ଦୂରେ ତନ୍ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ ପରାଚୈର୍ଯତ୍ତ୍ଵା ଭୀତେ ଅହ୍ଵଯେତାଂ ଵଯୋଧୈ । ଉଦସ୍ତଭ୍ନାଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମଭୀକେ ଭ୍ରାତୁଃ ପୁତ୍ରାନ୍ମଘଵନ୍ତିତ୍ଵିଷାଣଃ
ସେ ଦୂର ଗୁପ୍ତ ନାମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ। ହେ ମଘବାନ୍, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ତୁମର ଭାଇଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ମହତ୍ତନ୍ନାମ ଗୁହ୍ଯଂ ପୁରୁସ୍ପୃଗ୍ଯେନ ଭୂତଂ ଜନଯୋ ଯେନ ଭଵ୍ଯମ୍ । ପ୍ରତ୍ନଂ ଜାତଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଦସ୍ଯ ପ୍ରିଯଂ ପ୍ରିଯାଃ ସମଵିଶନ୍ତ ପଞ୍ଚ
ସେ ମହାନ ଗୁପ୍ତ ନାମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେ ଅନେକ କଳାର ଅଧିକାରୀ, ତୁମେ ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମଦେଇଥିବା ପୁରୁଣା ଆଲୋକ, ପ୍ରିୟମାନେ ଏକାଠି ପଞ୍ଚ ଜଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣାଦୋତ ମଧ୍ଯଂ ପଞ୍ଚ ଦେଵାଁ ଋତୁଶଃ ସପ୍ତସପ୍ତ । ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶତା ପୁରୁଧା ଵି ଚଷ୍ଟେ ସରୂପେଣ ଜ୍ଯୋତିଷା ଵିଵ୍ରତେନ
ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ପୂରଣ କଲେ, ପଞ୍ଚ ଦେବତା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ, ସାତି ସାତି ହୋଇ। ଚଉତିସ୍ ରୂପରେ, ସେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଯଦୁଷ ଔଚ୍ଛଃ ପ୍ରଥମା ଵିଭାନାମଜନଯୋ ଯେନ ପୁଷ୍ଟସ୍ଯ ପୁଷ୍ଟମ୍ । ଯତ୍ତେ ଜାମିତ୍ଵମଵରଂ ପରସ୍ଯା ମହନ୍ମହତ୍ଯା ଅସୁରତ୍ଵମେକମ୍
ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ପ୍ରଥମ ଆଲୋକ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ଜଣ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମର ନିକଟତା ସର୍ବୋଚ୍ଚରୁ ଅଧୋ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏକମାତ୍ର ମହାଶକ୍ତିରେ।
ଵିଧୁଂ ଦଦ୍ରାଣଂ ସମନେ ବହୂନାଂ ଯୁଵାନଂ ସନ୍ତଂ ପଲିତୋ ଜଗାର । ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଯ କାଵ୍ଯଂ ମହିତ୍ଵାଦ୍ଯା ମମାର ସ ହ୍ଯଃ ସମାନ
ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଥିବା, ବଢ଼ୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଯୁବା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧଳା କେଶ ହୋଇଛି, ସେ ଜାଗିଉଠନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ କବିର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖ, ସେ ଗତକାଲି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତଥାପି ସେ ଏହି ଦିନ ନବଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶାକ୍ମନା ଶାକୋ ଅରୁଣଃ ସୁପର୍ଣ ଆ ଯୋ ମହଃ ଶୂରଃ ସନାଦନୀଳଃ । ଯଚ୍ଚିକେତ ସତ୍ଯମିତ୍ତନ୍ନ ମୋଘଂ ଵସୁ ସ୍ପାର୍ହମୁତ ଜେତୋତ ଦାତା
ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରକ୍ତିମ, ଗରୁଡ଼, ଯିଏ ମହାନ, ବୀର, ପୁରୁଣା ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ସେ ଯାହା ଜାଣନ୍ତି, ତାହା ସତ୍ୟ, କେବେ ଅନର୍ଥକ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର ଧନ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେ ଜିତିବା ଓ ଦେଇବା ଉଭୟ।
ଐଭିର୍ଦଦେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯା ପୌଂସ୍ଯାନି ଯେଭିରୌକ୍ଷଦ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ଵଜ୍ରୀ । ଯେ କର୍ମଣଃ କ୍ରିଯମାଣସ୍ଯ ମହ୍ନ ଋତେକର୍ମମୁଦଜାଯନ୍ତ ଦେଵାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ସେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବଜ୍ରଧାରୀ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ବର୍ଷା କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ କର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଯୁଜା କର୍ମାଣି ଜନଯନ୍ଵିଶ୍ଵୌଜା ଅଶସ୍ତିହା ଵିଶ୍ଵମନାସ୍ତୁରାଷାଟ୍ । ପୀତ୍ଵୀ ସୋମସ୍ଯ ଦିଵ ଆ ଵୃଧାନଃ ଶୂରୋ ନିର୍ଯୁଧାଧମଦ୍ଦସ୍ଯୂନ୍
ଏକତ୍ୱରେ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଶୁଭକୁ ନଶ୍ୱନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମନର ଅଧିପତି, ଶାସକ। ସୋମ ପାନ କରି, ଦିଗନ୍ତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ସେ ବୀର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ।
ଇଦଂ ତ ଏକଂ ପର ଊ ତ ଏକଂ ତୃତୀଯେନ ଜ୍ଯୋତିଷା ସଂ ଵିଶସ୍ଵ । ସଂଵେଶନେ ତନ୍ଵଶ୍ଚାରୁରେଧି ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାଂ ପରମେ ଜନିତ୍ରେ
ଏହା ତୁମର, ଗୋଟିଏ; ସେଠା ମଧ୍ୟ ତୁମର, ଆଉ ତୃତୀୟ ଆଲୋକରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ସମାବେଶରେ, ତୁମର ଦେହମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମସ୍ଥଳରେ।
ତନୂଷ୍ଟେ ଵାଜିନ୍ତନ୍ଵଂ ନଯନ୍ତୀ ଵାମମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଧାତୁ ଶର୍ମ ତୁଭ୍ଯମ୍ । ଅହ୍ରୁତୋ ମହୋ ଧରୁଣାଯ ଦେଵାନ୍ଦିଵୀଵ ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵମା ମିମୀଯାଃ
ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୂପ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣୁ, ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହ, ଏବଂ ଆକାଶର ଆଲୋକ ପରି ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନିଜେ ତିଆରି କର।
ଵାଜ୍ଯସି ଵାଜିନେନା ସୁଵେନୀଃ ସୁଵିତ ସ୍ତୋମଂ ସୁଵିତୋ ଦିଵଂ ଗାଃ । ସୁଵିତୋ ଧର୍ମ ପ୍ରଥମାନୁ ସତ୍ଯା ସୁଵିତୋ ଦେଵାନ୍ସୁଵିତୋଽନୁ ପତ୍ମ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଲଭ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା ଲଭ କର, ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଥମ ସତ୍ୟ ନୀତିକୁ ଅନୁସର, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁସର, ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲିବା।
ମହିମ୍ନ ଏଷାଂ ପିତରଶ୍ଚନେଶିରେ ଦେଵା ଦେଵେଷ୍ଵଦଧୁରପି କ୍ରତୁମ୍ । ସମଵିଵ୍ଯଚୁରୁତ ଯାନ୍ଯତ୍ଵିଷୁରୈଷାଂ ତନୂଷୁ ନି ଵିଵିଶୁଃ ପୁନଃ
ଏମାନଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ବଣ୍ଟିଦେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ରୂପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସହୋଭିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ପରି ଚକ୍ରମୂ ରଜଃ ପୂର୍ଵା ଧାମାନ୍ଯମିତା ମିମାନାଃ । ତନୂଷୁ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ନି ଯେମିରେ ପ୍ରାସାରଯନ୍ତ ପୁରୁଧ ପ୍ରଜା ଅନୁ
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପୁରୁଣା ଏବଂ ଅସୀମ ଆଶ୍ରୟକୁ ମାପିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଜନସଂଖ୍ୟା ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।
ଦ୍ଵିଧା ସୂନଵୋଽସୁରଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମାସ୍ଥାପଯନ୍ତ ତୃତୀଯେନ କର୍ମଣା । ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ପିତରଃ ପିତ୍ର୍ଯଂ ସହ ଆଵରେଷ୍ଵଦଧୁସ୍ତନ୍ତୁମାତତମ୍
ପୁଅମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିବା ଅସୁରକୁ ଦୁଇଭାଗ କଲେ, ତୃତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଓ ପୂର୍ବଜ ଝୁଲିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦେଲେ।
ନାଵା ନ କ୍ଷୋଦଃ ପ୍ରଦିଶଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସ୍ଵସ୍ତିଭିରତି ଦୁର୍ଗାଣି ଵିଶ୍ଵା । ସ୍ଵାଂ ପ୍ରଜାଂ ବୃହଦୁକ୍ଥୋ ମହିତ୍ଵାଵରେଷ୍ଵଦଧାଦା ପରେଷୁ
ଏକ ନୌକା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଯିଏ ଚାଲେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଦିଗମାନେ, ସେପରି ଶୁଭାଶୀଷ ସହିତ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ଅଟଳ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ମହାନ ତାଙ୍କର ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ପୂର୍ବତନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦେଲେ।
ମା ପ୍ର ଗାମ ପଥୋ ଵଯଂ ମା ଯଜ୍ଞାଦିନ୍ଦ୍ର ସୋମିନଃ । ମାନ୍ତ ସ୍ଥୁର୍ନୋ ଅରାତଯଃ
ଆମେ ଏହି ପଥରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ନାହିଁ, ବଳି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଯଜ୍ଞରୁ ବି ଦୂର ହେବା ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ହରାଇବା ନାହିଁ।
ଯୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରସାଧନସ୍ତନ୍ତୁର୍ଦେଵେଷ୍ଵାତତଃ । ତମାହୁତଂ ନଶୀମହି
ଯେଉଁ ସୂତା ଯଜ୍ଞକୁ ଗଠନ କରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେଇ ସୂତାକୁ ଆମେ ଭଲଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ମନୋ ନ୍ଵା ହୁଵାମହେ ନାରାଶଂସେନ ସୋମେନ । ପିତୄଣାଂ ଚ ମନ୍ମଭିଃ
ଏବେ ଆମେ ମନକୁ ଡାକୁଛୁ, ନାରାଶଂସ ଓ ସୋମର କୃପା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା।
ଆ ତ ଏତୁ ମନଃ ପୁନଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ଜୀଵସେ । ଜ୍ଯୋକ୍ଚ ସୂର୍ଯଂ ଦୃଶେ
ସେଇ ମନ ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସୁ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ଦକ୍ଷତା, ଜୀବନ ପାଇଁ, ଏବଂ ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରିବା ପାଇଁ।
ପୁନର୍ନଃ ପିତରୋ ମନୋ ଦଦାତୁ ଦୈଵ୍ଯୋ ଜନଃ । ଜୀଵଂ ଵ୍ରାତଂ ସଚେମହି
ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବମାନବ ସଂପ୍ରଦାୟ, ଆମକୁ ପୁଣି ମନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ସଭାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ଵଯଂ ସୋମ ଵ୍ରତେ ତଵ ମନସ୍ତନୂଷୁ ବିଭ୍ରତଃ । ପ୍ରଜାଵନ୍ତଃ ସଚେମହି
ହେ ସୋମ, ତୁମର ନିୟମରେ, ଆମ ଦେହରେ ମନ ଧାରଣ କରି, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା।
ଯତ୍ତେ ଯମଂ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ବୈବସ୍ୱତ ଯମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଦିଵଂ ଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଆକାଶ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଭୂମିଂ ଚତୁର୍ଭୃଷ୍ଟିଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଚାରିଦିଗ ପୃଥିବୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଚାରିଟି ଦିଗକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ସମୁଦ୍ରମର୍ଣଵଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ନଦୀକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ମରୀଚୀଃ ପ୍ରଵତୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ଯଦି ତୁମର ମନ ଦୂରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଝରଣାକୁ ଚାଲିଯାଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଘରେ ରହିବା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ଅପୋ ଯଦୋଷଧୀର୍ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ଜଳ ଓ ଔଷଧିରେ ଦୂରକୁ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ସୂର୍ଯଂ ଯଦୁଷସଂ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାତକୁ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ତେ ପର୍ଵତାନ୍ବୃହତୋ ମନୋ ଜଗାମ ଦୂରକମ୍ । ତତ୍ତ ଆ ଵର୍ତଯାମସୀହ କ୍ଷଯାଯ ଜୀଵସେ
ତୁମର ମନ ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲା, ସେଇ ମନକୁ ଆମେ ଏଠିକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଛୁ, ଏଠିରେ ବସିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।