ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋ ରୋଧୋ ଵକ୍ଷୋ ଅଥର୍ଵଣସ୍ତ୍ରିତାଯ ଗା ଅଜନଯମହେରଧି । ଅହଂ ଦସ୍ଯୁଭ୍ଯଃ ପରି ନୃମ୍ଣମା ଦଦେ ଗୋତ୍ରା ଶିକ୍ଷନ୍ଦଧୀଚେ ମାତରିଶ୍ଵନେ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅବରୋଧ ଓ ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ଶକ୍ତି। ମୁଁ ତୃତି ପାଇଁ ଗାଈ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲି। ମୁଁ ନରମାନେ ପାଇଁ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଲି, ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଦଧିଚି ଓ ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କୁ ଗୋତ୍ର ଦେଇଥିଲି।
ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵଜ୍ରମତକ୍ଷଦାଯସଂ ମଯି ଦେଵାସୋଽଵୃଜନ୍ନପି କ୍ରତୁମ୍ । ମମାନୀକଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯେଵ ଦୁଷ୍ଟରଂ ମାମାର୍ଯନ୍ତି କୃତେନ କର୍ତ୍ଵେନ ଚ
ମୋ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଲୋହାର ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋତେ ଦେଲେ। ମୋର ମୁହଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ। ମୋ କାମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଅହମେତଂ ଗଵ୍ଯଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ପଶୁଂ ପୁରୀଷିଣଂ ସାଯକେନା ହିରଣ୍ଯଯମ୍ । ପୁରୂ ସହସ୍ରା ନି ଶିଶାମି ଦାଶୁଷେ ଯନ୍ମା ସୋମାସ ଉକ୍ଥିନୋ ଅମନ୍ଦିଷୁଃ
ମୁଁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନା ର ଧନ ଦେଉଛି, ଯାହା ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଚମକୁଛି। ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଓ ଷ୍ଟୁତି ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ମୁଁ ଭକ୍ତପାଇଁ ଅନେକ ହଜାର ଧନ ଏକଠା କରେ।
ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋ ନ ପରା ଜିଗ୍ଯ ଇଦ୍ଧନଂ ନ ମୃତ୍ଯଵେଽଵ ତସ୍ଥେ କଦା ଚନ । ସୋମମିନ୍ମା ସୁନ୍ଵନ୍ତୋ ଯାଚତା ଵସୁ ନ ମେ ପୂରଵଃ ସଖ୍ଯେ ରିଷାଥନ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ହାରିନାହିଁ, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ପଛକୁ ହଟିନାହିଁ। ଯେମାନେ ସୋମ ଚାପିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଧନ ଚାହନ୍ତୁ। ହେ ପୁରୁ, ତୁମେ ମୋ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ବିଫଳ ହେଉନାହିଁ।
ଅହମେତାଞ୍ଛାଶ୍ଵସତୋ ଦ୍ଵାଦ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଂ ଯେ ଵଜ୍ରଂ ଯୁଧଯେଽକୃଣ୍ଵତ । ଆହ୍ଵଯମାନାଁ ଅଵ ହନ୍ମନାହନଂ ଦୃଳ୍ହା ଵଦନ୍ନନମସ୍ଯୁର୍ନମସ୍ଵିନଃ
ଯେମାନେ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ବିଜୟ ଲାଗିଲି। ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଆସିଲେ, ମୁଁ ଶତ୍ରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଭିମାନୀ ଓ ଯେମାନେ ନମନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେକୁ ଦଳିଦେଲି।
ଅଭୀଦମେକମେକୋ ଅସ୍ମି ନିଷ୍ଷାଳଭୀ ଦ୍ଵା କିମୁ ତ୍ରଯଃ କରନ୍ତି । ଖଲେ ନ ପର୍ଷାନ୍ପ୍ରତି ହନ୍ମି ଭୂରି କିଂ ମା ନିନ୍ଦନ୍ତି ଶତ୍ରଵୋଽନିନ୍ଦ୍ରାଃ
ମୁଁ ଏକା, ତଥାପି ଅନେକଙ୍କ ସହ ଲଡ଼େ। ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଜଣେ କଣ କରିପାରିବେ? ମୁଁ ଚାଷୀ ପରି ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳିଦେଉଛି। ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି?
ଅହଂ ଗୁଙ୍ଗୁଭ୍ଯୋ ଅତିଥିଗ୍ଵମିଷ୍କରମିଷଂ ନ ଵୃତ୍ରତୁରଂ ଵିକ୍ଷୁ ଧାରଯମ୍ । ଯତ୍ପର୍ଣଯଘ୍ନ ଉତ ଵା କରଞ୍ଜହେ ପ୍ରାହଂ ମହେ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ ଅଶୁଶ୍ରଵି
ମୁଁ ଗୁଙ୍ଗୁ ଓ ଅତିଥିଗ୍ବମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଲି। ମୁଁ ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ ଭାବେ ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କଲି। ପର୍ଣ୍ଣୟ କିମ୍ବା କରଞ୍ଜ, ଯେଉଁଠି ହେଉ, ବଡ଼ ବୃତ୍ର ବିନାଶରେ ମୋ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା।
ପ୍ର ମେ ନମୀ ସାପ୍ଯ ଇଷେ ଭୁଜେ ଭୂଦ୍ଗଵାମେଷେ ସଖ୍ଯା କୃଣୁତ ଦ୍ଵିତା । ଦିଦ୍ଯୁଂ ଯଦସ୍ଯ ସମିଥେଷୁ ମଂହଯମାଦିଦେନଂ ଶଂସ୍ଯମୁକ୍ଥ୍ଯଂ କରମ୍
ଯିଏ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ପାଉ। ସେ ଗାଈ ଦେଇଥିବା ବନ୍ଧୁ ସହ ମିତ୍ରତା କରୁ। ଯେତେବେଳେ ସଭାରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ, ମୁଁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଓ ଷ୍ଟୁତିଯୋଗ୍ୟ କାମ କରେ।
ପ୍ର ନେମସ୍ମିନ୍ଦଦୃଶେ ସୋମୋ ଅନ୍ତର୍ଗୋପା ନେମମାଵିରସ୍ଥା କୃଣୋତି । ସ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗଂ ଵୃଷଭଂ ଯୁଯୁତ୍ସନ୍ଦ୍ରୁହସ୍ତସ୍ଥୌ ବହୁଲେ ବଦ୍ଧୋ ଅନ୍ତଃ
ଏଠାରେ ସୋମ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ, ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ। ସେ ଏହି ଜଣକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବଳିଅଂଶ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ, ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି।
ଆଦିତ୍ଯାନାଂ ଵସୂନାଂ ରୁଦ୍ରିଯାଣାଂ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ନ ମିନାମି ଧାମ । ତେ ମା ଭଦ୍ରାଯ ଶଵସେ ତତକ୍ଷୁରପରାଜିତମସ୍ତୃତମଷାଳ୍ହମ୍
ମୁଁ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରେନାହିଁ—ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ। ସେମାନେ ମୋତେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଅପରାଜିତ, ଅଜୟ, ଅଦମ୍ୟ।
ଅହଂ ଦାଂ ଗୃଣତେ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଵସ୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣଵଂ ମହ୍ଯଂ ଵର୍ଧନମ୍ । ଅହଂ ଭୁଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ଚୋଦିତାଯଜ୍ଵନଃ ସାକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵସ୍ମିନ୍ଭରେ
ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ପୁରୁଣା ଧନ ଦେଉଛି। ମୋ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ଆଣିଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାକ୍ଷୀ ହୁଏ।
ମାଂ ଧୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ନାମ ଦେଵତା ଦିଵଶ୍ଚ ଗ୍ମଶ୍ଚାପାଂ ଚ ଜନ୍ତଵଃ । ଅହଂ ହରୀ ଵୃଷଣା ଵିଵ୍ରତା ରଘୂ ଅହଂ ଵଜ୍ରଂ ଶଵସେ ଧୃଷ୍ଣ୍ଵା ଦଦେ
ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି ନାମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦିଗବାସୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ। ମୁଁ ଦୁଇଟି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁତ କରିଛି। ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦେଇଛି।
ଅହମତ୍କଂ କଵଯେ ଶିଶ୍ନଥଂ ହଥୈରହଂ କୁତ୍ସମାଵମାଭିରୂତିଭିଃ । ଅହଂ ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଶ୍ନଥିତା ଵଧର୍ଯମଂ ନ ଯୋ ରର ଆର୍ଯଂ ନାମ ଦସ୍ଯଵେ
ମୁଁ ମୋର ଶକ୍ତିରେ କବି ପାଇଁ ଆତ୍କକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲି। କୁତ୍ସାଙ୍କୁ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଲି। ମୁଁ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦଳିଲି, ଭଦ୍ର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ରୋକିଲି, ଯିଏ ଆର୍ୟ ନାମ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଇନଥିଲେ।
ଅହଂ ପିତେଵ ଵେତସୂଁରଭିଷ୍ଟଯେ ତୁଗ୍ରଂ କୁତ୍ସାଯ ସ୍ମଦିଭଂ ଚ ରନ୍ଧଯମ୍ । ଅହଂ ଭୁଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ରାଜନି ପ୍ର ଯଦ୍ଭରେ ତୁଜଯେ ନ ପ୍ରିଯାଧୃଷେ
ପୁଅ ପାଇଁ ବାପା ଯେପରି, ମୁଁ ଭଲ ଚାହିଦା ପାଇଁ ଭେତସୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି। କୁତ୍ସା ଓ ସ୍ମଦିଭ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁଗ୍ରକୁ ଦଳିଲି। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ବିଜୟ ଲାଗିଲି।
ଅହଂ ରନ୍ଧଯଂ ମୃଗଯଂ ଶ୍ରୁତର୍ଵଣେ ଯନ୍ମାଜିହୀତ ଵଯୁନା ଚନାନୁଷକ୍ । ଅହଂ ଵେଶଂ ନମ୍ରମାଯଵେଽକରମହଂ ସଵ୍ଯାଯ ପଡ୍ଗୃଭିମରନ୍ଧଯମ୍
ମୁଁ ଶ୍ରୁତର୍ବଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୋ ଦକ୍ଷତା ଚାହିଲେ। ମୁଁ ନମ୍ର ବେଶକୁ ଅନୁଗତ କରିଲି। ସବ୍ୟା ପାଇଁ ମୁଁ ପଡଗୃଭିକୁ ଦଳିଲି।
ଅହଂ ସ ଯୋ ନଵଵାସ୍ତ୍ଵଂ ବୃହଦ୍ରଥଂ ସଂ ଵୃତ୍ରେଵ ଦାସଂ ଵୃତ୍ରହାରୁଜମ୍ । ଯଦ୍ଵର୍ଧଯନ୍ତଂ ପ୍ରଥଯନ୍ତମାନୁଷଗ୍ଦୂରେ ପାରେ ରଜସୋ ରୋଚନାକରମ୍
ମୁଁ ସେଇ, ଯିଏ ବୃତ୍ରନାଶକ ଭଳି ନବବାସ୍ତ୍ୱ ଓ ବୃହଦ୍ରଥ ନାମକ ଦାସକୁ ଦଳନ କରିଥିଲି; ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ନିଜକୁ ବଡ଼ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦୂର, ଆକାଶ ଆଲୋକର ପାରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲି।
ଅହଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପରି ଯାମ୍ଯାଶୁଭିଃ ପ୍ରୈତଶେଭିର୍ଵହମାନ ଓଜସା । ଯନ୍ମା ସାଵୋ ମନୁଷ ଆହ ନିର୍ଣିଜ ଋଧକ୍କୃଷେ ଦାସଂ କୃତ୍ଵ୍ଯଂ ହଥୈଃ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୃତ ଘୋଡ଼ାରେ ଘୁରିବାକୁ ଯାଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚେଷ୍ଟାରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ମଣିଷମାନେ ମୋତେ ଡାକନ୍ତି, ମୁଁ ଦାସକୁ ତଳକୁ ଆଣି ଦଳନ କରେ।
ଅହଂ ସପ୍ତହା ନହୁଷୋ ନହୁଷ୍ଟରଃ ପ୍ରାଶ୍ରାଵଯଂ ଶଵସା ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ । ଅହଂ ନ୍ଯନ୍ଯଂ ସହସା ସହସ୍କରଂ ନଵ ଵ୍ରାଧତୋ ନଵତିଂ ଚ ଵକ୍ଷଯମ୍
ମୁଁ ସପ୍ତ ରୂପରେ ନହୁଷ, ନହୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ମୋର ପ୍ରଭାବରେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ମୋର ମହିମା ଘୋଷଣା କଲେ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଦଳନ କଲି, ଏବଂ ନବେଇ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଜିତିଲି।
ଅହଂ ସପ୍ତ ସ୍ରଵତୋ ଧାରଯଂ ଵୃଷା ଦ୍ରଵିତ୍ନ୍ଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସୀରା ଅଧି । ଅହମର୍ଣାଂସି ଵି ତିରାମି ସୁକ୍ରତୁର୍ଯୁଧା ଵିଦଂ ମନଵେ ଗାତୁମିଷ୍ଟଯେ
ମୁଁ ବୃଷଭ ଭଳି, ପୃଥିବୀରେ ସପ୍ତ ଝରଣାକୁ ତାଲି ରଖିଥିଲି; ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ଜଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଏବଂ ମନୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପଥ ଖୋଜେ।
ଅହଂ ତଦାସୁ ଧାରଯଂ ଯଦାସୁ ନ ଦେଵଶ୍ଚନ ତ୍ଵଷ୍ଟାଧାରଯଦ୍ରୁଶତ୍ । ସ୍ପାର୍ହଂ ଗଵାମୂଧସ୍ସୁ ଵକ୍ଷଣାସ୍ଵା ମଧୋର୍ମଧୁ ଶ୍ଵାତ୍ର୍ଯଂ ସୋମମାଶିରମ୍
ମୁଁ ସେଠି ଝରଣାକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଧାରଣ କରିପାରିଲେନି; ଗାଈର ଅମୂଲ୍ୟ ଦୁଧ, ତାଙ୍କ ଉଦରରେ ଲୁଚିଥିଲା, ମଧୁର ମଧୁ, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ରହିଥିଲା।
ଏଵା ଦେଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵ୍ଯେ ନୄନ୍ପ୍ର ଚ୍ଯୌତ୍ନେନ ମଘଵା ସତ୍ଯରାଧାଃ । ଵିଶ୍ଵେତ୍ତା ତେ ହରିଵଃ ଶଚୀଵୋଽଭି ତୁରାସଃ ସ୍ଵଯଶୋ ଗୃଣନ୍ତି
ଏଭଳି ଦେବମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସତ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ବୀରତାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଛନ୍ତି; ହରିବ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ଯଶ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମନ୍ଦମାନାଯାନ୍ଧସୋଽର୍ଚା ଵିଶ୍ଵାନରାଯ ଵିଶ୍ଵାଭୁଵେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସୁମଖଂ ସହୋ ମହି ଶ୍ରଵୋ ନୃମ୍ଣଂ ଚ ରୋଦସୀ ସପର୍ଯତଃ
ଯିଏ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେଇ ମହାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ବିଶ୍ୱାନରକୁ, ଆପଣମାନେ ଗୀତ ଉଠାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଯଶ ଓ ବୀରତା ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ପୂଜିତ।
ସୋ ଚିନ୍ନୁ ସଖ୍ଯା ନର୍ଯ ଇନ ସ୍ତୁତଶ୍ଚର୍କୃତ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମାଵତେ ନରେ । ଵିଶ୍ଵାସୁ ଧୂର୍ଷୁ ଵାଜକୃତ୍ଯେଷୁ ସତ୍ପତେ ଵୃତ୍ରେ ଵାପ୍ସ୍ଵଭି ଶୂର ମନ୍ଦସେ
ସେଉଁଠି, ଉତ୍ତମ ସଖ୍ୟତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହାୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଶୂରବୀର, ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ।
କେ ତେ ନର ଇନ୍ଦ୍ର ଯେ ତ ଇଷେ ଯେ ତେ ସୁମ୍ନଂ ସଧନ୍ଯମିଯକ୍ଷାନ୍ । କେ ତେ ଵାଜାଯାସୁର୍ଯାଯ ହିନ୍ଵିରେ କେ ଅପ୍ସୁ ସ୍ଵାସୂର୍ଵରାସୁ ପୌଂସ୍ଯେ
କେଉଁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହାନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଶା କରନ୍ତି? କେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କେଉଁମାନେ ଜଳରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନରେ, ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତି?
ଭୁଵସ୍ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ମହାନ୍ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସଵନେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯଃ । ଭୁଵୋ ନୄଁଶ୍ଚ୍ଯୌତ୍ନୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମିନ୍ଭରେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ମହାନ୍; ସମସ୍ତ ୟଜ୍ଞରେ ପୂଜ୍ୟ; ସମସ୍ତ ସଭାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଉପଦେଶ ସର୍ବୋପରି।
ଅଵା ନୁ କଂ ଜ୍ଯାଯାନ୍ଯଜ୍ଞଵନସୋ ମହୀଂ ତ ଓମାତ୍ରାଂ କୃଷ୍ଟଯୋ ଵିଦୁଃ । ଅସୋ ନୁ କମଜରୋ ଵର୍ଧାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେଦେତା ସଵନା ତୂତୁମା କୃଷେ
ଏବେ ବଡ଼ ୟଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଲୋକମାନେ ତୁମ ଅପାର ମାପ ଜାଣନ୍ତି; ଏହି ଅଜର, ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି।
ଏତା ଵିଶ୍ଵା ସଵନା ତୂତୁମା କୃଷେ ସ୍ଵଯଂ ସୂନୋ ସହସୋ ଯାନି ଦଧିଷେ । ଵରାଯ ତେ ପାତ୍ରଂ ଧର୍ମଣେ ତନା ଯଜ୍ଞୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମୋଦ୍ଯତଂ ଵଚଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଯାହା ତୁମେ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ; ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଛି, ୟଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୋଇଛି।
ଯେ ତେ ଵିପ୍ର ବ୍ରହ୍ମକୃତଃ ସୁତେ ସଚା ଵସୂନାଂ ଚ ଵସୁନଶ୍ଚ ଦାଵନେ । ପ୍ର ତେ ସୁମ୍ନସ୍ଯ ମନସା ପଥା ଭୁଵନ୍ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯାନ୍ଧସଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ପାଇଁ ସୁତକାଳରେ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଛନ୍ତି ଓ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନରେ ତୁମ ଦୟା ଆଶା କରି, ସୁତ ସୋମର ଆନନ୍ଦର ପଥ ଅନୁସରନ୍ତି।
ମହତ୍ତଦୁଲ୍ବଂ ସ୍ଥଵିରଂ ତଦାସୀଦ୍ଯେନାଵିଷ୍ଟିତଃ ପ୍ରଵିଵେଶିଥାପଃ । ଵିଶ୍ଵା ଅପଶ୍ଯଦ୍ବହୁଧା ତେ ଅଗ୍ନେ ଜାତଵେଦସ୍ତନ୍ଵୋ ଦେଵ ଏକଃ
ସେ ମହାନ୍, ପୁରୁଣା ଅଣ୍ଡ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲ; ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦା, ତୁମେ ନିଜ ଦେହର ସମସ୍ତ ରୂପ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲ।
କୋ ମା ଦଦର୍ଶ କତମଃ ସ ଦେଵୋ ଯୋ ମେ ତନ୍ଵୋ ବହୁଧା ପର୍ଯପଶ୍ଯତ୍ । କ୍ଵାହ ମିତ୍ରାଵରୁଣା କ୍ଷିଯନ୍ତ୍ଯଗ୍ନେର୍ଵିଶ୍ଵାଃ ସମିଧୋ ଦେଵଯାନୀଃ
କିଏ ମୋତେ ଦେଖିଲା, କେଉଁ ଦେବତା ସେ, ଯିଏ ମୋର ଦେହର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଦେଖିଥିଲେ? କେଉଁଠି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ବସନ୍ତି, କେଉଁଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେବମୟ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଅଛି?