ଐଚ୍ଛାମ ତ୍ଵା ବହୁଧା ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟମଗ୍ନେ ଅପ୍ସ୍ଵୋଷଧୀଷୁ । ତଂ ତ୍ଵା ଯମୋ ଅଚିକେଚ୍ଚିତ୍ରଭାନୋ ଦଶାନ୍ତରୁଷ୍ଯାଦତିରୋଚମାନମ୍
ଆମେ ତୁମକୁ, ଜାତବେଦା, ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖିଛୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ଔଷଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା; ଯମ, ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମକୁ ଦଶ ଦିଗରୁ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିବା ବୁଝିଥିଲେ।
ହୋତ୍ରାଦହଂ ଵରୁଣ ବିଭ୍ଯଦାଯଂ ନେଦେଵ ମା ଯୁନଜନ୍ନତ୍ର ଦେଵାଃ । ତସ୍ଯ ମେ ତନ୍ଵୋ ବହୁଧା ନିଵିଷ୍ଟା ଏତମର୍ଥଂ ନ ଚିକେତାହମଗ୍ନିଃ
ହୋତା ଭୂମିକାରୁ, ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭୟ କରି ପଛୁଆଇଲି; ସେଠି ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଏକତ୍ର କରିଲେନି; ମୋର ଦେହର ବହୁ ରୂପ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଲିନି।
ଏହି ମନୁର୍ଦେଵଯୁର୍ଯଜ୍ଞକାମୋଽରଂକୃତ୍ଯା ତମସି କ୍ଷେଷ୍ଯଗ୍ନେ । ସୁଗାନ୍ପଥଃ କୃଣୁହି ଦେଵଯାନାନ୍ଵହ ହଵ୍ଯାନି ସୁମନସ୍ଯମାନଃ
ଆସ, ମନୁ, ୟଜ୍ଞ ଆଶା କରୁଥିବା ଦେବମୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ଠିକ୍ ପଥରେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ବାହାର କର; ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ କର, ଭଲ ମନେ ହବ୍ୟ ଆଣ।
ଅଗ୍ନେଃ ପୂର୍ଵେ ଭ୍ରାତରୋ ଅର୍ଥମେତଂ ରଥୀଵାଧ୍ଵାନମନ୍ଵାଵରୀଵୁଃ । ତସ୍ମାଦ୍ଭିଯା ଵରୁଣ ଦୂରମାଯଂ ଗୌରୋ ନ କ୍ଷେପ୍ନୋରଵିଜେ ଜ୍ଯାଯାଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୂର୍ବ ଭାଇମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ରଥଚାଳକ ରାସ୍ତାକୁ ଅନୁସରେ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ବରୁଣ, ଭୟରେ ମୁଁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଆସିଛି, ଯେପରି ଫିକା ରଙ୍ଗର ଏକ ଜଣ ଅଜୟ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ନୁହେଁ।
କୁର୍ମସ୍ତ ଆଯୁରଜରଂ ଯଦଗ୍ନେ ଯଥା ଯୁକ୍ତୋ ଜାତଵେଦୋ ନ ରିଷ୍ଯାଃ । ଅଥା ଵହାସି ସୁମନସ୍ଯମାନୋ ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵିଷଃ ସୁଜାତ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଅବିନାଶୀ କରୁଛୁ, ଯେପରି ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହେଲେ ତୁମେ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହାଁ। ଏହାପରେ, ଭଲ ମନେଇ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହବିଷ୍ୟ ଭାଗ ଉଠାଇ ନେଉଛ।
ପ୍ରଯାଜାନ୍ମେ ଅନୁଯାଜାଁଶ୍ଚ କେଵଲାନୂର୍ଜସ୍ଵନ୍ତଂ ହଵିଷୋ ଦତ୍ତ ଭାଗମ୍ । ଘୃତଂ ଚାପାଂ ପୁରୁଷଂ ଚୌଷଧୀନାମଗ୍ନେଶ୍ଚ ଦୀର୍ଘମାଯୁରସ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ମୋତେ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦିଆଯାଉଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଥିବା ହବିଷ୍ୟର ଭାଗ ଦିଅ। ଘୃତ, ଜଳର ସାର, ଔଷଧିର ସାର ଦିଅ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତଵ ପ୍ରଯାଜା ଅନୁଯାଜାଶ୍ଚ କେଵଲ ଊର୍ଜସ୍ଵନ୍ତୋ ହଵିଷଃ ସନ୍ତୁ ଭାଗାଃ । ତଵାଗ୍ନେ ଯଜ୍ଞୋଽଯମସ୍ତୁ ସର୍ଵସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମନ୍ତାଂ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ତୁମର ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ହବିଷ୍ୟର ଭାଗ ସବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ଏହି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ତୁମର ହେଉ, ଏବଂ ଚାରିଦିଗ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶାସ୍ତନ ମା ଯଥେହ ହୋତା ଵୃତୋ ମନଵୈ ଯନ୍ନିଷଦ୍ଯ । ପ୍ର ମେ ବ୍ରୂତ ଭାଗଧେଯଂ ଯଥା ଵୋ ଯେନ ପଥା ହଵ୍ଯମା ଵୋ ଵହାନି
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋତେ ଏଠାରେ ଶିଖାଅ, ଯେପରି ନିର୍ବାଚିତ ହୋତା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି। ମୋର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାଗ କହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଅ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମର ହବିଷ୍ୟ ଉଠାଇ ନେଇପାରିବି।
ଅହଂ ହୋତା ନ୍ଯସୀଦଂ ଯଜୀଯାନ୍ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମରୁତୋ ମା ଜୁନନ୍ତି । ଅହରହରଶ୍ଵିନାଧ୍ଵର୍ଯଵଂ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମା ସମିଦ୍ଭଵତି ସାହୁତିର୍ଵାମ୍
ମୁଁ ହୋତା ଭାବେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବସିଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ମରୁତମାନେ ମୋତେ ସହଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ଦିନ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମର ପୁରୋହିତ ହବିଷ୍ୟ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଏହି ଆହୁତି ତୁମ ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଯୋ ହୋତା କିରୁ ସ ଯମସ୍ଯ କମପ୍ଯୂହେ ଯତ୍ସମଞ୍ଜନ୍ତି ଦେଵାଃ । ଅହରହର୍ଜାଯତେ ମାସିମାସ୍ଯଥା ଦେଵା ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହମ୍
ଏହି ହୋତା, ଯେଉଁଠି ଯିଏ ହେଉନାହିଁ, ସେ ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଉଅଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ମନୋନୀତ କରନ୍ତି, ସେହି ଉପରେ ସେ ଚିନ୍ତା କରେ। ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କର ନବଜନ୍ମ ହୁଏ, ପ୍ରତିମାସ ଏହିପରି, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ହବିଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ମାଂ ଦେଵା ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହମପମ୍ଲୁକ୍ତଂ ବହୁ କୃଚ୍ଛ୍ରା ଚରନ୍ତମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଯଜ୍ଞଂ ନଃ କଲ୍ପଯାତି ପଞ୍ଚଯାମଂ ତ୍ରିଵୃତଂ ସପ୍ତତନ୍ତୁମ୍
ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ହବିଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ କେବେ ଥକେନାହିଁ, ବହୁ କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥାଏ। ଅଗ୍ନି, ଜଣା ଥିବା, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପଞ୍ଚ ଭାଗ, ତିନି ଭାଗ ଓ ସାତ ତାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରେ।
ଆ ଵୋ ଯକ୍ଷ୍ଯମୃତତ୍ଵଂ ସୁଵୀରଂ ଯଥା ଵୋ ଦେଵା ଵରିଵଃ କରାଣି । ଆ ବାହ୍ଵୋର୍ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେଯାମଥେମା ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଜଯାତି
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅମରତ୍ୱ ଓ ବୀରତା ଆଣିପାରିବି, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ତିଆରି କରିପାରିବି। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରକୁ ତୁମର ବାହୁରେ ରଖିଦେଉ, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ବିଜୟୀ ହେଉ।
ତ୍ରୀଣି ଶତା ତ୍ରୀ ସହସ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନିଂ ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ଦେଵା ନଵ ଚାସପର୍ଯନ୍ । ଔକ୍ଷନ୍ଘୃତୈରସ୍ତୃଣନ୍ବର୍ହିରସ୍ମା ଆଦିଦ୍ଧୋତାରଂ ନ୍ଯସାଦଯନ୍ତ
ତିନି ଶହ ତିନି ହଜାର ଦେବତା, ତାହା ସହିତ ତିରିଶି ଏବଂ ନଉ ଅଧିକ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ। ସେମାନେ ଘୃତ ଲଗାଇ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶ ଛାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ବସାଇଲେ।
ଯମୈଚ୍ଛାମ ମନସା ସୋଽଯମାଗାଦ୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ପରୁଷଶ୍ଚିକିତ୍ଵାନ୍ । ସ ନୋ ଯକ୍ଷଦ୍ଦେଵତାତା ଯଜୀଯାନ୍ନି ହି ଷତ୍ସଦନ୍ତରଃ ପୂର୍ଵୋ ଅସ୍ମତ୍
ଯାହାକୁ ଆମେ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିଲୁ, ସେ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ଥିବା। ସେ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ, ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ଦିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ଏଠାରେ ଥିବା, ଆମଠାରୁ ଦୂର ନୁହେଁ।
ଅରାଧି ହୋତା ନିଷଦା ଯଜୀଯାନଭି ପ୍ରଯାଂସି ସୁଧିତାନି ହି ଖ୍ଯତ୍ । ଯଜାମହୈ ଯଜ୍ଞିଯାନ୍ହନ୍ତ ଦେଵାଁ ଈଳାମହା ଈଡ୍ଯାଁ ଆଜ୍ଯେନ
ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ ହୋତା ବସନ୍ତୁ, ସୁସଜ୍ଜିତ ଆହୁତିମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ଆମେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା—ଆସନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା।
ସାଧ୍ଵୀମକର୍ଦେଵଵୀତିଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଜିହ୍ଵାମଵିଦାମ ଗୁହ୍ଯାମ୍ । ସ ଆଯୁରାଗାତ୍ସୁରଭିର୍ଵସାନୋ ଭଦ୍ରାମକର୍ଦେଵହୂତିଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ
ଆଜି ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଆମର ଆହ୍ୱାନକୁ ସଫଳ କରିଛ। ଆମେ ଯଜ୍ଞର ଗୁପ୍ତ ଜିଭାକୁ ଖୋଜିପାଇଛୁ। ସେ ଜୀବନ ନେଇ, ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରି ଆସିଛନ୍ତି। ଆଜି ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଆମର ଆହ୍ୱାନକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରିଛ।
ତଦଦ୍ଯ ଵାଚଃ ପ୍ରଥମଂ ମସୀଯ ଯେନାସୁରାଁ ଅଭି ଦେଵା ଅସାମ । ଊର୍ଜାଦ ଉତ ଯଜ୍ଞିଯାସଃ ପଞ୍ଚ ଜନା ମମ ହୋତ୍ରଂ ଜୁଷଧ୍ଵମ୍
ଆଜି ମୁଁ ପ୍ରଥମ କଥା କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ। ଶକ୍ତିରେ ପୋଷିତ, ପୂଜ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ଜନ ମୋର ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ପଞ୍ଚ ଜନା ମମ ହୋତ୍ରଂ ଜୁଷନ୍ତାଂ ଗୋଜାତା ଉତ ଯେ ଯଜ୍ଞିଯାସଃ । ପୃଥିଵୀ ନଃ ପାର୍ଥିଵାତ୍ପାତ୍ଵଂହସୋଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦିଵ୍ଯାତ୍ପାତ୍ଵସ୍ମାନ୍
ପାଞ୍ଚ ଜନେ ମୋର ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଗଉମୂଳ ଓ ପୂଜ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଭୂଲୋକର ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଓ ଦିଗନ୍ତ ଆମକୁ ଉପର ଅପଦ୍ରବ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ତନ୍ତୁଂ ତନ୍ଵନ୍ରଜସୋ ଭାନୁମନ୍ଵିହି ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତଃ ପଥୋ ରକ୍ଷ ଧିଯା କୃତାନ୍ । ଅନୁଲ୍ବଣଂ ଵଯତ ଜୋଗୁଵାମପୋ ମନୁର୍ଭଵ ଜନଯା ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ତୁମେ ତାନ ବୁଣ, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଅନୁସର। ଚିନ୍ତାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଭିନାଶୀ ଭାବେ ତାନ ବୁଣ, ହେ ଜଳ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ମନୁ ପରି ହୁଅ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିଅ।
ଅକ୍ଷାନହୋ ନହ୍ଯତନୋତ ସୋମ୍ଯା ଇଷ୍କୃଣୁଧ୍ଵଂ ରଶନା ଓତ ପିଂଶତ । ଅଷ୍ଟାଵନ୍ଧୁରଂ ଵହତାଭିତୋ ରଥଂ ଯେନ ଦେଵାସୋ ଅନଯନ୍ନଭି ପ୍ରିଯମ୍
ଯୋକ୍ତା ଖୋଲ, ହେ ସୋମ ଭରିଥିବାମାନେ, ରଶି ଢିଲା କର, ରାଶି ଖୋଲି ଚିକ୍କଣ କର। ଆଠ ଚକା ଥିବା ରଥକୁ ଚାଲାଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟକୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଥିଲେ।
ଅଶ୍ମନ୍ଵତୀ ରୀଯତେ ସଂ ରଭଧ୍ଵମୁତ୍ତିଷ୍ଠତ ପ୍ର ତରତା ସଖାଯଃ । ଅତ୍ରା ଜହାମ ଯେ ଅସନ୍ନଶେଵାଃ ଶିଵାନ୍ଵଯମୁତ୍ତରେମାଭି ଵାଜାନ୍
ପାଥରିଆ ରଥ ଚାଲୁଛି—ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ଉଠ, ଅତିକ୍ରମ କର, ହେ ସଙ୍ଗୀମାନେ। ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ସହଯୋଗୀ ନୁହେଁ, ସେମାନେକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଏବଂ ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଆମେ ଅଧିକ ଲାଭ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେବା।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ମାଯା ଵେଦପସାମପସ୍ତମୋ ବିଭ୍ରତ୍ପାତ୍ରା ଦେଵପାନାନି ଶଂତମା । ଶିଶୀତେ ନୂନଂ ପରଶୁଂ ସ୍ଵାଯସଂ ଯେନ ଵୃଶ୍ଚାଦେତଶୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯିଏ ସମସ୍ତ କଳା ଓ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ମଦ ପାନର ପାତ୍ର ବହନ କରନ୍ତି। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲୋହାର କୁହାଡ଼ିକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଇଥିଲେ।
ସତୋ ନୂନଂ କଵଯଃ ସଂ ଶିଶୀତ ଵାଶୀଭିର୍ଯାଭିରମୃତାଯ ତକ୍ଷଥ । ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପଦା ଗୁହ୍ଯାନି କର୍ତନ ଯେନ ଦେଵାସୋ ଅମୃତତ୍ଵମାନଶୁଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ କୁହାଡ଼ି ନେଇ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅମୃତତ୍ୱ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଗୁପ୍ତ ପଦକ୍ରମ ଜାଣି, ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅମୃତତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଗର୍ଭେ ଯୋଷାମଦଧୁର୍ଵତ୍ସମାସନ୍ଯପୀଚ୍ଯେନ ମନସୋତ ଜିହ୍ଵଯା । ସ ଵିଶ୍ଵାହା ସୁମନା ଯୋଗ୍ଯା ଅଭି ସିଷାସନିର୍ଵନତେ କାର ଇଜ୍ଜିତିମ୍
ଗାଈର ଗର୍ଭରେ ବଛାକୁ ରଖିଦେଲେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ମନ ଓ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା। ସେ ସଦା ଭଲମନେ, ସମସ୍ତ ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଜିଏ ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଗାୟକ।
ତାଂ ସୁ ତେ କୀର୍ତିଂ ମଘଵନ୍ମହିତ୍ଵା ଯତ୍ତ୍ଵା ଭୀତେ ରୋଦସୀ ଅହ୍ଵଯେତାମ୍ । ପ୍ରାଵୋ ଦେଵାଁ ଆତିରୋ ଦାସମୋଜଃ ପ୍ରଜାଯୈ ତ୍ଵସ୍ଯୈ ଯଦଶିକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର
ମଘବାନ୍, ତୁମର ସେ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଭୟଭୀତ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ—ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ, ଦାସଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେଠାରେ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ହେଇଥିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଦଚରସ୍ତନ୍ଵା ଵାଵୃଧାନୋ ବଲାନୀନ୍ଦ୍ର ପ୍ରବ୍ରୁଵାଣୋ ଜନେଷୁ । ମାଯେତ୍ସା ତେ ଯାନି ଯୁଦ୍ଧାନ୍ଯାହୁର୍ନାଦ୍ଯ ଶତ୍ରୁଂ ନନୁ ପୁରା ଵିଵିତ୍ସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦେହ ଓ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଘୋଷଣା କଲେ—ସେଠି ତୁମର ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକୁ ମାୟା ଭାବିବାକୁ ଦିଅନି; ଆଜି ଶତ୍ରୁ ପୂର୍ବପରି ନୁହେଁ, ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
କ ଉ ନୁ ତେ ମହିମନଃ ସମସ୍ଯାସ୍ମତ୍ପୂର୍ଵ ଋଷଯୋଽନ୍ତମାପୁଃ । ଯନ୍ମାତରଂ ଚ ପିତରଂ ଚ ସାକମଜନଯଥାସ୍ତନ୍ଵଃ ସ୍ଵାଯାଃ
ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱର ସୀମା କିଏ ପହଞ୍ଚିଛି? ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ କିଏ ଜାଣିଥିଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର? ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜ ଦେହରୁ ମା' ଓ ବାପାଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଚତ୍ଵାରି ତେ ଅସୁର୍ଯାଣି ନାମାଦାଭ୍ଯାନି ମହିଷସ୍ଯ ସନ୍ତି । ତ୍ଵମଙ୍ଗ ତାନି ଵିଶ୍ଵାନି ଵିତ୍ସେ ଯେଭିଃ କର୍ମାଣି ମଘଵଞ୍ଚକର୍ଥ
ତୁମର ଚାରିଟି ଆଧିପତ୍ୟ ନାମ ବଢ଼ିଆ ମହିଷରେ ରହିଛି। ହେ ମଘବାନ୍, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ଜାଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵା ଦଧିଷେ କେଵଲାନି ଯାନ୍ଯାଵିର୍ଯା ଚ ଗୁହା ଵସୂନି । କାମମିନ୍ମେ ମଘଵନ୍ମା ଵି ତାରୀସ୍ତ୍ଵମାଜ୍ଞାତା ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାସି ଦାତା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଦେଖିପାରିବା ଓ ଗୁପ୍ତ ଧନ-ଦୌଲତ ଧାରଣ କର। ମୋର ଇଚ୍ଛାକୁ ବାଧା ଦିଅନି, ହେ ମଘବାନ୍। ତୁମେ ଜ୍ଞାତା, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାତା।
ଯୋ ଅଦଧାଜ୍ଜ୍ଯୋତିଷି ଜ୍ଯୋତିରନ୍ତର୍ଯୋ ଅସୃଜନ୍ମଧୁନା ସଂ ମଧୂନି । ଅଧ ପ୍ରିଯଂ ଶୂଷମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ମ ବ୍ରହ୍ମକୃତୋ ବୃହଦୁକ୍ଥାଦଵାଚି
ଯିଏ ଆଲୋକ ଭିତରେ ଆଲୋକ ରଖିଥିଲେ, ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ମଧୁରତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—ତା'ପରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମୋର ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ଗୀତ କହିଛି।