଭରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ, ବଣ୍ଡ ଓ ଶୋଭିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସ; ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ସହିତ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଉଡ଼ିଆସ।
ତେଽରୁଣେଭିର୍ଵରମା ପିଶଙ୍ଗୈଃ ଶୁଭେ କଂ ଯାନ୍ତି ରଥତୂର୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ । ରୁକ୍ମୋ ନ ଚିତ୍ରଃ ସ୍ଵଧିତୀଵାନ୍ପଵ୍ଯା ରଥସ୍ଯ ଜଙ୍ଘନନ୍ତ ଭୂମ
ଲାଲ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ କପିଳ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶୋଭାରେ ରଥ ଚଳାନ୍ତି; ତେଜସ୍ୱୀ ସୁନାର ଗହଣା ପରି, ଧାର ଦିଆ କୁହାଡ଼ି ସହିତ, ରଥର ଚକା ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଶ୍ରିଯେ କଂ ଵୋ ଅଧି ତନୂଷୁ ଵାଶୀର୍ମେଧା ଵନା ନ କୃଣଵନ୍ତ ଊର୍ଧ୍ଵା । ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ କଂ ମରୁତଃ ସୁଜାତାସ୍ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନାସୋ ଧନଯନ୍ତେ ଅଦ୍ରିମ୍
ମହିମା ପାଇଁ, ତୁମର ଦଳମାନେ ଦେହରେ ଶୋଭିତ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପରି ସିଧା ଦଉଁଥିବା; ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିବାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି।
ଅହାନି ଗୃଧ୍ରାଃ ପର୍ଯା ଵ ଆଗୁରିମାଂ ଧିଯଂ ଵାର୍କାର୍ଯାଂ ଚ ଦେଵୀମ୍ । ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଗୋତମାସୋ ଅର୍କୈରୂର୍ଧ୍ଵଂ ନୁନୁଦ୍ର ଉତ୍ସଧିଂ ପିବଧ୍ଯୈ
ଲୋଭୀମାନେ ତୁମ ଦିନମାନେକୁ ଘେରିଛନ୍ତି; ଏହି ଚିନ୍ତା, ଏହି ଦେବୀ ପ୍ରେରଣା; ଗୋତମମାନେ ସ୍ତୁତି ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପାନ ପାଇଁ କୁଆଁକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି।
ଏତତ୍ତ୍ଯନ୍ନ ଯୋଜନମଚେତି ସସ୍ଵର୍ହ ଯନ୍ମରୁତୋ ଗୋତମୋ ଵଃ । ପଶ୍ଯନ୍ହିରଣ୍ଯଚକ୍ରାନଯୋଦଂଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଵିଧାଵତୋ ଵରାହୂନ୍
ମାରୁତମାନେ, ଗୋତମ ତୁମ ପାଇଁ ଯେପରି ଗାଇଛନ୍ତି, ତୁମର ଏହି ଯୋଗ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛି; ସେ ତୁମର ସୁନା ଚକା, ଲୋହା ଦାନ୍ତ, ଦ୍ରୁତ ଓ ବନ୍ଦର ପରି ଆକୃତିକୁ ଦେଖିଛି।
ଏଷା ସ୍ଯା ଵୋ ମରୁତୋଽନୁଭର୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଷ୍ଟୋଭତି ଵାଘତୋ ନ ଵାଣୀ । ଅସ୍ତୋଭଯଦ୍ଵୃଥାସାମନୁ ସ୍ଵଧାଂ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ
ମାରୁତମାନେ, ଏହି ତୁମର ଅନୁସରଣକାରୀ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାଉଛି; ମଧୁର କଣ୍ଠର ଶବ୍ଦ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି, ଦୁଇ ହାତରେ ତୁମ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅନୁସରିଛି।
ଆ ନୋ ଭଦ୍ରାଃ କ୍ରତଵୋ ଯନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତୋଽଦବ୍ଧାସୋ ଅପରୀତାସ ଉଦ୍ଭିଦଃ । ଦେଵା ନୋ ଯଥା ସଦମିଦ୍ଵୃଧେ ଅସନ୍ନପ୍ରାଯୁଵୋ ରକ୍ଷିତାରୋ ଦିଵେଦିଵେ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତାମାନେ ଆସୁନ୍ତୁ, ନିର୍ମଳ, ଅବିରୋଧ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧ; ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆମର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ, ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ଭଦ୍ରା ସୁମତିରୃଜୂଯତାଂ ଦେଵାନାଂ ରାତିରଭି ନୋ ନି ଵର୍ତତାମ୍ । ଦେଵାନାଂ ସଖ୍ଯମୁପ ସେଦିମା ଵଯଂ ଦେଵା ନ ଆଯୁଃ ପ୍ର ତିରନ୍ତୁ ଜୀଵସେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ସିଧା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଖ୍ୟତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବାକୁ ଯାଉ; ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।