ନ ତେ ଅଦେଵଃ ପ୍ରଦିଵୋ ନି ଵାସତେ ଯଦେତଶେଭିଃ ପତରୈ ରଥର୍ଯସି । ପ୍ରାଚୀନମନ୍ଯଦନୁ ଵର୍ତତେ ରଜ ଉଦନ୍ଯେନ ଜ୍ଯୋତିଷା ଯାସି ସୂର୍ଯ
ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ କୌଣସି ଅସତ୍ୟ ଦେବତା ବସିନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର କିରଣରେ ରଥ ଚଲାଉଛ। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଏକ ମାର୍ଗ ଯାଏ, ଏବଂ ତୁମେ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଏହି ବିଶାଳ ଆକାଶ ଉପରେ ଯାଉଛ।
ଯେନ ସୂର୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷା ବାଧସେ ତମୋ ଜଗଚ୍ଚ ଵିଶ୍ଵମୁଦିଯର୍ଷି ଭାନୁନା । ତେନାସ୍ମଦ୍ଵିଶ୍ଵାମନିରାମନାହୁତିମପାମୀଵାମପ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସୁଵ
ତୁମର ଆଲୋକରେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଆମ ପାଖରୁ ସମସ୍ତ ଅପୂଜିତ, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହି ପ୍ରେଷିତୋ ରକ୍ଷସି ଵ୍ରତମହେଳଯନ୍ନୁଚ୍ଚରସି ସ୍ଵଧା ଅନୁ । ଯଦଦ୍ଯ ତ୍ଵା ସୂର୍ଯୋପବ୍ରଵାମହୈ ତଂ ନୋ ଦେଵା ଅନୁ ମଂସୀରତ କ୍ରତୁମ୍
ତୁମେ ନିଜେ ନିଜ ନିୟମ ଅନୁସରି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ରକ୍ଷା କର, ଉଦୟ ହୋଇ ଉପରକୁ ଯାଉଛ। ଆଜି ଆମେ ଯେଉଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ସେଇ ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତଂ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ତନ୍ନ ଆପ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମରୁତୋ ହଵଂ ଵଚଃ । ମା ଶୂନେ ଭୂମ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସଂଦୃଶି ଭଦ୍ରଂ ଜୀଵନ୍ତୋ ଜରଣାମଶୀମହି
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମର ଡାକ ଓ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମେ କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ—ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜୀବନ୍ତ ରହି, ସୁଖରେ ବୃଦ୍ଧ ହେବା।
ଵିଶ୍ଵାହା ତ୍ଵା ସୁମନସଃ ସୁଚକ୍ଷସଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତୋ ଅନମୀଵା ଅନାଗସଃ । ଉଦ୍ଯନ୍ତଂ ତ୍ଵା ମିତ୍ରମହୋ ଦିଵେଦିଵେ ଜ୍ଯୋଗ୍ଜୀଵାଃ ପ୍ରତି ପଶ୍ଯେମ ସୂର୍ଯ
ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରତିଦିନ ଉଦୟ ହେଉଥିବାବେଳେ ଦେଖିପାରିବା। ଆମର ମନ ଭଲ ହେଉ, ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ, ସନ୍ତାନ ଥାଉ, ରୋଗ ଓ ଦୋଷ ରହିତ ହେଉ।
ମହି ଜ୍ଯୋତିର୍ବିଭ୍ରତଂ ତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣ ଭାସ୍ଵନ୍ତଂ ଚକ୍ଷୁଷେଚକ୍ଷୁଷେ ମଯଃ । ଆରୋହନ୍ତଂ ବୃହତଃ ପାଜସସ୍ପରି ଵଯଂ ଜୀଵାଃ ପ୍ରତି ପଶ୍ଯେମ ସୂର୍ଯ
ତୁମେ ମହାନ ଆଲୋକ ଧାରଣ କର, ସବୁକିଛି ଦେଖୁଥିବା, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଆମ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ। ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଉପରକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ରହି, ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିବା।
ଯସ୍ଯ ତେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି କେତୁନା ପ୍ର ଚେରତେ ନି ଚ ଵିଶନ୍ତେ ଅକ୍ତୁଭିଃ । ଅନାଗାସ୍ତ୍ଵେନ ହରିକେଶ ସୂର୍ଯାହ୍ନାହ୍ନା ନୋ ଵସ୍ଯସାଵସ୍ଯସୋଦିହି
ତୁମର ଚିହ୍ନରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚଳିଥାଏ ଓ ବିଶ୍ରାମ କରେ, ରାତିରେ ସେମାନେ ଫେରି ଆସନ୍ତି। ହେ ସୁନାଳି କେଶ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର ଦୋଷ ରହିତତାରେ, ପ୍ରତିଦିନ ଆମକୁ ଶ୍ରେୟସ୍ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଶଂ ନୋ ଭଵ ଚକ୍ଷସା ଶଂ ନୋ ଅହ୍ନା ଶଂ ଭାନୁନା ଶଂ ହିମା ଶଂ ଘୃଣେନ । ଯଥା ଶମଧ୍ଵଞ୍ଛମସଦ୍ଦୁରୋଣେ ତତ୍ସୂର୍ଯ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ଚିତ୍ରମ୍
ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ, ଦିନରେ ଶୁଭ ଦିଅ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୁଭ ଦିଅ, ତୁମର ଉଷ୍ମାରେ ଶୁଭ ଦିଅ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ଶୁଭ ଦିଅ। ଯେପରି ମାର୍ଗ ଓ ଘର ଶୁଭ ହୁଏ, ସେପରି, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଦିଅ।
ଅସ୍ମାକଂ ଦେଵା ଉଭଯାଯ ଜନ୍ମନେ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ । ଅଦତ୍ପିବଦୂର୍ଜଯମାନମାଶିତଂ ତଦସ୍ମେ ଶଂ ଯୋରରପୋ ଦଧାତନ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ଖାଇବା, ପିଇବା କିମ୍ବା ଉପଭୋଗ ହୁଏ, ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷତ ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଯଦ୍ଵୋ ଦେଵାଶ୍ଚକୃମ ଜିହ୍ଵଯା ଗୁରୁ ମନସୋ ଵା ପ୍ରଯୁତୀ ଦେଵହେଳନମ୍ । ଅରାଵା ଯୋ ନୋ ଅଭି ଦୁଚ୍ଛୁନାଯତେ ତସ୍ମିନ୍ତଦେନୋ ଵସଵୋ ନି ଧେତନ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କଥା କିମ୍ବା ମନରେ କରିଛୁ, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରିଛୁ, ଯଦି ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଆମ ପ୍ରତି ବିରୋଧୀ, ହେ ବସୁମାନେ, ସେ ଦୋଷ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଦିଅ।
ଅସ୍ମିନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃତ୍ସୁତୌ ଯଶସ୍ଵତି ଶିମୀଵତି କ୍ରନ୍ଦସି ପ୍ରାଵ ସାତଯେ । ଯତ୍ର ଗୋଷାତା ଧୃଷିତେଷୁ ଖାଦିଷୁ ଵିଷ୍ଵକ୍ପତନ୍ତି ଦିଦ୍ଯଵୋ ନୃଷାହ୍ଯେ
ଏହି ମହାନ ଯୁଦ୍ଧରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ରବାବ ଓ ହୁଲାହୁଲି ଅଛି, ତୁମେ ଜୟ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କର। ଯେଉଁଠି ସାହସୀମାନେ ଗୋଧନ ପାଇଁ ଧାଉଛନ୍ତି, ସେଠି ସମସ୍ତେ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଜ୍ୱାଳା ଖସିପଡ଼େ।
ସ ନଃ କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ସଦନେ ଵ୍ଯୂର୍ଣୁହି ଗୋଅର୍ଣସଂ ରଯିମିନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯମ୍ । ସ୍ଯାମ ତେ ଜଯତଃ ଶକ୍ର ମେଦିନୋ ଯଥା ଵଯମୁଶ୍ମସି ତଦ୍ଵସୋ କୃଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଭରିଥିବା ଘର ଖୋଲିଦିଅ, ଗୋଧନ ଓ ଖ୍ୟାତି ଭରିଥିବା ଧନ ଦିଅ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଜୟୀ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ହେବା, ଯେପରି ଆମେ ଚାହୁଁ, ସେପରି ଦିଅ।
ଯୋ ନୋ ଦାସ ଆର୍ଯୋ ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତାଦେଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଧଯେ ଚିକେତତି । ଅସ୍ମାଭିଷ୍ଟେ ସୁଷହାଃ ସନ୍ତୁ ଶତ୍ରଵସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ତାନ୍ଵନୁଯାମ ସଂଗମେ
ଯେଉଁଠି ଦାସ କିମ୍ବା ଆର୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହେ, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହଜରେ ହରାଯାଉ। ତୁମ ସହିତ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛୁଆଁ।
ଯୋ ଦଭ୍ରେଭିର୍ହଵ୍ଯୋ ଯଶ୍ଚ ଭୂରିଭିର୍ଯୋ ଅଭୀକେ ଵରିଵୋଵିନ୍ନୃଷାହ୍ଯେ । ତଂ ଵିଖାଦେ ସସ୍ନିମଦ୍ଯ ଶ୍ରୁତଂ ନରମର୍ଵାଞ୍ଚମିନ୍ଦ୍ରମଵସେ କରାମହେ
ଅଳ୍ପ କିମ୍ବା ବଡ଼ ନିବେଦନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ଡାକାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଆପତ୍ତିରେ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ, ହେ ଶୂର, ସେଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମୀପ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆଜି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାଉଛୁ।
ସ୍ଵଵୃଜଂ ହି ତ୍ଵାମହମିନ୍ଦ୍ର ଶୁଶ୍ରଵାନାନୁଦଂ ଵୃଷଭ ରଧ୍ରଚୋଦନମ୍ । ପ୍ର ମୁଞ୍ଚସ୍ଵ ପରି କୁତ୍ସାଦିହା ଗହି କିମୁ ତ୍ଵାଵାନ୍ମୁଷ୍କଯୋର୍ବଦ୍ଧ ଆସତେ
ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ଓ ଦାନ ପ୍ରେରକ। କୁତ୍ସମାନଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରି ଏଠାକୁ ଆସ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହିଁକି ବନ୍ଧା ରହିଛ?
ଯୋ ଵାଂ ପରିଜ୍ମା ସୁଵୃଦଶ୍ଵିନା ରଥୋ ଦୋଷାମୁଷାସୋ ହଵ୍ଯୋ ହଵିଷ୍ମତା । ଶଶ୍ଵତ୍ତମାସସ୍ତମୁ ଵାମିଦଂ ଵଯଂ ପିତୁର୍ନ ନାମ ସୁହଵଂ ହଵାମହେ
ତୁମର ଭଲ ଯୁତ ରଥ, ହେ ଅଶ୍ୱିନ, ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ନିବେଦନ ସହିତ ଡାକାଯାଏ। ଆମେ ସେଇ ସଦା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ତୁମ ନାମକୁ, ବାପାଙ୍କ ନାମ ପରି, ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ଡାଉଛୁ।
ଚୋଦଯତଂ ସୂନୃତାଃ ପିନ୍ଵତଂ ଧିଯ ଉତ୍ପୁରଂଧୀରୀରଯତଂ ତଦୁଶ୍ମସି । ଯଶସଂ ଭାଗଂ କୃଣୁତଂ ନୋ ଅଶ୍ଵିନା ସୋମଂ ନ ଚାରୁଂ ମଘଵତ୍ସୁ ନସ୍କୃତମ୍
ଆମର ଗୀତକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂରଣ କର, ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ହେ ଅଶ୍ୱିନ, ଆମକୁ ଯଶ ଦିଅ, ଯେପରି ଶୋମ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଅମାଜୁରଶ୍ଚିଦ୍ଭଵଥୋ ଯୁଵଂ ଭଗୋଽନାଶୋଶ୍ଚିଦଵିତାରାପମସ୍ଯ ଚିତ୍ । ଅନ୍ଧସ୍ଯ ଚିନ୍ନାସତ୍ଯା କୃଶସ୍ଯ ଚିଦ୍ଯୁଵାମିଦାହୁର୍ଭିଷଜା ରୁତସ୍ଯ ଚିତ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବୟସରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଆପଣେ ଭାଗ୍ୟ ଦେବତା ଭଳି ସହାୟ ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁଠି କିଛି ନାହିଁ, ଅସହାୟ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଆପଣେ ସହଯୋଗୀ ହୁଅନ୍ତି; ଅନ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନାସତ୍ୟ ଦେବତା ଭଳି ଆପଣେ ଦିଗ୍ଦର୍ଶକ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁର୍ବଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଯୁବକ ଡାକ୍ତର ଭାବେ କହନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁଠି କିଛି କହିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଆପଣେ ଚିକିତ୍ସକ ଭଳି ସହଯୋଗ କରନ୍ତି।
ଯୁଵଂ ଚ୍ଯଵାନଂ ସନଯଂ ଯଥା ରଥଂ ପୁନର୍ଯୁଵାନଂ ଚରଥାଯ ତକ୍ଷଥୁଃ । ନିଷ୍ଟୌଗ୍ର୍ଯମୂହଥୁରଦ୍ଭ୍ଯସ୍ପରି ଵିଶ୍ଵେତ୍ତା ଵାଂ ସଵନେଷୁ ପ୍ରଵାଚ୍ଯା
ଆପଣେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ସେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ଗଡ଼ିଯାଇଥିବା ରଥକୁ ପୁନି ନବୀନ କରିଦେଇଥିବା ପରି, ଯୁବକ କରି ଚଳାଚଳ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଦେଲେ; ଆପଣେ ଉଗ୍ରକୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇ ନେଲେ; ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସଂଶିତ ହେଉ।
ପୁରାଣା ଵାଂ ଵୀର୍ଯା ପ୍ର ବ୍ରଵା ଜନେଽଥୋ ହାସଥୁର୍ଭିଷଜା ମଯୋଭୁଵା । ତା ଵାଂ ନୁ ନଵ୍ଯାଵଵସେ କରାମହେଽଯଂ ନାସତ୍ଯା ଶ୍ରଦରିର୍ଯଥା ଦଧତ୍
ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁରୁଣା ବୀରତା କାହାଣୀ କହିବି; ଏପରି ଡାକ୍ତର ଭାବେ ଆପଣେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ଏବେ ନୂତନ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେପରି ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ଉପରେ ଭରସା ରଖାଯାଏ।
ଇଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଶୃଣୁତଂ ମେ ଅଶ୍ଵିନା ପୁତ୍ରାଯେଵ ପିତରା ମହ୍ଯଂ ଶିକ୍ଷତମ୍ । ଅନାପିରଜ୍ଞା ଅସଜାତ୍ଯାମତିଃ ପୁରା ତସ୍ଯା ଅଭିଶସ୍ତେରଵ ସ୍ପୃତମ୍
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା; ପୁଅ ପାଇଁ ବାପାମାନେ ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ; ମୋ ବୁଦ୍ଧି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବିବେକୀ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ହେଉନାହିଁ; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅପଶାପ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଯୁଵଂ ରଥେନ ଵିମଦାଯ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଵଂ ନ୍ଯୂହଥୁଃ ପୁରୁମିତ୍ରସ୍ଯ ଯୋଷଣାମ୍ । ଯୁଵଂ ହଵଂ ଵଧ୍ରିମତ୍ଯା ଅଗଚ୍ଛତଂ ଯୁଵଂ ସୁଷୁତିଂ ଚକ୍ରଥୁଃ ପୁରଂଧଯେ
ଆପଣେ ନିଜ ରଥରେ ଶୁନ୍ଧ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ; ପୁରୁମିତ୍ରଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଆପଣେ ନେଇଯାଇଥିଲେ; ବଧ୍ରିମତୀଙ୍କ ଡାକକୁ ଆପଣେ ଶୁଣିଥିଲେ; ପୁରନ୍ଧିଙ୍କୁ ସହଜ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ଯୁଵଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଜରଣାମୁପେଯୁଷଃ ପୁନଃ କଲେରକୃଣୁତଂ ଯୁଵଦ୍ଵଯଃ । ଯୁଵଂ ଵନ୍ଦନମୃଶ୍ଯଦାଦୁଦୂପଥୁର୍ଯୁଵଂ ସଦ୍ଯୋ ଵିଶ୍ପଲାମେତଵେ କୃଥଃ
ଆପଣେ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିବା ଋଷିଙ୍କୁ ପୁନି ଯୁବକ କରିଦେଲେ; ଖେଳଙ୍କୁ ଆଉଥରେ ଯୁବ କରିଦେଲେ; ବନ୍ଦନଙ୍କୁ ନଦୀ ଅଟକାଉଥିବା ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଆପଣେ ଚାଲିଯିବାକୁ ସହଯୋଗ କଲେ; ବିଶ୍ପଳାଙ୍କୁ ଏକାଏକି ଦୌଢ଼ିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ଯୁଵଂ ହ ରେଭଂ ଵୃଷଣା ଗୁହା ହିତମୁଦୈରଯତଂ ମମୃଵାଂସମଶ୍ଵିନା । ଯୁଵମୃବୀସମୁତ ତପ୍ତମତ୍ରଯ ଓମନ୍ଵନ୍ତଂ ଚକ୍ରଥୁଃ ସପ୍ତଵଧ୍ରଯେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣେ ଗୁହାରେ ଲୁଚିଥିବା ଏବଂ ପ୍ରାୟ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ରେଭଙ୍କୁ ଉଠାଇଦେଲେ; ଆପଣେ ରିଭୁମାନେ ଓ ତିନି ଜଣେ ତାପିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଉଥରେ ଜୀବନ ଦେଇ, ସପ୍ତ ବଧ୍ରିଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଯୁଵଂ ଶ୍ଵେତଂ ପେଦଵେଽଶ୍ଵିନାଶ୍ଵଂ ନଵଭିର୍ଵାଜୈର୍ନଵତୀ ଚ ଵାଜିନମ୍ । ଚର୍କୃତ୍ଯଂ ଦଦଥୁର୍ଦ୍ରାଵଯତ୍ସଖଂ ଭଗଂ ନ ନୃଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯଂ ମଯୋଭୁଵମ୍
ଆପଣେ ପେଦୁଙ୍କୁ ନଉ ଶକ୍ତି ଓ ନବତି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା; ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବା ସହଯୋଗୀ ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରି ଭାଗ୍ୟଦେବତା ଲୋକଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ତଂ ରାଜାନାଵଦିତେ କୁତଶ୍ଚନ ନାଂହୋ ଅଶ୍ନୋତି ଦୁରିତଂ ନକିର୍ଭଯମ୍ । ଯମଶ୍ଵିନା ସୁହଵା ରୁଦ୍ରଵର୍ତନୀ ପୁରୋରଥଂ କୃଣୁଥଃ ପତ୍ନ୍ଯା ସହ
ଯାହାକୁ ଆପଣେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ରୁଦ୍ରମାର୍ଗରେ ଦୟାଳୁ ଭାବେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେଠି କୌଣସି ରାଜା କିମ୍ବା ଅପମାନ, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଭୟ ଆସିପାରେନାହିଁ।
ଆ ତେନ ଯାତଂ ମନସୋ ଜଵୀଯସା ରଥଂ ଯଂ ଵାମୃଭଵଶ୍ଚକ୍ରୁରଶ୍ଵିନା । ଯସ୍ଯ ଯୋଗେ ଦୁହିତା ଜାଯତେ ଦିଵ ଉଭେ ଅହନୀ ସୁଦିନେ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସେହି ମନଃପ୍ରବଳ ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ରିଭୁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା; ଯାହା ଯୋଗକୁ ଦେଖି ଆକାଶକୁ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ଦୁଇ ଦିନ, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଦୁଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିନ ପୁନଃ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ତା ଵର୍ତିର୍ଯାତଂ ଜଯୁଷା ଵି ପର୍ଵତମପିନ୍ଵତଂ ଶଯଵେ ଧେନୁମଶ୍ଵିନା । ଵୃକସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵର୍ତିକାମନ୍ତରାସ୍ଯାଦ୍ଯୁଵଂ ଶଚୀଭିର୍ଗ୍ରସିତାମମୁଞ୍ଚତମ୍
ସେହି ବିଜୟୀ ପଥରେ ଆପଣେ ପାହାଡ଼ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ଶୋଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁଧ ଦେଇଥିଲେ; ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆପଣେ ବଘାର ମୁହଁରୁ ଧରାଯାଇଥିବାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଏତଂ ଵାଂ ସ୍ତୋମମଶ୍ଵିନାଵକର୍ମାତକ୍ଷାମ ଭୃଗଵୋ ନ ରଥମ୍ । ନ୍ଯମୃକ୍ଷାମ ଯୋଷଣାଂ ନ ମର୍ଯେ ନିତ୍ଯଂ ନ ସୂନୁଂ ତନଯଂ ଦଧାନାଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଭୃଗୁମାନେ ଯେପରି ରଥ ତିଆରି କରନ୍ତି; ଯୁବକ ପାଇଁ ଜଣେ କନ୍ୟା ଯେପରି ଯୋଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଉଛୁ, ଯେପରି ଜଣେ ମାଆ ସଦା ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଧରିଥାଏ।
ରଥଂ ଯାନ୍ତଂ କୁହ କୋ ହ ଵାଂ ନରା ପ୍ରତି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ସୁଵିତାଯ ଭୂଷତି । ପ୍ରାତର୍ଯାଵାଣଂ ଵିଭ୍ଵଂ ଵିଶେଵିଶେ ଵସ୍ତୋର୍ଵସ୍ତୋର୍ଵହମାନଂ ଧିଯା ଶମି
ଯେଉଁଠି ଆପଣଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରଥ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆସେ, ସେଠି କିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରେ? ପ୍ରଭାତରେ କିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୃହେ ଗୃହେ ଦେଖି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସମ୍ପଦ ଆଣିଥିବାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ?