ଅହଂ ଦାଂ ଗୃଣତେ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଵସ୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣଵଂ ମହ୍ଯଂ ଵର୍ଧନମ୍ । ଅହଂ ଭୁଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ଚୋଦିତାଯଜ୍ଵନଃ ସାକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵସ୍ମିନ୍ଭରେ
ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ପୁରୁଣା ଧନ ଦେଉଛି। ମୋ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ଆଣିଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାକ୍ଷୀ ହୁଏ।
ମାଂ ଧୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ନାମ ଦେଵତା ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚାପାଂ ଚ ଜନ୍ତଵଃ । ଅହଂ ହରୀ ଵୃଷଣା ଵିଵ୍ରତା ରଘୂ ଅହଂ ଵଜ୍ରଂ ଶଵସେ ଧୃଷ୍ଣ୍ଵା ଦଦେ
ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି ନାମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦିଗବାସୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ। ମୁଁ ଦୁଇଟି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁତ କରିଛି। ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଇଛି।
ଅହମତ୍କଂ କଵଯେ ଶିଶ୍ନଥଂ ହଥୈରହଂ କୁତ୍ସମାଵମାଭିରୂତିଭିଃ । ଅହଂ ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଶ୍ନଥିତା ଵଧର୍ଯମଂ ନ ଯୋ ରର ଆର୍ଯଂ ନାମ ଦସ୍ଯଵେ
ମୁଁ ମୋର ଶକ୍ତିରେ କବି ପାଇଁ ଆତ୍କକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲି। କୁତ୍ସାଙ୍କୁ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଲି। ମୁଁ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦଳିଲି, ଭଦ୍ର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ରୋକିଲି, ଯିଏ ଆର୍ୟ ନାମ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଇନଥିଲେ।
ଅହଂ ପିତେଵ ଵେତସୂଁରଭିଷ୍ଟଯେ ତୁଗ୍ରଂ କୁତ୍ସାଯ ସ୍ମଦିଭଂ ଚ ରନ୍ଧଯମ୍ । ଅହଂ ଭୁଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ରାଜନି ପ୍ର ଯଦ୍ଭରେ ତୁଜଯେ ନ ପ୍ରିଯାଧୃଷେ
ପୁଅ ପାଇଁ ବାପା ଯେପରି, ମୁଁ ଭଲ ଚାହିଦା ପାଇଁ ଭେତସୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି। କୁତ୍ସା ଓ ସ୍ମଦିଭ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁଗ୍ରକୁ ଦଳିଲି। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ବିଜୟ ଲାଗିଲି।
ଅହଂ ରନ୍ଧଯଂ ମୃଗଯଂ ଶ୍ରୁତର୍ଵଣେ ଯନ୍ମାଜିହୀତ ଵଯୁନା ଚନାନୁଷକ୍ । ଅହଂ ଵେଶଂ ନମ୍ରମାଯଵେଽକରମହଂ ସଵ୍ଯାଯ ପଡ୍ଗୃଭିମରନ୍ଧଯମ୍
ମୁଁ ଶ୍ରୁତର୍ବଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୋ ଦକ୍ଷତା ଚାହିଲେ। ମୁଁ ନମ୍ର ବେଶକୁ ଅନୁଗତ କରିଲି। ସବ୍ୟା ପାଇଁ ମୁଁ ପଡଗୃଭିକୁ ଦଳିଲି।
ଅହଂ ସ ଯୋ ନଵଵାସ୍ତ୍ଵଂ ବୃହଦ୍ରଥଂ ସଂ ଵୃତ୍ରେଵ ଦାସଂ ଵୃତ୍ରହାରୁଜମ୍ । ଯଦ୍ଵର୍ଧଯନ୍ତଂ ପ୍ରଥଯନ୍ତମାନୁଷଗ୍ଦୂରେ ପାରେ ରଜସୋ ରୋଚନାକରମ୍
ମୁଁ ସେଇ, ଯିଏ ବୃତ୍ରନାଶକ ଭଳି ନବବାସ୍ତ୍ୱ ଓ ବୃହଦ୍ରଥ ନାମକ ଦାସକୁ ଦଳନ କରିଥିଲି; ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ନିଜକୁ ବଡ଼ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦୂର, ଆକାଶ ଆଲୋକର ପାରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲି।
ଅହଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପରି ଯାମ୍ଯାଶୁଭିଃ ପ୍ରୈତଶେଭିର୍ଵହମାନ ଓଜସା । ଯନ୍ମା ସାଵୋ ମନୁଷ ଆହ ନିର୍ଣିଜ ଋଧକ୍କୃଷେ ଦାସଂ କୃତ୍ଵ୍ଯଂ ହଥୈଃ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୃତ ଘୋଡ଼ାରେ ଘୁରିବାକୁ ଯାଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚେଷ୍ଟାରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ମଣିଷମାନେ ମୋତେ ଡାକନ୍ତି, ମୁଁ ଦାସକୁ ତଳକୁ ଆଣି ଦଳନ କରେ।
ଅହଂ ସପ୍ତହା ନହୁଷୋ ନହୁଷ୍ଟରଃ ପ୍ରାଶ୍ରାଵଯଂ ଶଵସା ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ । ଅହଂ ନ୍ଯନ୍ଯଂ ସହସା ସହସ୍କରଂ ନଵ ଵ୍ରାଧତୋ ନଵତିଂ ଚ ଵକ୍ଷଯମ୍
ମୁଁ ସପ୍ତ ରୂପରେ ନହୁଷ, ନହୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ମୋର ପ୍ରଭାବରେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ମୋର ମହିମା ଘୋଷଣା କଲେ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଦଳନ କଲି, ଏବଂ ନବେଇ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଜିତିଲି।
ଅହଂ ସପ୍ତ ସ୍ରଵତୋ ଧାରଯଂ ଵୃଷା ଦ୍ରଵିତ୍ନ୍ଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସୀରା ଅଧି । ଅହମର୍ଣାଂସି ଵି ତିରାମି ସୁକ୍ରତୁର୍ଯୁଧା ଵିଦଂ ମନଵେ ଗାତୁମିଷ୍ଟଯେ
ମୁଁ ବୃଷଭ ଭଳି, ପୃଥିବୀରେ ସପ୍ତ ଝରଣାକୁ ତାଲି ରଖିଥିଲି; ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ଜଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଏବଂ ମନୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପଥ ଖୋଜେ।
ଅହଂ ତଦାସୁ ଧାରଯଂ ଯଦାସୁ ନ ଦେଵଶ୍ଚନ ତ୍ଵଷ୍ଟାଧାରଯଦ୍ରୁଶତ୍ । ସ୍ପାର୍ହଂ ଗଵାମୂଧସ୍ସୁ ଵକ୍ଷଣାସ୍ଵା ମଧୋର୍ମଧୁ ଶ୍ଵାତ୍ର୍ଯଂ ସୋମମାଶିରମ୍
ମୁଁ ସେଠି ଝରଣାକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଧାରଣ କରିପାରିଲେନି; ଗାଈର ଅମୂଲ୍ୟ ଦୁଧ, ତାଙ୍କ ଉଦରରେ ଲୁଚିଥିଲା, ମଧୁର ମଧୁ, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ରହିଥିଲା।
ଏଵା ଦେଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵ୍ଯେ ନୄନ୍ପ୍ର ଚ୍ଯୌତ୍ନେନ ମଘଵା ସତ୍ଯରାଧାଃ । ଵିଶ୍ଵେତ୍ତା ତେ ହରିଵଃ ଶଚୀଵୋଽଭି ତୁରାସଃ ସ୍ଵଯଶୋ ଗୃଣନ୍ତି
ଏଭଳି ଦେବମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସତ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ବୀରତାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଛନ୍ତି; ହରିବ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ଯଶ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମନ୍ଦମାନାଯାନ୍ଧସୋଽର୍ଚା ଵିଶ୍ଵାନରାଯ ଵିଶ୍ଵାଭୁଵେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସୁମଖଂ ସହୋ ମହି ଶ୍ରଵୋ ନୃମ୍ଣଂ ଚ ରୋଦସୀ ସପର୍ଯତଃ
ଯିଏ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେଇ ମହାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ବିଶ୍ୱାନରକୁ, ଆପଣମାନେ ଗୀତ ଉଠାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଯଶ ଓ ବୀରତା ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ପୂଜିତ।
ସୋ ଚିନ୍ନୁ ସଖ୍ଯା ନର୍ଯ ଇନ ସ୍ତୁତଶ୍ଚର୍କୃତ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମାଵତେ ନରେ । ଵିଶ୍ଵାସୁ ଧୂର୍ଷୁ ଵାଜକୃତ୍ଯେଷୁ ସତ୍ପତେ ଵୃତ୍ରେ ଵାପ୍ସ୍ଵଭି ଶୂର ମନ୍ଦସେ
ସେଉଁଠି, ଉତ୍ତମ ସଖ୍ୟତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହାୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଶୂରବୀର, ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ।
କେ ତେ ନର ଇନ୍ଦ୍ର ଯେ ତ ଇଷେ ଯେ ତେ ସୁମ୍ନଂ ସଧନ୍ଯମିଯକ୍ଷାନ୍ । କେ ତେ ଵାଜାଯାସୁର୍ଯାଯ ହିନ୍ଵିରେ କେ ଅପ୍ସୁ ସ୍ଵାସୂର୍ଵରାସୁ ପୌଂସ୍ଯେ
କେଉଁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହାନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଶା କରନ୍ତି? କେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କେଉଁମାନେ ଜଳରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନରେ, ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତି?
ଭୁଵସ୍ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ମହାନ୍ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସଵନେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯଃ । ଭୁଵୋ ନୄଁଶ୍ଚ୍ଯୌତ୍ନୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମିନ୍ଭରେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ମହାନ୍; ସମସ୍ତ ୟଜ୍ଞରେ ପୂଜ୍ୟ; ସମସ୍ତ ସଭାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଉପଦେଶ ସର୍ବୋପରି।
ଅଵା ନୁ କଂ ଜ୍ଯାଯାନ୍ଯଜ୍ଞଵନସୋ ମହୀଂ ତ ଓମାତ୍ରାଂ କୃଷ୍ଟଯୋ ଵିଦୁଃ । ଅସୋ ନୁ କମଜରୋ ଵର୍ଧାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେଦେତା ସଵନା ତୂତୁମା କୃଷେ
ଏବେ ବଡ଼ ୟଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଲୋକମାନେ ତୁମ ଅପାର ମାପ ଜାଣନ୍ତି; ଏହି ଅଜର, ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି।
ଏତା ଵିଶ୍ଵା ସଵନା ତୂତୁମା କୃଷେ ସ୍ଵଯଂ ସୂନୋ ସହସୋ ଯାନି ଦଧିଷେ । ଵରାଯ ତେ ପାତ୍ରଂ ଧର୍ମଣେ ତନା ଯଜ୍ଞୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମୋଦ୍ଯତଂ ଵଚଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଯାହା ତୁମେ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ; ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଛି, ୟଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୋଇଛି।
ଯେ ତେ ଵିପ୍ର ବ୍ରହ୍ମକୃତଃ ସୁତେ ସଚା ଵସୂନାଂ ଚ ଵସୁନଶ୍ଚ ଦାଵନେ । ପ୍ର ତେ ସୁମ୍ନସ୍ଯ ମନସା ପଥା ଭୁଵନ୍ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯାନ୍ଧସଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ପାଇଁ ସୁତକାଳରେ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଛନ୍ତି ଓ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନରେ ତୁମ ଦୟା ଆଶା କରି, ସୁତ ସୋମର ଆନନ୍ଦର ପଥ ଅନୁସରନ୍ତି।
ମହତ୍ତଦୁଲ୍ବଂ ସ୍ଥଵିରଂ ତଦାସୀଦ୍ଯେନାଵିଷ୍ଟିତଃ ପ୍ରଵିଵେଶିଥାପଃ । ଵିଶ୍ଵା ଅପଶ୍ଯଦ୍ବହୁଧା ତେ ଅଗ୍ନେ ଜାତଵେଦସ୍ତନ୍ଵୋ ଦେଵ ଏକଃ
ସେ ମହାନ୍, ପୁରୁଣା ଅଣ୍ଡ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲ; ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦା, ତୁମେ ନିଜ ଦେହର ସମସ୍ତ ରୂପ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲ।
କୋ ମା ଦଦର୍ଶ କତମଃ ସ ଦେଵୋ ଯୋ ମେ ତନ୍ଵୋ ବହୁଧା ପର୍ଯପଶ୍ଯତ୍ । କ୍ଵାହ ମିତ୍ରାଵରୁଣା କ୍ଷିଯନ୍ତ୍ଯଗ୍ନେର୍ଵିଶ୍ଵାଃ ସମିଧୋ ଦେଵଯାନୀଃ
କିଏ ମୋତେ ଦେଖିଲା, କେଉଁ ଦେବତା ସେ, ଯିଏ ମୋର ଦେହର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଦେଖିଥିଲେ? କେଉଁଠି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ବସନ୍ତି, କେଉଁଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେବମୟ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଅଛି?
ଐଚ୍ଛାମ ତ୍ଵା ବହୁଧା ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟମଗ୍ନେ ଅପ୍ସ୍ଵୋଷଧୀଷୁ । ତଂ ତ୍ଵା ଯମୋ ଅଚିକେଚ୍ଚିତ୍ରଭାନୋ ଦଶାନ୍ତରୁଷ୍ଯାଦତିରୋଚମାନମ୍
ଆମେ ତୁମକୁ, ଜାତବେଦା, ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖିଛୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ଔଷଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା; ଯମ, ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମକୁ ଦଶ ଦିଗରୁ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିବା ବୁଝିଥିଲେ।
ହୋତ୍ରାଦହଂ ଵରୁଣ ବିଭ୍ଯଦାଯଂ ନେଦେଵ ମା ଯୁନଜନ୍ନତ୍ର ଦେଵାଃ । ତସ୍ଯ ମେ ତନ୍ଵୋ ବହୁଧା ନିଵିଷ୍ଟା ଏତମର୍ଥଂ ନ ଚିକେତାହମଗ୍ନିଃ
ହୋତା ଭୂମିକାରୁ, ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭୟ କରି ପଛୁଆଇଲି; ସେଠି ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଏକତ୍ର କରିଲେନି; ମୋର ଦେହର ବହୁ ରୂପ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଲିନି।
ଏହି ମନୁର୍ଦେଵଯୁର୍ଯଜ୍ଞକାମୋଽରଂକୃତ୍ଯା ତମସି କ୍ଷେଷ୍ଯଗ୍ନେ । ସୁଗାନ୍ପଥଃ କୃଣୁହି ଦେଵଯାନାନ୍ଵହ ହଵ୍ଯାନି ସୁମନସ୍ଯମାନଃ
ଆସ, ମନୁ, ୟଜ୍ଞ ଆଶା କରୁଥିବା ଦେବମୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ଠିକ୍ ପଥରେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ବାହାର କର; ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ କର, ଭଲ ମନେ ହବ୍ୟ ଆଣ।
ଅଗ୍ନେଃ ପୂର୍ଵେ ଭ୍ରାତରୋ ଅର୍ଥମେତଂ ରଥୀଵାଧ୍ଵାନମନ୍ଵାଵରୀଵୁଃ । ତସ୍ମାଦ୍ଭିଯା ଵରୁଣ ଦୂରମାଯଂ ଗୌରୋ ନ କ୍ଷେପ୍ନୋରଵିଜେ ଜ୍ଯାଯାଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୂର୍ବ ଭାଇମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ରଥଚାଳକ ରାସ୍ତାକୁ ଅନୁସରେ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ବରୁଣ, ଭୟରେ ମୁଁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଆସିଛି, ଯେପରି ଫିକା ରଙ୍ଗର ଏକ ଜଣ ଅଜୟ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ନୁହେଁ।
କୁର୍ମସ୍ତ ଆଯୁରଜରଂ ଯଦଗ୍ନେ ଯଥା ଯୁକ୍ତୋ ଜାତଵେଦୋ ନ ରିଷ୍ଯାଃ । ଅଥା ଵହାସି ସୁମନସ୍ଯମାନୋ ଭାଗଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵିଷଃ ସୁଜାତ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଅବିନାଶୀ କରୁଛୁ, ଯେପରି ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହେଲେ ତୁମେ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହାଁ। ଏହାପରେ, ଭଲ ମନେଇ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହବିଷ୍ୟ ଭାଗ ଉଠାଇ ନେଉଛ।
ପ୍ରଯାଜାନ୍ମେ ଅନୁଯାଜାଁଶ୍ଚ କେଵଲାନୂର୍ଜସ୍ଵନ୍ତଂ ହଵିଷୋ ଦତ୍ତ ଭାଗମ୍ । ଘୃତଂ ଚାପାଂ ପୁରୁଷଂ ଚୌଷଧୀନାମଗ୍ନେଶ୍ଚ ଦୀର୍ଘମାଯୁରସ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ମୋତେ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦିଆଯାଉଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଥିବା ହବିଷ୍ୟର ଭାଗ ଦିଅ। ଘୃତ, ଜଳର ସାର, ଔଷଧିର ସାର ଦିଅ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତଵ ପ୍ରଯାଜା ଅନୁଯାଜାଶ୍ଚ କେଵଲ ଊର୍ଜସ୍ଵନ୍ତୋ ହଵିଷଃ ସନ୍ତୁ ଭାଗାଃ । ତଵାଗ୍ନେ ଯଜ୍ଞୋଽଯମସ୍ତୁ ସର୍ଵସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମନ୍ତାଂ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ତୁମର ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ହବିଷ୍ୟର ଭାଗ ସବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ଏହି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ତୁମର ହେଉ, ଏବଂ ଚାରିଦିଗ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶାସ୍ତନ ମା ଯଥେହ ହୋତା ଵୃତୋ ମନଵୈ ଯନ୍ନିଷଦ୍ଯ । ପ୍ର ମେ ବ୍ରୂତ ଭାଗଧେଯଂ ଯଥା ଵୋ ଯେନ ପଥା ହଵ୍ଯମା ଵୋ ଵହାନି
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋତେ ଏଠାରେ ଶିଖାଅ, ଯେପରି ନିର୍ବାଚିତ ହୋତା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି। ମୋର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାଗ କହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଅ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମର ହବିଷ୍ୟ ଉଠାଇ ନେଇପାରିବି।
ଅହଂ ହୋତା ନ୍ଯସୀଦଂ ଯଜୀଯାନ୍ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମରୁତୋ ମା ଜୁନନ୍ତି । ଅହରହରଶ୍ଵିନାଧ୍ଵର୍ଯଵଂ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମା ସମିଦ୍ଭଵତି ସାହୁତିର୍ଵାମ୍
ମୁଁ ହୋତା ଭାବେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବସିଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ମରୁତମାନେ ମୋତେ ସହଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ଦିନ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମର ପୁରୋହିତ ହବିଷ୍ୟ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଏହି ଆହୁତି ତୁମ ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଯୋ ହୋତା କିରୁ ସ ଯମସ୍ଯ କମପ୍ଯୂହେ ଯତ୍ସମଞ୍ଜନ୍ତି ଦେଵାଃ । ଅହରହର୍ଜାଯତେ ମାସିମାସ୍ଯଥା ଦେଵା ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହମ୍
ଏହି ହୋତା, ଯେଉଁଠି ଯିଏ ହେଉନାହିଁ, ସେ ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଉଅଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ମନୋନୀତ କରନ୍ତି, ସେହି ଉପରେ ସେ ଚିନ୍ତା କରେ। ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କର ନବଜନ୍ମ ହୁଏ, ପ୍ରତିମାସ ଏହିପରି, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ହବିଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।