ଯ ଏକ ଇଦ୍ଵିଦଯତେ ଵସୁ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେଜଣେ ଏକାକି ମର୍ତ୍ୟକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
କଦା ମର୍ତମରାଧସଂ ପଦା କ୍ଷୁମ୍ପମିଵ ସ୍ଫୁରତ୍ । କଦା ନଃ ଶୁଶ୍ରଵଦ୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଗୀତ ଶୁଣିବେ? କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଣିଷ ପାଖକୁ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପଦକ୍ଷେପ କରିବା ପରି ତ୍ୱରିତ ଆସିବେ?
ଯଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ବହୁଭ୍ଯ ଆ ସୁତାଵାଁ ଆଵିଵାସତି । ଉଗ୍ରଂ ତତ୍ପତ୍ଯତେ ଶଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ ଡାକେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ମିଳେ, ଏହି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵାଦୋରିତ୍ଥା ଵିଷୂଵତୋ ମଧ୍ଵଃ ପିବନ୍ତି ଗୌର୍ଯଃ । ଯା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଯାଵରୀର୍ଵୃଷ୍ଣା ମଦନ୍ତି ଶୋଭସେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏଭଳି ଗାଈମାନେ ମଧୁର ଓ ପ୍ରବାହମୟ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ପୃଶନାଯୁଵଃ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ପୃଶ୍ନଯଃ । ପ୍ରିଯା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେନଵୋ ଵଜ୍ରଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସାଯକଂ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ପ୍ରିଶ୍ନି ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏହି ଗାଈମାନେ ବଜ୍ର ଓ ବାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ନମସା ସହଃ ସପର୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଚେତସଃ । ଵ୍ରତାନ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିରେ ପୁରୂଣି ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ନମସ୍କାର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ନିୟମବଳୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦଧୀଚୋ ଅସ୍ଥଭିର୍ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ । ଜଘାନ ନଵତୀର୍ନଵ
ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଧିଚିଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱାରା ଏକାନବେ ଶତୃମାନେକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ପର୍ଵତେଷ୍ଵପଶ୍ରିତମ୍ । ତଦ୍ଵିଦଚ୍ଛର୍ଯଣାଵତି
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଖୋଜିବାକୁ ଚାହିଁ, ଶ୍ୟେନ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନାରେ ସେ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଅତ୍ରାହ ଗୋରମନ୍ଵତ ନାମ ତ୍ଵଷ୍ଟୁରପୀଚ୍ଯମ୍ । ଇତ୍ଥା ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଗୃହେ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ନିମ୍ନ ରୂପ, ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଗୃହରେ।
କୋ ଅଦ୍ଯ ଯୁଙ୍କ୍ତେ ଧୁରି ଗା ଋତସ୍ଯ ଶିମୀଵତୋ ଭାମିନୋ ଦୁର୍ହୃଣାଯୂନ୍ । ଆସନ୍ନିଷୂନ୍ହୃତ୍ସ୍ଵସୋ ମଯୋଭୂନ୍ଯ ଏଷାଂ ଭୃତ୍ଯାମୃଣଧତ୍ସ ଜୀଵାତ୍
ଆଜି କିଏ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଗାଈମାନେକୁ ସତ୍ୟର ଜୁଆଁରେ ବାନ୍ଧୁଛି? କିଏ ଉତ୍ସାହୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୃଢ଼ ହୃଦୟବାନ୍? ସେମାନଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ ହୃଦୟରେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଆଣୁଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଜୀବନ ପାଇଁ ସେବା ପୂରଣ କଲେ?
କ ଈଷତେ ତୁଜ୍ଯତେ କୋ ବିଭାଯ କୋ ମଂସତେ ସନ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଂ କୋ ଅନ୍ତି । କସ୍ତୋକାଯ କ ଇଭାଯୋତ ରାଯେଽଧି ବ୍ରଵତ୍ତନ୍ଵେ କୋ ଜନାଯ
କିଏ ଆଶା କରେ, କିଏ ପ୍ରଶଂସିତ, କିଏ ଭୟ କରେ, କିଏ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, କିଏ ନିକଟରେ? କିଏ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, କିଏ ଧନ ପାଇଁ, କିଏ ନିଜ ପାଇଁ, କିଏ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରିବେ?
କୋ ଅଗ୍ନିମୀଟ୍ଟେ ହଵିଷା ଘୃତେନ ସ୍ରୁଚା ଯଜାତା ଋତୁଭିର୍ଧ୍ରୁଵେଭିଃ । କସ୍ମୈ ଦେଵା ଆ ଵହାନାଶୁ ହୋମ କୋ ମଂସତେ ଵୀତିହୋତ୍ରଃ ସୁଦେଵଃ
କିଏ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବିଷ, ଘିଅ, ଚମଚ ଓ ନିୟମିତ କାଳରେ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହେ? କାହା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତ୍ୱରିତ ହୋମ ନେଇଯାନ୍ତି? କିଏ ଭାବେ ସୁପୂଜିତ ପୂଜାରି ଭଲ?
ତ୍ଵମଙ୍ଗ ପ୍ର ଶଂସିଷୋ ଦେଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ନ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ମଘଵନ୍ନସ୍ତି ମର୍ଡିତେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରଵୀମି ତେ ଵଚଃ
ହେ ଦେବତା, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ଏକାକି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି। ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ମଣିଷଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି।
ମା ତେ ରାଧାଂସି ମା ତ ଊତଯୋ ଵସୋଽସ୍ମାନ୍କଦା ଚନା ଦଭନ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଚ ନ ଉପମିମୀହି ମାନୁଷ ଵସୂନି ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆ
ହେ ଧନଦାତା, ଆପଣଙ୍କର ଦାନ ଓ ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଆମଠାରୁ ହଟିଯାଉନାହିଁ। ମାନବ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆମକୁ ଦିଅ।
ପ୍ର ଯେ ଶୁମ୍ଭନ୍ତେ ଜନଯୋ ନ ସପ୍ତଯୋ ଯାମନ୍ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନଵଃ ସୁଦଂସସଃ । ରୋଦସୀ ହି ମରୁତଶ୍ଚକ୍ରିରେ ଵୃଧେ ମଦନ୍ତି ଵୀରା ଵିଦଥେଷୁ ଘୃଷ୍ଵଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ପ୍ରଜାମାନେ ପରି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି, ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଉତ୍ସାହରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ।
ତ ଉକ୍ଷିତାସୋ ମହିମାନମାଶତ ଦିଵି ରୁଦ୍ରାସୋ ଅଧି ଚକ୍ରିରେ ସଦଃ । ଅର୍ଚନ୍ତୋ ଅର୍କଂ ଜନଯନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମଧି ଶ୍ରିଯୋ ଦଧିରେ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ
ସେମାନେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି। ରୁଦ୍ରମାନେ ଦିବରେ ନିଜ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେମାନେ ଷ୍ଟୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଜନ୍ମାଉଛନ୍ତି; ପ୍ରିଶ୍ନି ମାତା ଯୁକ୍ତ ଏହିମାନେ ମହିମା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଗୋମାତରୋ ଯଚ୍ଛୁଭଯନ୍ତେ ଅଞ୍ଜିଭିସ୍ତନୂଷୁ ଶୁଭ୍ରା ଦଧିରେ ଵିରୁକ୍ମତଃ । ବାଧନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମଭିମାତିନମପ ଵର୍ତ୍ମାନ୍ଯେଷାମନୁ ରୀଯତେ ଘୃତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଗାଈମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଦେହରେ ରୂପର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଚାଲିବା ପଥରେ ଘିଅ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ଵି ଯେ ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ସୁମଖାସ ଋଷ୍ଟିଭିଃ ପ୍ରଚ୍ଯାଵଯନ୍ତୋ ଅଚ୍ଯୁତା ଚିଦୋଜସା । ମନୋଜୁଵୋ ଯନ୍ମରୁତୋ ରଥେଷ୍ଵା ଵୃଷଵ୍ରାତାସଃ ପୃଷତୀରଯୁଗ୍ଧ୍ଵମ୍
ମାରୁତମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ଧରିଥିବା, ସେମାନେ ନ ହଲେ ଅଚଳ ଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିତ କରନ୍ତି। ମନର ତୁରନ୍ତ ଗତିରେ, ମାରୁତମାନେ ତୁମେ ଚକ୍ରରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡା ଯୋଗାଉଛ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ହେବା ପରି।
ପ୍ର ଯଦ୍ରଥେଷୁ ପୃଷତୀରଯୁଗ୍ଧ୍ଵଂ ଵାଜେ ଅଦ୍ରିଂ ମରୁତୋ ରଂହଯନ୍ତଃ । ଉତାରୁଷସ୍ଯ ଵି ଷ୍ଯନ୍ତି ଧାରାଶ୍ଚର୍ମେଵୋଦଭିର୍ଵ୍ଯୁନ୍ଦନ୍ତି ଭୂମ
ଯେତେବେଳେ ମାରୁତମାନେ ତୁମେ ଚକ୍ରରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡା ଯୋଗାଉଛ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛ, ସେତେବେଳେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛ। ଲାଲ ଝରଣା ଫୁଟିଯାଏ, ଚମଡ଼ରେ ପାଣି ଝରିବା ପରି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଏହାକୁ ବିକିରଣ କରନ୍ତି।
ଆ ଵୋ ଵହନ୍ତୁ ସପ୍ତଯୋ ରଘୁଷ୍ଯଦୋ ରଘୁପତ୍ଵାନଃ ପ୍ର ଜିଗାତ ବାହୁଭିଃ । ସୀଦତା ବର୍ହିରୁରୁ ଵଃ ସଦସ୍କୃତଂ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ମରୁତୋ ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ସାତି ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ, ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ, ତୁମର ହାତ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ବଢ଼, ବିସ୍ତୃତ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ, ମଧୁର ପାନରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ତେଽଵର୍ଧନ୍ତ ସ୍ଵତଵସୋ ମହିତ୍ଵନା ନାକଂ ତସ୍ଥୁରୁରୁ ଚକ୍ରିରେ ସଦଃ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯଦ୍ଧାଵଦ୍ଵୃଷଣଂ ମଦଚ୍ଯୁତଂ ଵଯୋ ନ ସୀଦନ୍ନଧି ବର୍ହିଷି ପ୍ରିଯେ
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ହେଲେ, ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଆସନ ତିଆରି କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବଳ ବୃଷଭ ହେଲେ, ପକ୍ଷୀମାନେ ପ୍ରିୟ କୁଶରେ ବସିଲେ।
ଶୂରା ଇଵେଦ୍ଯୁଯୁଧଯୋ ନ ଜଗ୍ମଯଃ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵୋ ନ ପୃତନାସୁ ଯେତିରେ । ଭଯନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ରାଜାନ ଇଵ ତ୍ଵେଷସଂଦୃଶୋ ନରଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପରି, ଯଶ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି। ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାଜାମାନେ ପରି, ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଯଦ୍ଵଜ୍ରଂ ସୁକୃତଂ ହିରଣ୍ଯଯଂ ସହସ୍ରଭୃଷ୍ଟିଂ ସ୍ଵପା ଅଵର୍ତଯତ୍ । ଧତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନର୍ଯପାଂସି କର୍ତଵେଽହନ୍ଵୃତ୍ରଂ ନିରପାମୌବ୍ଜଦର୍ଣଵମ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯେତେବେଳେ ସୁନ୍ଦର ହେବା ସହିତ ସୁନାର ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ହଜାର ଧାର ଥିଲା। ତାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ନେଇ, ବୀରତାର କାମ କଲେ; ଏହି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନୁନୁଦ୍ରେଽଵତଂ ତ ଓଜସା ଦାଦୃହାଣଂ ଚିଦ୍ବିଭିଦୁର୍ଵି ପର୍ଵତମ୍ । ଧମନ୍ତୋ ଵାଣଂ ମରୁତଃ ସୁଦାନଵୋ ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ରଣ୍ଯାନି ଚକ୍ରିରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମେଘକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଦେଲେ, ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ସଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଗି, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ କଲେ।
ଜିହ୍ମଂ ନୁନୁଦ୍ରେଽଵତଂ ତଯା ଦିଶାସିଞ୍ଚନ୍ନୁତ୍ସଂ ଗୋତମାଯ ତୃଷ୍ଣଜେ । ଆ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀମଵସା ଚିତ୍ରଭାନଵଃ କାମଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ତର୍ପଯନ୍ତ ଧାମଭିଃ
ସେମାନେ ଟେଢ଼ା ମେଘକୁ ସେଇ ଦିଗକୁ ଚାଲିଦେଲେ, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଗୋତମଙ୍କ ପାଇଁ ଝରଣା ଝରାଇଲେ। ଚମକୁଥିବା ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସି, ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ।
ଯା ଵଃ ଶର୍ମ ଶଶମାନାଯ ସନ୍ତି ତ୍ରିଧାତୂନି ଦାଶୁଷେ ଯଚ୍ଛତାଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତାନି ମରୁତୋ ଵି ଯନ୍ତ ରଯିଂ ନୋ ଧତ୍ତ ଵୃଷଣଃ ସୁଵୀରମ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ ଆନନ୍ଦ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ରଖିଛ, ଯେଉଁ ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମକୁ ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ପ୍ରବଳ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ମରୁତୋ ଯସ୍ଯ ହି କ୍ଷଯେ ପାଥା ଦିଵୋ ଵିମହସଃ । ସ ସୁଗୋପାତମୋ ଜନଃ
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ବଡ଼ ଆକାଶର ସନ୍ତାନ ମାରୁତମାନେ ବସନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ଯଜ୍ଞୈର୍ଵା ଯଜ୍ଞଵାହସୋ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵା ମତୀନାମ୍ । ମରୁତଃ ଶୃଣୁତା ହଵମ୍
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
ଉତ ଵା ଯସ୍ଯ ଵାଜିନୋଽନୁ ଵିପ୍ରମତକ୍ଷତ । ସ ଗନ୍ତା ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ
ଯାହାଙ୍କ ପଛରେ ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ପ୍ରେରିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ଗାଈ ଧନର ଦଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ଅସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ବର୍ହିଷି ସୁତଃ ସୋମୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଉକ୍ଥଂ ମଦଶ୍ଚ ଶସ୍ଯତେ
ଏହି ବୀର ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ଛାନା ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ତୁତି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।