ଵାଜ୍ଯସି ଵାଜିନେନା ସୁଵେନୀଃ ସୁଵିତ ସ୍ତୋମଂ ସୁଵିତୋ ଦିଵଂ ଗାଃ । ସୁଵିତୋ ଧର୍ମ ପ୍ରଥମାନୁ ସତ୍ଯା ସୁଵିତୋ ଦେଵାନ୍ସୁଵିତୋଽନୁ ପତ୍ମ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଲଭ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା ଲଭ କର, ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଥମ ସତ୍ୟ ନୀତିକୁ ଅନୁସର, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁସର, ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲିବା।
ମହିମ୍ନ ଏଷାଂ ପିତରଶ୍ଚନେଶିରେ ଦେଵା ଦେଵେଷ୍ଵଦଧୁରପି କ୍ରତୁମ୍ । ସମଵିଵ୍ଯଚୁରୁତ ଯାନ୍ଯତ୍ଵିଷୁରୈଷାଂ ତନୂଷୁ ନି ଵିଵିଶୁଃ ପୁନଃ
ଏମାନଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ବଣ୍ଟିଦେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ରୂପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସହୋଭିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ପରି ଚକ୍ରମୂ ରଜଃ ପୂର୍ଵା ଧାମାନ୍ଯମିତା ମିମାନାଃ । ତନୂଷୁ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ନି ଯେମିରେ ପ୍ରାସାରଯନ୍ତ ପୁରୁଧ ପ୍ରଜା ଅନୁ
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପୁରୁଣା ଏବଂ ଅସୀମ ଆଶ୍ରୟକୁ ମାପିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଜନସଂଖ୍ୟା ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।
ଦ୍ଵିଧା ସୂନଵୋଽସୁରଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମାସ୍ଥାପଯନ୍ତ ତୃତୀଯେନ କର୍ମଣା । ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ପିତରଃ ପିତ୍ର୍ଯଂ ସହ ଆଵରେଷ୍ଵଦଧୁସ୍ତନ୍ତୁମାତତମ୍
ପୁଅମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିବା ଅସୁରକୁ ଦୁଇଭାଗ କଲେ, ତୃତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଓ ପୂର୍ବଜ ଝୁଲିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦେଲେ।
ନାଵା ନ କ୍ଷୋଦଃ ପ୍ରଦିଶଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସ୍ଵସ୍ତିଭିରତି ଦୁର୍ଗାଣି ଵିଶ୍ଵା । ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ବୃହଦୁକ୍ଥୋ ମହିତ୍ଵାଵରେଷ୍ଵଦଧାଦା ପରେଷୁ
ଏକ ନୌକା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଯିଏ ଚାଲେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଦିଗମାନେ, ସେପରି ଶୁଭାଶୀଷ ସହିତ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ଅଟଳ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ମହାନ ତାଙ୍କର ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ପୂର୍ବତନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦେଲେ।
ମା ପ୍ର ଗାମ ପଥୋ ଵଯଂ ମା ଯଜ୍ଞାଦିନ୍ଦ୍ର ସୋମିନଃ । ମାନ୍ତ ସ୍ଥୁର୍ନୋ ଅରାତଯଃ
ଆମେ ଏହି ପଥରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ନାହିଁ, ବଳି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଯଜ୍ଞରୁ ବି ଦୂର ହେବା ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ହରାଇବା ନାହିଁ।
ଯୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରସାଧନସ୍ତନ୍ତୁର୍ଦେଵେଷ୍ଵାତତଃ । ତମାହୁତଂ ନଶୀମହି
ଯେଉଁ ସୂତା ଯଜ୍ଞକୁ ଗଠନ କରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେଇ ସୂତାକୁ ଆମେ ଭଲଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ମନୋ ନ୍ଵା ହୁଵାମହେ ନାରାଶଂସେନ ସୋମେନ । ପିତୄଣାଂ ଚ ମନ୍ମଭିଃ
ଏବେ ଆମେ ମନକୁ ଡାକୁଛୁ, ନାରାଶଂସ ଓ ସୋମର କୃପା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା।
ଆ ତ ଏତୁ ମନଃ ପୁନଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ଜୀଵସେ । ଜ୍ଯୋକ୍ଚ ସୂର୍ଯଂ ଦୃଶେ
ସେଇ ମନ ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସୁ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ଦକ୍ଷତା, ଜୀବନ ପାଇଁ, ଏବଂ ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରିବା ପାଇଁ।
ପୁନର୍ନଃ ପିତରୋ ମନୋ ଦଦାତୁ ଦୈଵ୍ଯୋ ଜନଃ । ଜୀଵଂ ଵ୍ରାତଂ ସଚେମହି
ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବମାନବ ସଂପ୍ରଦାୟ, ଆମକୁ ପୁଣି ମନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ସଭାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ଵଯଂ ସୋମ ଵ୍ରତେ ତଵ ମନସ୍ତନୂଷୁ ବିଭ୍ରତଃ । ପ୍ରଜାଵନ୍ତଃ ସଚେମହି
ହେ ସୋମ, ତୁମର ନିୟମରେ, ଆମ ଦେହରେ ମନ ଧାରଣ କରି, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ଯତ୍ତେ ଯମଂ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ବୈବସ୍ୱତ ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଦିଵଂ ଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଆକାଶ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଭୂମିଂ ଚତୁର୍ଭୃଷ୍ଟିଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଚାରିଦିଗ ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଚାରିଟି ଦିଗକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ସମୁଦ୍ରମର୍ଣଵଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ନଦୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ମରୀଚୀଃ ପ୍ରଵତୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଝରଣାକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଅପୋ ଯଦୋଷଧୀର୍ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ଜଳ ଓ ଔଷଧିରେ ଦୂରକୁ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ସୂର୍ଯଂ ଯଦୁଷସଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାତକୁ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ପର୍ଵତାନ୍ବୃହତୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗନ୍ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଜଗତରେ ଦୂରକୁ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ପରାଃ ପରାଵତୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ଦୂର ଦେଶକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଭୂତଂ ଚ ଭଵ୍ଯଂ ଚ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବ, ସେଠାକୁ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ପ୍ର ତାର୍ଯାଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ନଵୀଯ ସ୍ଥାତାରେଵ କ୍ରତୁମତା ରଥସ୍ଯ । ଅଧ ଚ୍ଯଵାନ ଉତ୍ତଵୀତ୍ଯର୍ଥଂ ପରାତରଂ ସୁ ନିରୃତିର୍ଜିହୀତାମ୍
ଆମେ ଜୀବନକୁ ଏପାରରୁ ସେପାରକୁ ନେଉ, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ରଥଚାଳକ ରଥକୁ ଚଳାଏ। ଦୁର୍ବଳତା ଓ ବିନାଶ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ସାମନ୍ନୁ ରାଯେ ନିଧିମନ୍ନ୍ଵନ୍ନଂ କରାମହେ ସୁ ପୁରୁଧ ଶ୍ରଵାଂସି । ତା ନୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଜରିତା ମମତ୍ତୁ ପରାତରଂ ସୁ ନିରୃତିର୍ଜିହୀତାମ୍
ଗୀତ, ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଆମେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଆଣୁ। ଗାୟକ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲକୁ ଚିନ୍ତା କରୁନ୍ତୁ, ବିନାଶ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ଅଭୀ ଷ୍ଵର୍ଯଃ ପୌଂସ୍ଯୈର୍ଭଵେମ ଦ୍ଯୌର୍ନ ଭୂମିଂ ଗିରଯୋ ନାଜ୍ରାନ୍ । ତା ନୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଜରିତା ଚିକେତ ପରାତରଂ ସୁ ନିରୃତିର୍ଜିହୀତାମ୍
ଆମେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ଗାୟକ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ବିନାଶ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ମୋ ଷୁ ଣଃ ସୋମ ମୃତ୍ଯଵେ ପରା ଦାଃ ପଶ୍ଯେମ ନୁ ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମ୍ । ଦ୍ଯୁଭିର୍ହିତୋ ଜରିମା ସୂ ନୋ ଅସ୍ତୁ ପରାତରଂ ସୁ ନିରୃତିର୍ଜିହୀତାମ୍
ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦିଅନି। ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟମାନ ଦେଖୁ। ଦେବତାମାନେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ, ବିନାଶ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ଅସୁନୀତେ ମନୋ ଅସ୍ମାସୁ ଧାରଯ ଜୀଵାତଵେ ସୁ ପ୍ର ତିରା ନ ଆଯୁଃ । ରାରନ୍ଧି ନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶି ଘୃତେନ ତ୍ଵଂ ତନ୍ଵଂ ଵର୍ଧଯସ୍ଵ
ହେ ପ୍ରାଣଦାତା, ଆମ ମନକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଧରି ରଖ। ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ା। ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦର୍ଶନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ। ଘୃତରେ ଆମ ଶରୀରକୁ ପୋଷଣ କର।
ଅସୁନୀତେ ପୁନରସ୍ମାସୁ ଚକ୍ଷୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରାଣମିହ ନୋ ଧେହି ଭୋଗମ୍ । ଜ୍ଯୋକ୍ପଶ୍ଯେମ ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମନୁମତେ ମୃଳଯା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତି
ହେ ପ୍ରାଣଦାତା, ଆମକୁ ପୁଣି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ପୁଣି ଶ୍ୱାସ ଦିଅ, ଏଠିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ଆମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟମାନ ଦେଖୁ। ଅନୁମତି ଦେବୀ, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ପୁନର୍ନୋ ଅସୁଂ ପୃଥିଵୀ ଦଦାତୁ ପୁନର୍ଦ୍ଯୌର୍ଦେଵୀ ପୁନରନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ପୁନର୍ନଃ ସୋମସ୍ତନ୍ଵଂ ଦଦାତୁ ପୁନଃ ପୂଷା ପଥ୍ଯାଂ ଯା ସ୍ଵସ୍ତିଃ
ପୃଥିବୀ ପୁଣି ଆମକୁ ପ୍ରାଣ ଦିଅ, ଦେବୀ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ ପୁଣି ଆମକୁ ପ୍ରାଣ ଦିଅ। ସୋମ ଆମ ଶରୀରକୁ ପୁଣି ଦିଅ, ପୂଷା ପୁଣି ଆମକୁ ନିରାପଦ ପଥ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।